36197 resultaten.
Wereldeinde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp…
Wereldeinde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp!…
Minnevernis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
162 Een keurig vernis hield de wacht,
tot de zon het langzaam deed slijten.
Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
Veiligheidszone
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
5 De straten zijn bezet
We klimmen over de daken
naar school, ook papa
moet zo
de boodschappen doen
en gaan werken, als
er werk is en er niet
onder het toeziend oog
van het leger weer
een werkplaats in beslag
genomen is of een boomgaard
verbrand vlak voor de oogst
De stad wordt een veiligheid
een zone voor vijandige
militairen met…
Riène, zo was jij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.432 Voor de liefdevolle vader van mijn zoons
en mijn moedige maar moe gestreden man.
Dank je voor alles en
" Vechten hoeft niet meer,
rust nu maar uit".…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 De zachte warme zon die haar hitte langzaam
verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult.
De geur van zoute ziltheid, brandend zand,
de geur van de zomer.
Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen.
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.…
Foute woorden op mooie dagen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Dan knalt er een vloek, door de straat
terwijl de zon hoog aan de hemel staat
een man, knikkert van de stoep,
hoor een hoop au- en wee geroep,
doorspekt met vloeken er extra bij
kijk ‘m liggen, ik loop dichterbij.…
Mens en weer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
533 Zo trokken collega's partij voor de Zon.
De verbrande vrouw stond alleen.
Alleen Donar streek zijn hand over 't hart,
Zond Onweer en de vellenvrouw heen.
Blozend kwam ze terug bij 't huis van de heer,
Die gaf haar brandzalf en kleren,
Hij vroeg of ze nu bij hem bleef,
Ze kon nog zoveel van hem leren.…
Lenteliedje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.044 Haar pootjes vol meel, van een bloemige plant
- En alles dat zingt weer, en alles dat springt weer
Nergens een wolkje nog dat er daalt
En alles dat groeit weer, en alles dat bloeit weer
En zie eens de zon... die er zichtbaar van straalt…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 Daar waar ’s ochtends de zon ontwaakt
Daar is een land zo fijn
Daar waar de hemel de horizon raakt
Daar zou ik willen zijn
Het ligt vlak naast luilekkerland
Je hebt er vast over gelezen
Het is aardig zoeken voordat je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt…
zo zin in zomer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
vroeg in de ochtend al
in het groen zingen vogels
een wandeling lonkt
lopend door de dauw
begint elke morgen weer
de dag als een droom
ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
in een tuin vol bloemen
zacht gekust door de zon
geniet ik het ontbijt…
Garnalenpelster?
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
7.095 Gewoon een moeder met een paar kinderen, waarvan de
oudste een zoon is,
een zoon met een eigen bedrijf, maar of dat nu
allemaal zo "gewoon"is?
Lees zelf en oordeel daarna, of ik nog volop met al
mijn gebreken in het leven "sta"?
Soms noem ik mezelf de garnalenpelster, van die
reclame weet je wel?…
De wereld in mijn hand
netgedicht
4.4 met 32 stemmen
8.662 Langzaam breekt de zon door
wolken verdwijnen stuk voor stuk
Ik weet niet waarom of waarvoor
maar diep in me voel ik het geluk.…
Een vreemdeling uit Macedonië
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
745 Zoals Sarah uit de bijbel wachtte zij lange jaren,
verlangend naar een zoon voor haar stoere man,
naar een zoon als uiterst bewijs van eeuwige liefde.
Zo gaat dat, Alexander, in jouw verre land.…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven -
Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won
Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon
De matte glans om een geheim geweven!
'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot,
De zon joeg juichend door het wijd heelal
En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…
Weersvoorspelling
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.092 In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek
Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek
En de bomen, die wuiven me toe.
Ik voel me goed, maar toch ook moe.
Interpreteren, door fantaseren
Over de prachtigste meren.
en een bootje, kabbelt blij,
in de prachtigste meren, aan m'n zij.…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Het avondt stil en zoetjesaan
is ook de zon aan ‘t ondergaan.
Ze kleurt de blauwe hemel rood
en violet de blanke sloot,
de peppels langs het weidepad
verroeren niet een enkel blad.
Ze kijken naar de zon die wijkt
en zachtjes laag en lager strijkt.…
De deur naar morgen
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.552 Het koren wuift, de zon gaat niet onder,
hier lijkt alles om je heen op een wonder.
Nooit meer terug naar de jaren van toen,
nooit meer terug, niets over willen doen.
Maar wel mee willen drijven met de tijd
en maar zien waarheen de stroom leidt.…
Alleen
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.480 Alleen met de zee die ebt en vloedt
Op haar gezetten tijd,
Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt,
Met het gras dat dort en dijt,
Met de avonturen die zijn volbracht
Als de luide klok ze seint,
Met Orion die laat in de winternacht
Rijst statig overeind -
Soms denk ik nog hoe tijden her
Ik eenzaam was
Als zee en zon en maan en ster…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.160 straks weer zal schijnen
Dat door de warmte die liefde heet
je verdriet als sneeuw voor de zon zal verwijnen
Ik had je graag de antwoorden op je vragen gegeven
of je kunnen verlossen van de pijn
Maar ik kan niet meer dan houden van wie jij bent
en er in ieder geval voor je zijn…
Visser 50 v. Chr.
gedicht
2.0 met 119 stemmen
38.163 Wat deed ik anders aan de rivier
dan fuiken uitzetten, luisteren naar oude
bloeddoorlopen verhalen, grommende
in haar binnendringen en een gouden
zoon voor na mij maken?
Goed, dat was vroeger.…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 Waar de goden nimmer stierven
in verhalen van de schrijnen
van Dilmoen - een zon die onderging
in wijndonkere zee
zo zijn we zelf ons niet meer
misschien een ander mens geworden
in camee
een zucht
herinnering
een hoorn die verging
Ik droomde weg
in overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 Nu de tijd gekomen was
om gouden ringen af te dragen
nam ik plaats
daar waar de koopman
ooit zijn vlinderzaden bond
en ze verkocht - met hart en ziel
als eerlijk goud aan handelaren
die ze later doorverkochten
en met wisselgeld betaalden
voor een zon die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet…
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is.…
Twee Dansers op de dansvloer
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.047 -
diezelfde zon, herrijzend achter de duinen en dijken,
brengt ons naar de treden van een nieuwe dag
Over de treden van de trappen leid ik haar
en betreden wij - in ritme van prettige jazz -
de dansvloer
Het licht springt aan.…
hoog water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 schijnt hun eeuwige vlucht
als zij het water verlaten
het water zo licht
tilt de zwaarte van vleugels
hen hoog in de lucht
maar het licht wordt steeds zwaarder
als de zon niet meer schijnt
over water op weg
naar de zee die stil wacht
vliegen ganzen zo donker
licht in de nacht…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Gij zijt me als 't zonnetje in de mei,
Zo lieflijk, rein en goed,
Dat bloemen strooit in bos en wei,
En vogels zingen doet;
Toch schildren zon en lentedag
U trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!…