1498 resultaten.
Vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
998 hier telt geen tijd
geen dag of nacht
slechts duren herinnert
aan die andere eeuw
hetzelfde huis
hetzelfde licht
de lucht geademd
en wat klonken weinig woorden
in voorbije verhalen
klopt jouw bloed nu door ons hart
het zal nooit banden breken
in deze geborgen zekerheid
vinden wij elkaar…
Tijd even stoppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 Als banden geplakt zijn,
de wedstrijd gewonnen of gedaan
de ballonnen gehangen,
de machines gemaakt,
als het stuk geschreven,
het eind gelopen
en gewacht
dan, ja laten we dan
iets doen aan die vermoeide handen
die benen, de spieren vooral,
aan die geest die zoekt en verbeteren wil
ja laten we daar iets aan doen
en warmte opzoeken bij elkaar…
Twee wielen later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
265 Mijn fiets twijfelde even
tussen links en rechtdoor
terwijl de bel alvast
haar mening liet horen
Het stuur probeerde ernstig
de mogelijkheden te tellen,
maar de banden rolden
gewoon verder
Zo bleek mijn bestemming
minder belangrijk dan gedacht
en zag ik de balans onderweg
al op het rugnummer voor me,
vallen.…
Voor Esther ('t zangeresje van de band)
netgedicht
0.5 met 4 stemmen
1.138 Trillend op zijn eigenfrequentie
resoneert mijn ziel
bij 't horen van haar stemgeluid.
Verschaft me hopelijk eloquentie
voor de productie van enig loos gepiel
over 't horen van haar stemgeluid.
"Bevend klinkt de nachtegaal,
schuw trillend van onzekerheid,
zingt met haar stem vol tederheid
oceanen vol, waarin ik afdaal"
Woorden schieten…
Andrew en Elisabeth, een onlosmakelijke band
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Z’n moeder blijft z’n moeder
Ze liepen allemaal weg met hem
Ze sturen hem nu weg, exit
Ze waren veel te veel geworden
Ze de jonge meisjes, de mooie vrouwen en de zeer foute Epstein
Zij en hij rijden paard in Schotland in het zwart gekleed
Zij is Elisabeth en hij haar playboy-party-zoon Andrew
Zij is de Koningin van Great Britain ook na de Brexit…
Eendracht.
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.597 eendrachts zachte band
Is des zegens onderpand.…
Al Macht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
806 wetten en gebod
leugenachtig onpartijdig
vrede weer verbrod
troepen bloeddorstig strijdend
vooruitgang beknot
Goddelijke zegening
geofferd bloed
brutale geweldpleging
andersdenkenden beboet
pompeuze belegering
almachtige gloed
Zin vervliegt
verbloemde aanblik
media bedriegt
chirurgische prik
moraliteit vervliegt
objectiviteit verstik…
Klimaatconferentie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
996 verstikkende dioxine is de situatie
meester kan dat raam niet beter dicht
USA in alle staten staatssecretaris Van
Geel rood van schaamte de duivel blauw
van het lachen groen gif voor geweten
pers weet niets maar altijd beter vet
gedrukt in koppen op mijn voorhoofd
milieuconferentie beschamende vertoning
voor wie ik lief heb wordt het heter…
Morgenroos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.054 Is het pas gisteren dat ik je achterliet
verstikkend in de opgehoeste woorden
die vol venijn je eigen adem smoorden
als onbeheerst ontplofte staven dynamiet
hoe vaak heb jij gewenst me te vermoorden
en vond je me een gore slet of parasiet
waarvan je kotste om vervolgens hypocriet
luid schat te hijgen wat de buren hoorden
nu kniel je als…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Een walm propt zich vol met
verstikkend zwart geween.
Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.
Geen rivier kan het razende vuur
tot eindeloos schreien dwingen.
Enkel de doodgraver kan de
onbegraven kreten horen binnendringen.
Stuiptrekkend stroomt het bloed
langs beide kanten.…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Als 't beige zand,
Verstikkend om mijn voeten,
Soms warm,
Maar vaak te heetgeblakerd.
Als 't grillig duinenpad,
't Wisselend gemoed,
Als " 't lieve" weer,
Stijgt naar 't hoog debat.
Als harde rotsengrond,
Waarbij geen stem noch bijl,
Helpt te veranderen,
Slechts spaanders in het rond.…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 als vanzelf vind ik
de weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel
het plein van ontvoering
de laatste blikken
van herhalende ontroering
de kelen die schreeuwen
onder drukkende verstikking…
Ga nu maar zachtjes voort
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.691 Jij begint nu aan een volgend hoofdstuk
En ik wil komaf maken met dit verstikkende verdriet.
Een loodzware opdracht, we zien wel of het lukt.
Maar dat ik verdrink, dat wil jij zeker niet.
Je gaat wel mee in mijn hart, mama,
Maar niet meer in mijn hoofd.
Ik krabbel weer overeind, mama,
Dat heb ik mezelf beloofd.
Jij vindt je weg wel.…
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.
Het grote verlangen ,zo diep,en intens;
vol van algehele zuiverheid,
zal zich volharden als een gekoesterde wens,
vervuld van hoop en intensiteit.…
Mijlenver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 alle verre zwerfvogels
verstikken in vaste klei
als hagel van anijspegels
met zulke zwakke enkels
is het bovendien lastig
koekpaleizen bouwen
al vliegend, al vliedend
komt verte nooit dichtbij
en is hier altijd ginds
zo op het oog bespiedend
bij gebrek aan ondiep
lijkt hoogte te bezwijken
zonder bedektzadig gezicht
verdwijnen nachtbloemen…
VRIJ!
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.161 Al vreet de vijand ons aan 't hart,
ons hart, ons hart, ons Belgisch hart,
al zit hij aan ons bloed te slikken
en geeft dat pijn en geeft dat smart,
hij zal op 't eind er in verstikken!…
Magie en mystiek
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
443 in het
onderhuidse spel
van spanning en
ontlading bepalen
magie en mystiek hun
eigen vorm en kleur
waar stroom
subtiel de
geleiders raakt
golven weerstand
en vertraging
altijd tegendraads
kolken emoties
warmte vrij
verstikken
problemen door
totale inertie tot
een onoplosbare brij
zacht voedt
magie onmerkbaar
kleuren van…
Duizend koren
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
481 vanuit de verte
hoor ik jou al zingen
met de stem van
duizend koren en
ik zing mee met de
tranen die als ik jouw
muziek hoor als een brok
in mijn keel blijven steken
met een hoofd vol
emoties stromen zij
overvloedig en verstikken
mijn stem tot ik jou zie
en de puzzel van muziek
liefde en schoonheid de
hemelse variatie krijgt
waarvoor…
vergeten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.437 Je probeert me te vergeten
terwijl wij beiden weten
dat een geluid
een geur
een moment
maken kan
dat je gedachten niet te controleren zijn
ik voel je vaak
nog steeds
merk dat je aan me denkt
herinneringen in je opkomen
je probeert dat te verdringen
onze band
is onvergankelijk
niet afhankelijk
van of we elkaar zien en…
Sms'je vanuit de bus
snelsonnet
2.8 met 18 stemmen
2.957 Ik zit hier wel wat bang&shaking
Maar weet dat straks na deze laatste rit
Geen band meer om mijn dikke middel zit
Al ben ik bang voor de ontsteking
Ik heb explosies (van jouw kant verdiend
Maar vanaf straks ben ik jouw slanke vriend)
[de man, die op weg was naar zijn liposuctiebehandeling, is uiteindelijk aangekomen, dit in tegenstelling…
Echt
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.072 Ik wil je verlangen
horen in woorden van vrijheid
die banden rond jou scheuren
niet breken het licht
dat straalt in je oog.
Als vriend wil ik je begrijpen
in zwijgend vertrouwen
dat we zonder niet verder kunnen
dan steeds op elkaars steun
in vriendschap te bouwen.…
rotonde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 rond en rond de straat
niet hier of daar -heen, maar alleen
naar voren
waar wat richtingwijzend blik
de weg wel vindt en zij slechts volgt,
alleen gelaten door een lege hand
die enkel nog de band herinnert
uit een tijd
waar kinderen vanuit zichzelf
haar naam herkenden
verder is ze reeds die liefde
en hun ogen
kwijt…
De veiligheidsmaffia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
486 De veiligheidsmaffia
Oh wat fijn dat er veiligheidsmensen zijn
Zien overal gevaren, komen handjes tekort
Vormen één front als het aan veiligheid schort
Produceren verordeningen aan de lopende band
Houden daarmee hun baantjes in stand
Vergaderen zich suf, stellen draaiboeken bij
En verzuipen úw initiatief in hún regelbrij…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
Verjaarsgedicht voor Esther
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Ik weet dat jij een lang
schiereiland bent dat uitgerekt als een fietspad
in de donkere nacht verdwijnt op zoek
naar het eerste ochtendlicht van de dag
de banden maken sporen en een nat geluid
het frame knarst en piept vertrouwd…
niet te koop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 deze fiets
oogt als een wrak
maar in de banden
nog net voldoende lucht
dit rijwiel
zal niemand kopen
een junkie
leurt niet met zijn spiegelbeeld…
Een droevig liedje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
384 Ze zong hartverscheurend mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, overal
was alles, en niets te verliezen
want we waren…
BARCAROLLE
snelsonnet
3.8 met 42 stemmen
3.006 “Signore, mocce s’ore pot verdore,
canali hier senni so super grande,
o, leggio di diaboli a bande,
di velebote mè una motore !
So dra mi gondola calmo canvaro
io gondel‘ier, e gondel pronto dááro”.…
drift in vage passen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.111 ik zag ze lopen
naast elkaar
geen hand in hand
die band
was al verlopen
zij licht en grijs
hij krom maar
lang niet dom
ik zag zijn drift
in vage passen
altijd op
een tweede rij
hij veerde op als
hij een ander zag
de ogen iets geloken
maar zij
beheerste het toneel
dirigeerde veel te veel
haar lieve lach sloot
snel de luxaflexen…