7289 resultaten.
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet het lemmet niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt stemmen in je geest
je hart maakt overuren, de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit
de laatste brieven waren zinnenloos
door de zwarte…
Trage beer
gedicht
3.3 met 276 stemmen
48.673 niemandsland,
Een trage beer met ingepakte klauwen
Als vroeg mislukte koudefront soldaat
Besloot ik toen voorgoed te deserteren,
Zo'n ijsvloer is een bodem van verraad
Hoewel ook warme grond me tegen staat
Sinds ik ontdekte dat men trage beren
Leert dansen op een gloeiend hete plaat
---------------------------------------------------
Uit: Zwart…
vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.194 De nachten dwalen
in een donker paradijs,
als dan het zwart
zijn gloed verliest,
is daar het onbestemde grijs,
treurend aan de horizon.
De nevel gaat niet weg,
ze ligt omsloten
in een waas van ijle lucht
die nu en dan weer vlucht
naar stil verlangen
van horizon tot horizon.…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 door nacht en dauw al urenlang verborgen
ontwaak ik elders in mijn eigen tuin
bezeer me dwalend aan de hopen puin
en voel de angst die mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen…
dan verknekelt verstand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.373 breek sterren
uit Gods firmament
doof koude vuren
in bakken cement
verhard ze in tijd
in het zwart van de gaten
zoekt de hemel zich kwijt
splijt de maan in
haar laatste kwartieren
dan is er geen licht
om de dood te versieren
geel is de schaduw
het duister legt af
in de kou van het graf
dan verknekelt verstand
in het botsen van botten…
en ... hoe gaat het met je?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.407 de hoofdpijn valt niet langer te verdragen
het zwarte geld is op, nu sta ik rood
de hond is ziek, m’n chef is hersendood
m’n dochter (15) loopt op alle dagen
m’n schoonmoeder probeert me te behagen
ze klimt, in negligé gehuld, op schoot
m’n zoon doet alles wat de Heer verbood
ik word door vrouw en kinderen geslagen
collega’s zijn aan stoelpoten…
Troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.203 Wanneer mijn verdriet 't verre sterrenlicht streelt en
ondragelijke herinneringen de dagen opsommen
wanneer ik denk hoe de mens is, alleen
mengsel van geuren, dromen en kleuren
snel vervagend in de stroom van de tijd en
zonnebloemen, zwart, naar de grond staren
met honderden vragen verzwaard, wanneer
de maan als vergeten parel in een juwelendoos…
Werelds gevoel
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
711 Kleuren bestaan uit veel meer dan zwart en wit
en ook alle rondingen kennen opeens hoeken
de woestijn wordt groen en de zee verdroogt
niets is meer zoals het ooit is geweest.…
Jeunesse dorée
gedicht
3.9 met 21 stemmen
13.478 De steden blonken zwart als kaviaar.
---------------------------------------------------
uit: ''s Zomers stinken alle steden', 1997.…
Ik ben een moordenaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
839 Ik zie zwart-wit. Het is een cryptogram.
Merkwaardig zijn de woorden hier omschreven:
Gehandicapt jong dier. Bedoeld wordt lam.
Een werkwoordsvorm in 't woud - is dat een stam?
O, mijn gepeins duurt lang - ofwel oneven.
Ik pleeg met lust een moord als tijdverdrijf
en dood de tijd. Verleden tijd is stond.…
Bagdad
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
660 Je ziet haar op de televisie gaan,
een vrouw zo diep gehuld in zwart
en dan ineens die klap, die smart,
te veel voor doodgewoon een traan.
Haar armen die in de rondte slaan,
haar wild gekrijs als zijn gezicht
nog witter dan het bleekste licht
verschijnt onder een doek vandaan.…
Jouw tour de poëzie
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.955 jouw huis in zand geklommen
van geleende korrels, duimtoppen hoog
zoemt in mijn oren
droom mij jou in een land
van fris lentegroen
en mijn gedroomde huis
op kousenvoeten van slapeloze nacht
is een stad zonder keurslijf
de zon trekt jouw zwarte maan denken eruit
stort ik volle zinnen met dauwdruppels uit
totdat alles in jou glinstert
leg…
Expositieruimte
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
440 Wij willen zwarte ogen boven witte tanden
blauwtongzoenen diep in de hals
striemen over maatwerkhart zien kloppen
af en toe. Kermen in een kromme hoek
geluk stukslaan rechtop gespierde benen
staan en ferm afgemeten passen nemen.
Wij willen stilstaan en tenen krommen.…
sirocco
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 spreek sporadisch fluisterend, mijn lief
en vertaal het in lichaamstaal
houd het water kokend aan de praat
in je nachtkleren en ochtendhumeur
en zet je lippen aan dat warme vocht
laat me het zilte van je mond kussen
en proeven van de jij waar ik naar zocht
in de zwarte schaduw van een zomers terras
wentel welig zuchtend, mijn lief
en…
ongeleide gedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 om aan je te denken
misschien een gehavende vleugel te strelen
ontelbare malen gezet om te schrijven (aan jou
over jou, voor jou) maar alles blijft blanco
terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen
zou de mooiste stukken kunnen componeren
als de muziek mij alleen maar vinden wilde
even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden
verschijnen zwarte…
winterjas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.156 zijn mooiste hemd, de marineblauwe
en de wind woei en de vliet bevroor
eerder dan het jaar daarvoor
de hoest kwam en liet hem niet alleen
hing droog en koortsig om hem heen
hing aan de balken van ons huis
om zijn nek als een lodenkruis
en de wind woei uit het noorden
vanuit verkilde oorden
die dag bleef hij in de bedstee
en spuwde zwart…
Gek, gekker, het gekst
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
923 het moet niet gekker worden
nu geeft Cruijff Verdonk de schuld
"uitschakeling was niet gebeurd,
als de naturalisatie was vervuld"
tenminste, zo beschrijft de krant
het zwart/wit gedrukt Oranje-betoog
van onze grote Johan Cruijff
die recht door zee is, nimmer loog
het is dus duidelijk een politiek spel
winst of verlies op het groene veld…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde
stemmen van jeugd in vreemde talen
zij zijn hier op bezoek, vervelen zich
krassen hun namen in houten palen
Stemmig zwart…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
Angsten zullen verslaan
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
764 Mijn ogen bloedden tranen rood
door het diep verwonde hart
dat opeens stilstond bij de laatste klap
en eventjes werd alles zwart.
De wereld tolde voor mijn ogen
ik zigzagde van links naar rechts
totdat mijn ogen zich weer openden
een nacht voorbij, ik droomde slechts.…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken spreken in de verte
geven waarheid aan de nacht
laten mij de hoop bekijken
als het zwart…
Bitterkoekjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.698 Zinnen dansen pirouetten
in het rond en immer rond
ideeën slechts nog silhouetten;
jouw oorlog vecht je aan het front
waar letters snauwen, bijten, snijden
woordenbloed een helder rood
veroorzaakt door een donker lijden
zwarte zielen; haat is groot.…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
tandman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 zijn welbevinden hangt af
van de staat van zijn gebit
staat elk stukje brokkelwit
nog wel in het gelid of
zijn er deserteurs of
verbergt het zich achter wat geel
wat bruin of zelfs een beetje zwart?…
Sterven van een lief konijn
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
1.189 Onze lieve schat ons zwart konijn
Met op zijn neus dat witte vlekje
Is bezig zijn laatste adem uit te blazen
Hoe erg kan het sterven voor haar zijn
Acht jaar heeft ze ons liefde gegeven
Uitgeteerd kijkt ze me smekend aan
Wil mij nog eens geen voer maar liefde geven
Ach lieve baas het is zowat met mij gedaan
Ik hunker naar je strelend aaien…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 De maan,
De maan stort zwart op hun slapen.
---------------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart…
Nieuwe stijl
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.511 Bleke neuzen en dunne schenen,
Stijve boord en lange jas,
Sluike haren, witte das,
Kwijnende ogen, spillebenen,
Hoge hoed en lange stok,
Vale wangen, hoge kragen,
Diepe zuchten, mensbeklagen,
Vrome blikken, zwarte rok,
Erfzonde en predicatie,
Kerkbezoeker, kostersmaat,
Bijbelworm en tekstenvraat,
Satanas, predestinatie,
Openbaring, eeuwig…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…