4163 resultaten.
Nacht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
478 de maan glinstert in een bleke schelp
de sterren zwemmen als lichtjes
in deze donkere nacht
een nacht van wijn en fylosofische dromen
om tegen de morgen koud wakker te schrikken
met het krijsen van de meeuwen
verveeld met de gedachten van de voorbije nacht
de pijn opnieuw netjes in je binnenste verpakt…
ProRail
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De boemeltrein met eindbestemming Emmen,
Die had bij Ommen tijdig moeten remmen,
Maar reed tot schrik van ieder te ver door.
Bij ProRail staan ze weer eens in hun hemd,
Kan ProRail ook niet worden afgeremd?…
Vergissing.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
969 ze is het
ik herken haar
het is haar stem die
ik herken uit duizenden
waar ook ter wereld
ze staat wat voor me
in de rij wachtende
voor de paspoortcontrole
ze kijkt minzaam
om zich heen, maar
ze is het wel, zo te zien
ze zit drie rijen voor me
zegt dat ze koffie wil
ik schrik op als ik dat hoor
dat…,kan niet; onmogelijk…
Nathalie…
Monkelende meeuw
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
749 Was ik een meeuw, ik liet een dame hevig schrikken
door groots en krijsend op haar sjieke hoed te landen
zodat ik haar garnalencocktail in kon slikken.
Was ik een meeuw, ik scheerde over vele stranden
en boulevards om hier en daar wat mee te prikken.
Dan hapte ik een haring zo uit iemands handen.…
Zelfkennis in vijfkwartsmaat (II)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
658 Kraaiend op een draaiend podium
wordt de wereld een film --
maar na drie rondjes schrik je:
geen vader, moeder of oom
die jouw pret als liefde ziet.…
Voor de wind gaan
netgedicht
4.9 met 38 stemmen
1.785 De nacht kleurt het verlangen
Voorbij het purperen avondrood,
Een bootje draait en danst
Op golven net een slag te groot
Driftig manoeuvrerend
Raakt het nodeloos in nood,
Geluk eerder nog verterend
Nu met schrik beroofd van
De laatste meedeinende golf,
Op verlangens na verdronken.…
Opgaan in het licht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
563 Die met oneindig veel stipjes
Jouw werkelijkheid weergeeft,
Zelfs als het onderwerp
Van jouw studie nog niet af is,
Laat de materie van de bekendste
Parijse toren opgaan in het licht -
De scheppende kracht van jouw kunst
Die de nuchtere waarheid heeft ingehaald
En mij in jouw droom meeneemt
En me verzoent met de werkelijkheid…
Als ik terug denk (tanka)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
691 Als herinnering
ben je veel aardiger dan
in werkelijkheid
mijn selectief geheugen
stripte je nare trekken…
huisstijl.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
446 mijn deur is rood
aan de binnenkant
en zwart aan de
buitenkant,
het lijkt verdacht
veel op de
werkelijkheid.…
woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
894 werkelijkheid gewaar
hier is Alles Niets
maar Niets ook Alles…
Continuüm
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.254 De hemel tussen lippen
rood vermengt met blauw
het water wiegt zich in slaap
wordt wakker, wordt geboren
in een andere werkelijkheid.…
Gedachtenfloers
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
569 Wanneer gedachtenfloers sombert
onder een verduisterde maan
onrust gedachtenvol waakt
als dreigend nachtelijk onweer
in een almaar wakkere nacht
duren alle kleine uren
langer dan hun werkelijke tijd
is de werkelijkheid van het moment
meestal te ver weg van de realiteit
om als waarheid verder te gaan…
Jabedabedoe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 'Jabedabedoe', de futuristische
tijd; van een steentijd wereld
naar een mogelijke Flintstone
werkelijkheid.
Wat eens zal kunnen, en nu
virtueel wordt geprobeerd;
zal dan met feiten aan ons
nageslacht worden gedoceerd.…
Bron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 En zo springen we van
kamer naar kamer
We verliezen het spoor
de geur, het kloppen
van ruisend bloed in ons hart
de kleur
van waar we werkelijk waren
wie we werkelijk voelden
in wie we onze cellen klonken
de klank ook
het luisterend genieten
van hoe we ons overgaven
werden wie we waren…
wens
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.651 Menswaardig gaan
dat was jouw wens
geen redden meer aan
dat was jouw grens
geen hulp op tijd
dat was jouw schrik
gelukkig een arts bereid
met respect en begrip
prachtig ben je in slaap gevallen
zo vol vertrouwen, zo rustig
we weten zeker dat zo dood gaan
je goed is bevallen.…
Mist
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.366 Even schrik ik op,
gejaagd ga ik voort.
De nacht valt snel
en de mist wordt dikker.
Mijn honger wordt groter,
bijna onhoudbaar.
Een zachte schreeuw
wordt gedimd door de nevelslierten.
Mijn honger is gestild
en ik fladder verder
op zoek naar een volgend slachtoffer...…
Waarschuwing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Zodat ook ik van schrik al half verstijf,
Met veel succes houdt zo ’n bericht mij tegen.
Het toppunt van de veiligheid bereikt,
Geen Overweg te zien, waar je ook kijkt.…
Zware kost
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 'k was van de week
nog even bij De Slegte
tot mijn schrik en zag
een dame met een hoekig
boekig grauw gezicht
zij droeg Homerus
in haar armen, struikelde
en dook de roltrap
op naar boven, raakte
daar toen uit haar evenwicht
letterlijk bewogen en
metaforisch uitgelezen
zei ze, die klassiekers
zijn ook veel te zwaar
je moet eraan geloven…
Sla
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
707 Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven
Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 Seconden tikken tot minuten
weven fier kwartieren in ’n uur
secuur als dag en nacht verkleven
resoluut en tot etmaal verbonden
Veren strelen heen en weer in de ban
(blikken nokjes, vallen, klikken vast en
tasten beslist naar ogen die schrikken)
van de schokjes die gemiste dagen speren
Gesleten klokken razen tijden
of staan stil…
Passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
780 Ja, zout is je liefde zeker
Wil je het werkelijk weten?
Stoicijnen bereiden hun eten met zout
Honden likken hun wonden.
Wil je het werkelijk weten?…
Weerbarstige waarheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 Door deze smalle koker,
Die het grootste deel van
De werkelijkheid ook nog verheelt…
Sprakeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Gedichten verwijzen alleen maar,
naar de werkelijke werkelijkheid.
Ware dichters zijn sprakeloos.…
caran d'ache
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
898 de kleurrijke herinneringen
aan mijn familie
berusten op fictie
de werkelijkheid zal en wil
ik niet beschrijven
daarvoor is het
altijd te vroeg…
Doodsangst leeft !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Doodsangst heeft niets met dood.
Ook angst kan de geest niet geven.
Angst is alleen maar bewijs.
Bewijs van onbegrepen leven.…
Stemmen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.008 Voor de spiegel ga je staan,
de moed ontbreekt je niet,
dan kijk ik ineens mezelf aan,
en schrik van wat jij achterliet.…
Jouw grens
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.797 Menswaardig gaan
dat was jouw wens
geen redden meer aan
dat was jouw grens
geen hulp op tijd
dat was jouw schrik
gelukkig een arts bereid
met respect en begrip
prachtig ben je in slaap gevallen
zo vol vertrouwen zo rustig
we weten zeker dat zo dood gaan
jou goed is bevallen…
Jij paradijst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
710 sla palen
op mijn grond
prikkeldraad rondom
en als het nodig is
jaag ik daar nog een stroom
doorheen met ongekend voltage
geef geen overpad
aan ongewenst bezoek
ik ben die aandacht zat
jij paradijst
waarin ik faalde
haalde vrijheid dichterbij
ik ben blij maar al
die palen schrik en prikkeldraad
moet ik helaas nog zelf weghalen…
weemoedsvogel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 ik beweeg mij nog
in de ampele uren
van dit oude jaar
raak het nieuwe aan
schrik van de draad
waar nog een spanning
wijst op verlichting
die wij zo nodig hebben
liefde en omarming
woorden die bemoedigen
mensen in hun doen
en laten bestaan zoals
zij zijn, ik kus de lucht
het voelt al frisgroen
staar stuntelig naar jou…
Niet alleen Japan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 De middag straalt
er spelen kinderen op straat
papa is vrij vandaag
en mama ook
de zee lokt
het is druk, druk, druk
de aarde werkt
ik niet en kijk tv
schrik op en dan
komt de vloed
als een dief in de nacht
de wereld en de mensheid
huilt, huilt, huilt
zeeën van tranen…