6020 resultaten.
Blijven sporen in de put
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
588 niet per abuis
alle putten op een hoop
blijken ideaal als biotoop
varens kek op schemer moeras
duiken onder in riool met dras
aan bloemetjes en bijtjes doen ze niet
vermenigvuldigen gaat via sporen
straks krijgen we uit riolen te horen
dat al wéér één uit de modder schiet
vers geurend kwam nieuw geluid
kleurt leven donker en verloren…
Passion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.103 Okerpoederen camera’s cirkelen
scherp en koelbloedig, toekomstvoorspellende
aasgieren hebben nu de tijd
gesmoorde klik; secondewijzer trilt
uit het oog verloren. Ze duikelen cru,
in allerijl taboedoorbrekend. Wie weet
zijn ze te laat? Willen droge feiten over
dit leven: stelt in feite weinig voor, maar
wel genoeg.…
HEMAholic op vrijersvoeten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.110 ik zie je in de HEMA
het is net half tien
lig nog steeds op schema
jij hebt me niet gezien
ik zoek er naar een broek
drie kaarsen en een pop
neem snel wat boterkoek
want zuurtjes die zijn op
jij staat bij kassa vier
voel me volstrekt verloren
het duurt wel een kwartier
voor ik je stem kan horen
wil niet dat jij mij spot
ik volg je…
God tijd
gedicht
3.0 met 53 stemmen
15.813 Je zag in mij misschien
verloren tijd of slechts een Volvo (480!) total loss gereden,
een open achterklep de sleutel er nog in, dwars door
de nacht, daar had je niet op zitten wachten
schat ik zo en op die sportcoupé van Jaguar (XJS V12 British Green!)
al evenmin (de accu trok in een klap leeg).…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 Diep in het lila park
vond ik jou
Je had op me gewacht
met ogen vol leven
handen vol verwachting
Onze blikken zochten een glimlach
in het eindeloze deemster
voorbij de sterrenkou
spraken van ongekende paden
omhelsden gouden dromen
lachten als jonge goden
zwervend door de wouden
aan de rand van de wereld
Wat wij zagen
was een verloren…
voor een ieder alle liefs
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.809 Voor een ieder wat wenselijk is
Fijne kerstdagen
hopelijk met gezelligheid en warmte
knusheid en lekker genieten zo samen met familie
of goede vrienden
het wordt zo gemakkelijk gezegd
maar veel van ons
zitten alleen
of zijn niet uitgenodigd ergens
of verloren wat zo lief was
of zijn ziek, eenzaam depressief
toch hoop ik dat er een glimlach…
Volle buik, volle maanden
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.614 Er zat eens op een wolkje
een kindje zo lief en klein
geheel geduldig en ontspannen
met een hartje zo heel rein
Het was zijn ouders eens verloren
en kwam daar op die wolk aan
en nu zat hij kalm te wachten
tot de tijd dat hij weer terug mocht gaan
na maanden was het dan zo ver
opnieuw werd hij verwacht
en nu woont hij weer in zijn mama…
Als je gaat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
882 blijf zoeken en zal het nog een keer proberen
Als je gaat
Zal ik mijn vleugels uit moeten slaan om te vliegen
Het leven is als een vallende ster
Mijn droom is verliefd te leven
Als je gaat
Tel ik tot honderd en begin opnieuw
Het leven neemt en geeft ook soms
Mijn droom is verliefd te leven
Alles herinnert mij aan jou
De tijd die we verloren…
Tweedehands
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 Tafels staan op elkaar gestapeld
Stoelen lijken afgeschreven
Leuningen zijn weggezakt
En zijn moe van het hele leven
De bedden staan verlaten op zolder
Waarop mensen hebben liefgehad
Achter in de zaak staat een tobbe
Die vroeger diende als warm bad
Een oude radio mist zijn volumeknop
Door de jaren heen heeft hij die reeds verloren…
De laatste strijd van een protagonist
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
796 mijn god waar ben je nou mee bezig
wanneer je de ruiter der gedachten
in het leren zadel neder laat zakken
zonder hem de rode lap te verschaffen
moet hij vechten tegen wilde stieren
en al het ander aanwezige feestgespuis
schreeuwend in de jubelende menigte
gaan klank en stem ongehoord verloren
de parels van angst blijven onzichtbaar
het…
om
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
779 vrijheidskreten
voor eeuwig met een schot door stilte te bevangen
vermoeide honden rusten onbewust van hevig lijden
de hoorns gelaten wachtend op een volgend zwaktebod
als de gevallen jager waakt om zijn geweten te bevrijden
van schaamteloos gejaag op deze prooi die nooit zal zwijgen
en met een al te groot gemak verhoudingen verdraait om
de reeds verloren…
De kleinste dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.363 zijn baard
(Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf)
De dorst van haar vezels
Bloeit roezig onder mijn vingers
Het sap gloeit vol
Door de maalstroom van haar vrucht
Perzikbloesem met een vleugje nimfenzweet
Drijft over het laken
Dolle geur wenkt de voelspriet
Gulzig geschroefd in haar plooien
Laat ik me gniffelend verloren…
ik ga gebeden kraken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 krom getrokken tot
een zielloos perspectief
ritme danste een
waanzinnig spel
metrum joeg de lezers
met explosies door de hel
strofen scherpten zich
aan glas, gebroken
rond een muf verleden
alliteraties groeven
gaten voor het graf van
zinnen die zijn overleden
omdat niemand om ze gaf
hoofden stil, gespitste oren
de koets was al verloren…
Ivoren Toren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.068 Als de avond is gevallen
't Land opgeslokt door de nacht
Een wapen in de aanslag
't Is nog niet verloren.
Maar in de verte ligt die stad
Van sloppen, stank met niets
Daar ergens in dat oord
Begint met rust verstoren.
Mandela vrijgelaten
Van banneling tot president
Noch triest. Noch verbitterd
Gewassen de oren.…
Maannacht
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.893 Loop, ren,
verloren ziel
je liefste is ver, ver, ver......…
Afgedankt?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
753 Ze lag er wat vuilig
Tussen schemer en dageraad
Beland op de koude straat
Verloren op de grond
Toen de hand, rimpelig van oud
In de koele ochtendlucht
Steunend, met een zucht
Het lappenpopje vond
Ogenschijnlijke vodden
Ooit een kind toebehoord
De kinderdroom wreed verstoord
Door regen en zon verweerd
Hij ontfermde zich ontroerd…
Ik vlucht voor hen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
968 Onbarmhartig overmeesterd
staren mijn ogen, weer verloren
tot aan het altoos grauwe ochtendgloren.
Het grauw trekt op, ik stel me teweer
krijs stil, niet meer, 'k herneem mijn kracht
dring hen terug in enge kloven
nauwe krochten
en als het daagt heb ik de strijd beslecht..…
Oudemanhuispoort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Niets gaat aan het oog verloren
Met dit hof kan ik mijn tijd misschien redden
Deze plaats lijkt wel gemaakt voor vandaag
Alsof ze wisten dat ik nu nodig zou hebben
deze rust; het leven wil niet meer traag…
wel als vader, dat gezicht
netgedicht
2.6 met 107 stemmen
9.681 de wereld
was bekend
jouw diepere gedachten
nooit gekend
je wensen
waren zo verborgen
ze gingen met jou weg
die morgen
ik was bij jou
zag je blik
jij wilde wel
we hebben onze
ogen laten spreken
woorden zouden
het contact verbreken
de momenten
die wij hadden
voor elkaar
zijn nu voorbij
wat blijft is spijt
verdriet
om wat verloren…
De zeeman en de dichter
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
1.112 De vuurtoren geeft de scheepsman rust
Ziet hij de toren dan is zijn brand geblust
Weldra zal hij weer bij de zijnen horen
Zo niet dan voelt hij zich verloren
Gedichten zijn ook een veilig baken
Voor mensen bedroefd of vol met levenslust
Gevoel en spel met woorden raken
Het eerlijk hart dat graag de waarheid kust
De ruwe zeeman en de dichter…
kinderlijk gedrag
netgedicht
4.9 met 34 stemmen
1.410 Laat vierendelers loeien
Laat verderf maar bloeien
Al die mensen gek op een cijfer
Verspillen moeite verloren ijver
Het gaat een ieder om persoonlijk genot
Als je dat niet inziet ben je een dot
Een zogenaamd zielig zelfingenomen watje
Niemand geeft daarvoor nog een kwartje
Ik heb mijn punten al dagenlang niet meer geteld
Want weet je ik…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 Aarzelende, angstige handen,
Fladderend in het niets,
als verdwaalde, verloren vogels
Op een lange trektocht.
Het vuur is toch langzaam gedoofd,
Hun lijven zijn
Gevuld met witte watten.
Ze gaven zich over
Zonder witte vlag.
De lijfeigenen zijn
Monddood gemaakt.
Geen zwijgende
Verhalen meer uit
Lamgeslagen monden.…
Gescheiden ouders
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.740 Wanneer een vrouw haar spullen pakt,
voelt zij zich eenzaam en verloren,
Wilt zij even vast gehouden worden,
maar de man wilt dit maar niet begrijpen.
Wanneer het tussen ouders niet meer gaat,
huilen de kinderen midden in de nacht,
Alles leek zo perfect, maar is ineens gebroken,
Vader dwaalt wat rond en moeder is zichzelf niet meer.…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
770 O, God, U weet hoe mijn dochter is
Dat ze niet meer naar mij wil horen
Mijn woorden gaan bij haar verloren
Dat stemt mij tot grote droefenis.
Ze gaat steeds maar haar eigen gang
Ze is zo moeilijk en zit in de puberteit
Ik heb al zo vaak om haar geschreid
O, God, houd haar vast, ik ben zo bang.…
Hartslag van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
740 Je weet niet meer waar ik woon
in welke straat of andere stad
je bent mij uit het oog verloren
schreef ooit nog een brief aan de toekomst
maar die lag niet meer naast mij
ik hunkerde geen zins naar het verleden
dat jij afstofte met een bloot geheugen
voor pikante details en wild verlangen
en waar jij woont zou ik niet willen weten
ik herhaal…
1993 (geschreven in 1982)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
892 Die zeven jaar lijken voorgoed verloren:
Belijders volgen, van feiten geen weet,
Hun lijder op veilige afstand. Ze komen
Toch uit in de een en twintigste eeuw.
De jaren tachtig zijn de jaren tachtig
Niet meer. Het licht ligt zeven jaar voor
Op de tijd.…
Strand en zo
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
518 op je wang en zei
heb ik niet eens
voor hoeven te rennen
je spetterde weer
veel erger veel harder
dan de eerste keer
vraag me niet
wat er toen is gebeurd
je schoenen zag ik
tijdens het zoenen
richting de branding in gaan
we zagen niets meer
wilde ook niets horen
we weten ook niets meer
want toen zijn we
beide ons geheugen verloren…
- Lieve grijsbruine kleine huismus -
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.364 Naar waarde weten zij te schatten
volle halmen met gele rijpe granen
verloren en achtergebleven op het veld.
Als je wat langer naar hen kijkt..
op wijde boerenvelden, in de aarde
de resten van vergeten patatten.…
Drank
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.958 Je had niet in de gaten,
dat je mij erdoor verloor.
Het was steeds weer de drank,
die een overwinning vierde.
Ja het was heus de fles,
die jouw leven bestierde.
Ik heb zo vaak gevochten,
gebeden en gehuild.
Maar het mocht echt niet baten,
geluk werd voor de fles verruild!…
- Sprookjesglinsters van een ijskristal -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
690 Onvindbaar verloren woont het kind der
liefde in mij, legt witte ijzel smeltend vrij.
Beeldig zilverkleurig bloemachtige glinster,
adembenemend hell in het bijzondere finster.
Winterse glimmering, sfeerijke bloemenpracht
beroert de hartsromantiek als sprookjesnacht.…