10948 resultaten.
Zij steelde in rozet
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
841 je zag die bloem
ze bloeide heel alleen
op kale rots tussen
verdwaalde stenen
je ging er heen
zij steelde
in rozet van
stugge bladeren
bang om zon en warmte
te missen in haar aderen
je rook haar strijd
de geur van overleven
zij had haar pracht
kleurde praal voor even
met warm geopend bloot
in donkerrood heeft zij
zich aan de…
VAN TUINJONGEN
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
600 TOT SPIEGELAAR
De wolken zijn nomaden
Gaand boven land en zee
Ik reis nu met ze mee
Begrijp waarom ze baden
En hielden hun tiraden
Mijn ouders, dominee
Zo boven, zo benee
Geen wraak, enkel genade
Ik kan Karina zien
Ze tuurt over het water
Leeft tussen toen en later
Ik zie de kleinste kever
Ik ben de grootste wever
Van voorgedrukt…
afstand
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.593 Of ik nu met je dans of met je praat
er blijft tussen ons een hinder.
Jij wilt je nog niet binden,
dat hoeft ook niet voor mj.
Wees maar niet bang,
ik laat je vogelvrij.
Wanneer jouw wilde haren zijn verdwenen,
en je bent het vrijgezelle leven zat.…
Zakynthos
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.070 toen ik wist dat ik hier blijven wou
tussen goden in een ander licht
zocht ik een boom met grillige vorm
en nestelde mij onder de olijven
overdag boette ik de netten
rond een veilige zee en wachtte
op de nacht waarin ik eindeloos
tuurde helder met een kalm gemoed
mijn voeten vonden vaste grond
ik voelde aarde beven en wist
dat ik hier…
Tweeluik (deel 2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Nog geen dag
Nog geen dag hield hij stand
mijn toren met vreugdesklok
en daar bovenop een wapperende vlag
de eerste avond al werd ze stukgeslagen
de vlag werdt neergehaald
de vreugdesklok verbrijzeld
de toren afgebroken
als een hoopje ellende
lig ik tussen de brokken
vandaag geraak ik niet meer rechtop
maar morgen verzamel ik
alle…
Gescheiden
hartenkreet
2.5 met 22 stemmen
2.254 Van elkaar gescheiden,
niet te vermijden,
er staat zoveel tussen,
wil hem nu het liefst kussen.
Ze blijf maar er aan denken,
wil aandacht aan hem schenken,
wil hem hebben om mee heen,
voelt zich zonder hem zo alleen.
De tralies die ertussen staan,
zullen niet zomaar weggaan,
zullen niet opeens verdwijnen,
ze blijven hen omheinen.…
de lijkenmars
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.759 in de mars der lijken
voert grauwheid de toon
het dof gekletter der botten
kent geen verschil
tussen armen en rijken
op muziek van de stilte
waggelt men voort
door de donkere steeg
van de ijzige kilte
her en der sluiten
kornuiten zich aan
om het peloton
te versterken
met wezenloze botten
zo gaat men voort
donkere gaten tegemoet…
Bellende Efljes
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
988 Vrouwliefjes van tussen de bomen.
Ieder zingend als dichteres.
Duisternis is afgenomen.
Gevleugelde vliegjes.
Een vreugdevolle lach,
En troostende wiegjes.
Soms met een radslag.
Zo betoverend zijn de nachten,
Waar bellende elfjes komen.
Verdriet en leed verzachten.
Zo ssssssst slaap en ga dromen.…
Nieuwjaarswensen 2006
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.227 tussen de holle woorden
en de lege zinnen
wens ik jullie wat echte betekenis
alles begint met een droom
soms komt die droom tot leven
dus droom ik voor iedereen
een nieuw jaar
met veel om dankbaar te zijn
familie en vrienden om je heen
wat geduld en wat geluk
waardering voor jezelf als mens
rust bij iedere zonsondergang
elke dag…
LENTELACH
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.691 't Is al zo klein en al zo nipt,
zo netjes en zo nuchter;
en 't meesje dat er tussen wipt
het fladdert nog zo schuchter.
Een vlinderlucht waait vleiend zacht
om al die tere levens.
De winter weent, de lente lacht,
ik ween en lache tevens.
----------------------------
uit: Echo's (1900)…
Klavier
netgedicht
4.2 met 52 stemmen
892 Lief mij schat
vertrouw mijn initiatief
lief mij
staand krom plat
in bubbelbad
op de kokosmat
nauw achter in de mini
tussen knalwit duizendblad
en
de laagstaande verblindende zon
zoals prille liefde verblindt
verwarmt ze
streelt mee
klaverblad een vier
en plots klinkt
onder spelende vingers
zijn opgewonden stem
ik lief je schat
ondanks…
1935/1987
gedicht
4.1 met 119 stemmen
36.293 Met een blik van stilstaand water
zit grootmoeder tussen haar
nageslacht en is zo oud
als zij altijd was
Een afbeelding van pais en vree
van lachende fantomen maar keer
de foto om en zie de misverstanden
al geloofden we hardnekkig in
familiebanden met grootmoeder
als aanbeden as
Hoe zou het zijn verlopen
had de steen ons niet uiteengespat…
Laat me even rusten...
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.054 Hoe kan dit toch, en telkens weer:
zoveel bedenkingen, taken, verzoeken,
verdrinken tussen al die boeken,
die schema's en plannen.
Kan niemand ze dan bannen?
Moet zo ons leven hier verlopen?
Laat me even rusten, even maar!
Straks ben ik dan weer helemaal klaar.…
Zij, de lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
864 Wanneer de lente haar blad ontvouwt
een stralende zon plust en mint
de laatste wolk traag drijvend wint
vlinderlicht een nest wordt gebouwd
het toen sprookje nogmaals wordt verteld
grondig verscholen tussen bloeiende bermen
schone lucht de dagen wil beschermen
tegen oeverloos, ademloos geweld
dan is er ooit weer hoop op verschiet
in het…
petrarca in de juiste vertaling
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.181 buurvrouw is de 95 gepasseerd
toch niet te geloven zo bij de tijd
ze dicht op internet eigengereid
wakker gewiekst en onverveerd
onder zeventien schuilnamen
één hunner zit reeds twee jaar
pikant jong drieëndertig jaar
op walletjes voor de ramen
uiteraard gaat de klandizie voor
maar tussen de bedrijven door
doet ze aan hersengymnastiek…
wat het hart wordt aangegaan is met het hart
gedicht
2.3 met 29 stemmen
18.137 verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend, voor je tussen de pylonen
gezocht wordt, maanden later,
en je denkt dat je eruit bent.
----------------------
uit: 'hulp', 2004.…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
hou ze tegen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.444 in de horeca zelfs op het terras
is het ook niet altijd feest
vooral als je er tussen uitsteekt
breed maakt te veel plek inneemt
volgens de krant dertien centimeter
het mag er één meer
of minder zijn geweest
maar ze moesten er allemaal af
sommigen zullen wel zeggen
dat ze zout op slakken leggen
lopen te zoeken die ambtenaren
maar hou…
aangespoelde dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
529 Mag ik in de duinvallei
je schaduw lieven je stalken
in de chaos van deze wanorde
maar mag ik bovenal me bevinden
tussen de coulissen van je warme lichaam?…
Je hebt het me gezegd.
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.378 Je hebt me gezegd
dat ik niet moest huilen
Soms lukt het,
maar soms ook
niet zo goed
Je hebt me gezegd:
Ga verder met je leven
Maar om eerlijk te zijn
ben ik een beetje
de weg kwijt
en leef ik nu
tussen
twee werelden in,
ik weet eigenlijk niet
zo goed meer
hoe je zoiets doet.…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord
de critici voorbij); dat staat te lezen
voor wie in dit huis binnengaat en
voor wie tussen…
Navaho op reis
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
541 een zweethut in hurkzit tuurt hij schommelend
naar een rood centrum omgeven door een zwarte cirkel
voorstellende de moederschoot
plots wordt zijn geest naar binnen gezogen
door een smalle ronde tunnel
de navelstreng brengt hem terug naar de baarmoeder
waar het leven zijn oorsprong begint
om zich te mengen onder miljoenen zielen tussen de…
de prins die niet mee wilde gaan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.137 friezen zijn zo lelijk en ik kan ze niet verstaan
kunnen we niet in het paleis blijven
en gewoon een keertje overslaan
denk aan die toestanden
die kinderen met kleverige handen
de stomme spelletjes met sjoelschijven
klompvoet, ringsteken en bootje drijven
mama laten wij net als toen
verstoppertje spelen en de lampen uitdoen
spannend tussen…
levendige waterlelies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
645 op de rails stilstaand tussen den haag en leiden
kreeg ik witte waterlelies in beeld
vast omlijnd wat voor exacte opname danig scheelt
ze schieten voorbij aan treinen die nog rijden
zonder gelegenheid ze te ruiken
hoorde ik geen libellen gonzen
en zag al evenmin kikkers duiken
om van leliebladen af te plonzen
ik dacht sta je hier met fiets…
Niemandsland
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.684 Er is geen tijd voor de verweesde
die zijn voorland heeft geerfd
maar gebogen door de regen gaat
een arm om zichzelf slaat
en tussen de gevreesden
als een stenen boom versterft
Er is geen ruimte voor de loze
die zijn luiken heeft verstaald
gebukt zoekt naar de sporen
die anderen toebehoren
en tenslotte als een broze
in niemandsland verdwaalt…
Eenzame verandering..
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.058 Een illusie
dat alles goed gaat
een discussie
tussen twee uitersten
die ik beide haat.
Gedwongen tot dit leven
gedreven langs de pijn
eenzaamheid is me langzaam bekropen
ik was blind
tot ik besefte hoe het zou zijn.…
Ode
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.725 Ze lijkt slechts
virtueel te bestaan
Foto’s ja
van mooie ogen
van ’t leven ergens
tussen tiener en vrouw
Ze lijkt
met woord begaan
in poëzie
rond naakte taal
hard maar welgemeend
geslepen en dapper grauw
Ze laat
me in de waan
van zoveel meer dan voelen
haar zekerheid van steen
in zichzelf gevangen
aandoenlijk trouw
Soms…
het olster veer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 neemt zijn tijd onder
de hollandse wolken
van mauve en jan voerman
tussen bebloemde boorden
met daarachter trage koeien
wegdromend naar de einder
fluistert de zilveren ijssel
verslingert even het veer met
daarop slechts de onthaasten
bijna teder zet hij ze af
wacht rustig op de verre fietser
verlangend naar het onbekende
hij weet…
de ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
840 Uit vreugde over de ontmoeting tussen
hemel en aarde stromen zij toe.
Edoch degenen die de muziek der
sferen vergeten zijn noemen
het slecht weer.
Toch kan niets verhullen dat hemel
en aarde zich verheugen om deze
ontmoeting die alles schoon en fris
achterlaat.…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Op de grens tussen hemel en zee,
deinen op de zeespiegel
ontelbare mijmeringen.
Zachte zonnestralen verlichten
mijn dierbaarste herinneringen.
Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.…