Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Hersenanatomie

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
dokter Haar hersens onderzoek En de rapporten van Collegae lees in die Overbekende Latijnse Benamingen - besef ik Dat ook mijn moeder Stof was waarin ik jaren Lang gewoond heb - en zie Mijn eigen definitieve Afwezigheid - want ook Ik besta daar niet meer Ben voorgoed vertrokken En kom terecht in een Koker van kolkend Water…

Een afhankelijk bestaan

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
ook in deze vroegte drijft het sterven op het karkas van water, stilte is het moment dat deze morgen spreekt en de dood voltallig is zoals het koren op het land kleine rimpelingen in de grote zee, het besef dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is van een afgekalfd verleden, deze morgen leest zich in eerbied gezeteld in de leegte van…
elze4 september 2013Lees meer >

laatbloeier

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 876
hoe de laatste roos in de tuin tussen ‘t kleurend en vallend blad haar pure schoonheid nog even bewonderen laat hoe zij in regen en gure kou haar tere knopje boven water houdt, naar ik hoop niet al te snel verdwijnen zal hoe ik deze roos als zij het redt begin november in ‘n vaasje zet hoe zij dan naast die ene kaars tussen zacht…

Elementen wens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
Ik wens je de schoonheid van de stilte, de glorie van het daglicht, het mysterie van de duisternis, de magie van het vuur, de zuiverheid van het water, de zachtheid van de lucht, de kalme kracht van de aarde, de liefde die aan de wortel der dingen licht.…
Pam Brown12 november 2013Lees meer >

uit: getuigenis van een vriend (2)

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 726
witte golven nevel tracht woorden vast te houden 't vertrouwen in een stem die verzen las ik keer de stilte in de wind steeds zwakker en jij die de dag vervoert naar uitgewiste dialogen werpt bloemen tussen lucht en water in een opkomend getij ik blaas nog een keer tegen een bleke duintop en stoot het beeld om dat ik eens bezat…

De vogels van morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 967
Men zal water zien, het vage varen van de visser, de dagen zien omslaan van ijstijd naar dooi. En jij zal zeewier zaaien, gewiekst als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf restaureren. In niets voorbij, de aarde nog aarde, de zee onbeademd, het stof mager uit je borsten schuddend, omarmend de vogels van morgen.…

Vechten bij stormtij...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
De gedachten en de woorden kolken alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken. Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts doen wat moet, zonder al die kronkelingen in je hersens, zonder het zwarte licht van niet weten, van dwaasheid en onbegrip. Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?…
Adeleyd10 februari 2014Lees meer >

De wortel van gespletenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
ik rol voorzichtig het papyrus uit breekbaar na zo lange tijd letters fluisteren betekenis vloeien rimpelend ineen tot muren water in de doorgang trekken karavanen langs vluchtend voor egyptes slang het is hun laatste gang na vele plagen daagt het beloofde land maar de wortel van gespletenheid raken zij niet meer kwijt de vloek…
wil melker21 februari 2014Lees meer >

Tranen met ’uiten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.291
Wij huilen tranen omdat iets ons raakt het is een teken dat het hart ontwaakt Het kan zowel bij blijheid als verdriet bij het laatste voelen we ons een vergiet zodra de delta van onze stromen door gebrek aan water zich in gaat tomen volgt een dorst naar wat eens was door verbondenheid waren we zo in onze sas zelfs de zon kan ons…

Vervagen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik dacht zojuist aan jou net zoals gisteren en elke dag sinds het gemis begon hoe kon ik weten dat verdriet de leegte dieper maakt zoals het water traag de bedding schuurt van een rivier niemand heeft me ooit verteld waarheen een zwarte zwaluw vliegt als tijd de horizon vervaagt zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen je zei…

Het lange licht die zomer

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
In de verte droom ik tussen stille woorden in spiegeling van water streel ik wolken raakt de wind mij even aan teder beminde gezinde gedachten raakten blind verbleekten die zomer waar het lange licht op handen werd gedragen maar de herinnering blijft zelfs als de tijd speelt en bladert door dagen droom ik tussen stille woorden…

Luisteren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
De winden zingen ook en zelfs de avondlucht; Wat plots in ’t water dook en wat onhoorbaar zucht, de vogels in hun spel, de bloemen in de wei, zij allen weten wel als ’t purper van de hei dat alles zingt zijn zang, heel dankbaar om ’t bestaan. Mocht ook mijn leven lang De Heer mijn lied verstaan. Naar Guido Gezelle...…
Adeleyd12 juli 2014Lees meer >

In poëtisch schrift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
ik heb de bron gevonden ben ineens verlicht ken alle inns en outs van morgenstonden in poëtisch schrift dans op wolken speel met zon en maan schemer zacht met kleuren als mensen slapen gaan eindelijk zie ik als ik naar iets kijk voel een warme bezieling in dagelijkse werkelijkheid los zand is nu gebonden door water uit de bron aarde…
wil melker7 september 2014Lees meer >

In de zomer

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
Het blad wentelt zich nog even in het licht dat bij de avond past dat het zwaarwichtig is en droog verlangt te vliegen, steel losgeraakt van de boom die goedmoedig wuift de overige bomen buigen Het land dat naar het blad verlangt naar elke nerf en mogelijke kleur Op het water leest een vis de toekomst van het blad die beschreven staat in…

zwemmer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
met de dolk in de rug liet ik me kantelen over de leuning van de brug het koele water weigerde de schroeiende pijn te stillen en het besef van je verraad te smoren in oeverloze vergetelheid gelaten liet ik me zinken: verdrinken is een zachte dood op het dieptepunt en tegen beter weten in ben ik beginnen zwemmen, maar…

Stemmetjes in mijn hoofd

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
het is als een zacht kabbelen dat babbelen van de stemmetjes in mijn hoofd een achtergrond geluid als het ver geruis van de golfjes in de zee soms verheft er zich een slaat dan indringend over het water neemt hem mee maar als het stormt en emoties schreeuwen om gehoord te worden is er ruzie die snel overslaat in elkaar verbaal…
wil melker15 oktober 2014Lees meer >

Palazon

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
is uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt over velden, in moerassen steden vol geruis van gezichten sluitingstijden van ontrookte kroegen denk aan de themadagen competentie- en loopbaanontwikkeling monden vol, tandenknarsend hoe vragen zich ontwijken liefdes verliezen uit zicht de stroming in de rivier, almaar op het grensvlak van water…
Iniduo7 december 2014Lees meer >

JE ZIET ER SLECHT UIT

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Dat wil je niemand horen zeggen hoewel ik het zelf al heb gezien omdat ik af en toe in de spiegel kijk die het weerspiegelt en toch voel ik mij prima ondanks het slechte weer met regen en storm in een glas water ik moet iedere dag naar buiten op de wandel met mijzelf bewegen is goed voor een mens maar ik beweeg me overal waar mijn…

VERLANGEN....

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
met knoop en mastworp Zeil en tuig in het vooronder de bibbers in 't hout Het is te hopen dat de scheepjes niet los raken,op drift door opstekende wind 'Mijn kind hierin wil ik je wiegen in mijn bootje' Maar wacht een goed seizoen waarin de zon aan kracht gewonnen Een briesje in de zeilen niet meer dan rimpelend water…

De poolvulkaan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.905
‘t Laaiend Noorderlicht In staalharde nacht Houdt in mij de hoop Dat een langre schicht Mij inééns losscheurt uit mijn krater En in vlammenvloed Al het eeuwig ijs Smelt tot groen, schuimbekkend water, Waar ik rood en donker uit verrijs.…

BRUGGEN BOUWEN...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Ach,hij wilde bruggen bouwen bruggen slaan tussen hem en haar Zij zouden nimmer,nooit in het snelstromend water vallen?…

Op vergeten wegen wandelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Je houdt stil, hurkt en ziet dat zonder bestek of zichtbaar plan een stroom vormen van verbazing bouwt je vraagt om traagheid om te ontdekken welk spel het water speelt een draaikolk als antwoord lang zoek je naar de hand van de meester die uit druppels beelden houwt je voegt tranen toe ongebruikt vloeien ze derwaarts dan keer je de maalstroom…

aan het einde van mijn droom

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 726
het kind uit het gehavend huis kraaide ogen vol licht het was zo eenvoudig 's avonds kropen ze in het hooi en zij gaf antwoorden, de ene wereld los van de andere ze sliepen tussen de bladeren 't geblaat van schapen en alles wat op dat moment vergeten werd het was zo eenvoudig om het meisje te laten spelen met de zon op het water…

Strikt

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Luister maar eens naar een missa brevis: stemmen groeien ijverig naar iets geestigs terwijl jij hevig naar sterk water smacht... Tenslotte moet een distichonneke wat humor en these samenklonteren. (Je waagt je maar niet aan een zevende zin. Steevast protesteert er ene P.)…

Dagen vertragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Waters door stilte gevoed zieke zenuwbinding, die naar diepe zielenpijnen voert.…

Eilanden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen geliefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispanen en net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje en wie betwijfelt…

BIJ HET RAAM

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
ontdekken: de rivier dat ben jij opkomend en afgaand tij alles gaat voorbij Bij het raam ontdekken woeste wind steigerende storm flitsend vuur Bij het raam ontdekken de rivier stroomt door het land en door de tijd op weg naar eeuwigheid Bij het raam ontdekken het leven is als de stroom hier en nu en niet later dat leerde ik van het water…
Elly Mans15 augustus 2015Lees meer >

BEGIFTIGD (4)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Om niet aan anderen te bezwijken Was het dat zij haar huis verliet Terecht kwam in het soort gebied Waar vonken op zoet water prijken Ze leerde hoe zich in te dijken Er lag nog veel in het verschiet Maar telkens als zij zich verried Wilde de dood niet van haar wijken Gebood haar te reïncarneren Totdat ze eindelijk ging beseffen Dat alleen…

krachtbron

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
rots geschonken vloed aangeboord door moed -en later ook het goed en kwaad van welgemeende raad een menigte verzamelt zichtbaar licht in open handen daarna strelen ze langs rots door losgelaten leed, het zweet des aanschijns geeft een bete broods de taal van alle landen en de handen dalen neer ze plukken vruchten uit het water…
switi lobi13 september 2015Lees meer >

verplicht gedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
je moet een gedicht lezen of schrijven opstaan en lezen of schrijven weet je dat het gedicht onbarmhartig is juist in het poetische schuilt de vernietigingskracht van de natuur en van de cultuur de krokodil springt ver uit het water om een muisje te vangen om het huis van bewaring scharrelen vluchtelingen ze weten niet wie…