7647 resultaten.
recept
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.244 even niet de maatschappij
maar gewoon echt jij
al is dit het lichtpuntje van je dag
vind ik dat je je prijzen mag
of geef op straat eens
gewoon een glimlach weg
het doet wonderen
wat ik je zeg
onthaasten is ook een mooi gegeven
dan ga je rustiger door je leven
ik weet, het lost je problemen niet op
maar geeft wellicht wat rust in je...hoofd…
Avondliedeke
poëzie
4.6 met 5 stemmen
14.833 En vind ik, in het huis mijns harten,
Dat ik één droefenis genas,
Dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom één hoofd, dat eenzaam was...
Dan voel ik, op mijn jonge lippen,
Die goedheid lijk een avondzoen...
't Is goed in 't eigen hart te kijken
En zó z'n ogen toe te doen.…
Kom niet onder hoge bomen....
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.275 Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar weg zo gij maar even
wat lispelspeelt met half geluid.…
De sprong
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Elke keer
Als er iets mis ging
Legde ik een steen
Om mijn hart
Een muur
Was snel gevormd
Werd hoger
En hoger
Tot uiteindelijk
Alleen het plafond
Nog maar ontbrak
Één steen was over
Ik pakte hem
Duwde hem omhoog
Maar de steen
paste niet
Ik hield hem vast
Boven mijn hoofd
Mijn armen gestrekt
Krampachtig
Tot mijn armen
Moe…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 Regen kennen we, het wast
de ogen open, het reikt
naar de hals en hoofd voor
de rimpels zijn verschenen
het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich…
treurwilg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 geborgen
in de luwte
van het lover
van de oude treurwilg
aan de waterkant
verstilde het rumoer
in haar hoofd
kwam ze tot rust
talmend op de bank
onder de boom
ze staarde lang
door de sluier twijgen
naar het water
waarin ze wou verdrinken
in vergetelheid
de avond was gevorderd toen ze
besloot toch maar naar huis te gaan…
Eindeloos verliefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
817 In stilte word ik wakker en kijk naar jouw hoofd.
Jij bent de persoon die mij een nieuwe dag heeft beloofd.…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Als ze blond is en je wil kastanjebruin,
mahonie of zelfs zwart, dan wil zij jou wel
ter wille zijn, een kleine moeite als zij straks
haar hoofd op je schouder te ruste legt
Ook al haar haren telt zij mee
voor het kleurrijke in het bestaan
jij mag haar doen wat of jij wil
zij wil slechts overgave en passie
Wie verliest blijft onderdanig…
Leven zonder pijn
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.029 Niet goed meer bij haar hoofd
Er sijpelt schuim uit haar muil.
Een man op straat wou mij, tegen mijn zin,
maar misschien bracht hij zo wel
Het licht mijn leven in.
Geluk, is wat ik voelde, toen ik haar eindelijk in mijn armen sluiten kon.…
herfstgedichtje fopke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 als de blaadjes beginnen te vallen
valt mijn hoofd stil
de herfstblues dus
ik ben duf
en rook en fiets naar de ezels met beitske
en heb geen verlet meer van niks meer
dan rust en mijn bed
paddenstoelen en kabouters mijn egel ligt te slapen onder de blaadjes
de wegen liggen er verlaten bij
en de straatlampen branden alweer
van herfst tot…
DE GROOTVADER.
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.681 Zij wordt wel groot, maar is zo tenger;
Hij legt de hand soms op haar hoofd :
Zo ze eenmaal in mijne oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd!
Dan lacht ze op hem met stille weemoed,
Terwijl ze zwijgend hem aanschouwt,
En denkt: ‘hij zal niet lang meer leven,
Hij wordt zo stram, hij is zo oud!’…
Feline
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Zoals de onweersbui boven mij hoofd
kon jij ook altijd stormachtig exploderen
terwijl de bui overtrekt als een flits
geeft dat jouw wispelturigheid weer.
Het is jouw ware stemming die ontpopt
en als een souvenir zich kleurrijk uit
zo glijdt iedere druppel vertrouwd
als een omhulsel om mijn lichaam.…
ONMACHT
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Er ligt een dreumes op zijn buik te slapen
Hij geeft aan vluchtelingen een gezicht
Hij heeft hun lijden extra fel belicht
Moderne media zijn dan een wapen
Het lukt een man het lijkje op te rapen
Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht
Men is vergeten hoe men vrede sticht
En met welk doel de wereld werd geschapen
Het leven zou om…
Civilis
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.883 Wien Neêrland's bloed door d'âren vloeit, van vreemde smetten,
En andr' infecties vrij, en die gedwee 's lands wetten,
Al zijn ze soms wat mal, gehoorzaamt; wiens borst
(Zijn onbeklemde) gloeit voor Vaderland en Vorst,
Die ere hem, die van de grote kamp de ziel is:
Het hoofd der Batavieren, Claudius Civilis.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd…
muziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
842 Bowie mikte op het hoofd.
Met let’s dance op de benen,
maar nooit op het hart.
Weinig was uit het leven gegrepen.
Het herkenbare liet hij over aan anderen.
Hij was geen handelaar in troost en tranen.
Werkte niet op het sentiment.
Toch raakte hij de juiste snaar, zonder ze te zoeken.…
Karper
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.388 Vooral in het midden
bij de vastgevroren karper in het wak als een tijdgat, waardoor zij
wel de troost lijken te seinen dat zij uitgerekend nu
met ongeveer evenveel ontbreken, aan de andere zijde zijn als wij
zenuwcellen hebben, als zit er in ons hoofd
van elk van wie hier is geweest
de felste sprankel.
-------------------------
uit:…
Eenzaam balanceren is niet altijd vrolijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.120 Het is een eenzaam balanceren
tussen geestelijke arbeid
gebrek aan erkenning
en het hoofd boven water houden
als je niet van economische betekenis bent
lijkt het zelfs alsof de huisarts je niet meerekent
bij de mensen die nuttig zijn voor de maatschappij
“dan kunt u weer vrolijk gedichten schrijven”
zegt ze
alsof gedichten schrijven…
Een nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Weer een nacht verdrongen in mezelf
Een nacht met herinneringen in mijn hoofd
Weer een nacht met tranen
Een nacht met verdriet dat niet kan worden gedoofd
Weer een nacht van onbegrip
Een nacht waarop je liefde wilt ontvangen
Weer een nacht onbeantwoord
Een nacht van niet alleen zijn toch alleen is
Weer een nacht verdronken van pijn
Een…
Mijn fout
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 De druk in m'n hoofd loopt op.
Ik voel me net een blikje prik.
Wat, als je het maar lang genoeg schudt,
klappen zal onder de spanning.
Een zwakke plek zoekend,
daar in alle hevigheid
op zal blijven drukken tot deze knapt.
Waarna zoete sappen als een eruptie weg spuien.
Met blinde kracht,
meters hoog om zich heen sissend.…
epilepsie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 De ijlheid in mijn hoofd hield aan.
Mijn handen bloedden en zwollen op
zodat ik deze nacht van de pijn in mijn
zetel het slapen zal trachten te hervatten.…
Zeebibliotheek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 Het wilde beest heeft me verslagen,
Zijn vlerken houden mij in hun ijzeren greep,
Mijn vechten helpt niet meer,
Het schuimt en bekt en doet met mij,
Schuimkragen overheersen wat er rest van mij -
Ik rust even uit,
Heel even maar,
Leg mijn doodmoeie hoofd
Op mijn linkerarm,
Slapen wil ik,
Heel even maar,
Het beest trekt zich
Niets van…
Het heroïsche karakter belibbe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 De natuur is guur en echt
striemend knoploos
net als jaren terug
voelen dagen uitgerekt kerst-
achtig in hart en hoofd
al versierde hulstkrans.…
Wat stukjes geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
530 waar natuur
zijn heftigheid
contrasterend laat
wolken is de geest
met emoties en
stemmingsverruimers
bezig luchtpartijen die
soms botsen in ons
hoofd harmonieus
te laten verglijden
de bovenkamerfabriek
maakt geen overuren
maar juist de logistiek
van hoe snel is alles
in hoeveelheid en tijd
ooit beschikbaar op de
juiste plaats…
ptss
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 telkens weer
dat verzuurde hemelwater dat
door mijn aderen vloeit
soms ijskoud dan weer een
voorjaars briesje maar altijd
is het die zilte smaak die
aan mijn lippen hangt
vluchten heb ik reeds gedaan, het
was als een vlucht van duizend
spreeuwen, mijn God ze komen
werkelijk af en aan
bonte kleuren etaleren zich
schoksgewijs in het hoofd…
Vrije vaderlander
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Wat is werkelijk de vrijheid in ons land
zijn het de talrijke hoofd en binnenwegen
een oprechte mond in zachtere fluisterstand,
waarmee wij ons in onze voertuigen begeven.
Zijn wij tevreden met ieder uur
genieten we van vogels die zich vrij bewegen
of klagen we dagelijks tegen mening muur,
over de diversiteit zonder verzet er tegen.…
Tweede kerstsonnet
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
991 kerstgebeuren grote kolder
Verbroedering gaat boven buurmans petje
Op ’t kabinetsbeleid komt weer een smetje
’t Klimaatakkoord komt echt niet uit de polder
Maar thuis mag oma weer eens van de zolder
Zo heeft ze ook met kerst een binnenpretje
Maar naast de pret is er ook veel verdriet
Een lege plek in huis blijft altijd knagen
Aan volte in je hoofd…
De Schreeuw
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
993 het lauwe licht vloeit langzaam
voorbij de dingen in de kamer
de stoel de tafel de asbak vol
campertiaans de lege glazen
de klok jaagt slaafs naar kleine cijfers
er was te veel mezelf te weinig jij
je droeg de sleutel van een altijd
open deur trots tussen je borsten
uit hart en hoofd verlangen
en kiezen voor jouw ziel die me lief is
je…
Waar ik was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 jullie heb ik niet gezien
daar diep in het zuiden
wel heb ik lang in de oude wereld
als verdwaasd vertoefd
werd zogezegd gedwongen
om veel in mij uit te luiden
dat vroeg om actief verzuimen
in het heersende ritme
van de verslavende gewoonte
het was de overdadigheid
opgeslagen in hoofd, hart en ziel
die mij verplichtte te ordenen;
de…
Fado aan de Lima
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Bij de brug onder de Tuin
der Dichters zit ik te kauwen
op de wereld zoals ze is
Ik zie de mensen gaan
jong, moe of roekeloos
de beschermheilige tartend
die aan de binnenspiegel bungelt
Laat in de avond lopen ze in de berm
met bagage of sprokkelhout
op hun hoofd, kruizen om hun nek
op de schouders van hun ziel
en als hangers in de kledingkast…