8651 resultaten.
Bloedkoraal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
601 Een ononderbroken
Stroom
Schone woorden
Voor het plezier
Op een wit vel papier
Zon in de krullen
Licht als een veer
Ik schrijf met rode inkt een
Taal die van hart tot hart wordt verstaan
Laat mij gedragen worden
Door een groene zee vol met dolfijnen
Laat mij dobberen op golven
Onder bloedkoraal bedolven
Wanneer de hemel boven…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Sindsdien zit ik me af te vragen
waarom ik niet de gezichten
van mijn klasgenoten zag,
maar alleen
die verre hemel uit dat raam
die altijd was zo zomers blauw,
en de meeuwen wit.
Ze losten elkaar af
op de vlaggestok.…
Dit leven
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
754 Woorden dansen
als vreemde metaforen
wiegen ze eenzaam stilte
onder avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
zonnige beelden van
verzonnen vakanties
in jouw tedere brieven
kraanvogels op het witte zand
de dalende zon boven blonde stranden
uitgestrekte vlaktes
van vlekkeloze beeldspraak
naar hopeloos naakte wonden
en toch hoop…
Gelegen aan de keukentafel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 de keukentafel zet het spoor uit
ik luister naar de aangezetenen
het schuifelen van voeten
contracteert deze bedoening
in een mysterieus orakel
hun handen spreken met vork en luifel
terwijl hun ogen zwijgen over
de lekkernijen die zijn gebiologeerd
in het groen van een waarlijk bestaan
wie kent wie aan deze tafel, al
is het wit van uniform…
Leenschilderij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 veranderd
in een maagdelijk doek
droom niet, verzin niets
verlang niet meer
lijkt het namens
de kunstenaar
te zeggen
we schaduwdansen achter de horizon
waar herfstvogels afscheid nemen
met nieuwe moed als levensbloed
ben jij jezelf en ik een vreemdeling
aan de muur van het strandhotel
met jouw onbekende verlangen
hangt een vierkante witte…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
wellness
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
620 er staan dikke muren
in hun oude sfeer boetserend, rond
een eeuwig hart
het zoutbad stort vanzelf in sprekend
lichte vormen, tussen rozen en
de schijn van wat vanille, rozemarijn
en zuivere gebaren
zandsteen schuurt langs wit beton
waar het plafond de druppels draagt,
van warmer evenaren
maar het water schraagt
het stillere ervaren…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken heen je signatuur
anderen hun droombeelden,
op je laatste rustplaats
het witte…
Muizen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
468 Ome Jan de oude kroegbaas
dronk al jaren veel te veel,
zag hij vroeger witte muizen,
heden zijn ze blauw of geel.
Daarom dacht -ie bij zijn eigen
~dit gaat helemaal niet goed
‘k zal de dokter consulteren,
hoop dat hij er iets aan doet.~
~ ‘k Wil je grondig onderzoeken.…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
oude stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 gereefd een dag geleefd terug
van de uitreis zijn zware zeilen
gestreken neergelaten aan
een verlaten rede
een smalle gracht meert donker af
schemer schommelt op de kade
het spiegelbeeld van een boot
wordt gedragen
over de romp rimpelt water
hier wordt niet meer gewoond
of verhuisd
uit nissen van pakhuizen stort
een witte…
Muziek uit mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 ik kende de muziek
van het leven nog niet
pingelde af en toe nootjes
veelal tot ieders verdriet
zomaar zonder melodie
in een verkennen van
ritme en maat kwam
de klank soms tot een akkoord
maar vaker bleek
het een dissonant van
de ergste soort
tot ik jou hoorde spelen
sereen en zuiver
wees jij mij de weg
om ook wit en zwart
respectvol…
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donkere massa breekt
in speels en licht bewegen
nog even…
Uitzonderlijk en bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 is haast een wonder
Een wijzer mens dan ik vind je niet gauw
Ik toon mijn verdiensten, als een pauw
Al had ik ook dat er goed van af gebracht -
omdat ik de dingen zo goed heb doorgedacht -
ik ben verre van een booswicht,
voor dictator zijn ben ik niet gezwicht
Mijn beelden zijn altijd edel van snit
Niet altijd transparant, maar minstens wit…
Exodus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
13.105 Er was een droom van duizend mooie jongens
Op witte paarden rijdend door de nacht
Met wapperende zachtfluwelen kleren
Ze hadden heel het leven in hun macht
De aarde draaide door hun galopperen
En waar zij reden, werd het nooit meer licht.…
Winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Koning winter geeuwt,
totdat het overtollig uit haar keelgat sneeuwt
en alle kids vinden dit wits ontzettend lollig.…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen lange schaduwen
al weerbarstige contouren
in het diepe blauw
strepen witte…
de zachte dagen van Kerstmis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 waar de wind ook gaat,
gedachten waaien mee
naar ooit en het verheugen op
een witte wens
elk mens is klein in dit geheel
we zetten bomen op
verlichten weer die oude stal (de interval van nu)
ook als het kindje huilt
hij maakt wat harten zachter
waar nog hardheid rond de dagen schuilt
de bombe van toen
sluit stil onze maal - tijd…
Het is nog niks, of toch.....wel?
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
565 Dan wordt ze wat wit om haar neus,
want ineens valt het kwartje
het is ECHT het is heus,
ze verwacht een BABY.
De eerste echo wordt gemaakt,
want tja die streepjes hè,
die waren er wel degelijk
en nou is ze dus ECHT zwanger.…
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
960 Afscheid nemen bestaat niet
En toch kunnen wij samen nooit meer lachen
Ik kon het niet geloven
Zo vredig als je daar lag
Mooie en minder mooie herinneringen werden uitgesproken
Jou lievelingsmuziek bracht me tranen
In gedachten hield ik je stevig vast
Terwijl ik een witte roos naast je neer legde
Met tegenzin sloot ik je laatste slaapplaats…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs kreeg
het witte…
Ons zieke kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Maar ook zij zijn kwetsbare kinderen,
vermomd als witte, lieve engelen,
of als stoere redders in de nood.…
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 natuurlijk
wil ik geen wereld
met kaboutergespuis
of de smidse
en kobolden achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder…
King Lear
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 King Lear
De blauwe maan schijnt
gensteringen in het bos
door geen grens omlijnd
spelen diertje en verlos
Vuurvliegen trekken partners aan
en eters van hun lillend vlees
die zonder hen niet bestaan
pseudofaag en vuurvliegmees
In zweverig toverlicht vliegen
witte duiven in de nacht
motten onhoorbaar zacht
raken, kussen…
Boom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 heet mijn
bestaan
Ik weet het nodige maar doch vooral
onnodig
Waarom niet ontdoen van die veel
te zware mantel, aangeschaft omdat
koude leek
Verkoop hem, zet hem in de etalage,
te kijk voor de lichten van aard
Zij zullen vinden wellicht een sprank
mededogen, welk ze ontberen
Een teveel aan last kan mij doen vellen
Berk met witte…
Er kruipen wormen door dit brein
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Ik loop hier zielsalleen
op dit kale heideveld
dat door de vorst is aangevreten,
misschien is het goed hier
voor mezelf een gat te graven
in dit witte zand voordat ik
onvermijdelijk van de wereld rol.…
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Dat wit zonder zwart niet kan bestaan.
Dat dood zijn de tegenpool van leven is.
Vertrouwend op het onmogelijke.
Oog in oog met de dood.
Moedig in het leven staan.
Dat is véél.
Méér kan een levend mens niet doen.…
helder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 het was goed dat de zon scheen
dat alles was gezegd
wat nodig bleek, gedaan
dat de narcissen op de tafel
geurden, rond hun witte kroon
een mooie dag, oprecht
en zuiver
in mijn huiver school de kilte van
de dood
al was het nog zo duidelijk
de liefde voor dit kleine dier gebood
me sterk te zijn
haar zachte vacht nog warm
onder mijn…
Lente
gedicht
4.6 met 5 stemmen
8.370 Ook de kale witte klaver
en later de rode met de roestplekken.
Wij schrokken nergens voor terug
met onze manden en spaden. Weide
stond in plaggen voor het keukenraam
te sterven, te snakken naar water.
Nu kweekt mijn zoon zijn geurend
riet op het balkon. Mijn dochter
spaart haar rozen.…