6829 resultaten.
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.…
De zilvermeeuw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
729 Zijn akelig gekrijs
vanuit de verte al te horen
donkere ogen naderen het onheil
duiden meer als opgelegd pandoer
want waar de vleugels lam geslagen
zijn vrije geest niet verder kunnen dragen
doen zij het ergste vermoeden..…
NIET THUIS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.568 Doelloos loopt ze door de kamer
Haar gedachten zijn elders
Het is donker en kil in huis; ze rilt
De thermostaat moet hoger, denkt ze
Het voorjaar lijkt niet op een voorjaar
Maar het deert haar niet
Alles in en om haar heen huilt
Wonderlijk hoe de natuur zich soms aanpast
Ze staat voor het het raam
De straten zijn nat en leeg
De huizen…
Wie ben je toch?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.164 Ineens was je daar
Meisje
met je donkere haar
Je lachende ogen
zo sterk en expressief
maar ook zo ingetogen
Je vrolijke blik
die zorgeloosheid lijkt te stralen
maar wie beter kijkt
ziet twijfels malen
Jij met je zwarte bril en
je ronde billen
Je mooie volle wangen
deukjes erin gevangen
Bruine vlekjes in je hals
Altijd daar…
Gebed
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.774 de nacht
Stil komt de moeder naderbij en
Wiegt het kind van angsten vrij
Mam, leg een briefje op de schouw
Met Lieve Heertje, luister gauw
Als ik later dood zal gaan, laat
Mij dan astublieft maar staan
En staande tilt u mij naar omhoog
Ik zal oppassen voor de regenboog
Och Lieve Heer, het is heus geen list
Maar het lijkt me zo donker…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Licht en donker botsen
stilte en staal
tederheid en oergeweld.
Alles is nog onderweg
de einders wijken
oeverloos verlangen.
Stroom en zee
eindeloos vervloeien
tot klaarheid.
Getemde drift
en hunkering
tot in de nacht.
Herboren worden
tot licht en vrede
regen in de woestijn.…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
Voor de meeste mensen gek
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
758 maar altijd weer die regen
op mijn kop voel nattigheid
weet nalatend zijn en zucht
maar net als jij
trotseer ik alle buien
en grijp de wind met
stormkracht in zijn nek
ben het kind dat buiten speelt
en voor de meeste mensen gek
ook in extremen vraag
ik je me mee te nemen
naar de halve meter sneeuw
het schaatsen op een sloot
zo donker…
Dans het kaarslicht uit je ogen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
825 een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar donker is…
Morgen in de bergen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.912 Zo stijgen zacht de schimmen uit mijn donker,
Tot zij voor de' adem van de dag verzinken,
Zo bloeit een bloem uit elke zonneflonker,
Tot op eenmaal als 'n bron mijn hart te blinken
Ligt voor iedereen - o! hoor stil, wat klonk er:
Is het een mens, die uit dat hart komt drinken?…
Kerstliedje
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.886 Maria en Jozef liepen tesaam
de donkere straten door
en vroegen bij alle menschen aan
en vonden er geen gehoor
En hadden eindelijk in een stal
hunnen intrek genomen
en zochten zwijgend zich terecht
in dit hun onderkomen.…
"Angst voor wat?"
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
656 Ik ben voor niets angstig geweest
niet voor donker of het schelle licht,
niet voor een optreden op een duister feest
niet voor oorverdovende stiltes, of het
verkeer, aanstormend in vage dromen
waarin ik bivakkeer, waarin het uitzicht
mij niet gunstig lijkt, ook daarin heb ik
een afgewogen verweer.…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 rozen gaan
gebed in een gelukkig spoor
Al dit moois mocht niet zo zijn
mijn armen wiegen enkel lucht
elke ademteug slaakt ’n zucht
en de leegte trekt me in ’t ravijn
Veel te vroeg werd jij mijn kind
op zware zwarte vleugelslagen
achter het zonnelicht gedragen
in de luwte van de zuidenwind
waar jij tot slapen werd gesust
door de donkere…
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 Als de nacht zuchtzacht uit de aarde komt
donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
jij bent de enige Eva
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.111 zon maakt me heet
geeft ruimte aan
zorgenloos dromen
jij bent mijn verte
bandeloos blauw
golft naderbij en
jij zal gaan komen
je ogen zijn donker
en lang is je haar
in je blue ocean outfit
ben je bloter dan naakt
je geurt naar olijven
bent de enige Eva
in mijn paradijzen
ik kras in je huid
mijn passie in bloed
ze kan er niet uit…
Passende emotie
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.547 Het donkere weer licht gegeven,
door ogen die stralen.
Het gebluste verlangen,
blijft zich in gedachten herhalen.
Onder lichtjes van miljoenen sterren,
Heeft passie m'n verlangen voor even opgevreten,
twee lichamen nat, temperaturen hoog,
de hitte in elkaar gemeten.
Een wrijving van liefde,
een geurend verlangen.…
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten
poëzie
4.1 met 40 stemmen
22.866 . -
En als een heir van donker-wilde machten
Joelt aan mij op, en valt terug, gevloôn
Voor 't heffen van mijn hand en heldre kroon:
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten.…
vlieg je enkel op papier?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.226 waarom leef je tussen woorden
vlieg in sprookjes op papier
kom eens hier, dan zal ik je verhalen
je gezicht is van de mooiste mensen
man of vrouw is niet bekend omdat
je nooit die wensen hebt gekend
je geduld is legendarisch
en je haar golft witte pracht, hilarisch
wordt er over vleugels nagedacht
ook zijn er donkere exemplaren
die…
Monohik, maar echte liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.259 Vanwege en omdat
het verlangen en het lichaam en
ik in je ogen of het donker nog altijd
niet anders kan dan weerloos fonkelen.
Ik moet nog drinken.
Betovering, sta mij bij
in dronkenschap:
Ik houd van haar.…
het carillon
gedicht
4.2 met 22 stemmen
16.544 Want boven in de klokkentoren
na ’t donker-bronzen urenslaan
ving, over heel de stad te horen,
de beiaardier te spelen aan.
Valerius : - een statig zingen
waarin de zware klok bewoog,
doorstrooid van lichter sprankelingen,
‘Wij slaan het oog tot U omhoog.’…
het blauw van vrede voelt zo goed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 geluiden in mijn slaap
dwingen me te luisteren
mijn hart bonkt in mijn keel
ik ben niet eens ontwaakt
ik slaap terwijl ik wakker lijk
het donker weer gezichten
op de muren schrijft die
staren met hun dode ogen
ik moest beloven dat ik
het aan niemand ooit vertel
spelen met hem was een hel
dit had dat nooit gemogen
ik voel de pijn…
Als in een droom
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
6.539 Ik droom weleens van een wereld
die nooit kapot zou gaan
Ik droom dan over natuurschoon,
Over mensen die elkaar bijstaan
Ik droom dan over vrede
dat oorlog niet bestaat
Ik droom dan over liefde,
vriendschap die nooit over gaat
Ik droom weleens over engelen
In het donker met mijn ogen dicht
Ik droom dan over gelijkheid
Over een wereld…
herkenbaar voor de date
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.361 raadselachtige blik in de ogen
een slepende gang door het leven
vette vlekken op donkere broek
witte sportsokken blauwe schoenen
wapperneus klapwiekende zeiloren
uitpuilende buik een eendensnavel
frisse reuk goedkope aftershave
de baard van vier dronken dagen
hangend kruis in afgezakte broek
opmerkelijk de bedrevenheid
in beurtlings knipperen…
Waarheen zijn wij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.615 aan de dood
in nood verworpen door de armoede
zijgen de kinderen neer
op stalen frames met kappok
en dansen voor de gesloten ramen
tot ze vermoeid inslapen
in de kille nacht
dan krommen ze als foetussen
onder het lage landen dons
en achter de gesloten ogen
droomt de hoop
Ontwaakt, rukken de armen
en trekken de kettingen zwaar
in donkere…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om het lichte gelaat van de visser,
rood balt de zon in het gras,
zoemen late insecten,
trillen de vlinders op vurige bloemen.
5
Het blauw van kikkerstemmen
onder de koele brug,
plaatst de avond in het donker…
Verloren van "die ander"
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.104 Een schreeuw in de duisternis,
een kreet in de donkere nacht.
Het geluid van een brekend hart,
als een explosie...met ongekende kracht.
Helse pijnen, ondragelijk verdriet,
gewond tot in het diepste van m'n ziel.
Een waterval van bittere tranen,
sinds de nacht dat het doek voorgoed viel.…
engellicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.054 De nacht en donkerheid als een sluier gaan voorbij.
Nu is de dageraad, de zon nabij.…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 gras
kleine kaarsjes in ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag
toen ons springt over in nu wij
de wijzers tikken ietwat traag
als ik roep kom vrij met mij
vergeten zijn helse pijnen
zelfs het donker…
Lichtkind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.441 Eerder dit uur gebroken, is de oosthemel
waarachtig donker. Zijn wachters tijdloos,
kwetsbaar zonder hellebaarden, met het wachtwoord
onbekend.
En nodeloos draagt dit lichtkind
mijn verwonde beeldtenis langs de wachters:
hij kent het wachtwoord nog.…