Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Ieder uur van mijmering

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.200
Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd. Ik had in mij zoveel weerbarstig roest Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden, Het vertrouwen.…

Zacht is de nacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
Schattige kaarsjes, ik waan me in wonderland Het hoofdje lekker leeg, zorgen heel ver aan de kant. Even een sprookjesboek nemen, waarom ook niet. Een lief stemmetje prevelt: meidje, geniet!…
sweetje30 oktober 2010Lees meer >

Einzelgänger

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
De passie staat te ver van zijn literaire eiland, het kloosterlijke te dicht bij zijn ware inborst: Einzelgänger.…

Stieg Larsson 1954-2004

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 774
las ik het fraaie slot Van een echt indrukwekkend goed complot Het was die Salander die mij opvrat 'k Was op de personages echt verzot Kalle Blomkvist was ontzettend gevat En Lisbeth werd vaak erg jeugdig geschat Drie dikke delen; toch las ik ze vlot We zullen op dit werk moeten teren Want Stieg Larsson is van ons heengegaan Met dit vers…
René Turk25 november 2010Lees meer >

Als de tijd rijp is,

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 923
vervelling van natuur en de verveling van de mensen tegenhoudt, compositie uit de achterkant van mijn repertoire, noten van melancholie, ontsproten uit de couleur locale, een roes waaruit het onmogelijke mogelijk lijkt om vrede te sluiten met het bestaan, wat recht geeft aan volstrekte zinloosheid en daaruit haar zin ontleent, hoe ver…
pama5 december 2010Lees meer >

Adventsgeschenk

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.338
In mijn herinnering zie ik het kleine meisje, haar oogjes stralen al van ver, jaar in jaar uit schijnt op het zacht oranje een hemels licht over de mooi gevormde ster. (Het meisje is in de adventstijd geboren) De foto is te zien op mijn gedichten/fotoblog (zie hier onder)…

Volmaakte stilte

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
Alleen in volmaakte stilte in de opgetrokken schemer praat ik zachtjes zittend op jouw graf, 'k heb veel te lang in angst geleefd maar toch ben je altijd voelbaar roepend en vragend aanwezig, maar er is iets, iets ongrijpbaars met vergezichten - zo ver dat dwars door het heden breekt, daarom probeer ik te ontsnappen aan de…
Redcloud10 maart 2011Lees meer >

leren vergeten

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 899
in vrijheid wil ik leven ver weg kunnen rijden de elementen zien bewegen ven Helsinki tot aan Leiden insecten in de haren op de weg in gedachte de zoveelste voorganger inhalen nooit meer willen verlangen en het antwoord mijn vriend spookt ergens rond in de wind en zo komen zinnen uit de mond het noorderlicht komt in zicht de tent…

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen, Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed, Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…

Een liedeke van de ooievaar

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Berg-je dat met jouw ene been Zo stillekes onder je veren? Oievaar, lepelaar! Zeg, heb-je wat voor mamaatje? Breng jij een Zusje? Dan is het goed: Maar liefst een Broertje van melk en bloed - Dan heb ik een kameraadje !…

Indringend licht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
Het wringt zich tussen firmament en het bonte van de vroege akkers overdrijvende dreiging deert niet Het water is hier nooit ver weg het verleden sijpelt over nooit bestane dijken De wind wordt oud weet geen richting meer te vinden zwenkt tussen west en kracht acht De zeilen zoeken waterwegen laveren door winderige gewesten van dwaallicht…

Calimero

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 671
Ik heb de meest moeizame literatuur door mijn geest laten gaan, heb zelf enorm veel zwaarmoedigheid geschreven, maar dat wil niet zeggen dat ik een verstokte grijsaard ben geworden, want ik zing nog vaak Calimero's lied nadat ik een verse haring heb verorberd of wanneer Socrates mij de keel uithangt.…

De tuin

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Kunnen wij dan ook niet trachten van over de grenzen van ons korte bestaan heen te reiken naar een overkant, ver van hier? Al zijn we jong en onervaren, al voert de weg eerst nog door veel heuvels en dalen, al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken in deze tuin, nog weken.…
Adeleyd23 augustus 2011Lees meer >

fluistering

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Mijn lichaam zal jou toebehoren buigzaam als een zachte veer en teder, zacht in jou verloren niet één moment maar telkens weer. Dan zullen wij samen komen samen één zijn in ons moment in honingzoete zachte dromen een die zijn einde nimmer kent.…
wilma montanje25 september 2011Lees meer >

Zonsondergang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Het water ligt heel sereen zoals zonnestralen aan de hemel staan Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen ligt regenweer nog ver vandaan Blauwe zoete luchten,met wolken als gouden vruchten bestrijken't gebied op 'n enkel moment verbonden aan tijd,als de zon zijn weerspiegeling herkent 't Stille water in een frisser jaargetij is een…

Goede voornemens

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 869
en op vrienden zonder feest Omdat we nu wel vaak genoeg aan de borrel zijn geweest Tijd voor goede voornemens Voor lichaam en voor geest Vast heel erg herkenbaar voor een ieder die het leest Tijd ook voor bezinning maar niet zonder gezelligheid Want voor leuke en mooie dingen krijgen we nu juist weer eens tijd Voor een ieder met verse…
JP2 januari 2012Lees meer >

winterzon boven Amelterbos

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
Zij lijkt verankerd in de zilveren mist maar toch zo oneindig los en vrij zweeft zij in de de schaduw van haar eigen vloeibaar goud en de warmte die zij geeft is nog oneindig ver en koud. Hoger en hoger zal zij gaan, slechts langzaam haar warmte delen en met haar traag tastende zonnestralen heel zachtjes de aarde strelen.…

Ontbijt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Geur van vers brood uit de oven, vermengd met in de verte, een vleugje net gedoucht. Naakte lijven onder ochtenjassen Je pikt lachend een framboos, dieproze en zoet. Je ogen zeggen dat je meer wilt dan fruit je pakt nog een framboos, dieproze en zoet.…
Bianca25 februari 2012Lees meer >

Landing in Niemandsland

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 904
Die onverwoestbare band voel je nog steeds vanuit een niemandsland stilzwijgend reikte je nog je hand hij verstaat je niet meer, je blijkt te ver van hem in niemandsland beland.…
Levi12 mei 2012Lees meer >

Ontbijt op het terras

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Het brood ruikt vers de vijgen zacht de pruimen zonder pit de ochtend zonder schroom ik heb mij niet geschoren mijn tanden niet gepoetst liefde maakt blind de haan op de toren slank draait welgezind rozen roder dan de onze je vindt er geen je draagt een T-shirt van de mijne lila lavendel blikt wat nijdig die ene oorring aan je…

papa

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Jij zal er altijd zijn, papa Je zal er altijd zijn In alles wat mij is zo na Zelfs in mijn levenspijn ‘k zie jou in alles, overal Jouw werelds pad, in het heelal In ieder, ver en mij nabij Maar overduidelijk diep in mij Jouw einde dat geen einde is maar slechts een nieuw begin jouw passie die vermogend is die geeft me levenszin maar…

Het dagelijks verlangmoment

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
dit armzalig alles wat er nu is het wees maar tevreden met uw lot roept irritatie op vanwege afgesloten deuren want er is de wens naar schitterende vergezichten die bevochten moeten worden op de barricaden maar dat zou wel ten koste gaan van al die o zo veilige rituelen zou een sprong zijn in het ongewisse en dat is vooralsnog een brug te ver…
geeraardt11 november 2012Lees meer >

Winter bewonderingen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Ver van vervlogen tijden, leek stilte nooit stil te staan, blies winter met ingehouden adem zijn bespiegelingen op het raam. Spiegelingen van verdrongen warmte subtiel geurend in knetterend haardvuur, vlammende liefde doet hartstocht oplaaien eerder buiten nog winters aangekleed.…

Ware gezicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Heisa trakteert een hoop vers bloed Neen, serieus Ik lach niet groot genoeg Serie met bubbels Geen nood, opgelost met je ogen Waar we naar uitkijken Ik kan slechts liegen tegen mezelf Al gaat het sindsdien merkbaar beter Deze keer hangen de groepen Wel zeer goed aan elkaar en verder Een mooie bloemlezing van over de plas Dicht bij het verre…
Titi E. Hugo26 februari 2013Lees meer >

Bekijks

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Angstig wachtend op De sprong in het diepe Die komen gaat - maar die Nog niet half zo erg is Als het gejoel, geschreeuw En gefluit van die horde van Zestig kinderen die mij naar Het einde van de wereld wensen Omdat ik er onmogelijk bij loop - Tuur triestig naar de voegen Tussen de tegels van de Aquarena Vloer en hoop dat ze zo ver…

stromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
onder de bloeiende kersenboom tijd en licht verschuiven gewichtloos met ons mee de lente biedt een schrijnend mooie bloemlezing uit verdwenen werelden breekbare bloesemblaadjes versmelten aarzelend met het zijden zachte gras de kleine roodborst onttrekt zich teer verborgen in de struiken verderop spuugt de rivier uit wat van zo ver…
J.Bakx10 april 2013Lees meer >

Niemandsland.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
De einder ver weg van duin en paviljoen. Alles verlaten, in vergetelheid geraakt. Maar langs wegen gaat men onvermoeid verder. De zoektocht tussen aard en hemelrijk gaat ongebreideld door. Ik sta op een pier, hoor het ruisen van de golven en word onder het gekrijs van meeuwen bedolven.…
martin valk22 augustus 2013Lees meer >

Veel verhalen.

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 753
De wind vertelt mij veel verhalen van landen ver van hier. Daar buldert hij in alle talen en vloekt en raast en tiert van daar, ergens in de verte. Mijn woorden vormen mijn verhalen over dingen, daar en hier. Maar meestal kan ik 't niet zeggen. Dan wordt 't zo stil in mij, diep in mij, net als in de verte.…