1118 resultaten.
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Van het stalen ros laat ik het gas los voor het fatsoen,
en denk bij mezelf,; "wat ben ik ook een OEN"
Was ik maar weer als toen....…
Bomen over kerst
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
574 nog stond
het groen te
bomen over kerst
ook zij die jarig
worden en hun
dagen vieren
in de huiskamers
met de geur
van dikke snert
sfeerlicht rond
kribbe en stal
met de namaak
beesten en af en toe
een verdwaalde knal
behaaglijk binnen
terwijl het luiden
van kerkklokken
buiten bevriest
in het roepen om
samen te komen
met…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 op het plein
van de gekoppelde liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal…
Biggetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 Even een foto van
Sophie Francine Hilbrand
het biggetje heet Joanan
en komt uit Nederland
zij houdt de biggensnuit
bij haar blote borst
een geneeskrachtig kruid
voor de eindeloze dorst
van het knorrige dier
jodelaar in de tepelhof
van Eden vol plezier
genietend als een prof
van haar gulle tederheid
in de stal met hooi
tot…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
DE SMOKKELAAR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Door bosranden omgeven
kijkt de boerderij van eens
over weiden vol vee en wild
is thans een geliefd spijshuis
waar men in alle rust geniet
tussen en onder steunbalken
van de gewezen stal
dit oord van smullend verpozen
was ooit voor smokkelaars
een huis van samenkomst
en voorzichtig vertrek
om langs verborgen bospaadjes
Nederlandse boter…
Je blik is als de onbewolkte hemel
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
986 de nacht
Flonkerend en heel erg steriel
Als een moderne woning in al zijn pracht
Je luistert overdreven naar mijn gezemel
Vergeven van emotie en romantiek
Op je gezicht staat niet te lezen
Deze man is vreselijk oubollig ziek
Je groene ogen bevriezen der vissen bloed
Denken gebeurt bij jou in onroerend goed
En kitscherige meubels in staal…
SLOKTOBER, stoppen met alcohol
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
757 Remkes had een borrel op
Zelfs 2 x 35% alcohol bij de lunch
En in z’n mondhoeken 'schuim'
Nou daar weten ze bij D66
Natuurlijk ook van alles van
‘t zijn ook geen geheelonthouders
Het beest had het nodig
Ja Remkes, het beest
Het beest is van stal gehaald
Het beste paard van stal
Die zich bewezen heeft
Op lokaal, provinciaal en op…
proeft bloed van heldendaden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een gebied waar
woorden schreeuwen
van de man die wil
die al eonen heerst
maar vrouwen
toch de macht weten
te brouwen want in
hun schoot worden
alle stalen…
Valpartij
netgedicht
3.4 met 896 stemmen
89.930 Waar is mijn stalen vriend?
Je vraagt niet meer waarom je om hem gaf.…
Restaurant met één ster
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.716 Daar in restaurant ‘De oude stal’
serveerden ze echt heerlijkheden
die ik niet licht vergeten zal.
Het ossenvlees was knapperig gebraden,
de schapenbouten mals en zacht.
De ezelsbiefstuk niet te versmaden,
de kamelensoep was ongedacht.
Ja, dit eethuis verdient meer sterren,
maar die worden zeker niet gehaald.…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Zo stil, de open hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan…
Je togaat wit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.947 je togaat wit
sopraant de
nachtelijke mis
als uitverkoren stem
rees als ster in
stil geboren worden
warmde stro en dieren
in de stal van Bethlehem
bassen donkerden het
slapen van de schapen in het
balken van de ezel naast de os
warmden alten zacht hun trots
als herdertjes
bij nachten zongen kinderen
het blij verwachten
nog…
hij bediende
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
654 stalen ros op twee sporen
toetert en klingelt voorbij
de voetganger achteruit
zet zijn beste vinger voor
geïrriteerd om zoveel onbegrip
wie is nou weer de zwakste
stormt het volgepropt vehikel
doorheen het ontwaken van de dag
over rotondes naar de eindhalte
de mensen onderweg
slikkend en brakend
vomerende kotsstudenten
komt de stad…
Pasen - 2004
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.444 Geboren met Kerst,
bij de beesten op stal.
In de kou en armoedig,
met herders en al.
Zijn boodschap, in pijn
en bespotting volbracht,
toont ons idealen en liefde,
vermoord onder menselijk gezag.
De dood overwonnen,
herboren in God.
Dat zijn van die termen, daar
gaat mijn verstand bij op slot.…
ze provoceerde oneindig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
576 contouren gespannen
in het schaarse licht
van de leeslamp
inspirerende borsten
fier en strak vooruit
gewone dingen zijn niet raar
ze vielen niet uit haar behaatje
maar ook niet uit de toon
mooi gestalte
in haar iele smalte
ze priemden als dolken
in mijn meewarige ogen
stuiptrekkend beroerde ik haar
ze stal…
knallen in een zwart gat
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
793 krachten
in Uruzgan volgepland met opdrachten
door kolonels met volmachten
sober gelegerd in kampen
om zich aan elkander vast te klampen
's nachts muisstil onder fletse lampen
waakzaam zonder te verkrampen
op missie leg ze vredig aan banden
zijn ze gewapend tot op de tanden
om bij vuur tijdig los te branden
nieuwjaar qua gevoel blijft op stal…
het doorgangsland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
510 poëzie
als het gaat
om zichzelf aan de hand slaan
en de lichtvaardigheid zwaar over de rand tolt
wie wijst me het ongenaakbare aan
met vingers van vertrouwen
en het geweten van de onderbuik
van al wat is ligt met de bezwangering
op de maag en ook daar is doorgang
van moeilijk te verteren
metaal trekt zware strepen
in het lichaam, stalen…
Kerst is nu gaan leven
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.701 opgetuigd
met stemmingen van toen
het groen met zilver
rood met goud alleen de piek
doorstond het jaarlijks onderhoud
steeds kleiner het formaat
ballen schitteren herinnering
het kalend groen heeft
plaats gemaakt voor kunst
de lampjes hangen er al in
niet meer de boom
maar kerst is nu gaan leven
terug naar het geboortefeest
in de stal…
kerststal
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.127 nacht
heldere hemel
een stralende ster
schijnt op het herderspad
verlichten
geboren
Jezus gelegen
in geel stro
Jozef, Maria, trotse ouders
aanvaarden
God
de Vader
vanuit verlichte hemel
zendt liefdevol zijn zegen
geven
stal
heel intiem
bevat gouden gloed
dieren kijken vredig toe
ontvangen
koningen
drie stuks
waarvan een…
Lantaarn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 Lantaarnpaal, een lichtbaken, gemaakt van glas en staal.
Zij richt haar stralen op de hoek van iedere straat.
Waar wordt gezwegen, gehuild en gepraat.
Nee, zonder lantaarnpaal is alles maar donker en kaal.
Met haar prachtig gebogen nek als een zwaan,
weet zij in weer of wind glorieus te blijven staan.…
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 vertrouwen straalt aan het heelal
het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in Zijn eenvoud
ter wereld in een stal…
Vannacht*
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.905 Ik zie licht, een stal. Een zwoegende vrouw
baart Uw zoon, in al zijn vorstelijkheid,
op wie ik in mijn doen en laten bouw.
Leraar, Verlosser, Heiland in de strijd
tegen het kwaad; Hem ben ik eeuwig trouw,
volg ik op weg naar meer barmhartigheid.…
Na de regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 het regent in gedachten en
het water wast tot aan fontanellen
temidden van vaak herhalen
ademt de echo zijn denkbeelden uit
ook na lang vergeten blijft
de boomgaard onaangeroerd kaal
in de spiegel van ons staal
priemt een regenboog van vlees
dan schuilt ons raam zich droog
dansen we zichtbaar maar ondiep
naarmate het stof uit wolken…
volksverhuizing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 ze trekken vermoeid langs de Ararat
met zekerheid gewikkeld in doeken
hun kinderen voorop of op de arm
zwangere vrouwen, mannen zeulen bezit
een touw houdt hun geloof bijeen
richting fort Europa: de poorten gesloten
bruggen geheven en grenzen geslecht
grachten omgeven met stalen messen
een meisje streelt haar hond
de moeder baart, vader…
Is bloeiend vergaan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
422 ik wist het beeld
elegant en strak met
blinkend staal bekleed
waar zijn licht
weerkaatste wilden
mensen weer samen praten
maar omdat natuurlijk
gezag alle harten bond
verloren anderen hun macht
er werden al snel
schaduwen gesmeed
tegen zijn rijzende zon
het beeld werd beklad
de sokkel ondergraven
door leugens en valse vragen…
Oom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Spiegel je ogenblikkelijk,
erken dat jou wat scheelt:
ogen van gepolijst staal
die fluwelig terugkijken...
Nee, dit spoort en scoort niet meer.
Oom moet gauw z'n lenzen strakken.
Een tachtiger wil zich toch vermaken?
Kijk: het verdoezelende dooft.
Glaucoom blijkt maar een kwade droom.
Mijn oom ziet weer de horizon!…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De kale bomen, de zwarte takken
ik zie ze voor mijn ramen staan
de winterkou heeft het te pakken
grijsblauw stalen luchten die overgaan.
Het lage licht schijnt hier binnen
reikt diep de kamer in
ik schrijf er woorden, zinnen
geef zo de stilte zin.…
Mijseum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Buiten loop ik mee in de drumband
van de wereld en sla ik op de trom
Binnen stal ik mijn werk uit
in een schitterend Mijseum
Ik mag best een vergeelde voetnoot
zijn, ergens in kleine letters
onder de streep van de tijd
een dode naam zijn
in de stamboom van miljarden
als mijn werk maar blijft
het niet wordt gedumpt en
vervangen door vervalsingen…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de angst wat schort
helaas staan sint en piet
weer helemaal alleen
het kindje in de stal…