Alle inzendingen over de zon.

36197 resultaten.

Sorteren op:

Wereldeinde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 182
De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp…

Wereldeinde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 297
De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp!…

Minnevernis

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 162
Een keurig vernis hield de wacht, tot de zon het langzaam deed slijten. Alsof zij wist wat ik dacht. Dichtbij en volkomen eigen.…

Als alles stil staat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 83
Als alles stil staat Met een laatste adem Het boek volledig dichtslaat Eist verlies nieuwe zinnen In besef van geen vervolg Om de toekomst te beminnen Herlezen wij herinneringen Waarin de deuren zich niet sluiten Van de zon en vogels zingen Onderstrepen en markeren Om vooral niet te vergeten En de stilte uit ons hart te weren…
Jareru1 oktober 2026Lees meer >

Veiligheidszone

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5
De straten zijn bezet We klimmen over de daken naar school, ook papa moet zo de boodschappen doen en gaan werken, als er werk is en er niet onder het toeziend oog van het leger weer een werkplaats in beslag genomen is of een boomgaard verbrand vlak voor de oogst De stad wordt een veiligheid een zone voor vijandige militairen met…
Zywa27 oktober 2026Lees meer >

Riène, zo was jij

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Voor de liefdevolle vader van mijn zoons en mijn moedige maar moe gestreden man. Dank je voor alles en " Vechten hoeft niet meer, rust nu maar uit".…

Herinnering

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
De zachte warme zon die haar hitte langzaam verliest en de wereld in een dromerig roze sluier hult. De geur van zoute ziltheid, brandend zand, de geur van de zomer. Het gouden zand waarop ik loop heeft de zon gevangen. Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.…

Foute woorden op mooie dagen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Dan knalt er een vloek, door de straat terwijl de zon hoog aan de hemel staat een man, knikkert van de stoep, hoor een hoop au- en wee geroep, doorspekt met vloeken er extra bij kijk ‘m liggen, ik loop dichterbij.…
An Terlouw18 februari 2019Lees meer >

Mens en weer

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Zo trokken collega's partij voor de Zon. De verbrande vrouw stond alleen. Alleen Donar streek zijn hand over 't hart, Zond Onweer en de vellenvrouw heen. Blozend kwam ze terug bij 't huis van de heer, Die gaf haar brandzalf en kleren, Hij vroeg of ze nu bij hem bleef, Ze kon nog zoveel van hem leren.…
Cloppo29 januari 2020Lees meer >

Lenteliedje

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Haar pootjes vol meel, van een bloemige plant - En alles dat zingt weer, en alles dat springt weer Nergens een wolkje nog dat er daalt En alles dat groeit weer, en alles dat bloeit weer En zie eens de zon... die er zichtbaar van straalt…

Over een land hier ver vandaan

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Daar waar ’s ochtends de zon ontwaakt Daar is een land zo fijn Daar waar de hemel de horizon raakt Daar zou ik willen zijn Het ligt vlak naast luilekkerland Je hebt er vast over gelezen Het is aardig zoeken voordat je belandt Waar je in feite moet wezen Want daar zijn de mensen aardig en warm De bloemen geuren er zoet Niemand is er echt…

zo zin in zomer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
ik heb zo zin zin in de zomer elke dag zonnig het leven vieren vroeg in de ochtend al in het groen zingen vogels een wandeling lonkt lopend door de dauw begint elke morgen weer de dag als een droom ik heb zo zin zin in de zomer elke dag zonnig het leven vieren in een tuin vol bloemen zacht gekust door de zon geniet ik het ontbijt…

Garnalenpelster?

hartenkreet
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.095
Gewoon een moeder met een paar kinderen, waarvan de oudste een zoon is, een zoon met een eigen bedrijf, maar of dat nu allemaal zo "gewoon"is? Lees zelf en oordeel daarna, of ik nog volop met al mijn gebreken in het leven "sta"? Soms noem ik mezelf de garnalenpelster, van die reclame weet je wel?…

De wereld in mijn hand

netgedicht
4.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.662
Langzaam breekt de zon door wolken verdwijnen stuk voor stuk Ik weet niet waarom of waarvoor maar diep in me voel ik het geluk.…

Een vreemdeling uit Macedonië

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 745
Zoals Sarah uit de bijbel wachtte zij lange jaren, verlangend naar een zoon voor haar stoere man, naar een zoon als uiterst bewijs van eeuwige liefde. Zo gaat dat, Alexander, in jouw verre land.…

De duiker

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.545
'k Dook in mijn ziel: - het water rilde in reven - Langs gladde wanden gleed mijn hand - ik won Een paarl - ik steeg, - mij scheen in volle zon De matte glans om een geheim geweven! 'k Zag op: - der bergen grijns stond stram in spot, De zon joeg juichend door het wijd heelal En lachte mij tot schreiend kind, tot zot!…

Weersvoorspelling

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.092
In mijn ogen schijnt de zon en speelt muziek Op gezichten tref ik, de vrolijkste mimiek En de bomen, die wuiven me toe. Ik voel me goed, maar toch ook moe. Interpreteren, door fantaseren Over de prachtigste meren. en een bootje, kabbelt blij, in de prachtigste meren, aan m'n zij.…
L. Mijnders2 september 2008Lees meer >

Avondliedje

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.526
Het avondt stil en zoetjesaan is ook de zon aan ‘t ondergaan. Ze kleurt de blauwe hemel rood en violet de blanke sloot, de peppels langs het weidepad verroeren niet een enkel blad. Ze kijken naar de zon die wijkt en zachtjes laag en lager strijkt.…

De deur naar morgen

hartenkreet
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.552
Het koren wuift, de zon gaat niet onder, hier lijkt alles om je heen op een wonder. Nooit meer terug naar de jaren van toen, nooit meer terug, niets over willen doen. Maar wel mee willen drijven met de tijd en maar zien waarheen de stroom leidt.…
Jos Witteman16 december 2003Lees meer >

Alleen

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.480
Alleen met de zee die ebt en vloedt Op haar gezetten tijd, Met de maan die krimpt, met de zon die gloedt, Met het gras dat dort en dijt, Met de avonturen die zijn volbracht Als de luide klok ze seint, Met Orion die laat in de winternacht Rijst statig overeind - Soms denk ik nog hoe tijden her Ik eenzaam was Als zee en zon en maan en ster…

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.160
straks weer zal schijnen Dat door de warmte die liefde heet je verdriet als sneeuw voor de zon zal verwijnen Ik had je graag de antwoorden op je vragen gegeven of je kunnen verlossen van de pijn Maar ik kan niet meer dan houden van wie jij bent en er in ieder geval voor je zijn…

Visser 50 v. Chr.

gedicht
2.0 met 119 stemmen aantal keer bekeken 38.163
Wat deed ik anders aan de rivier dan fuiken uitzetten, luisteren naar oude bloeddoorlopen verhalen, grommende in haar binnendringen en een gouden zoon voor na mij maken? Goed, dat was vroeger.…
Benno Barnard26 februari 2019Lees meer >

Glooiend op een gele heuvel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
je perst weer zure druiven vergist je wijn en droesemt op de zielen in de fles de druiven rijpen in de stilte van je lach de zon van je gedachten je hebt jezelf weer weggezet in krochten die tochten van onderwereld en bedorven lucht bent weer koning in het sprookje van eergisteren de appel heb je doorgeslikt nog ben je niet gestikt…

De Verborgene

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Waar de goden nimmer stierven in verhalen van de schrijnen van Dilmoen - een zon die onderging in wijndonkere zee zo zijn we zelf ons niet meer misschien een ander mens geworden in camee een zucht herinnering een hoorn die verging Ik droomde weg in overvloed zou er een witte kroon nog vangen ooit geweest van de Verborgene die in godskastelen…

Johannesbroodboom

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Nu de tijd gekomen was om gouden ringen af te dragen nam ik plaats daar waar de koopman ooit zijn vlinderzaden bond en ze verkocht - met hart en ziel als eerlijk goud aan handelaren die ze later doorverkochten en met wisselgeld betaalden voor een zon die hen verdorstte meer dan honger hen verstond in die verstikkende woestijn waarin geen…
jan haak11 april 2009Lees meer >

Glooiend op een gele heuvel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
je perst weer zure druiven vergist je wijn en droesemt op de zielen in de fles de druiven rijpen in de stilte van je lach de zon van je gedachten je hebt jezelf weer weggezet in krochten die tochten van onderwereld en bedorven lucht je bent weer koning in het sprookje van eergisteren de appel heb je doorgeslikt nog ben je niet…
wil melker15 september 2009Lees meer >

Utopie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de wind waait door je haar je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt, afgestaan aan de wind, je bedankt haar voor deze koele onderbreking, en loopt daarna weer verder in de traagmakende zon, bezweet en langs de hoge bomen richting de boerderij, naar boer Jansen, kijken of daar wat te doen is.…

Twee Dansers op de dansvloer

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
- diezelfde zon, herrijzend achter de duinen en dijken, brengt ons naar de treden van een nieuwe dag Over de treden van de trappen leid ik haar en betreden wij - in ritme van prettige jazz - de dansvloer Het licht springt aan.…

hoog water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
schijnt hun eeuwige vlucht als zij het water verlaten het water zo licht tilt de zwaarte van vleugels hen hoog in de lucht maar het licht wordt steeds zwaarder als de zon niet meer schijnt over water op weg naar de zee die stil wacht vliegen ganzen zo donker licht in de nacht…

GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Gij zijt me als 't zonnetje in de mei, Zo lieflijk, rein en goed, Dat bloemen strooit in bos en wei, En vogels zingen doet; Toch schildren zon en lentedag U trouwe liefde niet, Mijn engel met uw zoeten lach, Mijn leven en mijn lied!…