7279 resultaten.
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Op 't eiland Funen is
de zee een bruisend blauwe vlakte,
met aalscholvers die wachten op vis,
daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam
temidden van ruw boerenland, stille straten,
Deense haring, velden met pompoenen.…
Nooit wacht er een man op een vrouw
gedicht
2.9 met 175 stemmen
52.402 Een man gaat naar zee of hij vecht
of hij komt in een afgrond terecht.
Mannen gaan altijd weg.
Op een balkon speurt een vrouw,
de hand aan haar slaap,
de horizon af: Komt hij gauw?
De wacht zet zich voort
op luchthaven, kade, perron
en bij de gevangenispoort.
Eerlijk, het wachten viel licht
als hij terug is waar het begon.…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 Een hoge zee spat de maan nat.
Hard is het leven en apart.
---------------------------
uit: 'Ianus', 1995.…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
spetspatss..pets…patspets..pats
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 Tegenwind waait woeste vlagen
dikke spetters spatten uit elkaar
miljoenen druppels, vochtig, klaar
proberen mij naar zee te dragen
Striemkracht wakkert regenslagen
gesmolten kristallen, ijzig zwaar
ze doorweken vlot, ik, zoutpilaar
die niet in staat is, heeft te klagen
Het lijkt of ik me expres laat plagen
door de kille storm waarin ik…
BEELDSPRAAK
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
8.706 Hij stond onder en boven de wet
heeft alles naar zíjn hand gezet
waaide met alle winden mee
droeg water naar de zee
ving als hoge boom veel wind
was onschuldig als een kind
voelde zich als een vis in het water
had na het doorzakken een kater
is aan lager wal geraakt
heeft harde noten gekraakt
hij weet nu, de druiven zijn zuur
maar dat went…
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 die je niet meer kan vergeten
neem je mijn klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je houdt, jij bent al
eeuwenlang mijn vrouw
niets is meer van belang
als wij weer samen zijn
de zee…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 Hoe Nieuwpoort ver kan zijn
als een veldslag in 1600
Eenzaam en koud in een winterstorm
met hagel en harde wind, het staketsel
in zee, een gevaarlijke, verboden plek
Herlees je nu onze gesprekken
proef je een traan, voel je een lach
mijn aanraking op jouw gezicht
Door de wind tranen mijn ogen
door de koude in de buitenlucht
Straks…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 Verblindende liefde stroomt door haar bloed
Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer ons roze land
mijn tranen spiegelen zichtbaar in zee…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.084 Wanhopig vreet mijn zee
aan de wering van jouw ik
dat onbewogen blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar…
Exodus
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.212 prikt
Daarbij de Latijnse namen opsomt
en de haar eigen ezelsbruggetjes
om te onthouden in het Nederlands
zelfs als ik haar lippen bedek
Met kussen en strelen van haar G-spot
zij als een raket omhoog schiet
uiteenspat tot de verste einders
verlegen in mijn armen schuilt
Excuses zoekt in zweet en tranen
vanwege het zoutgehalte van de zee…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
3.1 met 27 stemmen
18.140 .
---------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Verstekeling
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
862 Vervoerd naar verten door een schuit uit China
Een tot de kiel verroeste brik, bejaard
Met vuurwerk hopend op behouden vaart
Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’)
Als nautisch lifter was het mij veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard
Aan boord te zijn, te lezen…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 verdriet
het lijden
medelijden
was er even niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet
niet bij
na schipbreuk
van restanten
spoelen de
bekende varianten
van het leven
terug naar zee…
Zomervakantie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.988 Geboekt, Zuid Frankrijk,
zon, zee, gezelligheid.
Kaas, wijn,
met 't gezin gelukkig zijn.
Slapen, spelen, zingen,
eten, drinken, tot
onze ogen als sterren blinken.
Vakantie, energie, kracht,
bewust beleefd, de pijn verzacht.
Einde, voldaan en blij, jammer
voor deze zomer, alweer voorbij.…
II
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.752 angstvallig daalde de zee
tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten
en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood
door de lucht,
rode paarden voorop,
strijdkreten uitgooiend op het dorp
dat zich hevig verzette tegen het vierendelen.…
Tsunami in mij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
542 wilde anemonen wringen
zich uit mij naar adem,
gegrift door de zee vloei ik nieuw…
Kamperduin
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
682 het daagt in ‘t oosten, de oranje
zomerzon klimt uit ‘n heiige kim
in een aura van warme kleuren
groter dan z'n stoffelijk lichaam
belooft ’n mooie dag aan de kust
zon en wind schonen boven zee
de lucht tot strak hemelsblauw
in m'n korte broek uit de sixties--
lig ik breeduit in 't warme zand
mijn vrouw reikt zonnebrillen uit
zodat…
de vogel ziet hoe klein wij zijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
580 soms
haasten wij ons in winkels
op zoek naar kilo's geluk
van korte duur
wegen wereldleiders
heilige huisjes
op een fragiel akkoord
van eindeloze consessies
lacht de clown
zijn roodgeverfde lach
naar het kind in ons
dat zich nog onschuldig waant
breekt een ijsschots in tweeen
smelten tranen naar de zee
waar het water stijgt…
De oude aarde.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
554 Geef haar terug haar soorten dieren,
nu met uitsterven bedreigd,
geef haar terug haar regenwouden
en haar ongerepte zee,
geef haar terug 't verdwenen poolijs
en haar onbevuilde luchten,
dan gaat deze oude aarde
vast nog vele eeuwen mee!…
Traan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.465 Een traan rolt
Vanuit ’n hoek van m’n oog
In een boog
Bolt
Over m’n wang naar benee
Zoals het water
Van vloed naar eb
Het strand verlaat
Het zilte water zich bang
Terugtrekt naar de zee
Om zich te voegen
Bij alle tranen
Die ooit in al hun banen
Stroomden
Van alle zanderige gezichten
Als stille gedichten
Naar oceanen
Van week ach…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.
De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel.
Het is een keerpunt.…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 schepen liggen
geboeid te luisteren
aan armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee…
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Wrakhout
van de onmacht drijft mee
naar open zee, waar de
ervaring leert dat gevoel en
wijsheid zich niet onder een
net laten scharen. Vanuit
die visie meer tolerantie
doet vergaren in een nieuw
refrein, het hoofd en hart op
het kussen van de nieuwe rede
zal rusten, gebotteld in een
fles, gevonden op de waterlijn.…
Obstakels
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
447 Ik drijf waarheen geen hand mij gadeslaat
zal wederkeren naar de stille stee
angstvallig mijden een te groot entree
of u en iets dat anderszins mij schaadt
van water heb ik mij een baar gemaakt
geslapen in een uitgebeende zee
het land gelaten dat in laatste wee
tot kaken in het eigen bloeden staat
waar woeste hoogten tot mijn navel reiken…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
630 de kroontjespen waarmee ik schreef
heb ik bewaard bij de laatste brief
de lange zomer, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten
zij wisten wel van waterkrachten
het keren van tij was hen vertrouwd
somtijds denk ik aan die laatste dag
waarin woorden dropen van de regen
en liefde smoorde in een donderslag
de vogels en de zee…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen
rooit ze het nu zonder jou
ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden
voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit…