5374 resultaten.
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
278 ---
— korte fluister
Op de vensterbank
een zucht,
een oude zucht,
niemand raakte hem nog aan.
De wind zegt namen,
zacht,
te zacht om te blijven,
te zacht om te verdwijnen.
De kast weet iets,
de kast weet het nog,
in het hout
trilt iemand na.
Ik verzamel stiltes,
leg ze naast elkaar,
de zwaarste
blijft bij jouw stoel.
Jouw…
Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
213 De nacht verliest haar zachte vorm,
pixels suizen door mijn matte glas.
In de plooi van het kussen wist
een algoritme traag mijn schemering,
ik slaap in ritselende code.
Mijn hand tast naar de koude rand,
mijn kamer ademt als een server,
elke droom telt zachtjes af.
Onder mijn oogleden gonst de upload,
woorden breken door het glasvocht:…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 De hemel bloedde in zeven kleuren,
maar de nacht vroeg om een dieper zwart.
Toen de schemering de muren deed scheuren,
stapte jij traag de cirkel in, volhard.
Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.
Je stem een hese, lage melodie…
Een weg door de schaduw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
213 kwalen
deed ons in een eigen hel
reeds dwalen in de wanen
zoete flarden van de ochtend
breken door het dichte zwart
zij fluisteren een ander ritme
naar het bange liefdeshart
bittere kou verliest haar grip
zware mist trekt langzaam op
het oude lied verstomt voorgoed
stille passie brengt ons naar de top
de ochtend breekt aan
kou en schaduw…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
198 O broze mens, wat zal ons lot gaan weven,
in deze nacht van wijn en schone dromen?
wanneer het zwaard de stilte heeft genomen
en veteranen strijden om het leven.
Slechts een herinnering aan vroege minne,
een laatste hoofdstuk uit vervlogen tijden;
een schrift waarin de pen de ziel wou bevrijden,
waar de taal verstomde om de geest te winnen.…
Nuchtere schaduwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
109 Luidruchtig durft zij reeds te dromen
dat ik haar sprekende talen vloeiend ken
maar ze blijft voor mij die vreemde
die mijn zelfrespect ontheemde.
Grauwe wolken heeft ze leren lezen
samen met werkelozen en arme wezen
wollige schapen leren vrij te dansen
met woeste wolven zonder reële kansen
Zij brengt de hemel dicht bij de grond,
weeft…
Het stiltegeluid van de schaduw
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
16 jong als het gevoel ben
nader ik mijn treurende woordgebaren
er is veel meer lelijke kunst
dan schoonheid op de wereld
ondanks de adembenemende stiltedromen
in het zielenhuis vol met zorgen
het loopt niet soepel tussen mezelf
en het geluid van mijn roestende stem
ik keer weer terug waar je mij achterliet
in de klamme leegte van jouw schaduw…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks bestand
onder het zwarte vernis, verbergen
de werkelijkheid zonder wederkant
voorbij de grenzen van het kenbare,
waar iedere duiding haar houvast verliest
aan de zweem van het onzegbare,
als een schaduw…
Wachten
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.409 Wachten doe ik
terwijl de tijd
haar schaduwen achterlaat
en jij
nergens meer bent
waar schaduw en licht
elkaar raken.
Wachten doe ik,
tot ook de schaduw
in de avond is verdwenen
en
het donker mij lachend
in haar greep houdt.…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 de grijze tijd kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn…
In het spoor der zwaluwen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
876 In het spoor der zwaluwen
luwen schaduwen
in het morgenlicht
licht verblindend licht
dat licht verbonden in de lucht
als zwaluwen zweven
en schaduwen geven
hun licht
in het morgenlicht…
Dit hart is glans en schaduw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
653 Dit hart is glans en schaduw -
vol tederheid en licht,
maar ook soms aardedonker
en met de ogen dicht.
Dit hart moet levenslang dan
het doen in vreugd en pijn,
maar ook met licht en schaduw
wil het voor jou er zijn.…
schijn
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.047 oneindig
het licht
van mijn maan
in jouw schaduw
kan ik blijven staan
kan ik schuilen
zacht huilen
alleen
zonder uitzicht
op iets
oneindig mijn blik
ik ben
als jij
een schaduw
in ons maanlicht…
In de schaduw van Jezus' kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 In de schaduw van Jezus' kruis
is nog zoveel pijn en angst,
zoveel verlatenheid,
onbegrip, verraad.
In de schaduw van Jezus' kruis
is nog zoveel oorlog en onrust,
zoveel ziekte en dood,
verdriet en honger.
In de schaduw van Jezus' kruis
ontkiemt echter hoop en leven,
een klein begin van vrede,
een nieuwe schepping.…
tegenlicht
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
2.252 tegen het licht
van mijn verleden
en in de schaduw
van haar bestaan
heb ik gedichten
steeds vermeden
opdat zij mij
niet zou verstaan
tegen het licht
van haar verlangen
en in de schaduw
van mijn trouw
zal ik gezichten
steeds vervangen
door die van
die ene vrouw…
Hartschaduw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
481 In de schaduw van je hart
leef ik in stil geluk
omdat ik niet echt besta
maar er wel altijd ben.
Heel soms krijg ik zonlicht
en bloei ik even op
maar hoe eerlijk stil ben ik
in de schaduw van je hart?…
In de schemer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
504 ik teken
mijn dromen
met licht van de zon
schaduw
contrasten
met zwart van de nacht
maar pas
in de schemer
komt alles tot leven
dansen schaduw en licht
tot ik ontwaak
met een lachend gezicht…
Op Treurschoenen Door Het Volle Leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
549 =================
Kruidvatmeisje achter glas en doorkijk –
zit er tevreden, frisgedoucht en nat
bij een flatscreen from hell
een dichter schuift voorbij in de schaduw,
op treurschoenen staat hij daar onder bomen,
gedachten te roken als een shamaan zonder volk.…
Zonder haar
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
3.480 alles lijkt soms zo gewoon
na een periode van menig jaar
maar wie denk jij dat JIJ bent
zonder haar
ze mag dan in de schaduw staan
als jij in de spotlights gloort
maar besef je dan niet dat ZIJ de lamp is
zodat een ander jou ziet en hoort
niemand en niets kan zonder schaduw leven
het leven wordt vanuit het licht gebouwd
ZIJ is schaduw…
angst
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
1.979 Was daar geen schaduw van angst meer,
Maar een doodgewoon lopende schaduw…
DE KLEINE ZIGEUNERPRINSES
gedicht
3.9 met 41 stemmen
17.916 Anderen zeggen: het zijn maar dromen,
Het zijn maar schaduwen tegen 't behang. -
De mensen zijn dom. De mensen zijn bang.
-------------------------------------------------
uit de 'Verzamelde Gedichten'
van Hendrik de Vries (1896-1989)…
De verstekeling
gedicht
3.8 met 60 stemmen
19.915 Zoals schaduw bij het licht behoort
zo leeft de dood binnen het leven voort.
------------------------------------
uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Brede schaduws komen glijden,
groeien, wolken volgend, aan, -
heel de wijde groene baan
zeilend af der weelderige weiden:
zachte vaart, door niets gestoord,
brede schaduws glijden voort.
Alles staat vol lust geladen
maar van moede lusten zat.
Leven, dat genoten had,
ging al dood in rimpelende bladen.
Grijze schaduw wankelt aan.…
Schaduwtheater
gedicht
3.4 met 21 stemmen
11.195 De wijze die zei dat van
alle schilderijen ooit gemaakt
maar een klein deel bleef bewaard
dat het werkelijk genie schuilgaat
in wat voorgoed is zoekgeraakt.
Zo met alles.
De doden, de gebeurtenissen
die niemand onthield of net niet
aan de oppervlakte kwamen,
zij vormen ons schaduwtheater.
-------------------------
uit: Raster, 2003.…
O als de zon schijnt
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.282 O als de zon schijnt
en de aard wegkwijnt
in die luister
weg in 't duister,
en maar scheem'rend het hoofd
opheft in schaduw omloofd -
treedt nader, treedt nader
blankvoeten te gader
te gader de voeten, de handen -
de lachtande
de blauwoge
de blondhoge
de zilverwoorden wenende,
het lijnig hoofd lenende
achterover omhoog in de lucht -…
teveel gevraagd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 wachtend op iemand
die glimlacht naar mij
als de zon
mijn gezicht verlicht
wacht hier niemand
gisteren nog
hoorde en voelde ik jou
dacht en zag ik jou
waren wij samen’
in alles wat wij deden
nu is dat een schaduw
waaraan ik zonder jou
alleen nog denken kan
terwijl het hart schreeuwt
jou weer hebben mogen
vertel mij daarom dus…
Geiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 het weitje
hoek Bosweg-
Zevenmeersveenweg
staat vol met geiten
vertederend springlevend
maar ze lijken dood
doorschijnend wit
met een beetje rood
ze liggen, staan
tegen de erfscheiding aan
om met hun lijven
uit de wind te blijven
in de schaduw te staan
soms rent er eentje
klimmen een paar
op de bok met hooi om daar
om zich heen te kijken…
Nieuwe haiku's #2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 Lange schaduwen
Als mijn verleden
te veel opspeelt dan poets ik
mijn neus met 't heden.
Trieste aanblik
Op het trapveldje
naast een verroeste doelpaal
ligt een lekke bal.…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend…
lange benen en losse tanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
604 De zomerzon heeft lange benen
en werpt lange zwarte palen
achter de bomen vanaf de omslag
aan de pijpen waar ze haar koelte in legt
op het groen tapijt heeft de zon overal
netjes gevouwen broeken liggen wereldwijd
in de zoom van één van haar broeken
vermei ik mij wereldvreemd
verheugd over dit inzicht
in de garderobe van de zon
zie ik hoe…