1111 resultaten.
Valkuil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 na honderd stappen
met kracht te graven
rechtvaardigheid was hij al
tegengekomen, en had dit
zonder mededogen snel
naast zich neergelegd
hoorde hij daar een valk of 'n uil
het kon hem niet bommen
totdat hij de spade in zijn voet boorde
en zich een tranendal lachte
kortom haastig spoed is zelden goed
't levert eerder 'n pijnlijke poot…
Wet van de zwaartekracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Verdedigen, namelijk hun
Eigen bankaccount die
Liefst zo snel mogelijk
Door en door gespekt moet worden
Als een voorspoedig vetgemeste big
Mijmerend over zoveel onzin
Begin ik in mijn lichte euforie
Welhaast gewichtloos te worden
Tot ik door de wet van de zwaartekracht
In combinatie met een brief van het CJIB
Plots met beide poten…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Op blote voeten
Loop ik door
De separeer,
Kamer met betonnen
Bed en zwaar
Rubberen matras,
Wc-pot waar ik
Niets aan vernielen kan,
Zelfs mezelf niet -
Nog nooit heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde…
Hema worst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Zo'n Gelderse rookworst waar de
mensen van de gestampte pot zo smakelijk
van kunnen eten. Na een koude winterdag
krijgt een oer Hollandse traditie zijn beslag,
als de hele familie zich rond die rookworst
aan tafel schaart. Samen een deelbare herinnering
voor de toekomst vergaart.…
in dubbel touw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
775 ik speelde
sprong me rot
in dubbel touw
sloeg steeds
de zweep kapot
als hij niet
wilde tollen
we knikkerden
en kaarten met
sigarettenmerken
om de pot maar toen
ik won sloeg jij
ineens mijn neus kapot
en ik was
uitgespeeld in
onbezorgde dagen
dat wat jij toen
met mij deed begon
volwassenheid te vragen
knikkers tellen…
Migratie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
837 Wij kruipen op twee poten.
Drieduizend eeuwen geleden,
waren we pas gevorderd tot Marokko.
Europa?
Daar liepen Neanderthalers rond.
Onze voorouders komen uit Afrika.
Migranten krijgen nu een oprotpremie mee.
Vroeger bouwden we muren.
Nu bewaken we de Middellandse Zee.…
Over mens en dier.
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
675 Nu ik streel ik de poten en de vacht
van de warme kat naast mij heel zacht.
Opdat zij aan vogels zou verzaken,
hun karkassen niet open zou kraken,
ontdaan van hun bonte vederpracht.
Het is het lot van mens en dier
onze prooi zonder pinken te verschalken.
we verreken daarbij geen spier
want wij zijn sperwers en torenvalken.…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 hoog de hemel kijkend
staat hij op een paal
krietend krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot…
Aan de relschoppers, individueel en collectief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Je blijft met je poten van mensen af
je gebruikt je stem en laat van je horen
je laat je vooral zien om gezien te worden
Je gebruikt het grondrecht van demonstatie
doch binnen de regels van ons rechtssysteem
van ons Koninkrijk der Nederlanden
We respecteren je mening maar niet meppen
niet slaan, niet bedreigen, niet verwonden
niet, niet,…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Het is stil, ijzig koud,
de verte lonkt als de pot vol goud.
Achter de rug zucht het verleden,
zomaar alles in de tijd verdwenen.
Een stap naar voren,
de verlokking is schreeuwend te horen.
Kom, betreedt nu het ware paradijs,
echter het gezicht dat de andere kant op wijst.…
Leereconomie van mens tot robot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 door
want alles moet draaien
op steeds minder mensen
De computers rekenen
met virtuele aandacht
uit hoe dat kan
Ambachtswerkers zijn vrijwilligers
geworden in musea van vertier
voor iedereen die eens iets anders wil
dan de tredmolens
waarin je steeds harder moet lopen
om overeind te blijven
tussen de malende monden
de dreunende poten…
Kuddedieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
979 gros van de gemeenschap
Een kuddedier dat graast
Van het kale dorre gras
Slechts een enkeling verlaat de kudde
En vindt in een kleine hoek in het weiland
Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht
Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven
Krijgen niet de kans om een glimp op te vangen
Van de graspollen onder hun poten…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 In mijn wezen ligt een gapend gat,
uiteengereten door desillusie en lot;
een leegte die zwarter is dan zwart
en mijn weerloos levenslicht pot.…
Klanken klinken klote
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.041 ik de klanken niet opneem
is het géén realiteit
De klanken klinken klote
rauw, uit het diepste van je strot
jij hebt goed raak geschoten
mij geramd tot op het bot
De zinnen glijden gemakkelijk
als kwijl uit jouw mond
een servetje zou wel handig zijn
wanneer je mij zo diep verwond
Een struisvogel is niet meer
weggerend op haar hoge poten…
Mijn kind...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.079 Een plasje op je pot en je geeft een brul.
Hiep, hiep, hoera klinkt het,
Goed gedaan....
Maar voor mama hoeft het niet zo snel te gaan….…
Geen betere plek om het getier
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.953 Geen betere plek om het getier
van een oproerig geheugen te smoren
dan de keuken waar het licht
neutraal naar binnen valt en ieder
ding zich door een jarenlange
dagelijkse sleur hanteren laat
zonder oud zeer te wekken
zolang ik me maar niet herinner
hoe jij hier na die eerste nacht
gestaan hebt als een tussen
potten en pannen verdwaalde boom…
Houtsnijder
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.954 Een vos met één poot in de val,
een zure timmerman tot in het merg verkankerd.
-------------------------------------
uit: '45 Gedichten', 1969.…
Mijn vagebonden.
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.632 Er wordt geknuffeld en gelikt,
de één geeft mij een poot,
de ander 'óf het mij nu schikt',
die kruipt op mijn schoot.
Ze voelen altijd met mij mee,
in vreugde en verdriet.
Ze geven liefde, zijn tevree,
al wat ik hen ook bied.
Wat geeft mij zoveel vreugde en hoop?…
Lenteplicht
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.108 De dood in de pot is vertrokken
de waarnemingen nemen toe.
Ober! mag ik nog een keer hetzelfde?!
De ober zwijgt.
Overal om mij heen ligt de rottende herfst
en ik ben de lente.
Een roze jurk, bloemen in mijn oor
fiets ik door het dorre geblaarte.
Ik zou graag overal willen zijn
mijn bloemen-adem distribueren aan iedereen.…
Ieks!
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.997 ik ben niet bang voor langpootspinnen
ook duizendpoten vrees ik geen
want elk gedrocht heeft naar ik meen
het recht whatever poot te minnen
Ik word niet warm van pissebed
noch kou bekruipt bij vette maaien
een lintwurm durf ik heus te aaien
ik neuk zelfs mier niet zonder pret
nooit gilde ik mij hees of schor
nog nimmer ging ik vlak gestrekt…
waar ooit liefde was
netgedicht
2.2 met 490 stemmen
53.474 groen was het gras
bruine vlekken van bladeren
rond de poten
't deerde niet
dat de wind speelde
blad'ren zijn speelwaar
de ezel stond stram
diep
in het groen van het gras
bruine vlekken van bladeren
hij keek
rond en nam zijn kwast
geen pennestreek
een schildersstreek
de liefde in zijn hart
vanuit elke hoek
vloeide op het doek
nat…
Elegie
gedicht
3.3 met 31 stemmen
13.080 Zij, dreigend met een zwakke poot
blies naar de naderende dood
en ging haar laatste brug
boos, met een hoge rug.
Gootkat, dievegge, tijgerin
die nooit vergeefs iets vroeg
had aan zichzelf genoeg.
Haar snauw bevroor, haar oog besloeg,
haar zijden pels werd hard en droog -
een lieflijke vriendin
keert tot de wormen in.…
In het diffuse licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
504 het is nog niet vergeten
een stukje nostalgie
uit heel intens beleven
met knikkeren en pot
flarden mist losten op
langs hoge lantaarnpalen
er vlaagde etensgeur
onze inzet werd hoger
honger en hebzucht groter
de mooiste stuiters
blonken in het diffuse licht
spanning op ieders gezicht
ze rolden weerbarstig
door spaarzaam gebruik…
Week 18 in haiku
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
487 Zaailingen kwamen
zagen en vergingen
bismillah
Allah is lief
vertaalt Kader Abdolah
heel creatief
Schiet de berm uit
raakt in zichzelf verstrikt -
de maagdenpalm
Op Soestdijk
achter de rododendrons
de krentenboompjes
Op hoge poten
verrekijkers op het duin -
geen kip te zien
Altijd en overal
is de verbeelding
niet…
licht sonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Licht sonnet
Overdag zo kil en totaal verstild
De poot strak als een stramme hond
Een hoed van linnen op zijn kop
Gebonden om zijn schedel rond
In schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen
Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend…
overwonnen hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De wankele poorten vallen met geraas naar
de grond, als een dier dat door zijn poten zakt
en zich gewonnen geeft, en in het stof bijt.
Stof cirkelt de kale lucht in, het is gedaan.…
DERBYDAY
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
706 hooghartig paardparaderend
op hoge poten, gehakt in stiletto’s
de renbaan is van de hoedjes en
schreeuwlelijke kleurenkleren
geaffecteerd gelach en gekakel
doen hoge herenhoeden wiebelen
jacquets met gespleten rugpanden
dubbele onderkinnen, whiskygeur
gemaakte vriendschappelijkheid
goed voor later, verstikkende chokers
schouderslaand amicaal…
Bolderdeholder
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.729 Pot de knorren, jak de schobben
fluit de flieren, haspelstoet,
pamp de slampers, jas de klavers,
piep de horle en kauw zoet
Wassewis je wissewasjes
wapper oelen en waai pier
warrehar de hele makmik
lach je schaters en zwaai zwier
Heim je pappen, wiek je klappen
foezel konkels en blaas toet
baad een pootje, neem een ootje
rijd eens spook…
volwassenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.405 waar je 's nachts met wat geluk de
wemeling van een snelweg hoort verdampen
waar je moeder, die met haar poten
in de modder staat, je terugjaagt naar het leven,
omdat je, zoals ze me toefluistert,
nergens beter bent.
------------------------------------
uit: 'Omdat ik ziek werd', 2008.
*) wemeling: het krioelen…
Fabel
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.912 Zij wil hem aan zich binden
dit eenzaam puntig wezen
en zegt me zoete aandrang
'doe ik mijn vleugels dicht
bekijk mij dan van voren
ben ik een speld op poten.'
Bang om zich te bezeren
aan zoiets kleurig breekbaars
met ogen fijn dooraderd
volhardt de speld in staren
blijft stijf gesloten staan
'als ik hier niet vandaan raak
grijpt het…