5490 resultaten.
Bedankt Kloos(2)
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
871 dozen
Verbrandt ze in mijn hel
Ik zorg voor mooie lieve eerlijke mensen
Die ook elkaar slechts welzijn wensen
Nooit meer brullen vechten schelden
En ook niet meer een slecht oordeel vellen
Het liefste zou ik ook de dood vermijden
Maar al die ideale mensen
Zullen veel kinderen wensen
Het mensdom zou zich sterk uitbreiden
En binnen enkele…
Gemis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.821 Geen droom maar de keiharde werkelijkheid,
mijn schatje ben ik nog enkele weken kwijt.
Ik vond het alleen zijn toch altijd zo fijn?
En nu? Nu alleen maar pijn.
Ik zit nu naar dat rottige beeldscherm te staren,
ik moet het maar gewoon aanvaarden.
Zonder jou leven kan ik niet,
dus ligt er een mooie toekomst in het verschiet.…
" IK HOU VAN MIJ"
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
3.205 Ik hou van jou betekent ook hier ben ik
hier heb je mij, mij met al mijn problemen
Ik hou van jou door dun en door dik
Ik hou van jou dus ook dat moet je maar nemen
Ik hou van jou is niet de sleutel tot het allermooiste leven
Ik hou van mij en dat te kunnen voelen en delen
pas dan heb je iets moois en waardevols te geven
pas dan kan geen enkel…
''...en voor nu is het goed...''
hartenkreet
3.0 met 27 stemmen
2.290 Vele dagen
in enkele maanden
samen mailen
alles delen
elkaar alles vertellen over nu en al die jaren ervoor
allebei eindelijk klaar voor een luisterend oor
Dan op een moment
in alle vrijheid
in elkaars nabijheid
wordt na jaren eindelijk de spanning verbroken
en laten we elkaar zien hoe het voelt
waarvoor dit alles is bedoeld
Wat ben…
Het was een miezerige dag
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
781 Hier kan geen vreemde kracht me overheersen
Ik moet enkel mezelf steeds rustiger leren beheersen.
En als ik denk wat wil toch die vreemde klank
Al dat moois in leven waar ik dan weer voor dank
Is dit dwaasheid van mij als nuchter wicht
Als ik mezelf van zegel voorzie en erover bericht.…
Valentijn
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.476 Valentijn nadert, hét feest van de liefde
Ik las het boek: liefde is een ' werkwoord '
Lief hebben, kan je enkel wanneer je van jezelf houdt
Daarom dit persoonlijk onderhoud.
Hoe vaak was ik niet fijn, was ik hard en deed ik pijn
Dikwijls kwam het in het gezin tot woorden en venijn.…
Niets spilt de natuur om het niets
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
826 Het is niet de schaal die leeg raakt
of het broodmes dat bot is
enkel de kruin van een der olmen
of de verwildering in het knekelhuis.
Ieder hoofd draagt een stuk leven
uit dagen dromen groots gegeven.
Onnavolgbaar speels is de geest
de zon doet stralend nog het meest.…
POËZIE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.324 Poëzie,
tenger en sterk mirakel,
dat zich voltrekt boven een trosselke woorden,
boven een enkele zin,
boven een luttel woord;
ach trosselken,
ach woordenrei,
ach woord weiger van waarde,
wie heeft uw geest gewekt
en over wrokkige aarde
doen heilichten
- Gods blik die gloort -?…
Vikingvisioen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.137 vlinderlichte lippen fladderen
over mijn hunkerende borsten,
zijn verslindende ogen geloken
in zacht grommend genot
als diep in mij het oerwarm verlangen oplaait
naar het verblijden van mijn opgetogen tepels
schokkeren mijn heupen kort in sensuele zucht
en spreiden mijn ontvangklare lippen wijd open
mijn smachtende ogen ontluiken loom
om enkel…
Oude glorie
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
908 vult de blik
met de unieke wijnkelder
voor mensen die leden aan de hik
eens stond hier de Gouden Leeuw
een alcoholisch etablissement
met antieke veranda van allure
erachter de prachtige gevel
van kalk, zeldzame vensters en cement
fundamenten van onschatbare waarde
liggen onzichtbaar bloot;
aan dit gat tussen herenhuizen
verdient enkel…
Mager zwemseizoen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
611 Aan de randen van haar
zwemslip staken enkele zwarte haren naar buiten.
Jammer van zoveel moeite en zo weinig oogst,
dacht ik nog, de bobbel in mijn zwembroek met
zinloze geestkracht onderdrukkend.
Ze gilde opeens alle badmeesters bij elkaar.
Ze zei: 'Die man zit op mij te geilen!'.…
Automutilatie hulp?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
898 Mijn hart doet pijn, ik heb verdriet
evenwel blijven mij de ogen droog
huilen, ach, dat kan ik al lang niet
en ik ben moe van die psycholoog
Hij zeurt enkel maar aan mijn kop
over wat me destijds overkomen is
Hij vindt dat ik altijd alles verstop
maar tast zoals ik, in de duisternis
Wat is nu ‘t nut jezelf pijn te doen
vraagt hij plots…
leren leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.191 Doelbewust aan de slag
plannen smeden, om het even
weten waar je heen wilt gaan
nu of over een enkele jaren
kun je een nieuw leven baren.…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Enkele paardjes staan nog in de wei bij een hekje,
ze willen toch ook zo graag een warm plekje.
Het bospad is bedekt met een wit sneeuw tapijt.
De wind is guur en koud,
het is net of het je de adem afsnijdt.
Op het pad met al die sneeuw,
is het net of je loopt op fluweel.
Zachtjes ga je voort,
geen mens die je hoort.…
Rust zacht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.072 Zuiver wit, met hier en daar een streepje zwart
als ware het een afgietsel van jouw ziel,
met sporen van enkele nog te leren levenslessen.
Het pad naar jouw laatste rustplaats lag spekglad
die morgen, alsof ook de straatstenen jou nog
hier wilden houden net zoals wij, die
jouw vriendschap al misten.…
levensvragen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
866 leven wanneer een oase
ademt, mijn hart voegt zich erbij
een sprookjesmaker leunt
en slingert schilderachtige nabijheid
naar zijn maanvrouw, bouwt er paddenstoelen
met gekke hoedjes, beschermt haar tegen de regen
de zon opent;
een bankje tekent Afrika met kralenkrijt
wanneer kleuren uit de zee rollen
rijkdom is zoveel meer dan een enkele…
Edele jonkvrouwe
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.090 Voor jou bewaar ik enkel mijn tijgerliefde!
Als een tijger verover ik jou en verdedig ik
jou tot ik mijn laatste tijgeradem uitblaas.…
GEVLUCHT VOOR HET PESTEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
913 Niet die rotmeid of dat joch
enkel proef ik van gister het bitterzuur
Verstopt zit ik achter mijn dikke muur
waar niemand mij nog kan verwonden
Maar als ik soms door de voegen gluur
zie ik dat ik mezelf nooit heb gevonden
Voor ‘t pesten achter een wal gevlucht
waar nu ‘t eenzaam mij heeft gevonden
De tijd heeft ‘t verdriet niet overbrugd…
Toverfee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 'je est un autre' Rimbaud
(voor I W)
Ik ben de monnik-dichter die al jaren in
de moerassen van Gouda rondbagger, nooit
meer de trein of de bus neem, enkel de
fiets om bloemen en vogels te kussen,
ik ben de angsthaas die zich opsluit in
zijn veilige flat, die schrijfsels via
zijn computer de wereld instuurt, zoals
een eilandbewoner flessenpost…
GEEN WEEMOED EN GEEN DROEFENIS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 , waarmee is het begaan
ik blijf hier daardoor heel lang staan
hierna kan ik blij weer verdergaan
al zuchtend breekt mijn terugweg aan
ik voel me nog nog steeds niet goed
weet opeens, waarom ik huil
een mens in nood heeft mij gezocht
al tastend kwam zij bij mij uit
al pratend kwam ze los
verdwaald in het grote levensbos
zag ze geen enkele…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 Een enkele beweging slaat
nog uit de menigte naar voren,
en vlamt in 't rosse licht, en gaat
weer in de menigte verloren,
En vreemder wordt, nu 't avonduur
opnieuw de mensen komt vertroosten,
in 't licht, dat zwicht na 't middagvuur,
de vreemde wereld van het Oosten.…
Ineengedoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 terwijl ze met haar rechterhandvingers zachtjes tikt
op haar onschuldige hoofd, ze tikt een slaapliedje
terwijl de nawereld haar zal misvatten, want voor haar
ligt die ene gevallen, rijpe appel, het was dus anders
en de zondeval is niet door haar veroorzaakt, noch
door de godenwereld, noch door de natuur, schone dame,
er treft jou geen enkele…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 van de boom die met zijn takken zachtjes
zielen beroert
en terwijl afgesloten vlokken het perron kerven voor de trein
ontsnapt de stroom aan de wachttoren
doorkruist en met grote honger
ik reis samen met zwarte assen
die uit de hoed van onschuld in grachten vallen,
lijfelijk gemeten, terwijl spinnen kruipen uit herkenning;
een enkele…
glimp van het paradijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
853 met woorden van - liefde - nog in mijn oren
laat ik je achter in het ochtendgloren
ik draag mijn jurk en sandalen in mijn hand
verder draag ik enkel lange haren
ik voel me zo mooi…zo bijzonder.…
sprekend steen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
907 dit gedicht schreef ik tgv de expositie van de beeldhouwersgroep onder leiding van Antoinet Verhagen
expositie vanaf vanmiddag 15.00 uur te bezichtigen op landgoed de grote beek in het bestuursgebouw, 1e verdieping. er worden 22 beelden geexposeerd. enkele stenen zijn te koop.…
Er zijn nachten
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
894 veroorzaakt
en dan kwijl ik bij de poëzie van Boutens
terwijl ik hem nuchter een valsaard vind
Er zijn ook nachten dat ik door mijn kamers jog
en doe alsof ik een populaire marathonloper ben
die door duizenden vrouwen wordt begeerd
of ik waan me de moderne Baudelaire, die
diep in de nacht met zwarte inkt de meest
chockerende verzen schrijft
die enkel…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 waternimf werpt zich op uit de kust
met een zeer sterke natuurlijke levenslust
men ziet haar verschijnen in vele vormen
voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron…
SCHIET A.U.B. NIET RAAK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 trekken terug, verschansen ons
het hergroeperen valt niet mee
onze training geeft zekerheid
de projectielen komen dichterbij
we schieten door en doelgericht
de onzichtbare vijand reageert heel snel
groot gevaar ook achter ons
we zijn dicht bij elkaar, ieder z´n eigen angst
wie van ons is er het bangst
en dan opeens, doodstil, geen enkel…
BLOED EN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.271 In ‘t winter donker, enkel op de tast,
vond haar hand bijna vanzelf de weg
Vanuit haar bed zocht ze in haar kast
naar het mes, dat ze vond bij de heg
Nu al drie uur huilde ze zonder traan
want ‘t eenzaam deed haar zo’n pijn
Na zoveel jaar van altijd alleen staan
dacht ze aan de dood onder een trein
Voetje voor voetje, zacht de trap af,…
Het pad
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.045 Als donker, donker, donker wordt het pad
dan loop ik wel eens als een kind dat zoekt:
ik weet nauw nog waar gij ging en trad
met mij: dan loop ik, enkel, als vervloekt
een man, van schande, harde smaad gebogen,
bang voor de nacht het donker en mensen mededogen.…