811 resultaten.
schaduw valt van je gezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.167 in een handvol regen
en wat zon zie ik je lach
ik breek de wolken
als dat van je mag
en wakker wind
tot storm aan, hoop
dat je dan weer met
me mee wil gaan
we dromen weg
verdwalen in de maan
je ogen zijn al dicht
schaduw valt van je gezicht
dan laat ik je de sterren
zien die je nog nooit
hebt voelen twinkelen
ja, ooit gedroomd…
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 De ochtend valt in droomschaduw
hij betreedt regels der heimwee
een tante die de was doet in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 tweehonderdachtentwintig seizoenen
hand in hand samen wandelend
bloeit nog de liefde als bloesem
die de lente in het voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend laat verdwalen…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 De wind weeft gouden stralen
zachtjes doorspoelt het je haar
Ik zie jouw ogen langzaam verdwalen
opgaand in een teder gebaar
De zon weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol…
Klimmen naar de ochtendzon
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.182 wandelen door diepe dalen
klimmen naar de ochtendzon
in een web van liefde verdwalen
denken dat het niet meer kon
heel onverwacht in mijn leven
een gevonden diamant
denken het duurt maar even
schuif je gevoelens aan de kant
een vriend om mee te praten
hield geen rekening met mijn hart
nu zou ik alles verlaten
en gevoel zo heel.... apart…
In de verte
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.350 Soms zie ik in de verte
het geluk dat op mij wacht
Het pad er naartoe is nog lang
ik had niet anders verwacht
Het leven is niet makkelijk
Gevuld met harde lessen
Het gaat met vallen en opstaan
je kunt de boel niet flessen
maar zolang ik in de verte
dat lichtpuntje blijf zien
kan ik niet verdwalen
en houd ik moed bovendien
Ik wijk niet…
lucht en licht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
755 kijk toch om je heen
en zie mijn geest
dralen en verdwalen
hij gaat en komt
en laat je verhalen
van verborgen schoonheid
van lucht en licht
van lach
van zucht en zicht
hij neemt je mee
naar hoge toppen
geregeld naar
onbekende floppen
maar meestijds
naar warmte en lief
zo diep en graag
in zuiver gerief
zweef mee, mijn mens
drijf mee…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het vallen van de blaren
zachter wordt en donker
als de bomen en het warkruid,
hoor de vogels met 't verdwalen in hun vleugels.…
Nu danst geen vlinder
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.002 heegegaan
en is dit allemaal zo onwerkelijk -
al kunnen wij dit niet bevatten
of verklaren, niet invoelen of duiden:
er zal wel zin zijn, er is het grote geheel
waarin ook dit puzzelstukje past,
en al weten wij soms heel veel
(of menen dit toch): er zijn ook raadsels,
mysteries, duisternissen en dood,
vergankelijkheid, treurnis, afscheid,
verdwalen…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wanneer de mistige ochtend
de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen,…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.
Als wateren mijn weg versperren
baant Uzelf voor mij een pad
door de nacht bij licht der sterren
houd U stevig mijn hand gevat.…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 regendruppels vallen in zee
de wind drijft mensen huiswaarts
ik keer noch richt mij verder
naar vragen, luister enkel naar weemoed
en verdwaal tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de…
TALIG TUINIEREN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 Voor mij zal het papier thematuin blijven
Ik zal er zaaien, oogsten en verdwalen
In een klein theehuis schenk ik reisverhalen
Een inktvijver toont takken met olijven
Het onkruid zal mij vaak tot wanhoop drijven
Ik zal The Poppies van Mccrea vertalen
Een eigen Flanders Field zal ik ompalen
Waarboven leeuweriken psalmen schrijven
Amor en Psyche…
In de hangmat van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 De mensen op straat
maakt het niet uit
dat ik naar hen kijk
of ik besta
er is geen noodzaak
die me vooruithelpt
voorbij het raam
wachtend het wachten
moe, terug in de stoel
terug in de tijd
verdwalend in mogelijkheden
van oude zomerse verlangens
door jou aangeraakt te worden
terwijl het paard snuift
jouw onschuld
onbewust en onaangeraakt…
Waarheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Is het bewuste,bewust van het onbewuste,
kan het verdwalen in jezelf.
In onwaarheden kan ik niet berusten,
word toch eens wakker van jezelf.
Een ieder heeft zijn eigen visie ontstaan uit geen luisterend oor,
misschien wel de mist waarin hij verkeert.
En mist brengt je op een dwaalspoor,
een lange les heeft mij dat geleerd.…
Heropbloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 Het is net of we verdwalen in het donker,
waar het licht niet meer zal opkomen.…
Heropbloei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Het is net of we verdwalen in het donker,
waar het licht niet meer zal opkomen.…
gedroogde standen en stranden
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.020 Armoedebegrippen in een businessmodel
Berichten die in de mist verdwalen
Om snel te vergeten
Alsof het contraproductief eindigt
In een Rein-schaalmodel
Brabançonne en dochters
Verdroogde wol-Ven-vacht
Glasnost
Ruiten ingeslagen
Verdrukte veelkleurige garnalen
Kok-ket in garnaal kroketten
In glassplinters
Uit-één-geslagen
Wollige…
(ode aan) gezond verstand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 alles wat wij doen of laten
blijft echter het gezond verstand het meest helpend
rechten en plichten kaderen voor ons de weg
ons eigen kompas echter is de rots van houvast
bij het vinden van de te begrijpen antwoorden
in wat het systeem soms zo ingewikkeld maakt
wanneer dus om wijs te oordelen en te handelen
het regeldoolhof ons doet verdwalen…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
Rijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
864 Geeft me vlinders
Maakt het mooiste in me los
Laat me zweven
Doet me gloeien
Laat me lopen over mos
Doet me leven
Maakt me sterk
Geeft mijn leven weer een lijn
Nooit zal jij kunnen beseffen
Wat jij nu al hebt gegeven
Door bij mij te willen zijn
Je doet me blozen
Laat me stralen
Als je lieflijk naar me kijkt
Geeft me kracht
Niet te verdwalen…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid nu bedolven
in een seizoen waar niemand kan leven
In dit plekje van mijn hart
heb ik alle vreugd verloren
Verdwaal…
Kleur rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.433 weerszijden de mooiste kleuren
kijk ik ademloos om mij heen
schilder jouw ogen in gedachten
voel weer je rimpels, een voor een
zelfs het bos proeft mijn verlangen
vangt mijn tranen in de wind
waait het licht weer in mijn ogen
laat mij schuilen als een kind
het bladerdek opent zonnestralen
maakt voor warmte ruimte vrij
even laat het mij verdwalen…
Ik zoek en wil zo graag toch weten...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
965 Ik zoek en wil zo graag toch weten
hoe and'ren leven met gemis,
hoe velen zeggen dat er verder
geen God en geen geheim meer is,
maar ik verdwaal in die geruchten
en vind mijn weg niet meer terug;
ik hoor en zie de vele kluchten
die 't heimwee diep bedelven moet;
maar willen wij nog wel écht leven
of zijn we hiervoor heel erg bang
en…
De lift
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.140 Ik zie een tinteling op je huid,
en voel je gedachten verdwalen.
Dan probeer je te kijken,
onze blikken ontmoeten.
Maar meteen wil je dat ontwijken
en bestudeer je weer je voeten.
Dit is niet afwijzen
maar je nodigt mij uit.
Het spel van bewijzen,
een mentaal besluit.
We stoppen en ik kijk je aan,
uiteindelijk zeg je nog iets.…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht,
Een labyrint waarin ik zal verdwalen.
Eeuwige regen flitst langs mijn gelaat,
Aan welke muntstandaard hecht ik nog waarde
In deze mist die in mijn ogen staat?
Ik zie eerst in dit vale licht hoe zwaar de
Ziel moet zijn waaruit dit lied ontstaat,
Hoe droef lig ik geketend aan de aarde.…
die ik zo mis
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.591 kus mijn voeten maar
kus mijn voeten, zee
neem me desnoods mee
mijn dromen doen me pijn
verdwalen kan niet
langs jouw waterlijn
dat sta jij niet toe
maar 'k ben m'n dromen moe
ik droom dat ZIJ mij kust
golvend, zo jij mij doet
het liefst wil ik verdrinken
in jouw eb, in jouw vloed
kus mijn voeten nog eens zee
zodat ik denk... aan…
Dit huis
gedicht
2.9 met 16 stemmen
9.093 Omdat ik stenen met een zin
en met cement elk voegwoord vergelijk,
de gangen met mezelf en daar dan in
verdwalen. Ramen, trappen, deuren, in en uit
van kinderen die bij hun moeders blijven
zwijgen, in de tuin een schrikbewind van kruid.…
Ja, ik wil
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
738 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendzicht
op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond
tussen sproeten die verdwalen
ik wil…
Knuffelen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.397 Het geven van een knuffel
Het verdwalen in jouw lust
Het begeren van je lichaam
Het vuurwerk als je me kust
Het fluisteren van je stem
Het strelen een zachte zucht
Het moment van koesteren
Het liefdesgevoel in de lucht
Het vertrouwen wat je geeft
Het versmelten met jouw zijn
Het heerlijke veilige gevoel
Het steeds weer samenzijn
Het…