voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.788):

Het stiltegeluid van de schaduw

Het botert niet, tussen mij
en de taalbarrières van het geluid
ik moet nogmaals voelen en vergeten

veel droeviger dan voorheen
nu ik zo jong als het gevoel ben
nader ik mijn treurende woordgebaren

er is veel meer lelijke kunst
dan schoonheid op de wereld
ondanks de adembenemende stiltedromen
in het zielenhuis vol met zorgen

het loopt niet soepel tussen mezelf
en het geluid van mijn roestende stem
ik keer weer terug waar je mij achterliet
in de klamme leegte van jouw schaduw.

Schrijver: Violette Zandheuvel
7 november 2026


Geplaatst in de categorie: emoties

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: