8635 resultaten.
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 een dichter
die zijn ziel niet verdoemde
sindsdien veranderde er veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen
in de kilte van de nacht
maar ik bleef van je houden
en vertaalde jouw woorden
naar mijn eigen onschatbaar leed
ook heb ik nog vragen…
Ik open mijn ogen
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
2.744 Ik vraag nog een kans,
Jij geeft me geen illusie,
Ik ben ten einde raad,
Jij wil geen geruzie.
Ik heb je steun nodig,
En wil met je praten,
Jij verontschuldigt je,
Het kan jou niet baten.
Ik zie niet meer helder,
Toch open ik mijn ogen:
Ik heb je verwaarloosd,
maar jij hebt me bedrogen.…
Het meisje met de mooie ogen.
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.037 -ben lichtelijk verdoofd-
Het meisje met de mooie stem
vraagt mij de weg, waarheen te gaan
-sta niet meer in voor mijn woorden-
Het meisje met de zachte, warme kus
schuift zachtjes mijn gordijnen toe
-onze versmeltende lichamen vragen elkaar: blijf!-…
Giro 555
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
800 Op Haïti zijn door het aardbevingsgeweld
diepe kraters in land en hart geslagen
smekende ogen die om hulp vragen
er is behoefte aan heel veel geld
Mijn wens en diep gevoelde verlangen
is dat er niets aan de strijkstok blijft hangen.…
naam achter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 toen het riet die zomer begon met praten
toen vleermuizen vertelden
je moet nooit meer vragen
kon alleen de waarheid wegblijven
op de rand van stad en park
sloegen wij alles van ons af
wij konden nooit meer vergeten
wat ons was aangedaan
wij bleven hangen in een synoniem
om terug te keren naar onze achternaam
om maar niet te spreken over…
Methusalem (school 4)
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.244 Één vraag kwelt mij non-stop:
houd ik mijn plas wel op?…
Heerlijke maanden, fijne dagen.
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
935 Maar al wat voor eeuwig en altijd
in mijn geheugen gegrift is
blijft, en dat is zeker,
in ons herinneringenkastje staan
Smakend naar meer, nog veel meer
dient zich hier voor ons,
we hebben hem zomaar voor het grijpen,
onze nieuwe toekomst al weer aan
Daarom vraag ik jou schat,
in deze, nu nog besneeuwde uren:
Ga verder met mij en…
Grijzende verliefdheid
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
574 Onschuldig, tussen de plooien van tijd, in het vragen,
dragend de scherven van momenten die voorbij zijn gegaan,
jeugdigheid in het grijzer worden, laten vervagen
doch in de tijd traag tikkend, altijd simultaan
ontpopt in het verliefd zijn
opnieuw de gulzigheid naar het bestaan.…
Hoop
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
490 je beweegt tegen muren van dromen
als kaars in een lege nacht
ik zwijg in de bubbel van stilte
wanneer ik je lach zacht vang
soms is er die vraag
in een gedicht of woord
dat ik spreken wil zonder geklaag
in een rond geslagen akkoord
hoe wij dode dagen kunnen ontlopen
en met de zon de sterren zullen belichten
want ik vang de wind met boerinnenknopen…
ongedateerd
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
637 misschien vergis ik mij van plaats
en sta ik naast een koorddanser. de vraag verdwijnt;
het touw verandert.
de tas staat voor mijn voeten.
dode hoeken krijten uit het zijvak,
daartussen vele hoofden, voor wie ik was,
nog zoveel wilde zijn.
ik draai me om.
een liefdeswoord valt op zijn rug
en breekt.…
In jouw lentehand
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.213 mag ik een stukje wandelen
zomaar, dicht naast jou
en wil je mij dan iets meegeven
uit je eigen bewogen leven
vertel mij
van jouw eigen vragen
de antwoorden die jij ook zoekt
die nergens beschreven staan
over de opwellende traan
het gevoel van verloren
dwalend langs de stilte
als een voorjaarsvlinder
vliegend in het rond
over…
Luctor et emergo
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
924 hoe bezwaard moet ik zijn
zodat de aarde moe wordt
om mij verder te dragen
mag ik nog wel geloven
en weer om adem vragen
wie beschermt mij immers
tegen verzuurde grauwe wijn
die bij voortduring, zo lijkt,
voor mij wordt ingeschonken
het is alsof elke dag, ieder moment
zich steeds meer van mij afkeert
mij vervreemdt van zuiver zien…
Geef mij jouw hand
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.522 Ik beloof jou alles te geven,
Zonder er iets voor terug te vragen.
Ik beloof er te zijn wanneer jij verdrietig bent,
Wanneer jij lacht,
Wanneer jij het even niet meer weet.
Welke obstakels er ook op ons pad komen,
Geef mij jouw hand,
En ik zal nooit loslaten.…
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
netgedicht
4.9 met 42 stemmen
1.072 Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
waarin bestaan valt te verdragen
ik ben geen antwoord, stel geen vragen
ik ben slechts warmte die bekoort
zo naakt zijn wij en ongestoord
tussen het hunkeren en jagen
wat warmte in te koude dagen
en dichter, bij elk verzwegen woord
we voelen dat het toch bestaat
geborgenheid, ons veilig weten…
doe de dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
932 's morgens
wakker met dichte ogen
de gedachten beginnen al
doorelkaar
en snel
de ogen open
het is al licht
de gedachtenstroom
in volle gang
dan komt
het bloed
ontwaken
moeten
en willen
opstaan
soms moet je
soms wil je
darmen en geest
vragen aandacht
drijven het lijf
overeind rechtop
de dag is begonnen
al voordat jij…
Ik wil alleen jou!
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.112 Ik wil je gedenken, ik wil je vasthouden,
ik wil je niet missen, ik wil jou
Ik wil je koesteren ik wil je omarmen
ik wil je beminnen, ik wil jou
Ik wil je liefde verklaren, ik wil je ten huwelijk vragen,
ik wil dit alles en wil dat met jou
Ik wil je alles geven, ik wil alleen met jou maar leven,
ik wil dat alleen maar met jou.…
riem
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
767 het gif
van zelfvernietigend gedrag
een angel steekt ons vandaag de dag
o Ohhiuchus drager van hij die sist
het is de laatste draai
die ons evenwicht moet herstellen
een schorpioen heeft geen schubben
maar schilden zoals een insect
de mug zit gevangen in een eindeloze strijd
de tijd
o haar wartaal is zo vaag
het was ook maar een vraag…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 Het lijkt allemaal vreemd,
ideeën en wetten gespeend
van naam, ongrijpbaar, wie
zal weten hoe het er voorstaat,
vervreemd van sterren, daglicht
dat in het avondrood opengaat,
in gezicht van goden die verdwijnen,
overdaad in verholen stilte, vergaat
weer in een nieuwe vraag, hoe zal deze
in een andere vorm verschijnen?…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 heb je moed nodig, vraag ik me af
om ademhalend in een witte wereld
te staan
jezelf in de berm neer te leggen
terwijl elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor…
Ik wilde...
gedicht
2.2 met 159 stemmen
33.170 Hij glimlachte: je komt dus uitstel vragen;
kan ik je dienen, een glas port of gin?
''t Is mij hetzelfde', zei ik, 'schenk maar in'.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
Vers in de etalage
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 Aan een mevrouw van onbestemde leeftijd
Die in de etalage kijkt,
Vraag ik: "Hoe vindt u het?"
Ze kijkt mij angstig aan
Alsof ik het op haar,
Of nog veel erger,
Misschien wel op haar handtas heb gemunt.
"De worsten of de ham?" vraagt ze argwanend.
"Nee, nee," sus ik.
Nee. Het gedicht!…
De mysterieuze vrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Zal hij zijn schuilplaats
stilletjes verlaten,
haar rechtuit vragen,
verlegen als hij is
durft hij het niet
en kan slechts naar
haar hersenspinsels raden.
Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jubileumboek dat binnenkort verschijnt.…
De mysterieuze vrouw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
663 Zal hij zijn schuilplaats
stilletjes verlaten,
haar rechtuit vragen,
verlegen als hij is
durft hij het niet
en kan slechts naar
haar hersenspinsels raden.
Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jublileumboek dat binnenkort verschijnt.…
Zwijgende landman
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Het grazige verzuurd
door de aanzwellende zomer
onder romige luchten zwenken zwaluwen
door de geopende gordijnen
van het uitrustende voorjaar
De wind geeft gul een geluid
aan alles wat stemloos leeft
niets blijft zonder ontdekking
Al mijn vragen verwaaien
– zonder beantwoord te zijn –
in het overvolle landschap
terwijl het een uitnodigende…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Berusting, wat ik zoek,
verlamd en overmand
door de beeldspraak
van de kleine ruimte,
als een willekeurig
opengeslagen boek
laat ik dingen maar
die om een antwoord
vragen, die komen niet,
lichaam in het ongewisse
zover het zwijgen reikt,
stille wijsheid laat niet
zich in een illusie dragen.…
Herinnering van morgen….
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 in het zoet van de
vergeten wijn wat door je
aderen stroomt en in alles
wat je vergeten was maar
uit je hart en poriën bloeit,
herkenning wie je werkelijk
bent, onbot je fluitenkruid,
laat mij dan om een windvlaag
wensen over het neerbuigend riet,
die op de tonen van herinneringen
in de toekomst speelt, met je
deel in elke vraag…
engelenspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 de rekening
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze
ik kijk weg
zie regen door een maanschacht
sluimeren oneindige kringelingen
in engelenspel
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze nog een keer
dwingender nu
voel haar ogen
als lekkende tongen
van slangen
wil je dat ik het uur
dit uur stil leg
de wijzers staand hou
wil je dat echt
vraag…
Jouw kus draag ik op mijn lippen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
593 kruisen
waar hemelbogen welven
naar zichzelf en naar elkaar
We waden stevig door
in de spiegel der gedachten
de hemel kan wel wachten
als menselijk metafoor
Jouw handen dansen sierlijk
de ruches rond mijn hals
en waar wij liefde zingen
droomrijk en geriefelijk
zal ik jouw adem flanken
jouw kus op lippen dragen
te geven zonder vragen…
Een overblijvend ras
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
738 Als zij vragen zou: ‘Wat is het geheim
van leven?’, zou hij nu kunnen zeggen:
‘Meisje, dat kan ik je wel uitleggen,
bestaan is een tijd, daarvan heet de lijm:
inademen en uitademen meer niet.
Maar dan is er het geheim van beleven!’
Hij zou haar een vette knipoog geven,
een gebaar dat zij maar amper ziet…
Als.…