5935 resultaten.
Op de kindsheid
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.224 Met recht wordt uw gewaad veelvervig afgebeeld,
Terwijl gij met een aapje of met een vogel speelt:
Maar uw onzondig spel zal nooit u 't hart doen wroegen.
Gij zijt benijdenswaard, al streelt gij u met waan:
Want als we aandachtig 't oog op onze daden slaan,
Zijn wij zo kinds als gij, doch derven uw genoegen.…
zondagmiddag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 zon verwarmt het stadion volgestroomd met
levendige gesprekken de behaaglijke geur van
sigaretten warm aangeschurkt tegen jassen
het uitvoerig betoog van tabak de hemel welft
genegen over de opkomst van spelers
na de eerste helft is er een tegenslag een wolk
legt het veld naar een grijs vlak veroordelingen
van de tribune het spel wordt…
Medaillon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 hebben verworven in
de kamer voor eeuwig
Bladgoud
Siert wanden in die binnenkamer
Een andere ruimte vergaat
voor een belangrijk deel
heel triest
Het heden snelt naar het verleden
in termijn van kort naar lang
tijd heelt vele wonden
Gedeeld
door twee, is dit dán dus slechts de helft
De memorie speelt met tijd
die met zich laat spelen…
HONEY-MOON.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.075 Nu komt er geen storende duena,
geen hartloze voogd in het spel :
ze hadden malkander lief en
ze huwden en hadden het wel.
Zij wonen in het lachende huisken
vol bloemen en zonneschijn, -
dra zal er in 't mollige nestje
een piepend jong vogelke zijn.…
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 klaarte binnensijpelt
-voorspel tot de dag begint-
nestelt ze zich dieper in de lauwte van het bed,
de handen in de knusse warmte van haar schoot
waar sluimer van vertrouwd verlangen
weer vloeibaar wordt en zwelt tot aaibaarheid
wanneer een hand zich achteloos tot streling kromt,
en vingers traagzaam in beweging komen,
liefkozend eerst, dan speels…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 jij niet blijven wilde, maar toch het was sterker dat witte poeder, vergif
eerst is het koel het voelt lekker, een geestige wekker
dwalend zonder nadenken niet te weerstaan
het houdt mij vast die witte gast, kleurloos hard
het haalt me weg, weg uit wat, de wijsheid
ik wil het haten maar kan het niet laten
jij dacht dat je het wist
een spel…
Kijk dan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Ik kom net van een concert
van Supertramp, ja-ja,
die oudjes spelen nog steeds
en ik ging flink uit mijn dak,
onderdak in Wassenaar,
ik lever wat op vandaag de dag,
doe boeken die grof verkopen,
vlotte business, nix mis mee.
Maar kijk dan, wil je echt
met mij de liefde bedrijven?
Ben je compleet gestoord of zo?…
De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.722 ik hield daaruit als onontvreemdbaar deel
de troost van ’t eigen lied, wanneer ik stil gezeten,
des avonds, op de hoge berm een wijsje speel,
niet voor ’t heelal en de eeuwigheid, maar slechts voor ’t heden.
Dat maakt me een blijde dag te meer. En dat is veel.
--------------------------------------
uit: In den zoeten inval. (1955)…
Koerdische vrouw
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.285 Ik zag haar op de televisie,
ze glimlachte als geen ander
en haar haarlokken vielen
speels over haar mooie gezicht
ze kon zo in de Marie Claire
of de Cosmopolitan
maar naast haar zetel stond
een dreigende mitralleur.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouettes
heldere witte sjablonen op de
marmeren portieken van de horizon
de waterzon speelt met mijn blote
voeten op het koude beton, een
uitnodigend spel…
Verlichting
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
585 straalt een innerlijke zon die alle pijn verdooft
er zit een infrarode gloeidraad in ons mensenhart
die zacht gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
een warm gevoel welt in je borst: een bloesemknop gaat open
dan smelt de ijslaag die afstandelijk maakte en verward
er woont een symfonieorkest in onze mensenziel
dat zacht gaat spelen…
EENS MEIENS MORGENS VROEG
poëzie
4.6 met 16 stemmen
2.436 Eens meiens morgens vroeg
was ik opgestaan,
In een schoon boomgaardekijn
zoud' ik spelen gaan.
Daar vond ik drie jonkvrouwen staan.
d'Ene zong vore, d'ander zong na:
Harba lori fa,
Harba, harba lori fa,
Harba lori fa.…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan
't verduisterd even-beeld van roereloze abelen
om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en
die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan
en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan
van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Nog steeds spelen
kinderen onder de bloeiende linde,
geliefden geven elkaar rendez-vous,
ouderen worden niet moe
gezapig of fel,
onder de dorpsboom
woorden te uiten
van leven en dood,
terwijl de kerkklokken luiden,
zoals van oudsher.
Kostbare parel,
ware oase
waar allen zich laven,
alom geliefd en gekend:
ons Retiese Lént!…
Ben ik een dwaas...
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
656 vele keren
ga ik vroeg uit de veren
om te wandelen langs
weelderige bospaden
daar ben ik kind
met een verborgen spel
ik leef dan in fantasie
ongelofelijk wat ik zie
een boom wordt mens
met ogen, neus en haren
in dit sprookjesparadijs
met zijn hemelse geuren
een specht oefent subiet
op een kloppend lied
het mos sprankelt sterretjes…
Hoedjes van papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Als alle kinderen werden bekeken
als wachters met verwachting om
paden kiezen volgens een klare norm,
ongeduldige spelers in vlees en bloed,
spel en beweging gevoed naar eigen vorm,
ontspannen in de fantasie van natuurlijke
circulatie van libellen de lichtste vleugels
drogen gelijk de engelen, in alle
betrekkelijkheid, het licht gestolen…
De jonge Ludwig van B.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
476 Een jongen van elf leerde spelen
Van Johann Sebastian Bach
Das Wohltemperierte Clavier
Niet zomaar van blad als zo velen
Maar horend met zijn geestesoor
Alle noten in de partituur
En wie hij als jongeling zag,
Bij wie hij in Wenen studeerde
Was een ander genie, Amadeus:
"Op hem moet ge letten, want eens
Zal hij overal van zich doen…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 Het werd een
ritmische spel op het linnen
die de golven zingen liet
in het getij van eb en vloed,
je had al gewonnen voor je was
begonnen, passie verpakt in
felste tinten en het luiste oker
die zich om je vinger draait,
je gebruikt beider handen in
de perceptie van je karakter
een rusteloze signatuur
bespeelt het zachtste dons…
Hexagoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 tussen de blauwe basten van een winterbos
stonden we daar kopkluivend klinkt zo smeuïg
tegen de bleke berken blote billen
haar kerndier een scarabee
en ik een stinkzwam dippend doodshoofdaapje
nooit noemde ik haar liefje
en schampte niets dan het oppervlak
ik rustte mijn ballen en liet haar ruiken
dit ben ik
lekker spelen vond ze dat…
Nouri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
774 gebroken
Je jeugdige beminnelijkheid
Je liefde voor je ouders
Broers of zussen
in de knop gebroken
nog voordat jij de hand mocht vragen
van haar die jij zoals het hoort
op handen deze wereld rond zou dragen
in de knop gebroken
nog voordat jij goed en wel
de bal de eer de roem
voorgoed kon opeisen
om kleur te geven aan het mooiste spel…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Door haar hoofd spelen de gedachten.
Met een glimlach worden ze begroet.
Luisterend en kijkend, laat ze zich
overspoelen door een enorme overvloed.
Gedragen… met wilskracht en een beetje moed,
kan ze zeggen: “ Het leven is goed.”…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 De weidebloemen met
hun heerlijke geur
spelen een wedstrijdje:
Wie heeft de mooiste kleur?
Het koren deint heel zachtjes
mee met de wind.
Dat weggetje, daar bij de sloot,
lijkt net een kronkelend lint.
De bomen staan roerloos
bij het rimpelloze water.
In het riet een paar eenden
met hun luid gesnater.…
Emerson Lake & Palmer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
549 diep verlangen
als golven van de zee
Te diep is m'n liefde
die ik schuil hield
Tot een stormwind
haar uit zee rukt
en naar jou toe stroomt
Als een lied
niet goed gestemd,
niet goed getimed
Maar ik zet het graag
per se voor jou op rijm
Zo is het leven
Geef je, leef je
van dag tot dag
Is er geen lied
dat ik voor jou
kan spelen…
Kijk op 't jat
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
423 Het volk van Geert is soms best slap bij kas
Het denkt nooit eens aan dijn, alleen aan mijn
Volk eerst, wil dat naast brood ook spelen zijn
Draagt wel van bont een dikke winterjas
Wel tweedehands, of anders wel gejat
Net als bij jumbo, daar verdient men zat!…
Geen schroeven of bouten maar stapelen als LEGO
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
934 homofieltje
3 jaren kolonies (half jaar totaal)
zouden me sterken tot een heterofieltje
maar wat de onrust (v.v.) echt temperde dat was
lego met iedere week een vers doosje lego
van m'n vader, die ook met me ging stoeien
en die geboeid keek naar mijn lego-resultaten
intens gelukkig was ik in het, dat Deense legospel
lego nam ik mee in het spel…
Opgescheten Politiek
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
489 Ze spelen het volk voor domme klant,
En verkopen hoop met gladde hand.
Vandaag verontwaardigd, morgen akkoord,
zo wordt hun moraal wel telkens vermoord.
En wij — wij slikken, wij stemmen, wij dromen,
denken steeds dat er iets goeds zal komen.
Maar eerlijk? Dit hele toneelstuk is stuk,
het draait om stoelendans, status en geluk.…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Flarden mist die mij omhullen,
als ware het een spel van zoek en vind,
verhullen zacht, maar onontkoombaar
de geneugten, als die van een spelend kind.
Hoor mijn stille schreeuw,
van voorbij het zenit van mijn gebroken ziel,
dwalend als bloesembladeren,
wanneer ik verloren en gebroken voor jou kniel.…
Tien jaar stemgeluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Toch speel ik weer met lego,
maak muziek van wat ik niet kan uitleggen,
bouw woorden in plaats van muren.
Cariprazine gaf me lucht,
Clozapine legde me plat.
Ergens middenin
zit mijn vrijheid verscholen -
klein, beweeglijk,
als een beat die zachtjes klopt
onder alle stemmen door.…
Pesten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Vriendelijke maskers, maar achter de façade,
loert een spel van pijn dat hen doet verzaken.
Volwassenen dragen hun lasten, stil en berust,
maar woorden van haat raken hen, soms onbewust.
In kantoren en straten, sluimert de kwelling,
pesten kent geen grenzen, tast dieper dan wrok of ergernis.…