6892 resultaten.
Als de avond is gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.568 haar kracht
en het groene kleed van de bomen
roerloos laat hangen
als bevroren watervallen
vogels nog zingen
vertederend zacht
en ons nog een moment tot luisteren dwingen
dan wordt het stil en sereen en
trekt de nacht haar zwarte kleed
over de aarde heen
alle glans en gloed verdwijnt
dan sluiten we de wereld buiten
en keren ons naar binnen…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Wanneer verdriet je diep van binnen raakt,
zodat gevoelens golvend binnenstromen,
en strijd vergeefs die vloed probeert te tomen
tot leed je innerlijk heeft leeg gemaakt,
dan helpt verzet niet. Laat de pijn maar komen.…
Omtrekkende beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 onbeduidende
bijrollen met voor de hand liggende frasen
gericht aan elk dovemansgehoor
geen pas uit het gelid, de graven onbedekt
het gras gemaaid, de stilte in storm gezaaid
venijnige draden zijn aan palen genageld
om schokeffect te sorteren en illusies
uit onbevangen dromen wakker te schudden
nee, ik hou mijn drommen binnenskamers
binnen…
In eigen boezem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
456 Iets extra’s af en toe, nou ja, akkoord,
maar wat daar niet naar binnen wordt gesmeten,
is wat mij aan McDonald's danig stoort
en dat mag u van mijn part best wel weten.
De mensen raken in zo’n tent ontspoord;
men schroomt niet zich een hartinfarct te eten.…
Reanimatie?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik beschrijf de schreeuw
die mij de mond moet snoeren,
het bestijgt de keel,
reanimeert de eerdere teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd,
Onderga de aderlating
die het ademhalen insemineert,
ik belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
door tranen gestold
in…
Verslaving
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 Ik word van binnen een sterke man, maar ben nu nog
heel klein.
Stukje bij stukje komt het allemaal goed.
Alleen kost het de komende dagen wel veel moed.
Maak zware dagen,
die ik de rest van mijn leven blijf dragen.
Maar, als ik hier de juiste wijsheid uithaal,
is dit hetgeen waar ik niet meer op faal!
Ik ga proberen weer te leven.…
Koningswater II
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Als een jager kijk ik naar het woud
bevend en onzeker treed ik het binnen
ik weet waar het goud ligt
kan het delven
Zij heeft haar ogen gesloten
haar zwarte manen dansen langzaam
op en neer, ze weet het niet,
maar ik ben gekomen om mijn schat op te graven
Eenmaal uit het woud
onder de modder,
voel ik mij de koning te rijk
In het badhuis…
Tuintje aangelegd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
693 Bladgeritsel in mijn oor
bewogen door de wind ervoor
trad mijn tuintje binnen
en waaide nieuwe zinnen
Tuintje is zo kinderlijk echt
heb mezelf daarin gelegd
de wind neemt met zich mee
zaadjes naar de diepe zee
Tuintje in het kinderhoofd
is door winden uitgedoofd
tuintje anders aangelegd
kromme takken lijken recht
Door wind en tijd…
Afspraakje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 En mijn buik
Zit ook vol met fladdervlinders, binnen.
Vandaag, vanavond, gaan we samen uit.
Vandaag, vanavond, gaat het echt beginnen.
Vanavond streel ik zacht haar zachte huid.
Ik zit op het terras op haar te wachten.
Ze zou om zeven uur hier bij mij zijn.
Het loopt nu toch al zeker tegen achten.…
Dorp.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
768 Je rijmt van binnen oud en nieuw bijeen,
balt je jonge clubs, verzorgt je grijze wijzen.
Je leeft wel duizend levens, vecht je strijd
in weer en wind. Je zingt je lied op eigen wijs
tot het samen klinkt, 's avonds op de pleinen.…
Kattenvoer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
495 Hij was de lieveling van bijna iedereen,
had zelfs een deurtje in de deur voor zich alleen,
dan kon ie zonder sleutel toch altijd naar binnen.
De oude kat is dood, de spil van het gezin
heeft ons na eenentwintig jaar voorgoed verlaten.
Het kattenluik, daardoor ontdaan van alle zin
biedt slechts nog toegang aan zijn ongenode maten.…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Binnen de wortels huist het verleden,
verschijnt telkens als een springbron van stoom:
door het lover ruist een natte luchtstroom,
herinnert aan eens genoten, geleden...
Verfijnde waterdamp doordringt het fruit,
hernieuwt klein leven tussen schil en pit,
speelt vrij, bescheiden, voor genezend kruid.…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar
deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef
ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken
terzijde had gezet, de warmte van de zon maken
het ijzer in zijn ogen blind voor het licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid…
Putven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Trots, bedaard glijdt de spiegelgrage eik
binnen zilver golvend, groen glanzend glas
naar het eilandje, dat eens hoog bekroond was;
dode bomen maken hier het leven rijk.
Om het dorre hout winden zich struiken
vol geurende kracht en wachtend zaad;
luchtig dak beschut oudereend en kuiken.…
Levensboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Van binnen uit vormde zich
er een levensring bij. Ik ben
die levensboom aan wie het
groen is ontloken; in wie de
levenssappen van het nieuwe
jaar door de nerven koken.
Een jaar trok aan mij voorbij.
Van alle verleden tijd was ik
partij.…
De diepte in
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
670 Is er diep van binnen een gebied
Met gedeelde belangen?
Een samenzijn in het verschiet?
Een ogenblik dat je kan bevangen
Dat delen het lijden dient
Tevens het leven verzacht
Door passie in de nacht
Met liefde zo uitgekiend…
Over spiegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Maar jouw ogen, je lach,
jouw lijf, jouw verzinsels,
jouw ik van binnen
spiegelt mijn ik en mijn spinsels.
En mijn lijf, mijn ik, spiegelt jou.
In elkaar zien we onze beginsels.…
Vredesduiven!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Eindelijk komt de vrede binnen,
in onze late lentetuin.
Het zijn duiven die ik hoor.
Leer ons mensen als vrije vogels vliegen,
zoals vredesduiven kunnen.
Breng weer vrede in ons bestaan.
Wanen van de dag hoor ik angstig kruipen,
en krimpend op de terugtocht gaan.…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open ze timmeren
kozijnen op het licht
radio’s aan hoog zingend
spuit zaagsel poederwit
de dag is binnen…
Sinterklaas
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.015 Ik was zes of zo en Sinterklaas kwam met
veel vrolijk gedoe in onze klas binnen.
Ik herkende het preekboek van mijn vader
en zijn schoenen en zijn zwarte horloge.
Die herkenning was meteen een grote smet
op de magie, de boel was niet bij zinnen
en ik durfde niets te zeggen in elk kader
over dit bedrog.…
Mijn vader
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
842 Een flauwekul gedicht
Mijn vader was een sterke 'werke'
dat heeft menigeen kunnen 'merke'
Mijn vader gaf veel aan de 'kerke
en investeerde zelf in een 'zerke'
Mijn vader zorgde voor 8 'vlerke'
en hield ze goed binnen de 'perke'
Mijn vader kon goed 'graaie'
en was er bij als de 'haaie'
Mijn vader kon niet 'paaie'
liet…
Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.233 Een gulp van de kostbare levenswijn
zwelgen we haastig en verstrooid naar binnen
en weer een, en weer een: 't hart en de zinnen
blijve' even dorstig, als waar 't drinken schijn.
We moeten leren, verlokking weerstaan,
en wat zich ons opdringt, lere' af te weren:
hoe luid het schreeuwt, wij nemen het niet aan.…
Levensvreugde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 oude en het
zwakke leven hebben
ze de eindoplossing gegeven
hamerslagen door het hoofd
eenzaam en verdoofd van hun
eigenwaarde beroofd geloven
zij uiteindelijk ook dat zij
klaar zijn met het leven
soms kijk ik om me heen
wordt overspoeld door al die wanhoop om me heen
ik voel, ik lijd omdat mijn medemensen lijden
laat de beelden binnen…
Smerig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Vettige levensgenoot zou aan Parkinson lijden
Wie ben ik maar ik denk van ja
Schoentje wrong, enge angsten dik vet troef
Vallen hier toch net twee dikke politievrouwen binnen
Ze kwamen net uit het ei gekropen
Bleken ook niet zo snugger of onderlegd
Blijde boodschap dat ik drink, iets nieuws onder de zon
Met een ziekte wordt niet gespot wisten…
it takes a village (voor Marije)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 ze zeggen: Marije,
mooi & slim & sprankelend
& veelbelovend & zoveel
meer mooie dingen
die jij niet echt echt
niet kon binnenlaten
het was niet de
kat die krasjes op
jouw armen maakte
het was niet jij die de
kijk-eens-hoe-leuk-wij-
samen-selfies maakte
buitengesloten
bleef je binnen
de anderen bleven
buiten niemand die jou…
Faas vastgoed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.222 Een financiële crisis in de Faas-vastgoed-markt komt binnen 10 jaar weer aanwaaien.
Ik denk bij mijzelf dat zal iedereen wel weer verdraaien.
In de Faas-vastgoed-markt weet je het niet.
Maar de Faas astgoedontwikkelingen en trends blijven altijd een aandachtsgebied.
Anticiperen dat is een belangrijk woord in Faas Vastgoed.…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.
Herfsttijd kreupelt weken door.
De zon bindt in, het loof gloeit na
totdat het oud en bruin wordt afgelegd,
de boom bloot naar zijn wortels keert
om zo kou te weerstaan.…
Ritueel
gedicht
4.6 met 7 stemmen
10.550 ,
ik hoor, alsof de woning nog bestond,
het grind, de klink, het aanslaan van de hond,
en je komt binnen op het ogenblik
dat ik de lamp ontsteek, de bloemen schik.…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Aarzelend druppelde je binnen.
Schuchter als woestijnregen,
een frêle,ranke nimf
met herfstig rode lokken.
Zal ik een ei voor je bakken ?
vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.…