Het stiltegeluid van de schaduw
Het botert niet, tussen mij
en de taalbarrières van het geluid
ik moet nogmaals voelen en vergeten
veel droeviger dan voorheen
nu ik zo jong als het gevoel ben
nader ik mijn treurende woordgebaren
er is veel meer lelijke kunst
dan schoonheid op de wereld
ondanks de adembenemende stiltedromen
in het zielenhuis vol met zorgen
het loopt niet soepel tussen mezelf
en het geluid van mijn roestende stem
ik keer weer terug waar je mij achterliet
in de klamme leegte van jouw schaduw.
7 november 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!