788 resultaten.
Hel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
10.980 Is deze tocht een vlucht, een woordenloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. Ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.
Voer me van kring naar kring, van gracht naar gracht
en wapen me met dapperheid.…
DIE SEELE ALLEIN
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
539 met de tijd van lijden
Tot wederopstanding en het verspreiden
Van denkbeelden beïnvloed door habijt
Imam, rabbijn, Boeddha en leefbaarheid
Teneinde moord en doodslag te vermijden
Het valt niet mee te gaan van rups naar vlinder
Van larf en puber naar rijp en bewust
Je kunt niet bouwen zonder eerst te slopen
Het is de moeite waard, de tocht…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.894 Ik las Odysseus' smartelijke tocht
en spelde in de schemer de symbolen:
de zeeën, de godinnen en de holen,
waarin hij liefde en bescherming zocht.
Toen ik het boek sloeg in zijn zeven sloten,
was het of ik ontwaakte van een reis;
ik had gezworven en had drank en spijs
aan menig tafel met de held genoten.…
leven als een sinusoïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Het schijnt me soms toe de keuze
is een mond in de einder om er vaagweg in aan te belanden
ieder begeeft zich in een berglandschap
als je in het dal aankomt zie je de toppen
van je tocht al opdoemen mistige schemer en al
als je kunt kiezen tussen het imposante himalaya gebergte
sta me toe liever dan de heuveltjes van mijn vrouw
de functie van…
Reis en bestemming
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.743 aanknopingspunten bedoel, een
uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die
opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een
halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen
op het terras, iets tastbaars en het is waar,
in andere steden doen wij meer moeite, kijken
naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei
op het voetpad, we voelen hoe tocht…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.
Is er dan geen afgrond hier, waar ik me in kan storten
Wat zou het toch een zegen zijn mijn leven in te korten.
Hoera het is weer zondag, een straf om uit te zitten,
men moest, net als de puber doet, hem helemaal verpitten.
De taart in zeven stukken, de koffie in de kopjes.…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 soms overvalt het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte…
Toen jij verdwaalde
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
469 ik zag hoe
open ramen
naar jou lachten
toen jij verdwaalde
in het plezier van
de heel vaak
uitgestorven straat
zij knipoogden
tegen de zon
die jou een warm
welkom bereidde
met het zelf
gekozen alleen in
straten van steen
zelfs de
voordeuren
tochtten in
allerlei luchten de
specifieke geuren
van het levend huis
zonder bewoners…
Nachttrein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 ritsloos in een snelle vlucht
Razend door de alpencatacomben
Een lichtflits door graniet en ijzermerg
Door ruggen van het oude bergmassief
Het duistere inwendige van Gotthard
Céline's reis naar 't einde van de nacht
Een alles overrompelend begin
Op weg naar de verloren tijd van Proust
De enig ware ontwikkelingsreis
Is niet een tocht…
Het alledaagse leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
567 geknisper
en gefluister
van zee en wind
mijn vrind zingt
altijd luidkeels mee
ik houd mijn
stok stevig vast
hij geeft mij
kracht in verbinding
met de tijd die
mij nog is gegund
ik tel de stappen
tot wij moeten keren
en de onderste helft
van aarde gaan proberen
met onderweg de bank
die gedachten vangt
als epiloog van
deze tocht…
In jeugdig grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 statig bewoog
het zware
verduistergordijn
op de lichte tocht
van de wind
licht speelde
met contrasten
van de veel
kleuren lokjes
in jeugdig grijs
vitaal vlot zei
de kapster passend
bij de zwart blauwe
ogen en het lichte
bruin van je huid
naast je stralende
lach met haar
plezierige intonatie
een aandachtfixer
in schoonheid…
de grote schijn
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
476 waar overdag het najaar
de wereld kleurt met bont palet
verrassen in herfst vakantie-uren
op avonden het Kralingse Bos
met een magisch schouwspel
de hemel feeëriek verlichtend
toveren mens en techniek
met wonderlijk licht en geluid
een mysterieus landschap
waarin bomen geheimen delen
onzichtbare handen weven
een sprookjesachtige tocht…
WANDA CATSMAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 Haar zwerfdrift, opgewekt door polderdauw,
is doordrongen van verkenningskrachten,
die bij verre tocht doen overnachten
in berghut, speuren door kloven, diep en nauw.
Zij raadt liefhebbers van lang lopen
met vorsende ogen, doordachte zin,
bescherming voor het lichaam te kopen.…
Gepast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Als een bleke tocht strijkt
Huiver teder op de tast
Over een wang van albast.
Zalvende gedachten
Spoelen aan op de kust.
Waar ik zwerf, rust het voorhoofd.
Wenkbrauwen verraden
De dracht der verlokking
Verborgen te houden.
Dan neem ik een besluit
En sluier mijn gezicht,
Terwijl ik in jouw ogen kijk.…
We noemen hem Kees XIII; tafelblad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 de betekenis
van elke zin
van levenspaden
vergeten zuilbubbels
als zwarte gaten
de tijden van ontwijding
de kuil van de vooruitgang
door voortschrijdende verzen
welluidend neerbuigend
duikend in de diepte
van de bekentenis
van ieder mens
dat geschreven werk
eenvoudig doch dubbel
als zinnige kerk
vol vrijheid van verachting
een tocht…
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 Nochtans voel ik mij drijven
Van zeker tocht* tot haar,
De welke mij doet blijven
Een hopeloos minnaar.
Want veel die mij wel gunden*,
Ten minsten in de schijn,
In plaats van ware vrunden,
Laas! mijn vijanden zijn.
Daarom waar ‘t wel van noden,
Dat ik mijn doorheid* kwaad
Met reden* eens ging doden,
Maar ach! mijn hert, wat raad?…
Lokken
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
2.369 Zoals gordijnen draperen als ze dichten
liggen krullen als een pauwencanto gestreept
over zucht en rondingen gesleept
tussen ademsnood door te laveren lichten
Wazige ogen, niets meer ziend, snellen
- bewogen achter wilde tochten verdiepen
zij de overgave waarin ze pas nog sliepen -
huiverend als de tintelende waaier blijft kwellen
Slagen…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Een maan
schemert vaal, ver en vaag vertrouwd
Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval
een nevel verbergt de eeuwige diepte
ik ontwaak uit die koers en even later zal
stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte
de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren
ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…
Vijver "De Dood"
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.237 Ik zei je dat ik een ster zag vallen
Je fluisterde dat ik dan iets wensen mocht
Ik wenste dat ik je aan mijn hand mee mocht nemen
Op mijn levenslange tocht.
Ooit lagen wij samen bij die vijver
Voor mijn idee zou iets moois gaan beginnen
Maar de ster heeft me nooit geholpen
En de nacht van "De dood", ben ik gaan beminnen.…
Dood van een bodybuilder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.508 Hun knieën zwart gezwachteld,
want groot was ie onbetwist
De tocht komt hier ten einde
bij die hele zware steen
en als die straks boven op hem ligt
kan hij echt nergens meer heen
En met een allerlaatste rep
in een allerlaatste squat
laten zij hem zakken
in zijn allerlaatste gat.…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 .
----------------------------
uit: Tochten (1911)…
Winter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 Ik wou dat in plaats van de tocht haar post me daar zocht
en de krant die daar zit kan verrekken.…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 is mijn antwoord heel beslist:
"Zonder deze tocht, waarin de
dichter wel eens overdrijft,
naar eer en ziel de pen blijft
slijpen, om de tekst in z'n
moraal te te laten rijpen,
dan heb ik geen minuut gemist.…
wilders op een zwak moment
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 Ik weet t
niet meer, help me nou
toch op deze tochtige
tocht...)-…
overwinning van mensen die kanker hadden
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
946 uitzichtloos dat het leek
met zijn diepe gedachten
en de tranen die binnen dropen
waarin het een strijd was
tussen leven en dood
en waar karakter en vertrouwen het licht waren
waarin liefde en gebondenheid
de draden waren van geluk
om te winnen van een onmenselijke strijder
een strijder diep van binnen
die zo zwart en sterk was,
leek een tocht…
MEIDAG IN MAART
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.069 .
----------------------------------
uit: Eerste tochten (1911)…
Bij God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 De zwaarste tocht was het
door hooggebergten, wilde rotspartijen
over spiegelgladde ijsvlakten
dwars door meerdere oerwouden
haast ondoordringbaar, en doorsneden
met de meest onvoorstelbaar
wildstromende riveren
door verschillende
verschrikkelijk dorre
hete kale woestijnen
heen en terug
over diverse oceanen
met slechts een houten…
geen bereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
611 de tocht naar boven
een worsteling ademnood
hoogtevrees
op de top mompelt de man:
ik ben er en geen bereik
….....................................................
Meer over schilderij: http://bit.ly/AzAS4Y
en http://bit.ly/xEzDGG…
De zwerver spreekt
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.138 Op stille tocht en eenzame ommegangen,
Voel ik mij dichtst bij die mij zijn gebleven
Als sterren in dit al te duistre leven,
En 'k leef in hen en ken geen vreemd verlangen.…