1964 resultaten.
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
Nacht
poëzie
3.3 met 35 stemmen
6.865 Niets dan de wijde,
de grote rust:
eenzaamheid zachtjes
in slaap gekust;
niets dan het sluimren
van 't levend Al,
dat straks weer de ogen
ontsluiten zal;
niets dan de hemel,
die ogend waakt,
zolang lome aarde
het waken staakt;
niets dan wat wijde
oneindigheid,
in Nachts zachte armen
rustig gevlijd.…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Zwaar en pijnlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
996 Deze oneindigheid van het
eindige, met haar uitwaaierende
vleugels, was het signaal om grip
te krijgen op zijn liefkozingen.…
Hemelse kleuren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
655 Kleuren
in het oneindige,
een trilling
door je lichaam
in de diepte
van je wezen.
Kracht en
genezing,
energievol en koel,
warmte en licht.
Het groen,
van de natuur.
Het blauw
van de lucht en de zee.
het geel
van de zon en maan.
Het bruin
van de aarde.
Het rood
van de bloemen.
De kleuren
van de regenboog,
omgeven in stilte.…
Belevingen van tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 De tijd raast voort
aan alles voorbij
tot aan vergetelheid
De tijd kruipt om
stort in mijn brein
onrustige leegte
De tijd komt er aan
belooft alles goeds
stralende verwachting
De tijd lijkt oneindig
verpulvert eeuwen tot seconden
maar blijft onbegrepen
De tijd gaat door
al is het einde daar
geen beginnen meer aan.…
Droom de zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
515 Het vroege herfstlicht
danst over oneindige verten,
tekeningen van dag en nacht.
Vanuit sterrenogen
flitsen uit een ander leven,
zicht op onbedekte spiegelingen.…
Uitzicht op inzicht
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
786 nog steeds
zie ik omhoog,
iedere avond weer
daar
in het oneindige
ligt het antwoord
dat zegt;
alleen ik weet meer
heb mij daar
mee verzoend
het is goed
vaak de vraag te stellen;
wie ben Ik dan
keer op keer
inzicht omvatten
is niet te tellen
zo duidt de atmosfeer
jij bent,
doch als een
voorbijtrekkende
pauwenveer…
gebroken wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 en de stenen dragen
mijn stille stem
zij zijn handen
vertragen het licht
en leiden me naar iets
wat ik nog niet weet
ik ben mond
moeilijker dan de waarheid
mismaakt door gifpotten
in het nachtelijk huis
is er een aards paradijs
of een open oog
om oneindig lief
te hebben
de stenen
blijven, dat wil ik geloven
binnen bereik…
Opgaan in het licht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
563 Die met oneindig veel stipjes
Jouw werkelijkheid weergeeft,
Zelfs als het onderwerp
Van jouw studie nog niet af is,
Laat de materie van de bekendste
Parijse toren opgaan in het licht -
De scheppende kracht van jouw kunst
Die de nuchtere waarheid heeft ingehaald
En mij in jouw droom meeneemt
En me verzoent met de werkelijkheid…
Zee zonder einde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 Heb het land inmiddels wel gezien,
Alle continenten zoetjes aan
Achter mij gelaten -
Ben eigenlijk wel uitgekeken
Op die eindeloze wisseling
Van zomer en winter,
Lente en herfst,
Ben de zee nu ingelopen,
Drink me laveloos aan water
En ga met volle tevredenheid
De oneindigheid in, in deze
Zee zonder einde…
De weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Op wegen speelde wij
onze verlaten route
een oneindige horizon
in het vooruitzicht.
Op wegen deelde wij
gespeelde situaties
maar de toekomst
was op de splitsing gericht.
Ondanks onze rotondes
die wij hadden ingebeeld
rij jij door jouw tunnel
naar het begin van het licht.…
Opa - 1 6
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
769 Met elk uur zicht op oneindig brandend vuur.
Dacht hij daarbij aan zijn huwbare dochters
of ook af en toe liefdevol aan vruchtbaar vee ?
Wij zullen dat nooit meer weten,
maar zullen nooit vergeten
dat Opa ook twee bloedhonden bezat.…
Camouflage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Met een blik op oneindig
dwalen ze af en gaan
op in de horizon.…
Loden vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 alles kun je maken
jezelf, de toekomst, een fout
de nachten zijn oneindig, een
diepte van de vijver rimpelloos
het waait behoorlijk
zonder dat de lucht beweegt
dan grijpt een hogerhand in
en valt alles terug naar het oude
de ochtenden stinken naar ketelsteen
middagen naar zweet
met de schemer proeft het zout
nog voor de avonden…
Woeste hoogten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 En wij die ergens daarboven
orgastisch kwamen,
om daar in
oneindig zwart
tijdloos
te zweven.…
Traan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Je hebt prachtig metselwerk geleverd
niemand kan bij je hart
daarachter schuilt een oneindige leegte
je beweegt er heel tevreden mee
je lacht zelfs
je dromen liggen in diggelen
hier ziet niemand iets van je gezicht af
je zwijgt als het graf
maar soms dwingt zich een traan naar buiten.…
Warmte en liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 Ik zie het
verdriet in je ogen
waarin
pijn is te lezen
kan ik wel voelen
wat jij doormaakt
nu je steeds
meer gaat vergeten
als je blik weer
op oneindig is gericht
zou ik alles willen geven
omdat web
in je hoofd te wissen
ik kan je alleen
maar met
mijn warmte en liefde
blijven omringen.
Paula Hagenaars…
Het liefdespad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
945 vernauwen zich doorgaans de paden,
herinneringen, ja de gedachten
die het bewustzijn besprenkelen,
nog altijd enthousiasme opwekken
tegelijkertijd broos in werkelijkheid zijn,
verbeelden oneindige luchten
die wij ooit bewonderden, ontdaan van
slaap en met dauw benevelde ogen.…
De zachtste zachtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Er was een opgaan in de oneindigheid.…
BANGLADESH
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 En vanuit die chique wagen
ziet ze heuvels die oneindig glooien
in de ongestreken plooien
van de jeans die ze zelf nooit zal dragen.
Kleine meisjesromantiek
werkt ook in een textielfabriek.…
Lichaam III
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Lief lichaam
Van geboorte tot dood
Leef ik in jou
Soms voel je log en zwaar
Soms als een open ruimte
Van Gogh schreef
Dat hij geen dubbeltje
Om het leven zou geven
Als er niet iets oneindigs,
Iets dieps en werkelijks was
Dit palet aan schoonheid
En gruwelijkheden
Op dit canvas vereeuwigd
Met onstuimige penseelstreken
Is het genoeg…
Genoeg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Ik wil een boek schrijven zonder pen
een eigen symphony of tien
Ik wil zonder leren promoveren
en zonder kijken alles zien
Mijn wil is oneindig, ongenadig
vaak is ze te zwaar om te tillen
Ze neemt en neemt maar
ik wil niets meer, dan minder willen
En als ik dan weer vast zit, geen uitweg meer weet
denk ik aan Aristoteles die streefde
naar…
Aarding
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
750 je hebt iets aards
zoals je daar ligt
daar ademt en dampt
je wasemt het leven zoals
zoet zompig veenmos
het wegtikken van tijd
houdt me uit mijn slaap
ik stap uit ons bed
loop peinzend in rondjes
staar door het open raam
krijg het oneindig koud
ik kruip terug bij je…
Ploppen en plokken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Schijnbaar uit het niets
ploppen en plokken
er geluidjes van een begin
in de poel van mijn gedachten
atomen waarneming
in de oneindige leegte
van mijn bewustzijn
mijn universum in het multiversum
door elkaar schietende beeld-
deeltjes die zich verbinden
tot samenhangende gedachten
Ik kneed, meng en buig ze
tot ze glimlachen…
Vileine spanning
netgedicht
3.1 met 43 stemmen
466 zacht is
je huid in
alle subtiele
rondingen
zij geeft de
oneindige
cirkel haar
zachtheid
kwaliteit
in de vileine
spanning
van raking
in vloeiend
samenkomen
zonder het
brute botsen
van twee
werelden
zou ik in
herbeleven
nogmaals
zoveel van
mezelf geven
dat de pijn
nu nog
schrijnt in
de littekens
die zichtbaar
overblijven…
MATER DOLOROSA
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.978 Oneindig als Zijn God-zijn was Zijn lijden :
Oneindig kan zich ’t moederhart verbreden,
En sterk om zelfs Gods doodstrijd meê te strijden,
zijt ge als vergodlijkt uit Zijn dood getreden.
--------------------------------------------------
Mater dolorosa: moeder der smarten
Edik: azijn
pietà: voostelling van Maria met een overleden Jezus…
stoffig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
909 voorbij de stad
loop ik op een stoffig pad
de waarheid in het oneindige gat
maak alles zo zwaar
het verhaal in mij zo
zwaar
als een steen
in een oneindige rivier
vier wijn
vier bier
batavier
kelt
held
tijd bederft tijd
ijlt
geilt
op de proef der proeven
hoeven
luister maar naar de grond
a white horse
and hell fought with him
come…
Maskers
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.511 Het is een gruwelijk spel
ruk het masker af
op het liggende masker
ligt een ander masker
ruk het af - kijk het volgende
en volgende, tot in het oneindige
men is helemaal masker
in deze vreemde komedie
De beschaving moeder!
(Want ik had lust naakt over straat te gaan. Maar in Parijs?)…
Lucifer
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
893 Steeds verder verwijderd van mijn doel
tot het oneindig vraagteken is bereikt.
Maar dan is er licht
Licht van de zuiverste vorm.
In mijn poging de herkomst van dit licht te bevatten
word ik tegengewerkt door een angst voor het duister
de kracht van die angst onderschattend
wordt het alleen maar donkerder.…