Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

Denemarken (2)

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Op 't eiland Funen is de zee een bruisend blauwe vlakte, met aalscholvers die wachten op vis, daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam temidden van ruw boerenland, stille straten, Deense haring, velden met pompoenen.…
Tatjana Das16 november 2006Lees meer >

Nooit wacht er een man op een vrouw

gedicht
2.9 met 175 stemmen aantal keer bekeken 52.402
Een man gaat naar zee of hij vecht of hij komt in een afgrond terecht. Mannen gaan altijd weg. Op een balkon speurt een vrouw, de hand aan haar slaap, de horizon af: Komt hij gauw? De wacht zet zich voort op luchthaven, kade, perron en bij de gevangenispoort. Eerlijk, het wachten viel licht als hij terug is waar het begon.…

De herfstweg

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.124
Een hoge zee spat de maan nat. Hard is het leven en apart. --------------------------- uit: 'Ianus', 1995.…
Pim Hofstra28 oktober 2021Lees meer >

spetspatss..pets…patspets..pats

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
Tegenwind waait woeste vlagen dikke spetters spatten uit elkaar miljoenen druppels, vochtig, klaar proberen mij naar zee te dragen Striemkracht wakkert regenslagen gesmolten kristallen, ijzig zwaar ze doorweken vlot, ik, zoutpilaar die niet in staat is, heeft te klagen Het lijkt of ik me expres laat plagen door de kille storm waarin ik…
WOLF5 april 2004Lees meer >

BEELDSPRAAK

hartenkreet
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.706
Hij stond onder en boven de wet heeft alles naar zíjn hand gezet waaide met alle winden mee droeg water naar de zee ving als hoge boom veel wind was onschuldig als een kind voelde zich als een vis in het water had na het doorzakken een kater is aan lager wal geraakt heeft harde noten gekraakt hij weet nu, de druiven zijn zuur maar dat went…

tijdvergetend worden we niet ouder

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 813
die je niet meer kan vergeten neem je mijn klanken om jezelf mee te strelen het kind in me waarmee je graag zou willen spelen op muziek waar jij ook van geniet wil je mijn hart omdat het klopt voor jou het warme bruine lijf dat van je houdt, jij bent al eeuwenlang mijn vrouw niets is meer van belang als wij weer samen zijn de zee…

Heimwee

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.848
Hoe Nieuwpoort ver kan zijn als een veldslag in 1600 Eenzaam en koud in een winterstorm met hagel en harde wind, het staketsel in zee, een gevaarlijke, verboden plek Herlees je nu onze gesprekken proef je een traan, voel je een lach mijn aanraking op jouw gezicht Door de wind tranen mijn ogen door de koude in de buitenlucht Straks…

In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.218
Verblindende liefde stroomt door haar bloed Geeft haar kersenkinderen een witrode gloed Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen Er vaart een klein meisje in mee In haar kruin ruisen duizend talen En verlangen naar de zee Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid Langs groen en knoesten en mos Door haar bladeren huilt het afscheid…
Sofie17 januari 2004Lees meer >

Hier aan het strand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.094
over ons waakten slechts het ruisen van de golven onze lippen die elkaar zachtjes raakten En plots klapte de hemel wijd open het werd helder licht bij volle maan onze zielen smolten vurig samen we zouden elkaar nooit meer laten gaan Maar na jaren van tropische hitte bereikte hels onweer ons roze land mijn tranen spiegelen zichtbaar in zee…
Ruud Brouwer19 februari 2004Lees meer >

zag de tranen in je lach

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 817
we liepen over glas likten elkaars wonden wisten ons in pijn en bloed verbonden ik zag de tranen in je lach en wist hoe moeilijk je het nu en eerder had nam je koude hand warmde die met liefde je woorden kwamen traag over gevoelens die je griefden we hebben zand geschept en naar de zee gedragen het water stond nog laag…
wil melker22 januari 2006Lees meer >

Wanhopig

gedicht
2.1 met 351 stemmen aantal keer bekeken 38.084
Wanhopig vreet mijn zee aan de wering van jouw ik dat onbewogen blijft voor 't water zout lopen de tranen terug met eb teleurgesteld en moe ik kan er niets aan doen maar met de vloed komt het toch weer naar je toe doodsverachtend is het hopen dat poogt de haven in te lopen van jouw onbegrip ik wil jouw polders niet bezetten alleen maar…
Gini Goode18 oktober 2026Lees meer >

Exodus

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.212
prikt Daarbij de Latijnse namen opsomt en de haar eigen ezelsbruggetjes om te onthouden in het Nederlands zelfs als ik haar lippen bedek Met kussen en strelen van haar G-spot zij als een raket omhoog schiet uiteenspat tot de verste einders verlegen in mijn armen schuilt Excuses zoekt in zweet en tranen vanwege het zoutgehalte van de zee…

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
3.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 18.140
. --------------------------- uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Jan Baeke11 november 2020Lees meer >

Verstekeling

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
Vervoerd naar verten door een schuit uit China Een tot de kiel verroeste brik, bejaard Met vuurwerk hopend op behouden vaart Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’) Als nautisch lifter was het mij veel waard Al stuiterde ik als een ballerina Op zee en tropenkoorts en van de kina Zo’n avontuur van ouderwetse aard Aan boord te zijn, te lezen…

nee niet echt bij

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 720
verdriet het lijden medelijden was er even niet verdoven dichtgooien van kloven gelijkmatigheid geeft geen gevoelens prijs het rustige gekabbel van maanden jaren waardeloos gebabbel geen geruzie geen partij ik was er niet niet bij na schipbreuk van restanten spoelen de bekende varianten van het leven terug naar zee…
wil melker1 augustus 2006Lees meer >

Zomervakantie

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.988
Geboekt, Zuid Frankrijk, zon, zee, gezelligheid. Kaas, wijn, met 't gezin gelukkig zijn. Slapen, spelen, zingen, eten, drinken, tot onze ogen als sterren blinken. Vakantie, energie, kracht, bewust beleefd, de pijn verzacht. Einde, voldaan en blij, jammer voor deze zomer, alweer voorbij.…
Dendauw Filip17 september 2006Lees meer >

II

gedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.752
angstvallig daalde de zee tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood door de lucht, rode paarden voorop, strijdkreten uitgooiend op het dorp dat zich hevig verzette tegen het vierendelen.…

Tsunami in mij

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
wilde anemonen wringen zich uit mij naar adem, gegrift door de zee vloei ik nieuw…

Kamperduin

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
het daagt in ‘t oosten, de oranje zomerzon klimt uit ‘n heiige kim in een aura van warme kleuren groter dan z'n stoffelijk lichaam belooft ’n mooie dag aan de kust zon en wind schonen boven zee de lucht tot strak hemelsblauw in m'n korte broek uit de sixties-- lig ik breeduit in 't warme zand mijn vrouw reikt zonnebrillen uit zodat…
Custor27 april 2009Lees meer >

de vogel ziet hoe klein wij zijn

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 580
soms haasten wij ons in winkels op zoek naar kilo's geluk van korte duur wegen wereldleiders heilige huisjes op een fragiel akkoord van eindeloze consessies lacht de clown zijn roodgeverfde lach naar het kind in ons dat zich nog onschuldig waant breekt een ijsschots in tweeen smelten tranen naar de zee waar het water stijgt…

De oude aarde.

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 554
Geef haar terug haar soorten dieren, nu met uitsterven bedreigd, geef haar terug haar regenwouden en haar ongerepte zee, geef haar terug 't verdwenen poolijs en haar onbevuilde luchten, dan gaat deze oude aarde vast nog vele eeuwen mee!…

Traan

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Een traan rolt Vanuit ’n hoek van m’n oog In een boog Bolt Over m’n wang naar benee Zoals het water Van vloed naar eb Het strand verlaat Het zilte water zich bang Terugtrekt naar de zee Om zich te voegen Bij alle tranen Die ooit in al hun banen Stroomden Van alle zanderige gezichten Als stille gedichten Naar oceanen Van week ach…

Eldorado

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Er is een land waar illegalen thuisgekomen zijn, verdreven overlevenden, eeuwig onderweg, drijvenden die wilskrachtig streden in de golven van de ruwe zee, zoekend naar houvast hoop zagen varen, zingend ten onder gingen in het tumult van water, wind en regen, door smekende blikken gedrevenen die grensoverschrijdend streden vasthoudend…

CANON IN D

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 801
Hoe dicht mag ik bij je komen als gemis geen enkel geluid maakt en de duinroos zwijgen blijft, ver achter het dalen van de zee. Ik breek mijn raam open en kom uit op dezelfde straat. Daar is het zuiden, wijs ik. De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel. Het is een keerpunt.…

Is dit november?

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
schepen liggen geboeid te luisteren aan armdikke touwen naar de wind die fluisterend praat tegen het speelse water naar het roepen van de meeuwen naar het praten van de mensen de middagzon schept een blinkende waterweg dansende lichtvlakken schitteren verblindend de tijd lijkt langzamer te vloeien creëert een rustig gevoel de zee…
Nadine30 november 2009Lees meer >

Op de rede,

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
Wrakhout van de onmacht drijft mee naar open zee, waar de ervaring leert dat gevoel en wijsheid zich niet onder een net laten scharen. Vanuit die visie meer tolerantie doet vergaren in een nieuw refrein, het hoofd en hart op het kussen van de nieuwe rede zal rusten, gebotteld in een fles, gevonden op de waterlijn.…
pama4 december 2009Lees meer >

Obstakels

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik drijf waarheen geen hand mij gadeslaat zal wederkeren naar de stille stee angstvallig mijden een te groot entree of u en iets dat anderszins mij schaadt van water heb ik mij een baar gemaakt geslapen in een uitgebeende zee het land gelaten dat in laatste wee tot kaken in het eigen bloeden staat waar woeste hoogten tot mijn navel reiken…

Terug naar Texel

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 630
de kroontjespen waarmee ik schreef heb ik bewaard bij de laatste brief de lange zomer, een nest gebouwd in zand waar meeuwen om ons lachten zij wisten wel van waterkrachten het keren van tij was hen vertrouwd somtijds denk ik aan die laatste dag waarin woorden dropen van de regen en liefde smoorde in een donderslag de vogels en de zee…
Hanny30 maart 2010Lees meer >

Laten gaan

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
twee jaar, vierentwintig maanden, zevenhonderddertig dagen rooit ze het nu zonder jou ofschoon stilte kouder is, leegte dieper lijkt geworden voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout intense ontplooiing op velerlei vlak maakt alledag dragelijker, dan toen toen ze los moest laten, met volle tegenzin op de rand van de einder rooit…
LadyLove22 april 2010Lees meer >