15209 resultaten.
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen,
daarboven het onverstaanbare
geprevel van de najaarsregen,
roerloos leunen de oude…
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal,
volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld
langs klaverblad en gedorst hooi,
blijft rusten aan de oevers van het water
waar het riet in de fluisterende, wiegende wind
murmelend het stil verhaal meezingt.…
oorverdovend aanspreken
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
540 zij hebben nog iets van die oude boerenwijsheid:
woorden wekken maar voorbeelden trekken.
misschien, onbewust ,zijn ze geïnspireerd
op die oeroude bijbelse zinsnede:
geloof zonder de werken
is door als een pier!
die werkers van het eerste en laatste uur
zijn voor mij :
vuurtorens:licht in de duisternis.…
Ik bijzonder ?
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.514 geen bijzonder iemand, nooit
heb ik de wereld verbijsterd…
heb altijd oude vrouwen hun
eigen takkenbossen laten sjouwen
noch mensen van een wisse dood gered
altijd vriendelijk, maar net op het randje
beter wetend, tegen beter weten in
schouderophalend, niets aan’t handje
maar blijkbaar heb ik toch iets in mij
wat jou heeft doen bekoren…
je…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 De Oermoeder sterft
wordt aan verre hemelen
met kind gekruisigd
Alles wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen…
City Lights
gedicht
4.0 met 8 stemmen
9.198 Het is het stadsplein van een oude prent.
Tientallen stegen komen er op uit.
Poort, boog en standbeeld, alles is present.
Traag loop ik op het stralend marmer af.
Het is, hoe kan het anders, volle maan.
Een uil roept. In de verte klinkt geblaf.
Ik zie mijn moeder op de sokkel staan.…
Vox humana
gedicht
2.8 met 10 stemmen
10.220 In een klein dijkhuis staat,
ziet hij door ’t uitvergrote raam,
het oude orgel bijna naakt.
Over de toetsen ligt een loper.
Tussen de twee koop’ren kandelaars
staat een gezangboek open.
Hij hoort weer het astmatisch steunen:
loflied of klaagzang – eender zeurt
deze muziek, tot hij die deur
snel weer vergrendelt.…
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
de kerkklok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 De kerkklok klinkt in de verte zo vertrouwd
en oud, ik zie meteen de grote ruimte van de
stad en de omgeving voor me, uitgestrekt en
de straten en steegjes vol van arbeid van
bakkers, slagers, boekwinkels, cafe's, ateliers
en de pleinen met standbeelden o.a.. Geborgen
in mijn kleine kamer sta ik op en zet koffie.…
BANK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Overdag is het stil;
Een oud heertje of een vrouw,
Zij zoeken warmte op mijn rug.
Is de zon dan weg, dan gaan ze gauw
Naar huis, heel vlug terug.
Dan wordt het druk!
Ik zie niet veel,
Als vriendje maan er niet is,
Maar als hij schijnt, weet ik het grootste deel
Van wat liefde is...gewis.
Maar ik ben een bank
En ben van hout.…
PRESTON ENGELAND
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
450 In het land van oude wetten
Vechten kinderen in een kooi
Toeschouwers van laag allooi
Volgen gretig hun vedetten
Bobby’s kunnen niets beletten
Toys en Indianentooi
Zijn vervangen door gegooi
Stompen, slaan en wonden betten
Anders gooit hij vast met stenen
Naar een bus of draagt een mes
Zegt een vader van zijn zoon
Nee dan liever tegen…
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Stofjas
in de stroom
danst met vonken
voor hij vlam vat
en het zwijn
dat daar de ham at,
naast de stronken
in dat oude grijze bos,
kan vanuit zijn kikkerperspectief
maan noch zonnestralen zien.
De halfgod lacht.…
donjon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
491 de haard vertelt me beurtelings van blauw en
gele vlammen
in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt
had ik gevraagd om liefde rond de omvang
van mijn zijn
maar het was groots, geen uitgedachte
woorden, slechts de ronde toon
van vrienden die hun vreugde vonden
en de ogen van mijn pijn
tijdloos dikke muren houden oude levens vast…
Een Oranjesupporter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
668 Ik heb dus ook vannacht weer niet geslapen
Die hele wedstrijd bonkte door mijn hoofd
We hadden toch een kans of vier geschapen
En eventjes had ik erin geloofd
Ik heb een poos de moed erin gehouden
(Er zijn wel twintig biertjes doorgegaan)
Maar nu is alles verder bij het oude
De fan kan gaan, hij heeft zijn plicht gedaan
Ik haal de vaantjes…
NOTRE DAME CHARTRES
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 Ze stond wat kleintjes onderaan mijn treden
Waarop een jongerenkoor oude gebeden
In kerklatijn voor mij stond uit te voeren
Zij zag, als ik, hoe vele kralensnoeren
Door niet te tellen mensenvingers gleden
Hoe zij eeuwenlang het geloof beleden
Aanwezigheid van heiligheid ervoeren
Van Iets dat groot en onbenoembaar was
Hen klein, nietig en…
ALEXANDRE JOLLIEN (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Jij, bouwsel van gewoonten en verlangen
Besef dat het je nimmer zal gelukken
Om welzijn uit je toekomstbeeld te plukken
Of onlust aan een zondebok te hangen
Je holt je hele leventje door gangen
Achter een etensbak vol droom en nukken
Zoals een hond achter oud brood, aan stukken
Gescheurd door een bazin vol ratelslangen
Je wezen valt niet…
Yippie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 Je bent mijn zonnestraal
In deze natte zomer
Het lichtpuntje
In deze donkere tijd
De muze van deze oude dromer
Het besef van mijn verloren jaren
Die ik met jou had moeten delen
Ze zijn vervlogen, kwijt
Jij bent de ster
Waarnaar ik stond te zoeken
Jaar na jaar
Bij iedere heldere nacht
Het cadeau
Dat ik bij toeval heb gekregen
En dat ik…
DE DAG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 Bij het boscafé
geeft een reusachtige eik
koelte tot denken;
mocht de oude druïde
hier zijn wonderdrank brouwen...
't Ochtendgloren glimt:
een dag begint, gelijk aan
alle andere,
maar bewaart weer als altijd
ongekende pracht of smart.…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
December
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.387 Uw bijbelse fantomen
Benauwen mij, gij oude tang!
O maand van preek en psalmgezang!
O gloriemaand der vromen!
December: duurt gij maandenlang?
Zal ’t nieuwe jaar ooit komen?
Ik ben door uw bekeringsdrang
Zo in de zeik genomen
Dat in mijn bangste dromen
Ik u zelfs bied de and’re wang.
December: duurt gij maandenlang?…
mijn vriend,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 steeds wanneer de dagen lengen
het licht begint te spreken en afstanden
zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw
mond en ratelt het oude hart als
nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen
hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden
als steeds een beving mij verjaagt
en lieden die de muren willen dragen
op gescheurde fundamenten…
Dansen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Dansen is plezier voor twee
Dansen doe je voor je plezier
Een quick-quick-slow een tango een cha-cha-cha alles is mogelijk
Zolang je er maar fun aan beleeft
Dit is ook een goede lichaamsbeweging
Voor jong en oud
Of je nu een tiener of een senior bent
Alles kan als je er maar plezier aan beleeft
Maar er is meer dan alleen dansen
Samen leren…
Houden van mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 Mensen groot of klein
In een dorp of in de stad, de bus of in de trein
Mensen zwart of wit
In alle werelddelen, een mens waar pit in zit
Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen
Wie goed doet, goed ontmoet
Mensen jong of oud
In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud
Mensen lelijk of mooi
Van binnen en van buiten…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 Tegen het eind van
Wat een nacht moet
Zijn geweest - in de
Barensweeën van de
Schemering die de
Ochtend moeizaam
Geboren doet worden -
Word ik op het kerkhof
Van gebroken graven
Begroet door een oude
Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Twee voor elf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 verdeelt groene
weiden
grijze oorden onherbergzaam
wit
Wagons vol onzinnige
gedachten
stiltecoupés zwaar van
gedwongen zwijgzaamheid
Razen onder lage luchten
en hemelsblauwe daken
van stad naar stad
van klok naar klok
gedragen door geduld van
het ijzeren web
Op het perron staat een man
gedoken in zijn jas
van weemoed siddert zijn
oude…
Prikkeldraad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.085 Om oude wonden te laten helen.
Om het prikkeldraad door te knippen.
Namens hen die toen moesten gaan.…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - de oude vrouw zucht -
Nu is een flits door het heden,
een geldversnipperde levensmoeheid
die zwart niet meer onderscheid van wit.
- haar wandelstok tikt langzaam -
De straat maakt geluiden
die niemand verstaat.
- op een kruispunt staat ze stil -
Uren zijn te klein voor woorden
en lossen op in een lege ruimte.…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 Dan steek ik de sleutel in het slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de oude fauteuil…