6819 resultaten.
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 ik start de motor
plankgas de snelweg op
sigaret aansteken
blikje energy drink open gedaan
op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen…
PLANTAGE JOHANNESBURG
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
552 Rust en Werk
Zachte fluitmuziek van Pak Rebo
- de gamelansmid in mijn jeugd -
vult de dalen der wolkenparade
aan het puur blauwe hemelgewelf
Beneden naast mij
de zonbeschenen violette strijd
van krabben en koetais
Even was ik bevreesd
in een angstige droom
zag ik de klauwen van de dood
Maar later
gekomen bij mijn positieven
herinner…
Launching the Boat
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.672 De last sleept over eb
modder en slip bedekte
blootgelegde schuur en
vuur vonkstenen
Onomstreden onheilspellend
krassend over de pas gestopte
tot flinterdun vloeipapier
versleten aangevreten
schimmelpanelen
Het zand tussen de aangeslagen
stukgebeten pijpsteel tanden
wrijft langs de ontblote zenuw
einden teneinde de herinnering
van heel…
Wie zegt mij dat het verraad
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.460 slechts zolang de herinnering nog werkt
is mijn leven mijn eigen bezit,
onverschillig of het bestaat
uit vervoering of nederlaag.
als ik opbreek en wakker word
in een nieuw maar ontworteld bestaan,
zal de schaduw weer naast mij staan
en ook onder de zuiderzon
zal het hart weer te rade gaan
met wat het ervoer en misdeed.…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 de trein verdween
het rode licht uit zicht
de verte in een bocht
het schrijnde kou
mensen schaduwden de stilte
herinneringen op de tocht
je had de dag in woorden
moeten vangen, alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 is meer van belang
dronken wielen draaien hun eigen wals
maar zij sloft volgens haar vaste patroon
wanneer ze hém begroet als verloren zoon
klinkt er plotseling een lach, ongekend vals
abrupt begint zij te zingen over de jordaan
de grachten, draaiorgels en bloemenkramen
over haar wang schuifelt zachtjes een traan
een flits brengt herinneringen…
Omaha Beach, 6 juni
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
847 Weet je iets
van Omaha Beach
ik zal het je zeggen
ik ben er geweest
ik heb het gezien
en heb het beleefd
't was in een droom
of als een film
het geweld van de vrede
en het krijsen van de herinnering
Nog zijn ze zichtbaar
kraters waar eens bommen vielen
nog zijn er resten
van de Atlantikwall
de gapende bunkers
van het zware geschut…
sigaret in de mondhoek
gedicht
2.4 met 39 stemmen
7.991 Herinnering aan
een autorit, voortglijdend over asfaltdek, scharnier
moet ingevet, dubbele deining, ergens nog
blauw licht komt aangezwaaid, schemert weg.
--------------------------
uit: 'Blauwe rijst', 2006.…
Straat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
561 afwisselend beeld
van wijsheid ligt op straat
tussen sjokkende mensen
op weg, maar altijd te laat,
zorgen stapelen zich
onder nieuwe reuze wolken
waar komen ze vandaan
is de humor nu vergeten,
om de hoek woont een weduwe
haar witte haren kleuren
soms de duistere nacht
met iets van leven in
het vergeten, het langzaam
niet meer herinneren…
Zuiderzeeballade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.457 speelde op een trekzak
met zijn zonverweerd gezicht
door zee gebikt zijn oude handen
flink gezouten schippersarmen
ruwgebonkt en hard als staal
twee ankers bovenaan gelicht
Hij speelde slepend aan de kade
er zijn zuiderzeeballade
zong van schermerwind die opstak
over zilt verdronken land
en van twee schoeners die vergingen
in een zee herinneringen…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 ademen
De stilte opvult
Zo schijn je geen weet te hebben
Van het bestaan van dingen
Dingen die anders zijn
Dat ook die dingen veranderen
Dat vergankelijkheid
Dromen doet slijten en het ontwaken kan stoppen
Dat de eenvoud van een man en een vrouw
En van het langzaam wakker worden
Of het vervallen in diepe slaap
Je als slechts een weke herinnering…
En dan ben je weg
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.480 en dan ben je weg
het zand glijdt uit mijn handen
misschien is dit het punt
waar mijn dromen stranden
en dan ben je weg
alles is verloren
al schreeuw ik nog zo hard
niemand wil het horen
en dan ben je weg
in mijn zomer komt geen zon meer op
alleen de herinneringen
waarin ik me verstop
dagenlang lig ik op bed
ik wil niet drinken wil…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en onbedekt
er zijn geen andere maten
de koffer is maar half vol
je kleding blijft hetzelfde
de dubbele bodem is in tact
met foto's en herinnering…
Liefdesspel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
774 overvallen door herinneringen
kijkend uit het venster
waar wacht ze op……
de belofte om op een dag te komen
van hem
die klinkt na in haar hartenklop
zo lang geloofde ze het
droomde ze het
maar nu de zomer
overging in het herfsten van de dagen
bladeren vallen gaan
weet ze dat die droom een sprookje was
samen er in geloven
maakte het…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 de gekregen kledij,
deze rustigere laag,
wij dragen ze allemaal
ze is onze etherische
herinnering aan verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed…
Spiegelglad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
587 aarzelend zet ze haar voeten neer
ze voelt ze wegglijden
een stevige arm
behoedt haar
voor vallen
in haar hoofd malen
gedachten en woorden
plus vergeten herinneringen
die zich een weg
naar haar hart banen
wat heeft wijsheid
te maken
met wat ze nu voelt
de weg van nee
is juist die
van de minste weerstand
zal ze nog eenmaal
klauteren…
De lege stoel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
844 Het is alweer een hele poos geleden
Maar de mooie herinneringen blijven
Het heimwee is niet te omschrijven
Vaak wordt gedacht aan het verleden
Maar helaas, vader is er niet meer
En het grote gemis blijft zo voelbaar
Hij stond altijd voor z’n gezin klaar
Het zal nooit weer zo zijn als weleer.…
Witte parel in zee...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.530 witblauwe huisjes
Ervaren de serene rust in dit wondere schouwspel
Deze magie heet Santorini
Het dorp waar de tijd geen tijd kent
Een schat verborgen in de Egeïsche zee
De smaak van souvlaki je verwent
In deze azuurblauwe wereld
zie ik een witte parel in de zee
Mijn hart huilt als ik het eiland verlaat
en neem de betovering in mijn herinnering…
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 zoals je ze kneedt
als een bakker zijn
beelden van brood
waartussen de wekker
afloopt en een paar
schoenen staan te wachten
op een warme jas in de winter
en blote voeten in de zomer
waartussen je thee zet
bij de koffie en toekijkt
hoe de klok de uren
fixeert met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd…
Laatste opdracht
gedicht
3.1 met 70 stemmen
17.990 Je zult me zoeken in het bos
van herinneringen en gebaren,
maar ik zal ergens kwijnen
in de dichte schaduw.
Je verliest me, mijn liefste, verliest me,
maar jij bent mijn land en mijn zee.
Ik zal je zoeken, ver, in vreemde landen,
omdat ik twee keer bannelinge ben.…
Verstikking
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
812 Vingers van lucht
Gevlochten uit flarden
Strekkend naar zielespinsels
Verbroken door een zucht
Het ontastbare geheel
Dringt door tot iedere vezel
Herinneringen verloren in de mist
Van het onzaligmakende verleden
Schrille kreten
Ontsnappen aan opeengeklemde snavels
Gebonden door strengen
Vlas door schikgodinnen geweven
Het zuchtende…
Ideetje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
951 Zo ben je drieëntachtig en verweerd,
Zijn lied en prijs nog slechts herinneringen.
Zo word je op een maandag gecremeerd.…
Vrijen op de wolken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 Je vertelt,
al is het in herinnering
nog steeds dezelfde droom
alsof het verlangen
niet meer is te vervangen
denk je aan
vrijen op de wolken
liefde zwijgzaam bedrijven
zoals het nooit eerder is geweest
lijven zijn in dromen verstrengeld
in hoopgevend zuchten, vibreren ze
als liefdesengelen vol geilheid
gelijk beesten, zo wild, en gewild…
Babyboomers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Onthutst staar je in de holle ogen van je eigen bestaan
waren wij dat die de wereld gingen veroveren
zijn wij dat achterhaald door de tijd
slepend in onze van idealen ontdane tredmolen
onze revolutie een beschamende herinnering.…
De Zomer Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 spatten uiteen op de dor droge grond
ogenschijnlijk zonder effect
toch luiden zij de overgang in
even nog lijkt de warmte
van de zomer te blijven hangen
maar de lucht grijst
en de wind wakkert aan
een rilling loopt langs mijn rug
jaren vervagen
het kind in mij loopt voorbij
verliefd, geliefde en weer alleen
samen met mij
herinneringen…
Opa
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.067 Maar verder komt hij niet meer,
herinneringen aan Marie, reeds vele
jaren geleden van hem heengegaan.
Steeds vager, haar gezicht, haar warmte,
haar handen, haar haren, haar geur...
Zijn oude hond rust aan zijn voeten,
heft zijn kop omhoog en likt zijn handen,
alsof ook hij haar mist, zo lijkt het.…
literaire bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
924 waarom zegt niemand
dat de aanwezigen die er waren
niet bestonden
al sprongen ze herhaaldelijk
bovenop het beeld van illusie
geeft het een roes van vrijheid
of wil men zichzelf onderstrepen;
een witte woordenvlag planten als herinnering
aan al dat moois van muzen, momenten
en letterkundige overgave
kan men bloemen laten groeien in oren…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 De tijd keert licht in schaduw om,
de kleurenbeelden trekken krom,
herleven kort, maar sterven dan voorgoed
in de hoge hoed van de herinnering.…