Alle inzendingen over groen links

6608 resultaten.

Sorteren op:

in voortijdig sterven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
liefde nog slapend onze kleine fee wakend ik keek langs je wimpers de lijn van je haren je voorhoofd de ernst in een rimpel de lach die ontstaat uit de kuiltjes in wangen je mond die die lach heeft gevangen een takje lag stil op de grond gebroken bij pogen licht te bereiken het droomde in voortijdig sterven van blaadjes met groen…
wil melker27 augustus 2006Lees meer >

Vogelparadijs

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.397
En in de heksenbezem bij de deur heeft het winterkoninkje een prachtig nest gewrocht, kunstig geweven van hondehaar en zacht groen mos, heeft hij zijn oude plekje opgezocht. Zo zit de hele tuin vol leven. Ze hebben het niet slecht. Het is een drukte van belang, van tortelduif tot rode specht.…

Augustus

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.349
Brede schaduws komen glijden, groeien, wolken volgend, aan, - heel de wijde groene baan zeilend af der weelderige weiden: zachte vaart, door niets gestoord, brede schaduws glijden voort. Alles staat vol lust geladen maar van moede lusten zat. Leven, dat genoten had, ging al dood in rimpelende bladen. Grijze schaduw wankelt aan.…
Jan Prins1 augustus 2025Lees meer >

Derwish

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
Als ze danst, wordt de beweging universeel, de aarde, sterren, bloemen, alle stromen alles wordt in haar wezen opgenomen, betreedt met beide voeten elk werelddeel, ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht, deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke wenteling, wordt de aardse tucht vermeden, draait bomen, groene heesters uit de grond, baart…
pama6 januari 2009Lees meer >

De wind en de liefde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
maar een warme glans van liefde bouwt bruggen en kastelen vriendschap straalt van noord oost naar zuid west ze vangt het op met beide handen haar voeten dansen vrede ze wil dat verder dan over de horizon fluisteren tot waar nu nog de bomen kaal van tak in de wortels lente vergaren straks zullen ze die laten ontspruiten in een zacht groen…
windwhisper6 februari 2009Lees meer >

Rijk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
zie ik een beeld op ansichtkaarten van Drenthe en ons dorp dan zie ik huizen met rieten daken met als decor in 't groen als was het voor het plaatje de eeuwenoude eik kastanje in de bloei en wasgoed langs het straatje beschermd is nu dit dorpsgezicht voor "nieuwe rijken" heel wat waard voor mij de langvergeten warmte van voeten om de…
annabel21 februari 2009Lees meer >

Repetitieweekend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 757
'k Geniet van 't lange wachten bij roodstand van dit stoplicht en later groen! tsunami van vriendjes welgezind die duidelijk rit(me) ge- voelens hebben.…

Het lied van de zomer

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
een handje vol zwart geel gebekt floot uit zijn nest in het tederste groen het hoogste lied van de zomer woest sprong de hond zijn tanden gewit naar de slapende kat en beet in de staart van de zonnende dromer we liepen met vrienden bepakt en bezakt in het heetst van de stad over zinderende wegen door zand naar het goudgele strand achter…
wil melker16 augustus 2009Lees meer >

Omwegen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
, deemoedig in het mos waar de bewijzering staat, in het voorspelde rood der rozen, wat knelde in het plichtmatig minnekozen, vervloek de dreiging van de overdaad waarvoor we ons lieten bloeden, om naar eigen schat te graven, vanuit een rusteloze ziel, wat daaruit nog te genieten viel, wil ik in aller ruste zwijgen, ontdek hoe het groene…
pama31 augustus 2009Lees meer >

Agressieve tred

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Knisperend kraken zolen ik plet de slakken dood die groene onderkruipels moeten subiet vermorzeld. Het adellijk loof kaalgevreten door het vunzig ongedierte van horden rups en bladluis in walgelijk wuft gewemel. De tengels kringelen omhoog als bloedbestorven slagaderen snakkend naar het uitspansel van onbedoezeld zuurstofrijk.…

- Ik hoor de wolven zingen -

netgedicht
4.0 met 56 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Terwijl hij, die voor mij staat, danst en speelt met blakende vuren, de groene ogen staren fel, zinderend en met vraatzuchtig hese stem, zijn vreugdevuren verwarmen, en mij doden kon, mijn hart opetend met zijn sterke scheurkiezen. Ik hoor de wolven zingen, zonder passie of soul.…

- Gemoedstoestanden -

netgedicht
4.3 met 44 stemmen aantal keer bekeken 499
Stemming uitgesproken, paradijselijk neergezet, verkeerd begrepen, het sprookje van Hans en Grietje gemoedstoestanden geïnterpreteerd, een groene tuin met zijn veel te grote bomen synoniem aan uitzinnige vreugde de 'boom des levens', bestaat uit één enkele emotie pragmatisch, creatief staat de wereld plotseling op haar kop 'het nieuwe…

Hallo jij daar,

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.135
Stond jij zojuist schuw naar buiten te gluren terwijl de sneeuwstorm in en om jou alles wat een dag de moeite waard maakt meteen al in kilte leek te smoren Met wat nog rest aan uitzicht groene thee bij de naaste buren die alles wat teer en gevoelig is steeds in orgaan en hersenkwab tot in het radeloze toe beroeren Terwijl Sysiphus gaat…

- Door duistere dalen -

netgedicht
4.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 634
Door duistere dalen moet ik gaan, duistere nacht naar de morgen van het licht terwijl het licht daalt en de adem stokt, zo dool ik zonder angst op duizend bruggen moet ik staan wankelend zijn mijn treden, compleet misplaatst, belofte steelt het evenwicht, rivaliteit, helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren, de harten met kleine eikenlooftakjes…

BLIND

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Wat boeide ik me op, in domme prutsen Mijn prachtige groene kijkers moeten nu even rusten. Lezen en schrijven, gewoon mijn leven, Neemt men dit me af... ik word een zielig ding. Ik denk nu aan alle blinden, vrienden, houd vol Een leven zonders kijkers, dat is vast géén lol. Sterkte!…
sweetje15 maart 2010Lees meer >

Merktekens ( Rythme en Provence)

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 889
Wijnranken in gelid strelende zoete winden waaraan gemoed is ontpit, grond gedeukt, in kalk verstrikte horizon, een zon die aan de hemel likt, cypressen , metaforen van groen, geërodeerd om een droge dorst te lessen, stilte van gehooide akkerland, mengt in het gedruis van cicaden, een bedwelmende achtergrond op het grafschrift van dorpen…
pama1 juli 2010Lees meer >

Steelse lachlichtjes

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Langs de lange groene lindelaan zie ik een ouder echtpaar gaan hand in hand en met een blijde blik op elkaar stappen ze voort Veel hebben ze meegemaakt van alles en nog wat met elkaar gedeeld ze zijn door de wereld aangeraakt maar zijn door elkaar nooit verveeld Na lange tijd zijn ze gaan samenwonen hij vroeg haar hand in het prille begin…

SEBASTOS AUGUSTUS

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 797
Augustus vertraagt, en verstilt deze zomer, schildert met Rembrandt's goud en groen de eik, de berk (vleugje zilver!)…
Tjoke6 augustus 2010Lees meer >

SIXTY GOING ON SEVENTY

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Vandaag naar Lauterbrunnen afgedaald En daar de hoge waterval bewonderd Me even op het kerkhof afgezonderd Met Zwitsers geld koffie en taart betaald Nog naar mijn strooien zonnehoed getaald Me over ‘t klingelende vee verwonderd Chalets gezien stammend uit achttienhonderd Besneeuwde toppen dichterbij gehaald En dan, het groene gras in Interlaken…

Nico van de Wetering : troubadour

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.013
bijna woont hij aan zijn wetering maar enige stappen verwijderd van de stromende Dommel in ons weidse dorp geaard en door genen getalenteerd musiceert hij zijn stijl in eigen stiel vertaalt als echte bourgondiër de gevoelens van ons mensen nog bekend met boerenkiel over vanouds en heden in zang en dialect eigen aan ons groene…

Avondstilte.

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Je ogen lijken groen in het rose licht. Je weet hoe diep je me raakt, Ik wil me aan je voeten werpen Mijn hoofd in je schoot verbergen. Ik doe het niet... Stil, wees stil, verbreek het niet. Met een schok kom ik tot de werk'lijkheid. Je bent er immers niet. De melodie klinkt nog na... Het gevoel blijft. Gevoel van geluk.…
Antje19 oktober 2010Lees meer >

Haard en herfst

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
In de herfst verzamelen wij de zon jij diep in de kleren ingepakt en ik wat luchtiger achter de rolstoel aan Met de venkel is het haast gedaan proeven voorzichtig de zoetheid van het blad In de hof plukken wij het groen van de pisseblom voor de hoenderen in hun ren, zij kakelen als altijd bij het zien van ons er lustig op los Ik…

berijpte grassen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
de ,,vorst" is aan de grond gekomen hij kust de groene grassen zij worden wit berijpt, en liggen als een stijf gesteven sprei flarden grijze mist hangen laag over koude velden, die zwijgend als dood, het leven verbergen voor nevelgeesten die zwerven in zilverglans breekt de zon de nacht, zij kijkt verbaasd over de rand van donkerte, naar…
lijda19 november 2010Lees meer >

Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Drickje, graag had jij een kanten kraag gehad een kleed in groen brokaat dat zachte licht op je gezicht dat nu alleen op linnen waadt ongetwijfeld weet ik best jouw schoonheid daar te plaatsen waar jij jezelf zo in vergist jouw ongekende charmes streel ik sjiekgracieus en bevries je in lagen gevernist als jij een schilderes geweest zou…

Mijn buurmeisje

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 724
Schildert een liefelijke waarheid in de schijn van haar penselen tot heldere stenen die ze uit de sterren steelt, een energiebron die zij met haar vlinders deelt, verovert de stralende zon, de weg van het hart naar het hoofd, van de groene weide naar de gene zijde betovert zij het paradijs,handleiding van haar levensreis, tegen welke…
pama24 februari 2011Lees meer >

de gevallenen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
vanochtend, staande op de koude sloot, zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs de herfst lag daar gevangen, eigenwijs in bonte kleuren: geel en donkerrood en bruin, met her en der een vleugje groen elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend en stil, van leven, dood en mij vervreemd, bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen ze vielen toen…

Wie kan nog boos zijn...

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
Luid wordt gegroet en gelachen, het is ineens zo volop lente dat de bomen groen worden van plezier en bladeren zich vrij ontplooien , ruimte nemen om te ademen en groeien, groeien, zomaar lente, zoveel nu en hier.…
Adeleyd20 april 2011Lees meer >

Duizend druppels

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 821
ik drijf naar zoete wateren vanuit het verdorde land waar het aangeslagen meer nog steeds zout is gekleurd omringd met vergankelijk riet mijn tijd lijkt daar verbeurd de stroming zingt kussend zowel ter linker- als rechter zijde de strelende oeverkant fluistert zacht over het groen dat wacht in het verschiet kilte verliest een ondoorzichtig…

ROTTERDAMS KLIMAAT/MENTALITEIT

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
NEDERLAND April, mei 2011 heel veel zon heel erg droog af en toe 'n druppeltje regen ROTTERDAM Geel gekleurd gras op d' Maasboulevard uitgedroogde boompjes op 't Willemsplein "De Groene Kamer" nu een bruine schuur Rotterdam aan de rivier Rotterdams vlaktes aan zee Rotterdam waterstad?…

Ziekenhuis

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Waar ik vanmorgen zag De bomen met hun gele en groene verven Raad ik het ziekenhuis, waar dag aan dag Gemartelden in duizend angsten sterven. 't Is anders, overdag, een rustge buurt, Mijn buren hebben tuinen met veel peren, Maar met mijn woning heb ik niet gehuurd De vrede die ik immer moet ontberen.…