8215 resultaten.
Langzaam sluitend voor de zon
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 de bomen
Zie ik heel mooi licht
Het blijken maar mijn dromen
Dus hou ik mijn ogen dicht
Langzaam droom ik toekomst
Over dingen die ik mis
Ik vind het nog het stomst
Dat die gedachte er niet is
Langzaam zie ik verleden
Zwevend door de lucht
Concentrerend op het heden
Sluit ik af met een zucht
Langzaam komen alle dingen
De dingen voorbij…
Terras
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
812 scheef septembert de dame
- Blanche genaamd -
een grijs, wollen hoedje
de zon en mijn hallo voorbij
zet ze zich met brede heupen
naast de wolken
de bloemen op haar boezem
omhelzen mijn wangen en
de schoot van de buurman
ze vangt de middag
op hangende lippen en
suikert haar koffie met
verzonnen verhalen
klokgelui vouwt…
Het weten
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
876 de stilte draagt mij terug
naar de woorden die ik
in de nacht verzameld had
nog voor ik aan het sterven dacht
toen vogels nog niet schreeuwden
dromen speels bewogen
en kinderen rode appels
uit stoffige bomen toverden
ik ging aan mijn huis voorbij
zag mijn moeder door het raam
en het glas dat ik had verbrijzeld
met mijn kleine vuisten…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 bomen fluisteren hun bos
kevers knagen bladeren leeg
wat kale toppen krijgen
van de wind een warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn…
Zomervakantie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.988 Einde, voldaan en blij, jammer
voor deze zomer, alweer voorbij.…
onder het zoek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
654 de wetenschap drijft hem
voorbij elke gekende grens
waar herfstbladeren niet echt
hun kleuren hoeven te verliezen
noch hun stammen te verlaten
zijn chemie creëert elke situatie
die de natuur vergat te voorzien
hij is schepper als in Van Dale
uit ieder niets wel iets
blijft hij zijn pad betreden
soms verwijt men hem de zonde
van de heuristiek…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot de schutsvellen ervan openspringen
kiemen zullen dagen kleuren
de geuren verleiden straks zinnen in mei
tot een opbloei uit het voorbije…
de vogel ziet hoe klein wij zijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
580 haasten wij ons in winkels
op zoek naar kilo's geluk
van korte duur
wegen wereldleiders
heilige huisjes
op een fragiel akkoord
van eindeloze consessies
lacht de clown
zijn roodgeverfde lach
naar het kind in ons
dat zich nog onschuldig waant
breekt een ijsschots in tweeen
smelten tranen naar de zee
waar het water stijgt
voorbij…
de weg van verwachting
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
564 Hij zuchtte wat van de zijkant op weg
naar beneden, de berg af worden huizen
keelgaten met daarin dikke lillende huigen
van weer dezelfde mening op het uiteinde
altijd komt er een moment dat je hond wordt
zoals in mijn geval de palinghond, het midden
net voorbij, overal tussen, in horen en zwijgen
tussen de guppyhonden wil ik nog wel eens…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Tijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Tijd vliegt niet
maar gaat aan mensen voorbij
als het goed gaat te snel
wanneer het tegenzit
zit het ook echt tegen
tegen elkaar weggestreept
is tijd altijd in balans,
in perfecte cadans.…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een applaus verlicht
je stappen zingen hoger sferen
de hete zomer is voorgoed voorbij…
Zilverstroom*
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Tijd laat komen
Voorbij laat gaan. Jaren die slijten
Onder onze zilverstroom. Waterloop
Tijd pauzeert niet. Heeft geen tijd. Heeft geen rust
Gedachten spelen door mijn hoofd
Attractieve, maar dromen
*Hemelrivier = Melkweg…
afwikkelen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
461 afwikkelen deed ik
laag voor laag
maar heb het niet over
afstropen van vel
dat zou dan bloederig heten
of verwijderen van verband
gedraaid over en om al mijn
levenswonden
neen, de donkere kamer
waar licht schijnt
opdat het niet nacht lijkt
aldaar draai ik de film
uit de koker
en zie mijn leven
voorbij trekken
ben…
Terug naar Laren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
938 Het is weer raak help ik verzink
thuis bij kopjes lindebloesemthee
met mariakaak in de roezige mêlee
van t' Bonte Paard op de Brink
Ja apostrophe die verkeerd hangt
Gooijers kwamen voor de dorst van de hei
gingen er droog vier eeuwen aan voorbij
Hun voeten schuurden op het zand
Mijn huig zwemt al weer in de kraag
voor een goudgele laag…
laat me varen
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
711 reis
zwelt de nacht
als een brede rivier
met pijnlijke gewrichten
de rust zal komen
ik weet het zeker; binnen in mij
zal een eindeloze tocht zich herkenbaar maken
zich openen
met niets om over te schreien
met paarse bloemen in mijn handen
met jou en woorden en de smaak van sterrenkruid
-ik ben jaren ouder
mijn hart voorbij…
Continenten ver
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.735 Je deed het moeiteloos,
je was al continenten ver,
voordat ik je ging missen,
te gretig ingehaald, te veel
gevergd, jij was alweer
een klip voorbij, wuivend,
leek zorgeloos, keek vanuit
je hoge plaats op mij neer,
ik maande je stil te blijven
staan, wat je beantwoordde
met nieuwe vragen zonder een
stap te vertragen, verkoos
je de…
Ik doe het stap voor stap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 veel dagen maanden jaren
gingen voorbij
sinds je voor het laatst fluisterde
welterusten schat
jouw kant van het bed
leeg en koud en onbeslapen
alsof je me nooit
vurig bemind
en met passie in je armen
genomen had
het leven is anders
zo zonder jou
ik red me wel
laveer tussen
euforie van dromen
of de harde werkelijkheid
elke morgen…
Terug naar mijzelf
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.310 Voorbij. Paraat. Bereid.
Ver weg. Dichtbij. Op weg... Altijd...…
In een afscheidsgroet
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
751 gezicht verzachtte in zijn trekken
je mompelde het gaat je goed
ik bouw een wereld met mijn eigen wegen
slecht horizonnen stuk voor stuk
ik zal bekrompen beelden wreken
arrogantie en verwaandheid gaan voor schut
aarde zal mijn grootheid vrezen
gevangen zijn is niets voor mij
mijn boodschap zal de eeuwen lezen
ik ben de tijd en ruimte al voorbij…
Tweestromenland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.716 opgebrande zon
die neer zou vallen in uw zand
Waste hun leugens van mij af
paste mijn ogen weer op stand
gezichten waren zoveel anders
dan voorheen - nu hand in hand
ik hen zag gaan - de lachebekjes
zonnestralen tussen dalen
en ik ging om te verdwalen
in hun lief Tweestromenland
Tweestromenland
Tweestromenland
droom ieders droom voorbij…
Winterlandschap.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.022 poeder vacht
betovering na winternacht
het groene gras verstopt
als wintermantel ontpopt
toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht
witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind
vogels vliegen daar voorbij…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen dak
de dag trekt voorbij…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 of is het voor jou voorbij
Vertel me wat je voelt
als je nog geeft om mij
Niets meer zoals toen
dat gelukkige bestaan
Geloof je nog in ons
of leef ik in een waan
Wees open tegen mij
laat me toe of verdwijn
Dan maar niet meer samen
maar alleen eenzaam zijn…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer worden, haar aanwezigheid
stilaan overbodig lijkt
dat er niets meer beklijft, haar bestaan ten einde
loopt, alsof ze vrede heeft met wat er komen gaat
in het voorbije…
Stoned in de toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Toen riep ik ze nog een
keer en kwamen ze terug
en landden op de vijver
en voorbij was mijn
trip alweer. De brug bracht
mij terug naar huis en ik
zocht alweer in het telefoon-
bestand naar mijn dealer
en belde hem en vroeg om
een vlucht met beren, deze
trip was mij te voorspelbaar.…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 vindt mag het
roepen wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar
ongelofelijk rein, dat
woord is waar en stil
genoeg, taalgrenzen voorbij…