13770 resultaten.
Levenskracht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
647 hoi mag
ik jou
voorstellen aan
mijn allerliefste
Vriend
was drie
dagen overleden
nu weer
eeuwig horend
ziend
Zijn eerste
nieuwe twee
woorden shalom
aleechem kan
niet beter
toch
doch
velen willen
dit helaas
niet erkennen
bid hiervoor
tezamen
opdat zij
verblijvend in
de andere
wereld dit
horen amen…
Bevechten
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
642 er is
een grote
MACHT zweeft
over onze
aarde en
door het
heelal
jij vecht
heftig voor
het kwaad
dat is
mal
kom jij
te sterven
tijdens de
oorlogsstrijd dan
ga jij
echt alleen
die moeilijke
eeuwige reis
voor jouw
bevelhebber was
je een
soldatennummer nou
de volgende
maar weer
je lijkt
wel niet
wijs…
Op de tochten (deel II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Ik aanvaard de aanvaarding,
of dans en dans niet,
ik bijt of word mij gebeten,
of bloos en bloos niet,
en kijk nog eenmaal achterom,
en staar wat in de eeuwigheid.…
Anish Kapoor
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.736 Ik ben in een echt bloedmoment
rood is altijd in het middelpunt geweest
hoewel ik veel treurige dingen heb gedaan
toch was er rood en vreugdevol
rood is lichamelijk, maar het gaat
naar zwart diep naar binnen
rood is een afdaling naar de hel
de onbekende eeuwige herhaling
rood gaat ook naar geel
waar het licht is, het leven
rood gaat…
sterk hoewel breekbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 we bewegen hemel en aarde
en treden de tijd met gehavend
hoofd tegemoet
sterk hoewel breekbaar
smeken we Kronos niet noch treuren we
bij de eeuwig rouwende cypres
we leunen tegen een oude boom
heffen het glas op de dingen
die blijven en op vrede
met onze vergankelijkheid…
Attention Deficit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
342 Het schreeuwen om aandacht kent geen tekort
zolang de bron niet uitgeput is, het levensvatbaar oerboek
van de mens
waar waarheden goden zijn,
orakels slechts woorden
die geen ander gevoel kennen
dan eerzucht en wraak
en die eeuwige macht;
alleen een wang die keert
een vrouw die je voelt,
met haar hand die de
aandacht versterkt, niet…
Dacht ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
175 Maar in elk geval een metrum
Op jouw maten,
Die pregnant hun significantie
Voor mijn passie tonen,
Zodoende wil ik verhalen van
Verloren gedachten,
Die erop wachten om tot
Uiting te komen,
Door van zich te doen horen
In verdichte eeuwigheid.…
Mijn recht van spreken over Vaccinatie
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
705 Vrijheid is waar wij allen naar verlangen en streven
Overtuigd zijn in doen en laten en ook zo ernaar leven
Gelijk in bereik tolerant en begripvol
Respect voor ieders keuze ook al lijkt het soms niet zinvol
krijg ik hier een getuige want deze rechtstaat wil ons buigen
ons verplichten om zomaar een goedje in ons lichaam te laten spuiten
ook al…
Vriend
hartenkreet
4.4 met 176 stemmen
151.795 Je hebt iemand nodig,
eerlijk en oprecht.
Die, als het er op aan komt
voor je bidt en voor je vecht.
Pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient,
Dan pas kan je zeggen...
Ik heb een vriend.…
Niet toerekeningsvatbaar!
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
803 Niet toerekeningsvatbaar.
ben je, als je niet meer weet wat je doet
als het mooi verpakt moet worden
als je een reden nodig hebt,
of juist niet.
Niet toerekeningsvatbaar
als je daden worden vergoelijkt
als krankzinnige dingen worden bedekt,
niet met de mantel der liefde maar
met de toerekeningmantel!
Een verklaring is niet nodig, een mantel…
Klokje rond
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
764 Ik heb het klokje rond
geslapen
Was er eigenlijk aan toe
Verbaasd wakker kijkend
in de rondte
nog steeds wat duf,
een beetje moe,
zie ‘k mijn wekker
staan.
Vierkant!…
Hoogtevrees
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
641 Door hoogtevrees
omgeven
sprak zij met angst
en beven.
Hoogmoed komt voor de val.
’t Is daarom dat zij beval:
Springen is ’t
laatste dat ik doen zal.…
Alles heeft een reden
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
3.018 Dat ik je tegenkwam,
je ontmoette
Jaren lief en leed deelde,
het is voorbij.
Dat ik je vriendschap
koesterde tot het over was,
het is voorbij.
Dat ik alle kleine geheimen
met je deelde net als de grote
tot je mijn ziel raakte
toen was ’t voorbij.…
Mijn schaduw
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.169 Er zijn van die dagen,
dan loop ik me voorbij
Dat kan toch helemaal niet
want mijn schaduw
houdt me bij!
Er zijn van die dagen
dan doe ik helemaal niks
Dat geldt ook voor mijn schaduw
overwerken doet ie zich dan niet,
hij is dan vlak bij me.
Er zijn van die dagen,
dan doe ik van beiden iets
Dan doet mijn schaduw
ook nog wat…
Verstillen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
679 ondergedompeld in een rode vuurzee
is de verslagenheid daar waar
logica ver te zoeken lijkt
onschuldige zielen die aan het begin
stonden om de wereld te verkennen
hun horizon te verruimen
zich te laven aan het leven
werd nors verstoord
door meedogenloze kogels…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Het is nacht
en de wind speelt met de houten gong
de maan straalt
zachtmoedig
op de daken
de kamer is gevuld
met pianoklanken
klanken
die klimmen en dalen
In de stad
verstrijken de uren
gedwee
uren gevuld
met zoeken naar geluk
Zoeken
dat het geluk
verhult
Geluk
niet te vatten volheid!
Cafégeroezemoes -
geluiden
die…
Dageraad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
566 In heldere eenvoud zijn -
het verstaan zonder woorden
Niet verstrikt in droom en gedachte
die in golven gaan en komen
En in liefde gaan
het hart een kalme nachtzee -
lichtbundel die door het donker glijdt -
door een nieuwe dageraad gedragen…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.
Als ik daar…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 De olm staat mij nader toe in zijn nadenkendheid,
een gelijke taal ruist door ons heen, dezelfde strijd,
met wortels in het verleden en ziel in het kale zwerk,
onverbiddelijk torsen we samen het beknotte werk.
De uilen vliegen als bedoelde jaren uit ons weg,
angst wordt stilte, wordt houterig zonder enig overleg ,
waar de stam, vertakt tot…
Uit aarde en van turf dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.051 Woel me gedachten malend
Naar het eind van deze nacht
Slaap heeft het al weer
Verloren van dringende
Gedachten die door farmaco
Een tijdlang waren stilgelegd -
Nu zijn ze er weer, gedachten
Van toen, gedachten van nu,
Gedachten van straks als
Het leven er niet meer is
Dichtbij de aarde voel ik me nu
En de turf waaruit ik geboren…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
notitieboekje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
664 soms
wanneer je verre reizen maakt
dan moet je soms noteren
iets bijzonders misschien
of misschien iets heel gewoons
een mooie plek
een speciale ontmoeting
of
zomaar
een dood vogeltje
op het trottoir
dat je opeens
verdrietig maakt
een heerlijk gerecht
een telefoonnummer
reizigers die vrienden worden
of misschien zomaar…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 't Is de laatste roos van de zomer
die de ochtend begroet, alleen.
Bloemen die haar eens vergezelden,
zij verschrompelden één voor één.
En geen knop zal openbloeien
tot opnieuw de lente weer ontwaakt.
't Is de laatste roos van de zomer
die mij altijd weemoedig maakt.
Nu de laatste roos van de zomer
aan haar tocht naar de herfst begint…
Rust der ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Onrust vind ik alleen daar
waar rust ontbreekt...
steekt dan de pijn
in mijn borst, hoofd en geest
niet zo klein,
maar doet me
meer zeer
dan simpel verdriet.
Onrust in de ziel
is,
waar ik viel.
Daar waar rust is
tenslotte
koester ik
wat klopt, rust geeft
niks mis
mee is
maar juist
vrij en positief in me leeft.…
Liefhebben
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Ik ben iemand
die het leven
heel erg liefheeft
en de mensen om me heen;
zo erg zelfs,
dat mijn eigen leven
net even niet
belangrijk scheen.…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
het woord is aan hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 de laatste tijd heeft hij het gevoel
dat er geen speciale reden meer
is om langs te komen
hun verliefdheid schijnt al voorbij
als ze weer eens afspreken ruikt
hij een ander soort parfum. draagt
ze een ander kapsel en heeft ze
weinig tijd.
op zijn vraag wanneer ze elkaar weer
zullen ontmoeten zegt ze tamelijk
arrogant
geen idee , je weet…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 half zeven was het ongeveer toen ze
wakker schrok van het geluid
ze vermoedde dat het een kindje was
dat van hiernaast, het huilde
hij ontwaakte ook, langzaam…
ze gleed met haar hand over zijn gezicht
teder, ongelooflijk teder.
haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ze was zestien jaar en zag er bezorgd uit
helemaal niet als een gelukkige bruid
opeens een vreemde voor mij
in een witte jurk met buik
haar aanstaande leek zo uit de schoolbank
te zijn geplukt
ik weet nog tot op de dag van vandaag dat
“men “er schande van sprak
want er moest getrouwd worden aangezien
er een kindje zou komen.
ik begreep…