647 resultaten.
Niets heeft kunnen vermijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
489 Sindsdien oogst de
mens meer dan eens de zure
appel van zijn bestaan; maar vindt
iedere man in zijn vrouw een reden
om verder te gaan.…
onder de Doem
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 Mijn leven is doortrokken van zuur- en zuinigheid.
Voeg daarbij Het Oog dat mij ziet schranzen, en u
snapt een fractie wat mij straks zal doen branden...
Een beetje vakantie plan ik in de buurt van een kerk-
een betrouwbaar baken mocht de Doem toeslaan.
Fietsen met een vriendje die onze kring niet kent?…
Magisch receptuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
921 Elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont mij naar haar rotspaleis:
Daar vleien zich tegen een muur
Negen van ons schip verbannen
Vastgeketend en tot zwijn
Gemetamorfoseerde mannen
Doch in het vroege ochtenduur
Gaf Hermes mij een kruidenkuur
Remedie tegen kwaad en zuur…
Kansloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 jaren
waarin noch overheid noch
maatschappij mij spaarde
te laat voor de hoop
dat alles ooit anders worden zou
ik ben het schilderij
in de schijnwerpers
ten gunste voor commercie
de laatste eurocent geïnvesteerd in de kunst
en aan 't eind van het jaar
klopt de penningmeester
aan mijn deur, het lijkt een klucht
't is zuur…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 Echter zure sokken van mensen,
allen ijlings betrokken gemaakt,
die zitting genomen hebben
op de reling van ’t sterven,
waar ‘t allemaal te bezien valt,
-behalve de nachtegaal.…
ik roep niet meer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
960 ik stapel soms dorre bloemen
op mijn veld van gevoel
was er eerst blinde hoop
naar glanzende verwachting
zoals bijen zoekend zoemen
onbezonnen ruikend aan
een honingzoete struikenknoop
in de waarheid echter
kwam allengs het starre beeld
van de zure aanwezige verdroging
in een verstilde waterloop
woorden tellen al lang niet meer
terwijl…
Wilde Flora viert feest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.117 een rood blozende bol Pioen
die lacht naar de grote Bereklauw
Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier volgt het Ridderspoor
stil sluipt Kruipend Stalkruid naderbij
Pestwortel plaagt het Bitterzoet zuur…
nooit meer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.327 steeds weer
Verlaten door jou
Ik spat uiteen
Uiteen in duizend tranen
Zie je me niet rennen
Vluchtend in zijn armen
Mijn lief, je was zo mooi
Mijn lief, je was me lief
Mijn lief, ik heb je lief met heel mijn hart
Maar lief, je nam het mee
Mee naar een oord
Te ver van hier
Hoe heel je iets wat niet meer is
Mijn hart opgelost in het zuur…
valschermsprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.040 van het gevaar
dan zweefzwemmen we bijeen
tot een scheefvertakte ster
de cirkel die drie tellen duurt
een handgreep verlost het doek
opgevouwen in een rugzak
hanglijnen trekken de baleinen strak
het scherm bolt op
een vleermuisvlerk, een ronde vlek
de schok weert nipt de fatale smak
de spons zwelt in het kruis
doordrenkt van lauw zuur…
valschermsprong
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.149 van het gevaar
dan zweefzwemmen we bijeen
tot een scheefvertakte ster
de cirkel die drie tellen duurt
een handgreep verlost het doek
opgevouwen in een rugzak
hanglijnen trekken de baleinen strak
het scherm bolt op
een vleermuisvlerk, een ronde vlek
de schok weert nipt de fatale smak
de spons zwelt in het kruis
doordrenkt van lauw zuur…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 Aan het einde ligt een tuin, een veld,
met zonnige kantoren, rode logo's,
en een lange slingerweg door belten
naar het zure gifmeer. Stap niet uit,
ook de bewakers willen dat je keert,
ga terug naar dat verborgen straatje,
waar je aanbelt en omkranst wordt.
-------------------------------
uit: 'Tirade' nr. 407, 2005.…
Hellevuur
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
2.206 mijn ogen
dichtgeslagen
immers,
ik ben het zelf
die het hellevuur
heeft aangedragen
+
soms ben ik
hongerig en blind
als mijn leegte
een reeds gestorven
toekomst vindt
+
Höllenfeuer
deine Schultern
tragen
eine Winterdecke
darunter
treibt ein gekreuzigter Leib
unaufhaltsame Tränen aus
zur…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt…
de schoonheid van jou..
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 aanwezigheid,
nee, die niet, die
moet intact blijven als
een beschermd natuurgebied,
een nationaal monument,
je bent helder als de poolster,
en niet te vergelijken, nee,
vergelijken wil ik jou niet,
je bent indrukwekkend als de
Rocky Mountains, adembenemend,
en ook als de Himalaya, maar
hoe hoger ik kom hoe bedwelmen-
der, ik kom zuur…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet…
Bocht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
486 Wel haast vrolijk, heel niet zuur
hees hij zich in zijn bonkertje, we liepen naar de schuur,
de trekker werd gestart en na verloop van nog geen uur
zat ik weer als een ~Stirling Moss~ behendig aan het stuur.
Als dank bracht ik hem gisteren een mooie Chardonnay,
in alle rust gerijpt op ‘t vat vanaf tweeduizend twee.…
Napoleonbol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
743 Selma, snoepje van me, wat smaak je ineens zuur,
ineens ben je weer ver weg als een zwart gat en
is de leegte onverdraaglijk eenzaam als een graf.
Kan ik als astronaut je gedaante nog bereiken of
kan ik beter met seances het contact herstellen?…
Als het vuur zou doven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
674 De wijn werd zuur onder de kurk
omdat er niets gebeurde;
stof zou zich ophopen in kamers
waar geen boeket meer geurde.
De glans zou doven in de dingen.
Het spinneweb bleef eindeloos hangen.
Alleen de wind zou blijven zingen
in onnavolgb’re, troosteloze zangen.…
Ciara
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 Ze was best wel enorm
niet alleen qua formaat
ze stond ook paraat
met windsnelheden van boven de 100 km. per uur
dat maakte het voor sommigen extra zuur;
bomen vielen om, daken raakten los
enkele ondernemers, zelfs woningen waren de 'klos'
imiddels is storm Ciara zo goed als gevlogen
De wind is nog stevig, af en toe een bui met veel vermogen…
Hier in haar contouren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Cranberry's van Terschelling als delicatesse
mening die niet iedereen deelt
te kust en te keur in het seizoen
Zij laten zich echter minder
goed zien in lage
natte duinvalleien aldaar
Tussen heide en gras op kalkarme grond
Zure bovendien, met water, heel veel water zeer beslist vereist
Niet overal op Terschelling dus te vinden.…
dichten doet ze, dichter bij zee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.075 ze dicht ontroerend gaaf
over scheiden en lijden of
het sterven in diepe meren
waar men uit drinken kan
nooit schreef ze over de
witte raaf in haar tuin bezijden
het musschenkwartier waar toch ook
kwartels kwetteren in het lover
over kwattarepen of een lekkere
zure bom nog niet gesproken van
radijsjestaart met slagroom of gevulde…
Metamorfose
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
6.634 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
6.054 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
het weer en wee
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
797 O, wankelende zure regen
ge likt zo graag
aan het zwijgen
met doorlopen ogen
vult zich de Rijn en
ik dwaal door Maas en Waal
over de nek van dorst
naar borst van buik naar fuik
zo Lek nog
zonder blinde praatjes
in uwer uiterwaarden gekte
tot de diepte van het meer
en dan de rust
voor deze lust
schreeuwt hier die diepte
alle…
HOERA, EEN ZOON !
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.764 Zijn wasgoed hangt door ’t hele huis te drogen,
je struikelt over rammelaar en fles,
sleept Pampers aan, per dag een pak of zes,
ze kosten je je zuur verdiend vermogen.
Hij kwijlt je beste shirt vakkundig onder
en als hij boert, dan druipt het in je nek.…
Het vagijntje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.066 Door velen wordt ze aangeduid als zijnde het flamoesje
Dat klinkt aanmerk’lijk aardiger dan botweg klamme dot
Of bruter nog dan spreekt men van een kleffe druipsteengrot
Veel vriendelijker is dan toch weer muisje dan wel poesje
Hans Teeuwen houdt het op een natte la of zure sloot
Eenvoudig als hij is noemt Youp van ’t Hek haar domweg kut
Het…
Uur van de waarheid
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 zie mij als dichter bij de nacht,
gedachten van de dag
zijn bevlekt en bevracht
maar eindelijk zonder gezag
lossen op in het dagelijks zweet
zout, zuur, vreugd en leed
ik maak van de hemel gewag
de plek waar niets er toe doet
enkel de pendule tikt zijn gang
er is even iets wat niet moet
behoudens de letters die ik
nog even niet bevroed…
Theatervoorstelling 'De Vader', bezoekersverslag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 "Ik heb het gevoel dat ik al mijn blaadjes verlies"
sprak de oude boom
waar men het allerbeste mee voor had
waar alles goed mee zou komen
maar die niet wist of hij de herfst zou doorkomen
met ongekende stormen en zure regens
laat staan de winter
met sneeuw, ijs en bittere vrieskou
Maar uiteindelijk zou alles goed komen
ondanks de ontkenning…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 ik nou toch doe
veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond
om de zin van eenzaam
te verzetten en verdrijven
terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht
zie ik slechts de gele citroen
draaiend met mijn hoofd
op en neer en om
is gewoon alles wat ik zie
een boom vol citroenen
geel en zuur…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 zijn geborgen
wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet niet zonder angst en zorgen
voor wat bij ieder mens komt en kwaad bezoekt
maar, laat mij hier welkom zijn en niet vervloekt
Kom spoedig, Heiland, eerder dan het laatste uur
en steun ons bijna reddeloos, door avontuur
van dingen die minder zoet zijn en meer van zuur…