10533 resultaten.
God schept niet zomaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
445 door mijn ervaren
schrijf ik hen vandaag
nog steeds bloeiend neer
een beetje verwilderd weliswaar
door herfstige verandering die overal
zelfs in mijn gedachten heerst
maar toch vertrouw ik mijn hart die
me vertelt dat ze ooit weer zullen vlammen
als ze door een nieuwe zon worden gewekt
God schept niet zomaar
er is een wel gegronde reden…
Krans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik leefde met een krans om mij heen
We gingen samen bubbels blazen
Het was al goud wat er scheen
Alsof we enkel mooie boeken lazen
Onze ontmoeting hield op te bestaan
Enkel een gedachte bleef over
In een kerkje
Jou hand gepakt
Alsof het leven
In draadloos verlangen
Heel even boven
Mijzelf uitsteeg
In de mooiste gezangen…
Demente vrouw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
616 dan
kan je niets gebeuren, en
ze verbergt zich voor kille
blikken en boze buien
en blijft zitten waar ze zit
Een schrepele kat lijk je,
een verschrompelde roos,
een gekooide vogel vol
onrust, groei maar krom
naar binnen, naar jezelf
toe, je hoofd naar je hart,
je blik op oneindig, speel
je gevecht, dwing niet
je gedachten…
getogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 hoever gaat het gedogen
worden ogen gesloten
waar mensen creperen
van ondragelijke lasten hoe ver gaat gedogen
bij zinloze gesprekken van het niet willen zien waar beelden kermen
hoe ver gaat gedogen als maskers weg vallen de kern zich openbaart
boze stemmen fluisteren het was geen gedogen maar stille gemakzucht
van kromme gedachten die de…
Marietta
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Opgesloten in je net
Van lange, zwarte haren
Je staart in je gedachten
Zomaar wat vooruit
Op volle kracht probeert
Mijn geheugen te bewaren
Wij, verkleed als twee prinsesjes
In een zorgeloze tijd
Even nam naïviteit
Ons nog onder haar vleugels
Een glazen schild voor even,
Maar de last werd toch te zwaar
Het brak, ook jij, ook ik, ook…
Waakzaam
gedicht
2.7 met 6 stemmen
3.048 Gedachten jaagt hij ver voorbij contract
en kruising. Al het onverwachte is
een nederlaag die slim wordt bijgezet.
Niets moet hem nog verrassen mits
het bloed voortruist, het brein oplet.
-------------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Bereikbare doelen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Met beide benen stevig
verbonden met de grond;
maakt men nimmer de fout
dat er meer kan zijn dan
gedacht op basis van een
te grote mond.
Te kunnen vliegen naar
waar je de einder nog
kunt zien.
Is je mogelijkheden
erkennen en er vrede
mee hebben bovendien.…
Pad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
488 Ik zag in gedachten alleen nog
zijn karkas en ogen vol chloor.
Pas later, toen ik in de nacht
naar buiten ging, zag ik de pad
voor de deur staan, wachtend op
een gast als ik.
Als een elegante lakei opende ik
de deur voor hem en hij wipte
vol dankbaarheid naar de pracht
van een zingende leeuwerik.…
Simpele vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
897 Waarom lijkt vrede zo verontrustend
in ruimte die leegte inneemt
omdat het waaien vragen heeft
tot in de dood, het stille zwijgen
wanneer jij afstand in gedachten kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos in jouw eerste levensvragen.…
Begin tot eind
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
544 Wij kunnen niet anders dan wachten
Wachten tot de tijd daar is
En inmiddels gaan we in onze gedachten
Voorwaarts in licht en duisternis
Dwars door muren van ’t verleden
Brekend in toekomstige tijd
Over onzekere paden treden
Waar het heden ons toe leidt
En geruisloos gaan de tijden voort
Van het leven slecht of goed
Tot men op het einde…
Vandaag Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
739 een tijd waar dagen stilte dragen
op een serene rustplaats
waar familiebanden liggen
verwantschap die immer bindt
witte bloemen tooien graven
lampjes branden, kaarsjes flakkeren in de wind
gefluisterd worden
in steen gegrifte namen van geliefden
die in gedachten vaak voorbij kwamen
gedenken wij hen heden met Allerzielen
in Requiem…
terminale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 voorlopig blijft alles bij hetzelfde
geen ontkennen meer aan
bestaan is totaal afwezig
afstand door verte ingehaald
aan het einde van de dag
zijn de uren nog niet af
is ruimte gevuld met lege zachtheid
zijn gedachten blind en
is water ontkalkt, daartussen
valt onraad uit gestrekte hemel
blijven ogen onbewogen
en ratelt lucht ademloos…
Vergadering in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ik noem je in gedachten
een geweldig welkomstgeschenk
verken weer de plaatsen in je ogen
en vergader met je in mijn hoofd.…
Van de dingen die (niet) doorgaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Vluchtig wordt er een datum afgesproken,
maar de plichten zijn opnieuw niet overzien
en plannen blijken met elkaar niet te stroken
dus overheerst de gedachte "Misschien ...".
Hoe complexer de levensdagen zich vullen
met alles wat ook al moet worden gedaan,
hoe minder wij ons in elkaars armen hullen,
omdat we daar nog te weinig voor gaan.…
even maar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
527 er waait een wind
voorbij mij; een kind
in de glans van haar ogen
het is zeker dat zij zichzelf bemint
wijl zij eerder door 't zijn lijkt bedrogen
ik zie nu, hoe ruimte zich vult,
sterker nog, ook mijn gedachten
geraken verlicht omhuld
met pure glans en gratie;
hier verlaat zich toekomst
op vrijelijk verwachten
woorden, ongezegd…
Stemmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 Soms als we dromen
spreken zij tot ons,
soms hoort de geest hen,
verzonken
in diepe gedachten.
En met die klanken
keert dan even
de poëzie weer
van het eerste lied
dat we leerden -
als muziek in de nacht,
ver weg,
langzaam
verdwijnend...…
4 mei
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
579 Met gedachten ben je twee
minuten stil.
Het is goed dat we dit
doen.
Vrijheid voor allen
en twee minuten stil
het blijft een gedenkwaardige
dag,
omdat er zoveel
mensen zijn gesneuveld.…
achterhoedegevecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 hoe sneller de omzwerving, hoe tijdiger de buitengrens
-zie het contrast met een onbewoond vertrek in vrije ruimte
de nadruk ligt op de deur waarachter lawaai schuilhoudt
indien nodig herhaald
waarmee hoopvolle gedachten zich aandienen
aan betekenis ontleent elke zin zijn woord
totdat het tegendeel is bewezen
zetten we het verstrijken voort…
Zonder kortsluiting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 zonnestralen
vermaalden
dipjes ongemak
verdampten
laaghangende
donkere gedachten
klaarden op
naar een hoger
energetisch niveau
waar de lach
haar positieve
spanning weer gaf
ogencontact
zonder kortsluiting
zijn afspraakjes had
ik mijn hand
terug vond tussen
jouw warme vingers
die mij lieten
weten dat vandaag
zonnig zou…
wit versus zwart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
543 net als jij, kijk ik uit over
de onbevlekte ontvangenis
en zie in het donzig wit
de proeve van een nieuwe
aardse verrijzenis;
een maagdelijke gedachte
die niet dwingt, niet verhit
maar traag de tijd bezit
al wat beweegt kent geen haast
enkel hoor ik wat zuigende stappen
of wielen die draaien in het tempo
van een lijkwagen op zijn retour…
De kleur van morgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
421 ze wappert fier
mijn vlag die al
vandaag de toekomst
in gedachten had
een stevige bries
uit onnaspeurlijke
richting gelukkig niet
met alle winden mee
in het schijnbaar
zinloos golven van
het dundoek vermoed ik
de basis van onze taal
de nieuwe communicatie
van het zijn waarin geluk
de belangrijkste letters van
ons bestaan zullen…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 iemand zien lopen aan de fluisterdichte overkant
zwijgend antwoorden
zien vertrekken met onbekende bestemming
verzinken in gedachte, in aanhef een weg vervolgen
fantasie bedrijven, water inademen
denken aan een briesje langs de wangen
geloven in goede afloop, virtueel ontmoeten
het gesteente van een steen aanvaarden
oprapen, bewaren,…
herleiding
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
390 zijn tijdlijn
ontdoen, wachten op afstempeling
een bierglas vullen, op gezette tijden
problemen van personele aard oplossen
uiteindelijk een afstand verkleinen die ligt
tussen nader tot elkaar en vroegtijdig
we kunnen nog wonen in herinnering
onze toekomst doorzoeken op herhaling
als we onze daden bij een woord voegen
en alleen in gedachte…
Waar gaat dit heen …
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
626 Hoe eenzaam kan je samen zijn
Twee levens naast elkaar
Twee golven uit fase
Hoe leeg kan samen zijn
Hoe kan je praten met elkaar
Zonder ook te luisteren
Zonder begrip of inleving
Hoe kom je tot elkaar
Opeens kan je vervreemden
Twee handen op twee buiken
Twee zielen twee gedachten
Opeens ben je twee vreemden
Een samenspel twee keer…
17 mei, de zeventiende mei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
606 Het is de trouwdag van wijlen mijn ouders
81 jaar geleden in de Rotterdamse Laurenskerk
maar ook de geboortedag van Koningin Maxima
Hare Majesteit gaat haar 50ste levensjaar in
zij, mijn ouders zijn elk jaar die dag speciaal in mijn gedachten
zij, mijn Koningin viert het besloten in Koninklijke Corona stijl
hun families komen digitaal langs…
Liefde heb ik niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Bij Marja en Karin in Blixembosch West
stroomt er liefde
tussen de woorden en gedachten door
we houden elkaars handen
niet vast en sluiten onze ogen
niet, maar we proberen het
beter te begrijpen om het
beter uit te kunnen leggen
aan leerlingen en onszelf
Wat liefde ook is, ik voel haar
tussen ons, ik ben, wij zijn
compleet, open,…
Mam..
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
728 Het in gedachten zijn.
Vrolijk worden van muziek.
Je veranderingen.
We kunnen samen kletsen.
Ook al vergeet je soms waarover.
Soms ben je stil.
Je ogen kijken zoekende.
Soms dwars door mij heen.
Ik vind jou wel mam.
Nu, maar ook straks.
Als jij mij niet meer kunt vinden.
Ik zoek jou wel.
Een traan valt en mengt zich met de mijne.…
Neem me met je mee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
437 rennen door de straten
En kan vrijen in het park
En mijn zorgen achter laten
Neem me met je mee
Naar een talkshow zonder gasten
Waar het virus niet bestaat
Net als dashboards en fantasten
Neem me met je mee
Waar de oude mensen dansen
En de jonge en de vreemden
En de mensen kunnen sjansen
Neem me met je mee
Naar een wereld in gedachte…
In leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Gedachten zie ik drijven,
zoals wolken met de wind.…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar een bestaan
en het landschap woekerde voort
als een droom in zijn gedachten…