6828 resultaten.
zingen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
453 geslagen
Waterwolken in de lucht
water in de straten
als dit
dit liedje was geweest
Dan wat waren wij
Leven in de weilanden
geboren in boeken
beton bestond
van horen zeggen
Eerste kerstdag toen
jij thuis moest blijven
en later
toch naar buiten mocht
De straat leek eindig
licht verblindde
niet veel langer meer
Vijf uur donker…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 het is goed, deze nieuw morgen
past als een vest om mijn
ongenaakbare ziel, de rest
van de dag breekt als een onweersbui
door mijn kortstondig verlangen heen
maar morgen, morgen drijven donkere
wolken als gloeiende kolen over het zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Het liefste zitten we in een cocon
Dromend, vegeteren, Zijn gewoon
Alles blijft hetzelfde,
of fantaseren er op los
En dolen als in een donker veilig bos
omhuld door de natuurgeluiden
met geuren van zovele kruiden
We hoeven niets, we zijn gewoon
in moederschoot, je eigen huis,
jouw tuin, achter jouw pc,
je smarterige phone
En alles blijft…
KIJKGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Olivier Bommel en Tom Poes bezoeken
dikwijls Donker Bomen Bos bij Rommeldam,
waar avontuur loert achter elke boomstam,
hen roept naar onbekende wereldhoeken.
Na griezelig wagen en onderzoeken
komen de twee vrienden, vermoeid en stram,
terug in dit rijk van schimmel en zwam.
Hun belevenis bereikt de boeken.…
Dove mus
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 In bossen dansen op de donkere bodem
De dovenetels in de volle
gangen
Quadrupel stereofonische
zangen
Turn up the bass, tril uit je mono modem
Volume van de amplitudewijzer
Maakt beide buizen van Eustachius
Blij met gehoorgestoorde dooie mus
Doof als een kwartel of een pinguïnkeizer
...................................................…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het schuren van planeten aan het donker van hun baan
in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda.
in het zwoegen van de slak
in het krijsen van de meeuw
in het spinnen van de poes
in de kruin van kromme bomen
in zwermen spreeuw
in scholen vis wier bewegen haar geschrift in zee en hemel is.…
Bezonken in social media
hartenkreet
1.5 met 84 stemmen
591 Onderwater leef je in de onzekerheid van je bestaan,
je kunt je weg niet vinden in de donkere watermassa,
je wordt meegenomen met de stroming
en de toenemende druk verpletterd je.
Mijn flessenpost aan iedereen is:
zwem naar boven,
of trappel een stukje omhoog,
je zal zoveel moois zien en
pas echt leven……
Het gouden vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 een
brandende zon
die in het zenit
het gouden
vuur spant
tot waar het
ondergaat in
een ronde
horizon zand
vroeger is ook
hier de regen
geweest met
een dagbloemen
die bloeiden
tussen het
razendsnel
opgeschoten
gras in een
weer droge plas
ook in deze
kale vlakten
liet jij jouw
bloemen bloeien
waarvan het zaad
in warm donker…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 proef hoe donker, voel hoe hemels blauw,
hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar.
en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.
als ’t hier verdwijnt verschijnt het ginder weer.
het wordt de beek die naast haar huisje kabbelt,
het vint gezwind als vlinder uit het ochtendrood.…
Mangrovebos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 een raedsel
leve de natuur in 't klein
Dank chiquita, voor 't verpozen
met je lange donkere haren
op de reuzeschildpadblaren
dump de schillen in de dozen…
Pamflet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Het pamflet dat van schande spreekt
Prijkt daar ergens op het internet
Men moeten weten dat de leek
Het vuur gestolen heeft, en het doorgeeft
Het pamflet, het is de wond
Waaruit dagelijks pikt de adelaar
Voor altijd hangt het daar
Om het kind terug naar zijn kamer te sturen
Maar in de late donkere uren
Waarin het voorbeeld voorbeeld is…
niet gehoorde pijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 achter vriendelijk ogende voordeuren,
verbergt zich soms pijnlijke waarheid
in de stilte van gesloten kamers
klinkt fluisteren de gebrokenheid
gezichten glimlachen voor de wereld
ogen vertellen een ander verhaal
de schaduw van huiselijk geweld
werp donkere gloed over jong leven
in elke kamer een verhaal van angst
muren getuigen de onderdrukking…
DE NACHT IS OVERGEGAAN
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
990 De morgen is roze en fris van paarlendauw
Nu ik met gans mijn hart van het leven hou
ik hoor in mijn tuin de vogels weer zingen
Hun vreugdelied dringt diep in mij binnen
ik kan nu onder een lichtende hemel leven
als geen donkere schaduw mij nog omringt
alles wat ik kostbaar uit handen moest geven
en waarvan ik een rijke beloning weervind.…
Roodbloedstuwing
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
495 de agenda’s
zijn leeg
met een
donkere veeg
op de lijn waarop
onze afspraak
zou zijn
niet weggepoetst
met zomaar
een smoes
maar echt even
uitgebreid tijd
voor jezelf
genomen
om je dromen
te laten komen
te kijken en het
niemandsland
betreden zonder
zware bagage
en herinnering
hier spookt
de tijd met
stiltes en drukke
momenten…
Jij was het atelier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 de eerste keer
dat ik je zag
was ik overdonderd
door alles wat jij
had en meebracht
jij was het atelier
met overal nissen
en donkere hoekjes
waarin tal van
kleuren woonden
met ezels aan de kant
die verftaal spraken
stammend nog
uit de tijd van de
toren van babel waar
ieder alles kon zeggen
hier werd pittig
gecommuniceerd in
elkaar…
IN DEN SWARTE KAT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Vrolijk verkopen van spijs en drank verblijdt
het vertrek, waarin plechtige stemming
van de abdij heerst bij milde schemering,
zich op donker hout van wand en kast verbreidt.
Gezellig zitten en genietend smullen;
zacht geruis roept je naar het nabije Slot,
dat ieders verbeelding rijk wil vullen.…
O's nimfenavontuur
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
477 Rond het middernachtelijk uur
Strandden zij op het azuur
Te donker zonder maanlichtvuur
Bij 't eiland buiten grens en tijd
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Onwetend van oneindigheid
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont O mee naar haar rotspaleis…
De rots
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
656 Horus het kwetsbare kind legt een vinger
op de lippen maant ons tot stilte
voor de dood die buiten heerst
voor het donker dat wij vrezen.…
Blootsvoets hormonael
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
556 voetjes van de vloer
blaast hij z'n schuiftrompetpartijtje door
zou zij haar krullenkopje maltraiteren
Het was bij ronalds rijke dokterstas
een roze floyd draait er op volle toeren
zij wipt haar schoenen op een paddestoel
een dolle boel met platen uit de kas
Haar ogen draaien in vergetelheid
van 't barrevoetse hormonale duister
in 't donker…
boom vol herinneringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 jouw ster doofde veel te vroeg
een donkere leegte bleef en blijft
toch plantte jij ook de boom van herinnering
met altijd groen blijvende bladeren
die bladeren kleuren immer fris
ze spreken fluisterend wat wezenlijk is
het leven dat jij hebt geleefd omarmend
met de liefde die je ons was en blijft
de mooie slingers die je achterliet
geven…
Nachtvlinder
netgedicht
4.7 met 82 stemmen
781 Fietsend door de wereld
Over weilandwegen
Door heimweeregen
Tot trappen stil gezet
De wind die mij belet
Dim de lichten en zie
Het donker van natuur
De sterren fel en vuur
Om planetenbanen
Met opgroeitranen
En vlak voor mij vliegt
Een heel klein beestje vlug
Haar hoofdje zijdezacht
Verstopt zij van de dag
Vragenvrager
Antwoorddrager…
kwelder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 achterlatend bij hen die niet
misstonden om als afbeelding
op het leesplankje te kunnen staan
de dijk, prielen rijsdammen meeuwen
mosselen het geluid van niets zand
klei wind en aan het eind de vaargeul
Borkum in zicht, Rottermeroog naar links
die ter ruste ligt evenals zijn broer
Rottermerplaat op de drijfankers
daar waar licht en donker…
Open dates
netgedicht
4.9 met 70 stemmen
351 de sfeer was
verwachtingsvol
gespannen
licht en donker
gemixed met
een warme
terughoudenheid
die privacy bood
en toch een open
kijk gaf op de
mensen die
binnen waren
als snel vormen
zich kringen van
gelijkgestemden
door begroetingen
en groepsbekende
omgangsritiuelen
als de gekleurde
borrels verschijnen
zie je de eerste…
Als op stille vleugels
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
504 Als op stille vleugels, heel rustig
beweeg ik voort
als een veertje zo licht
speels, zacht zoet zwevend
Zonnestralen, teder als dons
blazen voorzichtig met warme adem
de scherpe kantjes van het leven
genieten, met volle teugen, al is het maar even
Donkere wolken verdwijnen
diepe verlangens van
warmte, genegenheid..…
Abélard aan Héloïse
poëzie
4.0 met 1 stemmen
710 Vrouw die ik liefheb,
reuk die mij goed is,
donkere lichaamsgeur
die mij zo zoet is
als mij mijn eigen is,
vlees dat het mijne is
wien het ook toebehoort,
spanning die het linnen welft
en mij van binnen zelf
spant met te heter pijn,
nu het voorbij moet zijn,
rose van de oorschelp
en wit van het oogwit,
vochtige mondwanden
daar waar uw…
Meer dan Geluk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
396 Tastend in het donker
Maar toch
blijf ik
altijd
naar jou zoeken.…
Van wijn één druppel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
421 Hoog op de maagdelijk nog niet verweerde
boeg van spanten sparrebomenhout
wordt nectar uit de offerschaal geplengd
alwaar scharlaken vocht neerwaarts zich mengt
met indigo van 't donker watervlak
bij zienerslofspraak en
priestergebeden
opdat de wrake van de god der zeeën
Poseidon afgewend wordt
en de toorn
van Nereus achterwege moge…
James Lovell
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
574 Vannacht keek het oog van de zilveren god
helder en fier in het donkere zwerk
naar ruimteschip aarde, de blauwe planeet
nu eens door Helios' stralen beschenen
dan weer door omwenteling
in het duister
waar James levenslang heeft gekregen
Een eerbetoon van de god
van de Kosmos
aan Lovell die oud als Methusalem werd
reiziger die…
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
901 Gezangen zijn aan het verstommen
de dagen korten snel
een nazomer in septemberdagen
Schemer donkeren de dagen
weersveranderingen in vlagen
de klimaatopwarming, gevolg
van menselijk falen
Het zicht van de winter
dat de hoop doet verbleken
't verlangen naar een jeugdig
eeuwig leven
notenbomen die nu hun krachtvoer geven
beukennootjes…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…