683 resultaten.
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Stof dat daalt als een sluier over opstijgende baby's,
neerstortende kinderwagens, rondslingerend huisraad.
Het ruist in zijn oren. Vroeger was het alleen zijn eigen bloed dat hij
daar hoorde. Nu verstaat hij die taal. Ieder woord. Elke intonatie.
Maar alleen daar en dan. Ondersteboven.…
Arzebia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 in het deinen van de ochtendziel
in wiegende schaduwen
in slome jazz van dik bloed
wil ik tralies van twijfel ontlopen,
giftige kreeften, vale sluiers van onmoed
een eiland zonder randen lijkt me wel wat
schemerend in eindeloos blauw
zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn
zoals stoffige landkaarten in de geest;
daarop lijken alle vergeelde…
De Prostaat
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
897 P.S.A
Grauw is de neergelaten sluier
Welke gelijk een spinrag verstikkend omhult
Meedogenloos is het doende de geest te vermoorden
Aangegeven in het koele wit met onderbouwde woorden
Vier Jaren van onzekerheid waarin men stilaan hoopt
Overgegeven in blind vertrouwen waartoe men noopt
Dan vanuit krochten van het orgaan wreekt het ongerief…
Vervlogen schittering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Je haar,
dat als een sluier van perfectie,
langs de glooiing van je aanzicht viel.
Je ogen die,
in mij verzonken,
altijd naar de wereld lachten.
Wachten, kon ik niet..,
je had mijn hart,
je had mijn ziel.
Je had mijn liefde,
als een schuchter jong,
vanzelf bedacht profiel.
-
Ik zag je laatst,
weer terug..…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 in vage ochtendmist dool ik rond
op de altijd stille akker van de dood
een buitenplaats vol marmersteen
met daarin toegenegen gegrafeerd
de namen van vele beminde mensen
die naar de eeuwigheid verhuisden
de koud en kille sluier van het gemis
verdunt het zoute verdriet met tranen
met de herinneringen aan de belofte
dat wij het leven graag…
whisky hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
804 zacht is de nasmaak
van het eikenhouten vat
waaraan zij zich rijpte
tot rond in fles gebotteld
als de zon aan de horizon
is de atmosfeer gloeiende
waar brandend haar beleving
zich in mijn gorgel welt
ik proef de ochtendmist
die als sluiers geslagen
de schotse hooglanden
als haar wieg openbaart
soepel walst zij de weg
via de nippende…
Contrapuntige Mijmeringen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 zodat mijn beide aardedonkere reebokbruine ogen zich konden verlustigen bij de aanblik van een laatste oprisping van een zieltogend dwarrelend acaciablad,
zodat mijn gemoed onwillekeurig werd meegesleurd in neerwaartse spiralen,
waardoor het gezichtsveld voor mijn aardsdonkere reebokbruine ogen opwelde in een welhaast ondoordringbare sluier…
Herfs80
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
443 Er trekt een sluier over
bos en beemd
een koude douche van zuster
Pluvia
de nicht van Aíolos
van Nubia
god van de wind reist met
haar regen mee
Ze spreidt haar zone over
't lage land
gezien vanaf de Dom zo'n
80 mijl
tot aan de zee, net onder
n.a.p.…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Een sluier van zomers' licht wordt uitgespreid
over het koren, wachtend tot het wordt geschoren,
zoals ook koeien gemolken worden op hun tijd.
Ik ben hier op goed geluk naartoe gegaan,
omdat de brochure het heeft aanbevolen
en het graafschap niet minder dan Hampshire heet.
Uit de verte komt wat wind langszij, voorbij een toren.…
San Gimignano
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.254 Een nieuwe zon verdrijft
Langzaam een sluier die
Door de kilte des nachts
Als deken was gelegd
Over oude stenen.
Ergens in de verte
Klinken zachte tonen.
De stad, diep verzonken
In een slaap, wordt wakker
op golven van muziek.
Een oude man, een fluit,
een melodie die danst.…
Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen
poëzie
3.0 met 77 stemmen
27.001 'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.
Uw adem vaart mij aan!…
Seizoen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.779 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 de verborgen sluier van
geheimen ontdoen en roemen?
Het onzichtbare gelaat
van het onbenoembare begrip
dat in de natuur schuil gaat
komt over een zwaar bevochten lip
En als het gezegd wordt
klinkt het als stom gerommel
uit een wijze mond stort
het naar omlaag als gestommel
Want waar brandt het uiterste licht
dan?…
Seizoen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.770 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar storm moet woeden
die veeg van pili pili om haar mondhoek
verraadt hoe ze al haar tucht
opoffert aan één gekartelde flard
die opgloeit in de pupil
zij morst een straal melk met een speels gehinnik
het kronkelt over het sleutelbeen naar de tepel
een sluier…
SONNET
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.696 'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.
Uw adem vaart mij aan!…
Sterlicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
628 het diepe blauw daalt versteend
en wordt zwart als de nacht lacht
in een spierwitte melkweg
waar miljarden fakkels helder schitteren
omlijnd met figuren van vroegere tijden
kleurrijk verschuilen objecten zich
als onvoltooide schilderwerken
ze wiegen in blauwe sluiers naast
verstoten materie van wat ooit was
de tijdgolf van het verleden…
STOET
poëzie
2.7 met 13 stemmen
2.311 Duizend, duizend, duizend maagden volgen,
sneeuwblank door de nevelige sluiers,
dragend in de hand de blanke lelie,
zingend zoete koren door de heemlen,
volgend waar hij gaat der maagden koning
en hunne onbevlekte koninginne.…
Levensloop
hartenkreet
4.3 met 55 stemmen
1.676 Oud en mijmerend, de tred verstild
in opgedane wijsheden
de sluier van levensmysterie opgetild...
Tevree herinnering oprakelend
vertellend aan luisterend kleinkind.
Zolang de nachtkus nog het leven
tot volgende morgen zingt...…
- In stenen gevangen -
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
496 Als een antieke fontein in marmer,
een heraldisch schild, minder belangwekkend
spankelen mijn woorden
en bedekken met kleine druppels inkt het lichaam
een poging, aan mijn oog onttrokken
de zachte sluier van bescherming
op te tillen
...heden ontvouwt zich langzaam
de werkelijkheid
en zwijgt over wat ze weet
Ik wil niet horen,
ik wil…
Bosrand
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
758 krijtwitte strepen vervagend in de lucht
hoge sluiers van condens zoeken zonlicht
maar worden verdreven door hun eigen
fragiliteit verwaaid in de hemelwinden.…
The lark ascending
gedicht
3.3 met 3 stemmen
14.948 en waar
het verschijnen begon precies hier precies
in de rapsodische vlucht van de soloviool
heeft een man het in zijn goddelijke verstand stervens
koud, heb je het nu al koud, vraagt ze tiri
tsirrie, vanavond of bij slecht weer zitten
wij op een aardkluit of een hoeksteen gaan
onze voeten meebewegen nu is alle
taal geheimtaal of een sluier…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.
En uit je ziel komt een onsterfelijke blo.
Al in de knop gegroeid.
Laat haar bloeien.
Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots.…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de nevels,
de mist, de sluiers,
de prachtige luchten boven het land.
Ik denk aan de zomer,
de lente, de winter,
de herfst, en zie dan die polder,
mijn polder, mijn Eilandspolder.…
op tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 kaas
de hele ruimte ruikt
naar kaas en knoflook
en er zijn stemmen
ze praten over bijna niets
het weer en de bewolking
die of die die te laat komt
weer terug is uit een ver land
waar we verder niets van horen
op tafel staat de rijst en de papaya
en de zout gekookte blauwe eieren
we proeven, we genieten
terwijl de regen z'n sluiers…
jij en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 jou
dansen duizend vlinders
aan de aaneen geregen
jaren waar het lijden
eenkennig melodieërde
doch, het spel herenigde onze
fronten en bracht kennis
aan de macht van gewoonte
die jij trouw volgde
alsof de zomer bloeit in de herfst
vragen groeiden en antwoorden
werden geteeld, beloftes gezaaid
en genezing geoogst, mijn lief
de sluier…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 waar ik kijk naar de kisten
die veel te vaak en zo frequent
door steegjes en straten gaan
verduistert ons een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Een sluier strekt zich over veld en man,
en dooft het goud van zonneschijn.
Ik dwaal verdwaald in lijn en licht,
zie hoe het zicht zichzelf verliest.
Zelfs dromen raken hun grens kwijt,
en alles sluit zich zacht... in eigen zicht!…
De open horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 De sluier dekt slechts haren toe,
het dogma dooft het jonge licht.
Geef haar de pen, geef haar de taal,
en schrijf het ware recht in haar gezicht.…