Alle inzendingen over koude grond

8934 resultaten.

Sorteren op:

Enveloppe

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
en het is de merel die mij met het begin van een klaaglied heel even al zingend troosten wil en laat mij dan alleen met mijn verdriet en toen werd het rondom mij kil en koud en doodstil…
catrinus22 april 2019Lees meer >

Scholen vis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
ik dreef op een zee van geschreven woorden de aflandige wind opende een blanco a-vieren strand daarboven de zon vol ludieke ideeën in zomerstand ik lachte om de creativiteit van koud watervrees na deze eb ben ik gaan springvloeden met gouden grepen uit het goede wij stormden buien voorbij in een extreem calamiteiten tij…
wil melker3 augustus 2019Lees meer >

Affectief gemis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
afstand markeert tussen warm bloed en kille stille zakelijkheid transparant maar nog altijd oorzaak nummer een van dodelijke kramp door affectief gemis bijna onder handbereik maar de groepen zijn hun leiders van vroeger kwijt het is de explosie uit jouw blik die in vuur en geluid aanslaat op ieders ik waar bloed warm mengt het koude…
wil melker15 september 2019Lees meer >

vormen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
hoe vormen zich passen in willekeur tot grillige hoekige fragiele fundamentele aforismen verlijdt het heden naar de bouwers van de eerste op maat gesneden steden zowaar is geen stad aan mij gelegen, ‘ k ben een stakker en schoof me buiten plicht en vreedzaam denken het cillicium wurgt me in een tot koud geregen aanhoudende greep…
elze29 september 2019Lees meer >

Vitamine-gewicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Het vlakke strand voorland van het vlakke land met daartussen de duinen tientallen meters hoog ze houden ons droog doen onze dorst lessen, onze honger naar natuur met ‘t weer: onbewolkt, zon of bewolkt, koud en guur die elementen zijn als vitamines voor ons leven ik schrijf dit zittend op ’t strand wacht tot de zon daalt ver achter…

De biologische vijver

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
De visjes bleven in de koude vijver. De dichter bleef bij de hete kachel. Hij had warme, biologische soep, waarin al wat leeft ontstond, en droge kleren nodig!…

De laatste lentebloemen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 396
ik zag je de laatste lentebloemen plukken uit de zomerwei volle pluizenbollen blies je nog leeg in een lange ademtocht toch speelden er vleugjes nostalgie in de lach die je achterliet hoe koude wind de bloei vertraagde en er nog een schitterend palet van maakte waar veilig geborgen de knoppen voor de zomer zich klaar maakten…

Verdwaal in taal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Hij reed me naar zee Ik maak kleine passen op blote voeten Kleine passen in het koude zand, ik doe mijn best Ik ga niet liggen De tenen van mijn voeten komen mij tegemoet Naast zijn stappen We hebben dit vaker gedaan vroeger, niets aan de hand Altijd waaide de wind zout in mijn haren schuim in mijn woorden die verstoppertje spelen…
Zywa7 oktober 2021Lees meer >

De nachten.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Met mijn arendsoog monster ik je lichaam dat uitgezakt is en gebruikt, nu nog koud en verlaten op het koedek maar later brandend zal behagen wanneer de poolnacht komt belagen. Ik omarm de sombere bomen in je droeve tuinen. Kus me nu, er zijn vuren aangelegd, de nachten zullen vredig zijn.…

Het vliedende uur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Het holt ons reeds vooruit, kon niet wachten, richting zomer en zomerse gedachten wanneer de zon, pas laat, haar ogen sluit De zomer, met altijd te weinig uren waarin wij, in zwoele zomernachten, diep elkaar in d'ogen turen En dan, verstild, staat het uur te wachten op ons wanneer het in de koude winternachten weer stil en ongemerkt…

Amazone

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 485
over overvloed in regentijd over schaarste en de droge tijd De rivier als levensader waar ook jij zal baden jagen waar vrouwen pannen schuren zand als zeep totdat ze glanzen als je moeders luide lach Ook vannacht zal ik je dragen in een wereld van twee talen ik zal je wiegen tot je droomt Over schaatsen op de grachten Het is koud…

Extatisch genieten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 453
het vuur in je ogen brandde toen ik mijn koude handen met witte vingers aan jou liet zien in liefdespatroon dansten rood- oranje vlammen hun warmte en altijd als wij samen waren begon het hete bloed te circuleren nog steeds werden wij overvallen door deze intussen bijna berekenbare acties en ons verlegen lachen had zo…
wil melker29 december 2022Lees meer >

Wintervirus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Tijd kan versnellen, stilstaan, kruipen Dat merkt zij goed in januari Haar lijf lijkt wel een Kalahari Zweet blijft uit klier en porie druipen Ook haar kon het te pakken krijgen Het zonlicht wordt niet toegelaten De regen teistert tuin en straten Zij ligt te kreunen, kuchen,, hijgen Het nieuwe jaar is slecht begonnen Zo nat en koud…

Anoniem stationnetje

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 407
zonder kaartje de trein gepakt hij stond voor ons op wacht vertrok meteen na de fluit reed snel het anoniem stationnetje uit nog tikken de wielen hun maatschappelijk verbonden cadans de rode draad gleed door onze handen naar een griezelig stil rangeerterrein tot onze gillen schrokken van het zwart van de nacht die koud…
wil melker13 februari 2023Lees meer >

Imbolc II

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
schapen, de Aarde zelf wil baren, leven schenken, melk laten vloeien; Barden dichten en bezingen luchtig het leven, de liefde, sensueel geurende bloemknoppen die kleurrijk ontluiken; Smeden smeden ploegen, timmerlui herstellen de kraal, bezielde handwerkslieden, begeesterd door het eeuwige vuur van Kildare; De bronnen wellen weer, koude…

Windfluisteringen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 454
verluchtigend vlocht wind met warme en koude vlagen zijn verhalen aan bladeren die opgewonden hun draai nog niet echt konden vinden omdat ze een heel seizoen deel hadden uitgemaakt van de boomkroon onder het stof van verloren dagen blonken glinsterend vragen die niet aan de orde waren geweest jij wist sneller dan een ander…
wil melker10 oktober 2023Lees meer >

Het verre licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik heb de stukjes lente gekoesterd die wij samen hebben ontdekt op onze geheime plek wat luwte en een paar straaltjes zon een enkele nachtvorst op de rulle snel drogende ondergrond heerlijk om jou dadelijk weer te zien met een handvol duin en glinsterend zee-natuur wind schrijnend koud en venijnig guur maar in je gezicht…
wil melker24 februari 2024Lees meer >

de droomkus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
met jou zou ik zo graag vandaag nog eens een ommetje maken om opnieuw dat zalig geluk te smaken van samen te likken aan ' t zelfde ijsje en nadien met koude tong aan je warme lippen en diep in je mond hetzelfde te beleven dat ik toen zo enig-innig vond. oh, als zulke kussessie na twintig jaar eindelijk nog eens kon!…

Zonneschijn

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Klaag niet over de koude wind. Voel de regen niet door straten kolken. Geniet van sneew zoals een kind. Altijd zal de zon nog schijnen ook al is het boven het wolkengordijn zal donkere wolk met goud omlijnen 't hoort in 't leven, regen en zonneschijn.…

Echo

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Zij is er voor mij denkt hij en ik voor hem hoopt zij volgt zij hem, hoort hij haar smachten even maar of blijft het slechts een pure illusie  beiden empathisch en hoogsensitief platonisch poëet narcistische nimf  badend in zuivere bron van koud water verwarmende woorden van liefde, idylle waar enkel haar blauwe vlinders…
Maxim16 augustus 2024Lees meer >

Vlucht voor den duivel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
Loop voor den Duivel, zwart van list, waar maanlicht koud zijn schaduw kust. Hij fluistert zacht in nacht en mist — wie hem bemint, vergeet de lust. Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed, hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft. Hij weeft van as een zilvren droom, waar ziel en zonde samenstroomt.…

Smeltend wit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 235
De zee verruimt haar zilte grens, verslindt de koude zonder wens. Wat ooit het licht nog zacht bewoog, verdwijnt ten slotte, uit het oog. Wat bleef van wit smelt in het licht, het oude zwijgt, het nieuwe zicht. De tijd verdwaalt in zachte vaart, en alles glijdt, geen hand die spaart.…
Johny Donovan11 november 2025Lees meer >

De gesnoeide stem

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 315
In de studio, onder koud licht, zit een stem die niet mag dwalen. Zinnen liggen klaar, gepolijst door handen die nooit in beeld komen. Hij leest wat moet, niet wat wringt. Zijn blik blijft strak als een vlag in windstil weer.…
Johny Donovan29 november 2025Lees meer >

Mortuair

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
De doden liefhebben is een koude kunst Ze doen je geen pijn, branden je niet af Het continu naijveren uit afgunst Zoals bij welzijn gebruikelijk was Is over en hun voltooide bestaan Een wijn die geen lauwerkrans meer behoeft Een honing door imker en bij beproefd Die men in korven en kelders doet opslaan Zo oorbaar als op vaas gezette rozen…

Redt de Bronnen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 145
Verhalen zijn vloeibaar: met elkaar vervlochten stromen in de oeroude Verhalenoceaan een en al kleur, en van kokend heet tot ijzig koud Zij vermengen zich, vernieuwen zich en verwekken nieuwe verhalen Maar de watergeesten raken overwerkt!…
Zywa22 juni 2026Lees meer >

Liefdesbrieven uit het grensgebied

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 107
Ik tast de letters af die jij liet staan de muren zijn van steen, het bed is koud jij schrijft de leegte dicht, ik lees je vrij. Ik ben de schaduw die jouw woorden vangen.…

B O M E N

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.567
Die de eerste, die de laatste zijt, in ‘t warme, in ‘t koude jaar, hoogstammig, hooggespilde, hoog- getopte abelen, binnen uw alderhoogste gaffel zit het schilde vogelpaar dat schetterbekt, zijn luchtgebouw zorgvuldiglijk te ontginnen.…

De renner

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Weer zwarte stipjes ik knipper en veeg een traan weg die was vast van de koude wind... De stipjes blijven twee vingers, drie, een hand vier handen. Ik wil roepen maar kan niet wil opstaan maar kan door mijn tranen heen alleen maar kijken naar de stipjes vele, vele handen vol.…
Groenland15 oktober 2010Lees meer >

Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
Maar het is ook: overleven, langzaam ontwaken, en iets kleins durven planten in dorre grond. Voor wie ooit aan de rand stond — of daar nog staat — moge dit geen handleiding zijn, maar een hand op je schouder. Een fluistering: je bent niet de enige. En soms is blijven het dapperste wat je kunt doen.…

afscheid

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.226
Ze praat van toen, van is geweest, van houden van, van zoveel meer maar zonder dat ze woorden geeft aan toen het delen niet bestond aan hoe ze samen op de grond… maakt met haar woorden dat ie leeft Ze kijkt ze aan en ze vertelt van hoe ze samen, nachtenlang zo lief, juist als die ander bang en hoe zij, voor hetzelfde geld… Ze zoekt gezichten…
peter paul25 januari 2008Lees meer >