7717 resultaten.
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar
iets sterfelijks te ontzeggen,
zonder in de ziel te kijken,
is dat slechts een gebaar, dit
met de muzen te vergelijken,
vergeet dan mijn faam, voel
alleen de vergankelijkheid,
fluister het lied van herkenning,
wat zo intens werd bedoeld, de
ware tinteling van erkenning
krijgt dan een eigen naam…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 Ik zag je in Zwolle
in de stationsrestauratie
Spreek mij van je broers
die je ginds hebt achtergelaten
die gestorven zijn zij die leven
zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die…
Dichters op campagne
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
551 zetten zonder pardon alles in
en schuiven er niets voor opzij
bij de eerste de beste kans
op erkenning door de maatschappij
Bij de voorverkiezing
van Dichter des Vaderlands
reed er één van de short list
op stemming uit vanaf gene zij
met bulldozer in dichte mist
met zijn gezin te kijk
vóór in de bak over de Afsluitdijk
Met effect zijn naam…
Samen geworteld
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.244 Voelde ergens die vrees
in samen gewortelde zinnen
een verstrengeling verbroken
behouden vorm van zelfzucht
steeds bang voor heimwee
weggezonken in de natuur
met bewondering geleefd
een aaneenschakeling
van keuzen makend
nam ik afscheid van jouw voelen
mijn voeten te klein voor de deur
en jij met jouw onzekerheid
vaak magisch in…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
892 viel ik gemorst
op die bloem in de aarde
en bleek ik voor haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die haar blad had versleten
Dus gaf ik haar dat
wat ze innig bewaarde
waarna ze in pracht
weer de wereld in staarde
die wereld waarin ik
ooit uit werd gesmeten
maar nu door haar naam…
meneer Herrewegen.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 en ik leefde niet echt,
en nu op mijn laatste benen klop
ik bij u aan, meneer Herrewegen,
om dit gedicht bij u in te leveren,
ik zal beloven echt uw naam niet te
noemen als u daar niet tegen kunt,
zal ik die schrappen, ik wil u niet
in de weg zitten, in verlegenheid
brengen, enzovoort.…
Hoe stik je een zoom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
968 koester je een soort geleerdheid,
oudere cahiers, het hoofd, je kussen
het ruist zo door de bomen
woorden komen en gaan,
zelfs de foto is al uitgezocht
waar ik het meest op leek
vang jij geen regen meer
voor het in groenland zomert
alles is zo ontzettend echt vandaag,
stilte neemt steeds meer van waarde mee
hoe schrijf je vriend, als naam…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen met de tijd zijn gevlogen
op zoek naar ranken vol zoete druiven
is de draad gebroken, het pad verbogen
naar oude ogen die allang niet meer wenen
om hun namen…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 voor de laatste dans
trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen…
Gebakken horloges
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 Hij nam iedereen zijn horloges af
sloeg ze aan stukken op de vloer
gooide ze met boter in de koekenpan
De brommer liet hij niet buitenstaan
deur open en vol gas
drie trappen op naar boven
Hij sliep in zijn paradijs
omringd door prikkeldraad
waar hij lood smolt voor de reis
Soms werd hij opgehaald
een spuit moest hem bedwingen
de dwangbuis…
Bahía Blanca (Argentinië)
gedicht
2.4 met 27 stemmen
10.305 Je danst om de dorst te behoeden
Het golvend haar en geur die vergaat
Een horizon voor het grijpen
Een hut die kantelt in het hoofd
Ademloos herhaal ik de namen
Van de havensteden als gebeden
Kijk ik over je schouder mee
Het orkest dat speelt, je ogen:
Mijn vader danst een tango
Het was in Bahía op een terras
- een tango danst…
ga toch weg hoofdpijn!
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.815 Ik ga slapen
sluit m’n ogen
dan kom je na een paar seconden
m’n dromen in gevlogen
daar waar ik jou weer tegenkom
hoor ik mijn naam
ik draai me om…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 en in de flarden mist
van mijn verwarde geest
zoek ik naar mijn naam,
naar wie ik ben geweest.
ik dwaal rond
in mijn verleden tijd
maar stilletjes aan
raak ik dat ook kwijt.
Ik huil van wanhoop,
diep verdriet en pijn,
deze eenzaamheid, wie kan begrijpen
hoe dit lijden moet zijn.…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 Hij speelt met de namen van de sterren.
Hij voorspelt al wat geschiedenis wordt
en haalt het paars uit al het paarlemoer.
De goden zuchten en blozen.
Zijn uitgedoofd lichaam dwaalt nog door
het landschap van La Mancha zonder licht.…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 gaf ik u de zinnen
als spinnende kat in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Ze zijn op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal…
MOEDER
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.525 naast u liep
mijn liefde is zo diep
ik word weer even dat kleine meisje
we liepen samen door het leven
u leerde me kijken met andere ogen
mijn kinderziel werd nooit bedrogen
uw blijdschap was jezelf te geven
kadootjes waren klein, maar o zo aardig
het geluk zat niet in grote dingen
het kleine, zoals bij het orgel zingen
ja, u was de naam…
Laatste wens van hem:
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.460 Vergeef me maar ontvang me
met open armen
en vergeef me da’ k vraag
of U mijn geliefden zult verwarmen
met de niet aflatende liefde,
vergeef me dat ik vraag,
me niet langer te laten lijden
dat ik zelf gevraagd heb
U wat eerder te laten komen
vergeef me dat ik de regie
in eigen handen nam
vergeef me dat ik dat kleine beetje respect…
Abondantie
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.068 verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met mijn stok
geen vonk sloeg over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand, nam…
TOT TRANEN KWAMEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
808 verblindde
In mijn hart klonk zacht een lied
van de dagen zo bomvol dromen
Over dagen in het verre verschiet
vol beekjes die er zacht stromen
In mijn hart klonk een teder lied
van ‘t lief dat mijn hart bewoont
Hoe ik wellicht weer tekortschiet
als zij het mooiste van zich toont
In mijn hart klonk erna het lied
van ‘t meisje dat een ander nam…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Ooit bestelde ik een Heineken-bier op een
terras grenzend aan het San Marco-plein,
de groene beugelfles was zo uit de tijd,
dat ik er extra veel de tijd voor nam.
Ik bezocht de kerk, waar Vivaldi het orgel
had bespeeld. Hier had hij rondgelopen;
zenuwachtig, opgefokt, versteend.…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 Nooit denk ik zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken…
Wolven in de Lage Landen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
583 Nu werd hij gezien in de Veluwe en ook in de buurt van Namen. Het gaat om solitaire wolven die de Franse of Duitse grens overstaken. Natuurvrienden zijn in hun nopjes. Anderen vinden dan weer dat de wolf geen plaats verdient in onze druk bewoonde contreien.
De herders tellen elke dag hun schapen.
De predator is na een eeuw terug.…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.
Vandaar post mortem deze gaven.
Verboden Toegang.…
Liefde op het eerste gezicht
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.316 Prachtgroen lichtloensende ogenblikken
aan de andere kant van de bar
Omlijstend de warrige haren een
gezicht Mona Lisa gelijk, mysterieus
Knieknikkend wankelde ik op je toe
woordeloos nam ik je in mijn armen
‘k streek een pluk uit je warme snoet
opkijkend naar me, toegevend, lachend
Heftige zoenen, hevig omstrengeld, warmte
mijn hart ging…
Knut und Til
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Het konijn zou de naam Til krijgen.…
leef ik jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
754 "
wees ze me die maan
en ze nam daar het octrooi
op elk lichtje in mijn ogen
dat nu steeds weer flonkerend straalt
met alle warmte in een nieuwe start
heb ik het oude zeer weggedonderstraald
en leef ik jou zo rechtstreeks in mijn hart…
Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.812 ik rende huilend naar huis, de vis aan de stok in mijn hand,
de werkster nam die van mij aan.
Later zei zij mij dat ze de vis naar het water teruggebracht had.
We komen terug als het bijna donker is en doen niet verbaasd,
dat zou komedie zijn.
----------------------------
uit: 'Raster', 119, 2007.…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met vastgelijmde deksel
en die deksel maakt me kwaad
het is alsof die alles afsluit
terwijl jouw dood voor vrijheid staat
maar soms drijven de gedachten
me tot knielen bij jouw naam…