35704 resultaten.
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.
Ik had in mij zoveel weerbarstig roest
Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden,
Het vertrouwen.…
Zacht is de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
872 Schattige kaarsjes, ik waan me in wonderland
Het hoofdje lekker leeg, zorgen heel ver aan de kant.
Even een sprookjesboek nemen, waarom ook niet.
Een lief stemmetje prevelt: meidje, geniet!…
Einzelgänger
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
658 De passie staat te ver van zijn
literaire eiland, het kloosterlijke te
dicht bij zijn ware inborst: Einzelgänger.…
Rembrandt zwaaide
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.664 Soms zijn ware vrienden ver te zoeken.…
Stieg Larsson 1954-2004
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
774 las ik het fraaie slot
Van een echt indrukwekkend goed complot
Het was die Salander die mij opvrat
'k Was op de personages echt verzot
Kalle Blomkvist was ontzettend gevat
En Lisbeth werd vaak erg jeugdig geschat
Drie dikke delen; toch las ik ze vlot
We zullen op dit werk moeten teren
Want Stieg Larsson is van ons heengegaan
Met dit vers…
Als de tijd rijp is,
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
923 vervelling
van natuur en de verveling van de
mensen tegenhoudt, compositie uit
de achterkant van mijn repertoire,
noten van melancholie, ontsproten uit
de couleur locale, een roes waaruit
het onmogelijke mogelijk lijkt om
vrede te sluiten met het bestaan, wat
recht geeft aan volstrekte zinloosheid
en daaruit haar zin ontleent, hoe
ver…
Adventsgeschenk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.338 In mijn herinnering zie ik
het kleine meisje,
haar oogjes stralen
al van ver,
jaar in jaar uit
schijnt op het zacht oranje
een hemels licht over
de mooi gevormde ster.
(Het meisje is in de adventstijd geboren)
De foto is te zien op mijn gedichten/fotoblog (zie hier onder)…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 Alleen in volmaakte stilte
in de opgetrokken schemer
praat ik zachtjes zittend
op jouw graf, 'k heb veel te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de…
leren vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
899 in vrijheid wil ik leven
ver weg kunnen rijden
de elementen zien bewegen
ven Helsinki tot aan Leiden
insecten in de haren
op de weg in gedachte
de zoveelste voorganger inhalen
nooit meer willen verlangen
en het antwoord mijn vriend
spookt ergens rond
in de wind
en zo komen zinnen uit de mond
het noorderlicht komt in zicht
de tent…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen,
Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet
breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed,
Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…
Een liedeke van de ooievaar
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.632 Berg-je dat met jouw ene been
Zo stillekes onder je veren?
Oievaar, lepelaar!
Zeg, heb-je wat voor mamaatje?
Breng jij een Zusje? Dan is het goed:
Maar liefst een Broertje van melk en bloed -
Dan heb ik een kameraadje !…
Indringend licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
575 Het wringt zich tussen firmament
en het bonte van de vroege akkers
overdrijvende dreiging deert niet
Het water is hier nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht…
Calimero
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
671 Ik heb de meest moeizame literatuur
door mijn geest laten gaan, heb zelf
enorm veel zwaarmoedigheid geschreven,
maar dat wil niet zeggen dat ik een
verstokte grijsaard ben geworden, want
ik zing nog vaak Calimero's lied nadat
ik een verse haring heb verorberd of
wanneer Socrates mij de keel uithangt.…
God houdt mij vast
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
708 ( Uit Psalm 138 vers 7 en 8.)…
De tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
629 Kunnen wij dan ook niet trachten van
over de grenzen van ons korte bestaan heen
te reiken naar een overkant, ver van hier?
Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken
in deze tuin, nog weken.…
fluistering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.032 Mijn lichaam zal jou toebehoren
buigzaam als een zachte veer
en teder, zacht in jou verloren
niet één moment maar telkens weer.
Dan zullen wij samen komen
samen één zijn in ons moment
in honingzoete zachte dromen
een die zijn einde nimmer kent.…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Het water ligt heel sereen
zoals zonnestralen aan de hemel staan
Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen
ligt regenweer nog ver vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een…
Goede voornemens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
869 en op vrienden zonder feest
Omdat we nu wel vaak genoeg
aan de borrel zijn geweest
Tijd voor goede voornemens
Voor lichaam en voor geest
Vast heel erg herkenbaar
voor een ieder die het leest
Tijd ook voor bezinning
maar niet zonder gezelligheid
Want voor leuke en mooie dingen
krijgen we nu juist weer eens tijd
Voor een ieder met verse…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
Ontbijt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.143 Geur van vers brood uit de oven,
vermengd met in de verte,
een vleugje net gedoucht.
Naakte lijven onder ochtenjassen
Je pikt lachend een framboos,
dieproze en zoet.
Je ogen
zeggen dat je meer wilt dan fruit
je pakt nog een framboos,
dieproze en zoet.…
Landing in Niemandsland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Die onverwoestbare band
voel je nog steeds
vanuit een niemandsland
stilzwijgend reikte je nog je hand
hij verstaat je niet meer,
je blijkt te ver van hem
in niemandsland beland.…
Ontbijt op het terras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Het brood ruikt vers
de vijgen zacht
de pruimen zonder pit
de ochtend zonder schroom
ik heb mij niet geschoren
mijn tanden niet gepoetst
liefde maakt blind
de haan op de toren
slank draait welgezind
rozen roder dan de onze
je vindt er geen
je draagt een T-shirt
van de mijne lila
lavendel blikt wat nijdig
die ene oorring
aan je…
papa
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.538 Jij zal er altijd zijn, papa
Je zal er altijd zijn
In alles wat mij is zo na
Zelfs in mijn levenspijn
‘k zie jou in alles, overal
Jouw werelds pad, in het heelal
In ieder, ver en mij nabij
Maar overduidelijk diep in mij
Jouw einde dat geen einde is
maar slechts een nieuw begin
jouw passie die vermogend is
die geeft me levenszin
maar…
Het dagelijks verlangmoment
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
672 dit armzalig alles wat er nu is
het wees maar tevreden met uw lot
roept irritatie op vanwege afgesloten deuren
want er is de wens naar schitterende vergezichten
die bevochten moeten worden op de barricaden
maar dat zou wel ten koste gaan
van al die o zo veilige rituelen
zou een sprong zijn in het ongewisse
en dat is vooralsnog een brug te ver…
Winter bewonderingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.366 Ver van vervlogen tijden,
leek stilte nooit stil te staan,
blies winter met ingehouden adem
zijn bespiegelingen op het raam.
Spiegelingen van verdrongen warmte
subtiel geurend in knetterend haardvuur,
vlammende liefde doet hartstocht oplaaien
eerder buiten nog winters aangekleed.…
Ware gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Heisa trakteert een hoop vers bloed
Neen, serieus
Ik lach niet groot genoeg
Serie met bubbels
Geen nood, opgelost met je ogen
Waar we naar uitkijken
Ik kan slechts liegen tegen mezelf
Al gaat het sindsdien merkbaar beter
Deze keer hangen de groepen
Wel zeer goed aan elkaar en verder
Een mooie bloemlezing van over de plas
Dicht bij het verre…
Bekijks
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
570 Angstig wachtend op
De sprong in het diepe
Die komen gaat - maar die
Nog niet half zo erg is
Als het gejoel, geschreeuw
En gefluit van die horde van
Zestig kinderen die mij naar
Het einde van de wereld wensen
Omdat ik er onmogelijk bij loop -
Tuur triestig naar de voegen
Tussen de tegels van de Aquarena
Vloer en hoop dat ze zo ver…
stromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 onder de bloeiende kersenboom
tijd en licht verschuiven
gewichtloos met ons mee
de lente biedt een schrijnend
mooie bloemlezing uit
verdwenen werelden
breekbare bloesemblaadjes
versmelten aarzelend met het
zijden zachte gras
de kleine roodborst onttrekt zich
teer verborgen in de struiken
verderop spuugt de rivier uit
wat van zo ver…
Niemandsland.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 De einder ver weg van duin en paviljoen.
Alles verlaten, in vergetelheid geraakt.
Maar langs wegen gaat men onvermoeid verder.
De zoektocht tussen aard en hemelrijk gaat
ongebreideld door.
Ik sta op een pier, hoor het ruisen
van de golven en word onder het gekrijs
van meeuwen bedolven.…
Veel verhalen.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
753 De wind vertelt mij veel verhalen
van landen ver van hier.
Daar buldert hij in alle talen
en vloekt en raast en tiert
van daar, ergens in de verte.
Mijn woorden vormen mijn verhalen
over dingen, daar en hier.
Maar meestal kan ik 't niet zeggen.
Dan wordt 't zo stil in mij,
diep in mij, net als in de verte.…