Alle inzendingen over niet zo oud als toen

15209 resultaten.

Sorteren op:

Stilte van verzadiging

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
berk, hij wil z’n blad en zaden niet langer vasthouden, zijn hand opent zich tot in de kern van het verteerde hart om die los te laten, skelet in een decor van de opkomende maan, die draait om zijn eigen wil en as in de groeven van de herinneringen, daarboven het onverstaanbare geprevel van de najaarsregen, roerloos leunen de oude…
pama4 november 2010Lees meer >

dag bureau

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
de lades zijn eruit getrokken hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood valse papieren wimpelen vertrouwen weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol dood wanneer vuur de uiteinden likken zou, zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald door harde leugens eerdaags moet de inhoud sterven in een oude doos maar eerst pak in mijn…
switi lobi28 november 2010Lees meer >

Eenvoud in verhaal

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 446
Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal, volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld langs klaverblad en gedorst hooi, blijft rusten aan de oevers van het water waar het riet in de fluisterende, wiegende wind murmelend het stil verhaal meezingt.…
Katty11 februari 2011Lees meer >

oorverdovend aanspreken

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 540
zij hebben nog iets van die oude boerenwijsheid: woorden wekken maar voorbeelden trekken. misschien, onbewust ,zijn ze geïnspireerd op die oeroude bijbelse zinsnede: geloof zonder de werken is door als een pier! die werkers van het eerste en laatste uur zijn voor mij : vuurtorens:licht in de duisternis.…
joz.le bruyn25 februari 2011Lees meer >

Ik bijzonder ?

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.514
geen bijzonder iemand, nooit heb ik de wereld verbijsterd… heb altijd oude vrouwen hun eigen takkenbossen laten sjouwen noch mensen van een wisse dood gered altijd vriendelijk, maar net op het randje beter wetend, tegen beter weten in schouderophalend, niets aan’t handje maar blijkbaar heb ik toch iets in mij wat jou heeft doen bekoren… je…

Apocalyps?

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
De Oermoeder sterft wordt aan verre hemelen met kind gekruisigd Alles wordt tot stof als oog en silhouet kruisen, degens begraven De dorstige mens drinkt het gif uit haar wonden van dode handen Uit een nieuwe kern onder een oud gesternte werd zij geboren Op helblauwe kraters van de zoekende mensheid rust een felle zon Zijn stralen…

City Lights

gedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.198
Het is het stadsplein van een oude prent. Tientallen stegen komen er op uit. Poort, boog en standbeeld, alles is present. Traag loop ik op het stralend marmer af. Het is, hoe kan het anders, volle maan. Een uil roept. In de verte klinkt geblaf. Ik zie mijn moeder op de sokkel staan.…

Vox humana

gedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 10.220
In een klein dijkhuis staat, ziet hij door ’t uitvergrote raam, het oude orgel bijna naakt. Over de toetsen ligt een loper. Tussen de twee koop’ren kandelaars staat een gezangboek open. Hij hoort weer het astmatisch steunen: loflied of klaagzang – eender zeurt deze muziek, tot hij die deur snel weer vergrendelt.…

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…

de kerkklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
De kerkklok klinkt in de verte zo vertrouwd en oud, ik zie meteen de grote ruimte van de stad en de omgeving voor me, uitgestrekt en de straten en steegjes vol van arbeid van bakkers, slagers, boekwinkels, cafe's, ateliers en de pleinen met standbeelden o.a.. Geborgen in mijn kleine kamer sta ik op en zet koffie.…
c. paris1 september 2011Lees meer >

BANK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 742
Overdag is het stil; Een oud heertje of een vrouw, Zij zoeken warmte op mijn rug. Is de zon dan weg, dan gaan ze gauw Naar huis, heel vlug terug. Dan wordt het druk! Ik zie niet veel, Als vriendje maan er niet is, Maar als hij schijnt, weet ik het grootste deel Van wat liefde is...gewis. Maar ik ben een bank En ben van hout.…

PRESTON ENGELAND

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
In het land van oude wetten Vechten kinderen in een kooi Toeschouwers van laag allooi Volgen gretig hun vedetten Bobby’s kunnen niets beletten Toys en Indianentooi Zijn vervangen door gegooi Stompen, slaan en wonden betten Anders gooit hij vast met stenen Naar een bus of draagt een mes Zegt een vader van zijn zoon Nee dan liever tegen…

Het zwijn en zijn zonnestralen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 882
Stofjas in de stroom danst met vonken voor hij vlam vat en het zwijn dat daar de ham at, naast de stronken in dat oude grijze bos, kan vanuit zijn kikkerperspectief maan noch zonnestralen zien. De halfgod lacht.…

donjon

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 491
de haard vertelt me beurtelings van blauw en gele vlammen in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt had ik gevraagd om liefde rond de omvang van mijn zijn maar het was groots, geen uitgedachte woorden, slechts de ronde toon van vrienden die hun vreugde vonden en de ogen van mijn pijn tijdloos dikke muren houden oude levens vast…

Een Oranjesupporter

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
Ik heb dus ook vannacht weer niet geslapen Die hele wedstrijd bonkte door mijn hoofd We hadden toch een kans of vier geschapen En eventjes had ik erin geloofd Ik heb een poos de moed erin gehouden (Er zijn wel twintig biertjes doorgegaan) Maar nu is alles verder bij het oude De fan kan gaan, hij heeft zijn plicht gedaan Ik haal de vaantjes…

NOTRE DAME CHARTRES

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Ze stond wat kleintjes onderaan mijn treden Waarop een jongerenkoor oude gebeden In kerklatijn voor mij stond uit te voeren Zij zag, als ik, hoe vele kralensnoeren Door niet te tellen mensenvingers gleden Hoe zij eeuwenlang het geloof beleden Aanwezigheid van heiligheid ervoeren Van Iets dat groot en onbenoembaar was Hen klein, nietig en…

ALEXANDRE JOLLIEN (1)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Jij, bouwsel van gewoonten en verlangen Besef dat het je nimmer zal gelukken Om welzijn uit je toekomstbeeld te plukken Of onlust aan een zondebok te hangen Je holt je hele leventje door gangen Achter een etensbak vol droom en nukken Zoals een hond achter oud brood, aan stukken Gescheurd door een bazin vol ratelslangen Je wezen valt niet…

Yippie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Je bent mijn zonnestraal In deze natte zomer Het lichtpuntje In deze donkere tijd De muze van deze oude dromer Het besef van mijn verloren jaren Die ik met jou had moeten delen Ze zijn vervlogen, kwijt Jij bent de ster Waarnaar ik stond te zoeken Jaar na jaar Bij iedere heldere nacht Het cadeau Dat ik bij toeval heb gekregen En dat ik…
Hookie20 juli 2012Lees meer >

DE DAG

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Bij het boscafé geeft een reusachtige eik koelte tot denken; mocht de oude druïde hier zijn wonderdrank brouwen... 't Ochtendgloren glimt: een dag begint, gelijk aan alle andere, maar bewaart weer als altijd ongekende pracht of smart.…
Han Messie5 augustus 2012Lees meer >

Terwijl de tijd verstrijkt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 864
Ze wil hier niet meer weg niet terug naar het lege huis waar alleen nog wat bloemen langzaam staan te sterven in een oude breekbare vaas dus zit ze maar te wachten terwijl de tijd verstrijkt met gesloten ogen verhult het donker soms wat van de twijfel de kunst van navigeren in het wankele duister is te varen op gevoel tastend naar…
geeraardt16 november 2012Lees meer >

December

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Uw bijbelse fantomen Benauwen mij, gij oude tang! O maand van preek en psalmgezang! O gloriemaand der vromen! December: duurt gij maandenlang? Zal ’t nieuwe jaar ooit komen? Ik ben door uw bekeringsdrang Zo in de zeik genomen Dat in mijn bangste dromen Ik u zelfs bied de and’re wang. December: duurt gij maandenlang?…
Katja Bruning23 december 2012Lees meer >

mijn vriend,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
steeds wanneer de dagen lengen het licht begint te spreken en afstanden zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw mond en ratelt het oude hart als nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden als steeds een beving mij verjaagt en lieden die de muren willen dragen op gescheurde fundamenten…
elze22 februari 2013Lees meer >

Dansen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 688
Dansen is plezier voor twee Dansen doe je voor je plezier Een quick-quick-slow een tango een cha-cha-cha alles is mogelijk Zolang je er maar fun aan beleeft Dit is ook een goede lichaamsbeweging Voor jong en oud Of je nu een tiener of een senior bent Alles kan als je er maar plezier aan beleeft Maar er is meer dan alleen dansen Samen leren…

Houden van mensen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Mensen groot of klein In een dorp of in de stad, de bus of in de trein Mensen zwart of wit In alle werelddelen, een mens waar pit in zit Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen Wie goed doet, goed ontmoet Mensen jong of oud In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud Mensen lelijk of mooi Van binnen en van buiten…

Gebroken graven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Tegen het eind van Wat een nacht moet Zijn geweest - in de Barensweeën van de Schemering die de Ochtend moeizaam Geboren doet worden - Word ik op het kerkhof Van gebroken graven Begroet door een oude Man met een schitterende Zilveren baard die mij Het verhaal van zijn dood Vertelt - en terwijl de Eerste zilvermeeuw boven…

waterig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
(de regen krult rond oude stenen en gebogen gras buigt eerbied naar de grond) mijn droge mond snakt moeizaam naar een kleine dronk, ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten buiten, in de kilte van vandaag laat ik ze graag hun gang weer gaan opeengestapeld staan ze toch te wachten tot hun korte duur -slechts wetend- uit mijn…

Twee voor elf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
verdeelt groene weiden grijze oorden onherbergzaam wit Wagons vol onzinnige gedachten stiltecoupés zwaar van gedwongen zwijgzaamheid Razen onder lage luchten en hemelsblauwe daken van stad naar stad van klok naar klok gedragen door geduld van het ijzeren web Op het perron staat een man gedoken in zijn jas van weemoed siddert zijn oude…

Prikkeldraad

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Om oude wonden te laten helen. Om het prikkeldraad door te knippen. Namens hen die toen moesten gaan.…

Gif

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
- de oude vrouw zucht - Nu is een flits door het heden, een geldversnipperde levensmoeheid die zwart niet meer onderscheid van wit. - haar wandelstok tikt langzaam - De straat maakt geluiden die niemand verstaat. - op een kruispunt staat ze stil - Uren zijn te klein voor woorden en lossen op in een lege ruimte.…

Thuiskomen 2

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 742
Dan steek ik de sleutel in het slot van de kunststof voordeur en draai ‘m voor de zoveelste maal alweer, om Een soort verwachting, een beetje een mengeling van hoop en twijfel, en tegen beter weten in, doet iets met mijn buikspieren God mag weten waarom Je zelf gek maken, heet dat, maar wie ben ik Ik laat me in de oude fauteuil…
Peterdw.5 februari 2014Lees meer >