8623 resultaten.
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Dit overmaatse huis draagt een stoppelbaard. Het leeft onwrikbaar
tussen het openlopen van de morgen en het slapen van de avond.
Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even
als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage…
Eens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 Eens liep hij als kind in optocht
met schoongewassen, strakke kledij
naar de roomse kerk in Charleville-Mézières.
Hij had er toen al flink de pest in.
Via de literatuur ontdekte hij het vrije leven
en de werking van hasj en alcoholische bocht
ontgon in hem een ware woestenij
en braakland voor talloze misères,
min het zichzelf kunnen vergeven…
Sprakeloos
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
690 Toen de woorden niet meer wisten
hoe de klank hen had gekleurd,
gaf het redeloze ritme
tijd en ruimte aan terreur.
Hoe de taal nu is verworden
tot een daad van stil verzet
een onuitsprekelijk verlangen,
een bedroevend stil maar groots gebed.…
Mis-communicatie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
640 Wanneer een mens
niet begrepen wordt,
is de handleiding
misschien vervalst?
Wanneer een mens
mis- communiceert
wie is het dan
die hier zich afkeert?
Soms is het lastig
de goede woorden
te vinden echter:
is de tol te hoog
en de last te zwaar!…
Hoor de stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
816 Hoor de stilte, zo stil
het ritselen van de bladeren
de wind die zachtjes spreekt
in een taal die je enkel voelt
de grond weet wat ik bedoel
als ik erop val, en mij geen raad weet
met de stilte, zo stil
die niemand hoort
omgeven met een stilte
een echo, die telkens terug komt
en enkel de stilte kent,
geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Zolang zal hij wachten op de zeedijk en met de vloed
niet meespoelen. De enterhaken liggen klaar in koud beton.
In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven,…
Invasion of the Body Snatchers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Dacht
die is gek,
eenling,
geniaal – misschien ook niet -
van een andere planeet.
Dacht
kanniewaarzijn!
Die sporen niet;
buitenstaanders
uit een andere wereld.
Dacht,
hoe is het mogelijk?
Duplicatie van het kwaad,
uitgebannen emotie en individualiteit,
buitenaards.
Dacht,
pas op! – kijk uit! -
Ze grijpen de macht.
Ze dupliceren…
rode roos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 Zij koos een rode roos
uit alle andere bloemen
omklemt hem met haar hand
tot rode druppels langzaam lopen
langs haar koele bleke hand
ze denkt zo sterk aan hen
dat ze de pijn niet voelt
de echte pijn zit dieper
achter een tranenwaas
van vele lagen dik
waar ben je nu
mijn hart is leeg
slechts gevuld
met weemoed
en verdriet…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
DE DOMINOSTENEN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
599 Het geluid van de stilte
wordt versterkt door het vallen
van de dominostenen
ze gaan allen in dezelfde richting
zo zijn wij gevangen in het lijden
waarom worden zovelen gepest
vermorzeld in de spelonken van de ziel
in een vergiet kan men zich verliezen
En toch is het leven spannend
alleen gevangen met je lichaam,
maar niet met je ziel…
ANDERS DROMEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
645 's-Nachts kom ik
Nog wel op plaatsen
Waar ik vroeger
Vaker was
Wat daar gebeurde
Kleurde mijn leven
Dat besef
Kwam later pas
Hoe een barst
Een breuk kan maken
Een afwijzing
Je door laat gaan
Als minder mens
Een nat pak
Je voor veel moois
Laat waken
Een teleurstelling
Werkt
Als nieuwe grens
's-Nachts kom ik
Op oude plaatsen
Een buurt…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Onbekend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
538 In een eenzame nacht, dat waren alle
nachten, schreed ik naar de telefooncel,
waar ik naar een piratenzender belde en
ik vroeg 'To the unknown man' van Vangelis
aan. Huilend in mijn bed luisterde ik hoe
ze het afdraaiden op mijn wekkerradio en
ik heb terecht de Metten overgeslagen.…
Een prozagedicht: "Eagerly I wished the morrow" (E.A. Poe)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
663 Regenachtige zomermorgen.
Ik heb de gordijnen opengeschoven voor het toneelstuk, het spektakel van de lichter wordende hemel achter de boomtoppen
Bij de overburen is het licht aan om half zes in de morgen:
wat een troost dat er, daar aan de overkant, een levend wezen is, een ander mens, een mede-mens zelfs!
In doelloze, zinloze, blinde blijmoedigheid…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
wat niet is.
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
596 zeg nimmer dat ik er niet ben
of de indruk geef dat het mij koud laat,
al wat is, is van zachte waarde
wel is het zo dat ik je niet ieder moment ken
als jij zweeft tussen hemel en aarde
dat je er bent is onmiskenbaar
in mijn hand geschreven
maar daarin staat niet elk gevoel
dat met jouw hart, al kloppend,
blijkt te zijn verweven
alleen…
maatje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
622 verliefd – verloofd – getrouwd
- en weer alleen
jouw partner
met wie je deelde
die je liefhad
met wie je streed
die je knuffelde
je partner
je partner is niet meer
alleen
alleen woon je – weer
je praat – maakt ruzie
met en tegen jezelf
je leeft je leven
alleen
je zoekt het niet
- al zegt men wel anders -
gaat het niet uit de…
Krater
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 Er zit een krater in mijn hart,
niet eens een gat welnee,
er zit een krater van wel
een metertje of twee.
Er zit een gapend gat,
waar eens mijn hart toch zat,
maar dat hart,
is voorzien van een gapend gat.…
Alleen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
843 Alleen
Ik zit alleen, zo wil ik het
Alleen hier met m’n eigen
Alleen zijn heeft me nooit gestoord
Ik zal er niets van krijgen
Het is mijn keus, ik heb het graag
Ik wil met niemand praten
Het is m’n recht, ik eis het op
Je mag me daarvoor haten
Maar het deert me niet
Het laat me koud
Doe jij je eigen dingen
Laat mij met rust, verveel me niet…
De promenade.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.004 mensen lopen hem gegeneerd voorbij
ergeren zich aan zijn onbeschaamd gedrag
aanfluiting voor de chique promenade
zijn gezicht wordt zichtbaar, karton glijdt opzij
pas na uren richt de gestalte zich op
schudt zich uit, staat op van de grond
wankelt met het karton de promenade af
en vervloekt vervolgens de nieuwe dag…
zonder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 je ogen
je hart
vermeden
omdat je aanblik
zo moe gestreden
zonder verleden
en heden
verloren
uitverkoren
voor dit lijden
zonder te vragen
niet meer te dragen
was
gelukkig, lief
dat je ogen
niet meer zagen
dat ik
je ogen
heb vermeden
je hart
verzwegen heb
naar het verleden
onze liefde
ben vergeten
mijn…
Sombere dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
592 De deuren staarden
me koud en grijs aan
door een kleine kier
glipte het groen stiekem
naar binnen
dankbaar voedde ik
mijn ogen en hart totdat
de deur het
met een harde klap ontnam.…
Drijfzand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
695 De weg is lang
Het oordeel van de mensen hard
Als je kwetsbaar bent
Een kluwen van herinneringen
Doolhof zonder eind
Geplaveid met angst en pijn
Zoekend naar balans
Wadend door drijfzand
Zak ik langaam verder weg…
Zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
558 Zij wachtte op stilte voor de storm
Op engelen die schreeuwden
Op bloed dat vloeide
Op nagels in haar huid.
Zij wachtte tot zij onzichtbaar werd
Totdat haar spiegelbeeld uiteenviel
Totdat haar jaren waren geteld.
Zij kan niet meer zingen,
dansen
genieten
van het leven
kan niet zuchten,
ademen,
bijten,
kauwen.
Ze is alleen…
hersenschimmen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 De schimmen van de straten
Accentueren de duisternis van
De nacht. Het fluisteren van de
Stemmen versterkt het mysterie
Van wat mogelijk komt en nimmer
Wacht. Mijn nachtelijke dromen
Zien op naar de hemel ogen,
Fonkelend in de duisternis van
De nacht.
De schimmen van de straten
Fluisteren onhoorbaar zacht.
Een mechanische reeks van…
Niemandsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Hier is een mens iedereen en niemand.
Het is hier een komen en een gaan.
Hier regeert de dienstregeling.
Alleen vluchtigheid kan hier bestaan.
Tijdelijkheid.
Onverstaanbare gesprekken verwaaien hier,
mengen zich met een zakelijke omroepstem.
Piepende wielen van een bagagekar,
mengen zich met het gillen van een rem.
Geroezemoes.
Hier kan…
Veilig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als herfstbladeren
in de wind
neerdwarrelend
nog de grond
niet geraakt
Wil niet dwarrelen
vaste grond
niet losgerukt
niet afgesneden
wil terug
naar de Bron
terug naar mijn wezen
en maken de cyclus rond…
tweedelig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 slechts als de avond nog is verschoond
en 't licht behendig schijnt op de zuivere
wanen die mij als man het vrouwzijn
laat bekoren, deelt mijn laken
het silhouet met introspectieve lispelingen
de stem draagt het motief van handelingen
reikend naar de ziel lost mijn bedevaart
schuldeloos zijn behoefte af, of het haar
gelegen komt is de…
Een zoeker in de stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Wijl het ochtendgrijs nog aan de daken kleeft
hult hij zich in de wollen stilte van de nacht.
't Is vreedzamer toeven in de sterren.
Die momenten voor ‘t getier en geraas herleeft,
en de stad weer op z'n grondvesten beeft,
Speurend naar de geheimen van het universum,
zoekend naar dat illusoire equilibrium.
Wat hij tracht te vergeten is…