9414 resultaten.
Hersenanatomie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 dokter
Haar hersens onderzoek
En de rapporten van
Collegae lees in die
Overbekende Latijnse
Benamingen - besef ik
Dat ook mijn moeder
Stof was waarin ik jaren
Lang gewoond heb - en zie
Mijn eigen definitieve
Afwezigheid - want ook
Ik besta daar niet meer
Ben voorgoed vertrokken
En kom terecht in een
Koker van kolkend
Water…
Een afhankelijk bestaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 ook in deze vroegte drijft het sterven
op het karkas van water, stilte
is het moment dat deze morgen spreekt
en de dood voltallig is zoals het koren op het land
kleine rimpelingen in de grote zee, het besef
dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is
van een afgekalfd verleden, deze morgen leest
zich in eerbied gezeteld in de leegte van…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Elementen wens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Ik wens je de schoonheid van de stilte,
de glorie van het daglicht,
het mysterie van de duisternis,
de magie van het vuur,
de zuiverheid van het water,
de zachtheid van de lucht,
de kalme kracht van de aarde,
de liefde die aan de wortel der dingen licht.…
uit: getuigenis van een vriend (2)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
726 witte golven
nevel tracht
woorden vast te houden
't vertrouwen in een stem die verzen las
ik keer de stilte in
de wind steeds zwakker
en jij die de dag vervoert
naar uitgewiste dialogen
werpt bloemen tussen lucht en water
in een opkomend getij
ik blaas nog een keer
tegen een bleke duintop
en stoot het beeld om
dat ik eens bezat…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Men zal water zien,
het vage varen van de visser, de dagen
zien omslaan van ijstijd naar dooi.
En jij zal zeewier zaaien, gewiekst
als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf
restaureren. In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 De gedachten en de woorden kolken
alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken.
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?…
De wortel van gespletenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik rol voorzichtig
het papyrus uit
breekbaar na zo lange tijd
letters fluisteren betekenis
vloeien rimpelend
ineen tot muren water
in de doorgang
trekken karavanen langs
vluchtend voor egyptes slang
het is hun laatste gang
na vele plagen
daagt het beloofde land
maar de wortel
van gespletenheid
raken zij niet meer kwijt
de vloek…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Wij huilen tranen omdat iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons…
Vervagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Ik dacht zojuist aan jou
net zoals gisteren
en elke dag sinds het gemis begon
hoe kon ik weten
dat verdriet de leegte dieper maakt
zoals het water traag
de bedding schuurt van een rivier
niemand heeft me ooit verteld
waarheen een zwarte zwaluw vliegt
als tijd de horizon vervaagt
zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen
je zei…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan.
Mocht ook mijn leven lang
De Heer mijn lied verstaan.
Naar Guido Gezelle...…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
In de zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 Het blad wentelt zich nog even
in het licht dat bij de avond past
dat het zwaarwichtig is en droog
verlangt te vliegen, steel losgeraakt
van de boom die goedmoedig wuift
de overige bomen buigen
Het land dat naar het blad verlangt
naar elke nerf en mogelijke kleur
Op het water leest een vis de toekomst
van het blad die beschreven staat
in…
zwemmer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 met de dolk
in de rug
liet ik me kantelen
over de leuning
van de brug
het koele water
weigerde
de schroeiende pijn
te stillen
en het besef
van je verraad
te smoren
in oeverloze
vergetelheid
gelaten
liet ik me zinken:
verdrinken
is een zachte dood
op het dieptepunt
en tegen beter weten in
ben ik beginnen zwemmen,
maar…
Stemmetjes in mijn hoofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 het is als een zacht
kabbelen dat babbelen van
de stemmetjes in mijn hoofd
een achtergrond geluid
als het ver geruis
van de golfjes in de zee
soms verheft er zich een
slaat dan indringend over
het water neemt hem mee
maar als het stormt
en emoties schreeuwen
om gehoord te worden
is er ruzie die snel
overslaat in elkaar verbaal…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 is
uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt
over velden, in moerassen
steden vol geruis van gezichten
sluitingstijden van ontrookte kroegen
denk aan de themadagen
competentie- en loopbaanontwikkeling
monden vol, tandenknarsend
hoe vragen zich ontwijken
liefdes verliezen uit zicht
de stroming in de rivier, almaar
op het grensvlak van water…
JE ZIET ER SLECHT UIT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
660 Dat wil je niemand horen zeggen
hoewel ik het zelf al heb gezien
omdat ik af en toe in de spiegel kijk
die het weerspiegelt
en toch voel ik mij prima
ondanks het slechte weer
met regen en storm
in een glas water
ik moet iedere dag naar buiten
op de wandel met mijzelf
bewegen is goed voor een mens
maar ik beweeg me overal
waar mijn…
VERLANGEN....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
730 met knoop en mastworp
Zeil en tuig
in het vooronder
de bibbers
in 't hout
Het is te hopen
dat de scheepjes
niet los raken,op drift
door opstekende wind
'Mijn kind
hierin wil ik je
wiegen
in mijn bootje'
Maar wacht
een goed seizoen
waarin de zon
aan kracht gewonnen
Een briesje
in de zeilen
niet meer dan
rimpelend water…
De poolvulkaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.905 ‘t Laaiend Noorderlicht
In staalharde nacht
Houdt in mij de hoop
Dat een langre schicht
Mij inééns losscheurt uit mijn krater
En in vlammenvloed
Al het eeuwig ijs
Smelt tot groen, schuimbekkend water,
Waar ik rood en donker uit verrijs.…
BRUGGEN BOUWEN...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.042 Ach,hij wilde
bruggen bouwen
bruggen slaan
tussen hem en haar
Zij zouden
nimmer,nooit
in het snelstromend
water vallen?…
Op vergeten wegen wandelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid
om te ontdekken welk spel het water speelt
een draaikolk als antwoord
lang zoek je naar de hand van de meester
die uit druppels beelden houwt
je voegt tranen toe
ongebruikt vloeien ze derwaarts
dan keer je de maalstroom…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig
om het meisje te laten spelen
met de zon op het water…
Strikt
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
649 Luister maar eens naar een missa brevis:
stemmen groeien ijverig naar iets geestigs
terwijl jij hevig naar sterk water smacht...
Tenslotte moet een distichonneke
wat humor en these samenklonteren.
(Je waagt je maar niet aan een zevende zin.
Steevast protesteert er ene P.)…
Dagen vertragen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 Waters door stilte gevoed
zieke zenuwbinding,
die naar diepe zielenpijnen voert.…
Eilanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
507 Zoveel eenzame nachten
dwalen we langs het zwarte water
met onze gedachten aan een verdwenen geliefde
nog zie ik je gaan in een droevige boot
aarzelend met je roeispanen en net zo
verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje
en wie betwijfelt…
BIJ HET RAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 ontdekken:
de rivier dat ben jij
opkomend en afgaand tij
alles gaat voorbij
Bij het raam ontdekken
woeste wind
steigerende storm
flitsend vuur
Bij het raam ontdekken
de rivier stroomt door het land
en door de tijd
op weg naar eeuwigheid
Bij het raam ontdekken
het leven is als de stroom
hier en nu en niet later
dat leerde ik van het water…
BEGIFTIGD (4)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Om niet aan anderen te bezwijken
Was het dat zij haar huis verliet
Terecht kwam in het soort gebied
Waar vonken op zoet water prijken
Ze leerde hoe zich in te dijken
Er lag nog veel in het verschiet
Maar telkens als zij zich verried
Wilde de dood niet van haar wijken
Gebood haar te reïncarneren
Totdat ze eindelijk ging beseffen
Dat alleen…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het water…
verplicht gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 je moet een gedicht
lezen of schrijven
opstaan en lezen
of schrijven weet je
dat het gedicht
onbarmhartig is
juist in het poetische
schuilt de vernietigingskracht
van de natuur
en van de cultuur
de krokodil springt
ver uit het water
om een muisje te vangen
om het huis van bewaring
scharrelen vluchtelingen
ze weten niet wie…