801 resultaten.
Mijn Kamer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.739 dacht dat ‘t licht mij nooit zou vinden
dat duisternis buiten domineerde
op de tast vond ik mijn spullen binnen
zodat ik star blind lopen leerde
Maar het duister werd te donker
zonder zicht een zintuig minder
ik liep richting het raam en vond er
mijn grote gordijn van al de hinder
Na veel passievol gescheurd te hebben
keek ik verlegen…
En dan de vissen van H.J. Doff
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
2.869 Elf vingers waren toch zeker genoeg
(of had ik het verkeerd gezien misschien)
toen ik, verlegen, vijf ervan vroeg
(en waren't er vervolgens maar tien)?
Hoed u dus voor de onevenheden;
houd één vinger stijf in de vissenkom,
dek met de andere het verleden.…
Zwijgen
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
701 Openlijk geëtaleerd
verwerd liefde tot vunzigheid
tederheid tot banaliteit;
verlegenheid tot schaamte.
Het verdwenen vertrouwen
maakt het onmogelijk
ooit nog gevoelens
te tonen omdat die
kwetsbaarheid
misbruikt zou worden.…
was jij maar bij mij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.450 Ik werd er heel verlegen van...
Ik werd er gelijk heel stil van...
Ik zag wel die stiekeme blik van jou naar mij.
Ik kon merken aan je gezicht dat er iets was.
Mijn hoofd ging op hol:
Ik zag jouw mooie ogen,
ik hoorde je mooie enthousiaste stem.
Ik vermeed om naar je te kijken.…
Terug ZIEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Verlegen ogen toveren
de herinnering van toen
naar de realiteit van het moment.
Gekoesterd verdriet onstaan uit hoop
van wat nooit is geweest.
Een zoute traan maakt plaats
voor nieuwe verbondenheid.
Een warme hartelijke hand
troost zonder woorden
onze innerlijke spiegel.…
Nieuwe liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.088 twee meter langer
het leek wel een opgerolde tuinslang
die ik uitrolde met meer woorden dan dromen
minder letters dan zinnen
leken te zeggen, regendruppels
bleken te verwoorden
steeds weer op weg
naar andere lakentuinen
in mooiere beddenduinen
begon de zinderende zomer
steeds meer vorm te krijgen
met het bewegen van zijn dijen
verlegen…
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 kijk haar lopen……arrogant
je hoort ze fluisteren
opgeheven hoofd
blik op oneindig
verstand op nul
tranen in je ziel
droge ogen
glimlach gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar…
als woorden niet meer van mezelf zijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 schipperen kan alleen
als twee kanten wal dragen, waar water botst
en verlegen lelies bloeien
langs het kroos verlaat de dag
de ongeboren zon
tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel
of de karekiet wel houvast vindt
hij zingt er wel
maar toch
laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed
de riemen slijten slechts voorzichtig…
Dynamische lach
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Ik verleg mijn laatste grenzen
en spoor haar unieke lach
voor vertrouwen en geloof
voor mijn nacht en dag.
Mijn silhouet straalt naar haar
tegen zonsondergang.
Met hartstocht in mijn keel
deel ik met haar levenslang.
De zon straalde door mijn bonkende hart
glinster ogen in het gevang.…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
Vonken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
482 ik geloof in vonken
die knetterend spatten
van kruisende blikken
die elkaar in hun baan
in het midden ontmoeten
van hen die het niet
willen en durven erkennen
dat zulke blikken bestaan
die je overdonderen en verlegen
verstijfd laten hangen
in een verwarde waan
en zo’n eerste keer doet
vergeten toe te slaan
beiden nog te onervaren…
ZO GROEN ALS GRAS...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 Gelukkig
waren er
-voor het oog-
verborgen plaatsjes
en plekken
De wereld
kon ons gestolen
worden
kon ons
verrekken
De natuur
in
hand in hand
dolen
door bos en veld
Langs dijken
met hoog opgeschoten
gras,waarvan
halmen en aren
kietelen konden
Jij had nog
wat van dat ronde
dat ik speels
betastte,bevoelde
...groen,verlegen…
Paspoppen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
431 komen we gaarne tegen
Die zorgen
voor beweging
in de kleding
de mode of de trend
nooit zitten ze
op hun gat of krent
het zijn
hun nijver handen
vingers die bewegen
zijn nimmer verlegen
met een idee
....of toevallige inval
op ons lijf
wordt er dan gepast
en ook gemeten
met dun papier
of een gestileerde lap
een kantje of wat…
Psithurisma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 De zachte bladeren woekeren mee
Als een penseelstreek van de schilder
Als een zeezucht die steeds gewilder
is door de mannen varend op zee
Het krakende gewaad van het bos
Met als kleur een authentiek groen
Of bruin in de dagen van toen
Zo beweegt zij in haar schoenen van mos
Rustend op de stille wind
Een stem zo zoet als dat van een verlegen…
je trakteerde me op drop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
800 ik zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
ik keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je trakteerde me op drop
een ontmoeting als zovele
met dit verschil, het afscheid
deed me pijn, ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
voltooide Tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 tussen de Tanden van ’t Heden
knarst ’t Zand van ’n Verleden
bij de Opgravingen kortgeleden
bleken de Kostbaarheden verdwenen
of ze hebben er nooit gelegen
ik zit om gedegen Onderzoek verlegen
op de Muur van Herinneringen
prijkten Schilderingen van fijne Tijden
de Zon en lachende Gezichten
ik had daar niet met grote Zoeklichten
op…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 De ondergaande zon
waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen…
Verloren Liefde
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.467 Zwarte schaduw voor mijn zon,terwijl het stralend mooi begon
Je ogen sprankelend vol vuur,schenen door m'n dikste muur
Ik werd geraakt tot in m'n ziel,vond mezelf vrij infantiel
Als 'n kind weer verlegen,zeer onzeker in 't bewegen
Samen werden we compleet,terwijl het nu zo anders heet
Je glimlach lijkt nog zo vertrouwd,maar je ogen hard en…
Spijt
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
4.248 wonderlijk vertrouwd
zoenen en vrijen
steeds opnieuw
Ik heb je weggejaagd
teleurgesteld
je droom gebroken
door mijn woorden
als van een bang kind
Zou ik de tijd
terug kunnen draaien
dan zou ik het doen
zodat het beeld
dat je nu van me hebt
niet zou bestaan
Dan zou je me leren kennen
als sterk en liefdevol
soms onzeker en verlegen…
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 Ze suggereren dat hen niets ontbeerde,
en zijn verlegen, links, en lichtelijk boers.
Hij stopt zich vol met kool en wienerschnitzel,
en drinkt zijn kop niet rozig, maar grauwblauw.
Hij was ook graag iets anders dan ’t afgietsel
van opgekookte jeugd, maar amper lauw.…
Versiertoerist
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 Niet meer verlegen is de straffe drinker:
de man gebruikte vele glazen moed.
Een vrijkous heeft-ie aan z'n rechtervoet
en bovendien nog eentje aan z'n linker.
Met vrijersvoeten in z'n stoute schoenen
wil hij zich op het liefdespad begeven.
Hij is te lang een man alleen gebleven;
nu zoekt-ie naar een vrouwtje om te zoenen.…
Slap geouwehoer
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.228 sprak opa, driewerf donders bah
de jeugd vandaag den dag, heden ten dage
kan mij maar minimondjesmaat behagen
zelfs dan nog hoor je whiihi hahaha
dat meelgedoe van al die giechelmeiden
was in mijn tijd ten strengste uit den boze
ja toen kon je nog rustig stiekem vozen
in`t struikgewas of op de mokerheide
weg met die groene blaadjes, nog verlegen…
meneer Herrewegen.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 en ik leefde niet echt,
en nu op mijn laatste benen klop
ik bij u aan, meneer Herrewegen,
om dit gedicht bij u in te leveren,
ik zal beloven echt uw naam niet te
noemen als u daar niet tegen kunt,
zal ik die schrappen, ik wil u niet
in de weg zitten, in verlegenheid
brengen, enzovoort.…
Het Recht
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
2.636 Verlegen schuin of kaarsrecht
Wat wil je...
Op een recht bank
Met schoolse plezieren
Een mooie middag in september
Kunst voor vieren
Na...maak
Het Recht...
Voor een kop thee…
Kind in mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
692 Soms merk ik jouw aanwezigheid
bij vreugdevolle spelmomenten
of terwijl ik verlegen woorden zoek.
Af en toe kijk ik door jouw wijdopen blik
als ik vol verwondering
de schoonheid van de natuur bewonder
Vaak ga ik op zoek naar jou
als ik de grote mensenwereld beu ben
of als alles er kleurloos uitziet.…
Achterop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.603 Ik was nog dodelijk verlegen,
Ik was nog eigenlijk een kind.
Hij maakte maar een grapje,
Over een koe, die naar ons staren zou.
Wat waren zijn ogen blauw.
Hij zei: "Ik kom je halen".
"Durf je wel achterop"?
"Jazeker", zei ik toen maar gauw,
Ik kon hem niets meer weigeren,
Zijn ogen waren véél te blauw.
Hij is me komen halen.…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je nachtglimlach
glimlach van ‘t duister
spiegel je juwelen
in jouw ogen
slaap je gelovig
in zwarte sluierjurk
ben je mijn nachtbruid
betover je liefdesadem
in stille verlegen…
Middelpunt*
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.701 Maakte jouw ontkleding mij flink verlegen,
ik zag de verwording van jouw boezem
tot middelpunt van mijn universum,
nog niet denkend aan een scheiding der wegen.
De kamer, waarin jij naakt voor mij stond,
wordt nu vaak gevuld met een chimère.…
Onmacht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Soms weet ik echt niet wat gedaan:
die man met levenslang toch nog eens
schrijven, terwijl ik lees dat hij
om geld verlegen zit en mij wil stropen.
Soms weet ik echt niet wat gedaan:
toch moet ik verder, met een glimlach
om de kleine zorgen die de mijne zijn
me toch in 't leed van anderen dopen.…
Tegen de achtergrond van het alledaagse leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Kleurt en kriebelt
soms heel verlegen een ander
verlangen dan het doorgaans
neutrale grauw.
Is de verwachting het gewone
eendachtig; niet bij machte
te houden van wat zo schoon is
en prachtig; dat wat naar buiten
lonkt op zoek naar het vrije
leven. Dat aan het leven van
een onrustig zoeker iets
van een meerwaarde kan geven.…