15539 resultaten.
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…
Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou
poëzie
4.1 met 13 stemmen
1.984 aarde een sterrenhemel schijnen wou,
Sidderen zonnestelsels, fijn gesteeld:
En ied're graspluim is een sterrenbeeld,
En als een Melkweg hangt die streep van dauw;
'K zie, als ik 't hoofd eerst zo, dan anders hou,
Hoe rode Mars oranje Sirius speelt,
En hoe, knipogend, 't groen zijn gunst verdeelt
Naar 't geel en 't violet van achter 't blauw…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 En de lucht zal open breken,
grijs maakt plaats voor blauw.
Liggen zal de stormende wind,
en zwijgen de eeuwige regen.
Alleen de vogels zullen spreken,
en een lied aanheffen voor jou.
Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.…
Hoekje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.533 Bij licht van kaarsen kan ik in je ogen lezen :
"Hoe mooi het leven had kunnen zijn"
In de verte hoor je het slaan van de golven
En het maanlicht kleurt het zeeschuim blauw
Je lacht en je glimlacht en je praat over vroeger
En ik besef : ik ben heel graag bij jou.…
Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein (1919)
poëzie
4.5 met 31 stemmen
2.148 Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein, -
Blauw naast groen korenveld een boer aan 't werk.
Hei. Boven bos de toren van een kerk.
Rust, overal; 't diepst op de spoorweglijn.…
De Priester
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.562 Priester
ach, jij, jonge priester,
met je blauwe, heldere ogen,
ik haat het harde feit
dat jij een god dient
ach, jij, mooie priester,
je kazuifel als een keten,
je warme stem betovert mij,
maar jij dient een god
ach, jij, schone priester,
je lijf zo slank en sterk,
ik verlang naar je soepele spieren,
maar jij dient een god
ach,…
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 ik wist dat het einde kwam,
nabij was, bijna tastbaar,
toen je rustig ging liggen
op de rulle, okergele aarde
je blik ging naar het blauw,
je keek naar de wolken en
je handen streelden teder
het malse, groene gras,
de Stradivarius speelde
nog eenmaal het adagio,
jouw adagio voor dit leven,
liquide, sprankelende klanken
vervulden ons…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 in kroegen zou ik willen zitten
geur van alcohol en mensen ruiken
daar waar gepraat wordt vanuit buiken
onder een grijze blauwe rook
zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn…
de liefhebber
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.481 zat bibb’rend in de Bar
van het Paradijs te Vingtimiglia
bitt’re koude campari soda
heel veel ijs
rotsen hoge bergen
blauwe meren bellissimo
lollo-lollo-la-lollo-brigida
cardinale-quatro-stagioni
claudia-lezione-con-amore
sophia-loren-tesoro-mio…
moeilijk te verklaren
zijn giornata particolare
enige uren later
kwam-ie waggelend…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 ik word op een
wit gespreid vlies
voortbewogen door
zes maagdelijke engelen
langs azuur blauwe luchten
zij spannen een doorzichtig veld
van geluk met een uitgestrekte
gracieuze geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen…
kalm blijven
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
1.714 Ik win het gevecht tegen de pillen
Elke dag een stukje meer
Niet meer depressief rillen
Geen gevoelens van oud zeer
De lucht lijkt iedere dag dieper blauw
De bomen geen angstige skeletten
Het water niet zo donker en asgrauw
Geen angsten die mij bezetten
Voor mij mag het leven weer bewegen
Met het gebruikelijke up and down
En ook al zit…
Vlaamse eenzaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.276 hij
parle français et ne pas flamand
hij
schaamt zich
de bourgondische veelvraatideeën van zijn soortgenoten
hebben hun blauwe luchtarme hersenen bevuild
fijn stof
dood volgt snel
vive la mort
buffet à volonté
valt niet te rijmen
met één dood landbeest
en één gevilde watervis
voor de aardse aliëns
djerba's schone en verfijnde eetcultuur…
Spleen pour rire
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.125 Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen
Het meisje dat te Pampelune geboren tans te Honoloeloe woont
en in een rode lakkooi gevangen houdt
een kobaltblauwe papegaai
- zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren
zoals gezeid de veren blauw
de snavel en de poten geel -
het meisje van Pampelune te Honoloeloe
dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen…
Waddenstrand
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.714 blauwe ogen peilen de ijskleurige diepte
van gezandstraald, gouden waddenzand,
Oerol klinken onbekende kreten,
wulp, griet, zandloper, briljant
schuivend en driftig pikkend in
scherp geslepen korrels strand
zilt klinkt de zouten wadstem,
schuchter streelt de noordenwind
de wuivende halmen, knipogend
naar kleine pleviertjes,
met hun tere…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 tussen wijde leden
zie ik helder blauw
ze staan wat boller dan normaal
doch zijn gebruikelijk omrand
met een dunne harige heg
nog beschermend, echter vaal
het zegt iets over mijn ogen
en de sprekende klank
waar van ik verhaal
let wel, ze begaan niet zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd…
Het prieel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
695 Er prijkt daar een verkeersbord, blauw met witte P.
Romantici, natuurliefhebbers en rustvorsers
parkeren, voor een schijntje aan entree, gedwee
hun, door henzelf verwenste wagens bij dat bordje.
Een pad met her en der een vuilnisblik aan steel
leidt steevast naar wat echt iets krijgt van een idylle.…
Amarcord
netgedicht
4.0 met 135 stemmen
16.490 heiig in een waas
vloeien beelden naar alle kanten
gepast ongepast bestaan niet
als steeds geen boodschap aan ons
- non voglio dimostrare niente
voglio mostrare -
verdwijnt elke distantie
schijnbaar uit de regie
ontstaat tablau vivante
beweging in mozaiek
verhaal schiet zo maar
los uit elkaar
wit steen lege boulevard
geel zand zon blauwe…
PieeeeeP
hartenkreet
3.0 met 46 stemmen
3.846 Pieeeep zoemmmm Pieeeep
De machine naast je bed stelt gerust
Je wit gezicht met die blauwe ader
Alles is er nog, maar oud en onbewust
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Je borst gaat op en neer
Even een trilling door het zakje water
Ik weet dat je vecht, alsmaar weer
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Maar ook dat het stopt… eens… ooit
Je broosheid, je dunne vel…
Verwondering
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.173 Het leven van vergeet-me-nietjes
en de hemel weer zo prachtig blauw.
De dag bracht zoveel mooie dingen,
ik laat ze in gedachten weer passeren.
En morgen zal ik opnieuw genieten
en zoveel nieuwe dingen leren.
Het heelal, door God geschapen
laat ons beseffen dat we leven.
En dat al dat mooie daar buiten
voor ons, door Hem is gegeven.…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Zo glijdt de herinn'ring 't verleden door,
Een lichtplek, schuivend steeds langs 't zelfde spoor
Langs schimmen van verdriet, nevelig groot;
Soms toont een feeërie van toov'rig blauw
Hoe somber ligt het onderwerelds grauw
Op 't vroeger leven, levend in de dood.…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.
Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend alle dode
woorden weer herleven.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Ik neem mijn tranen mee,
loop over blauwe scherven,
de trap kraakt slordig bij elk sterven.
Onder de koude lakens wacht ik
geduldig af en adem onhoorbaar
het bestofte verleden.
Ik huiver van de nacht,
ze laat gillend al de dode
woorden weer herleven.…
Dorpsvesper
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.208 De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren,
In 't dal en naar 't gehucht van wit en grauw;
Daar klinken vrome tonen uit de toren -
De star der liefde flonkert zilver-blauw.
Het kerkje bracht, wie danken wilden, samen
En wierook en gezang golft uit de poort
En op het dank-gebed zegt alles: "amen".…
Vogelvlucht
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.652 Lekker vliegen naar de blauwe lucht,
om met jou op wolken daar te staan.
Witte stapels pluimen vangen al het licht,
dat de zon op ons neer doet strijken.
Anderen zouden ’t moeten zien dit zicht,
we zouden troetelbeertjes lijken!…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 met ogen groen en geel van het staren
pent hij zijn streken op het papier
getekend met zijn grijze haren
neemt hij nog snel een slokje bier
een boer ontspant zijn middenrif
doorbreekt voor even de sleur
uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif
en het papier krijgt langzaam kleur
blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van…
de lach nog op je lippen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
710 de wolkenbank hangt verte
omdat blauw dichtbij wil zijn
wind jaagt op de randen
speelt kleur met allerhande
laat wolken verwaaien zo
dat de zon zijn boog kan draaien
we liepen uit het paradijs
de lach nog op je lippen
jij liet mij de appel slikken
die de slang bevolen had
ik at met jou de hoogmoed
die van Hem gestolen was
het bleek…
Op `t randje van `t lood
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.092 kleurvrijheid gebonden
een spiegelkrans van waar we ons bevonden
vertekend door `n plots ontstoken verzwegen
Paniek, in huiver, bevroren zonder besluit
op weg om al het klare verstand in te binden
onzeker of `t kwaad haar via mij kon vinden
vluchtend liep haar loodgrijs kristalzuiver uit
`t spijt me, was alles wat ze nog kon biggelen
blauw…
Kunstenaar
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.725 Bij vijfenvijftig stond het zwart van de mensen
maar uiteindelijk deinsde iedereen terug
bij het zien van de kolom blauw vuur
tussen zijn lippen.
Later sprak hij nog gewoon met omstanders.
Van zijn grote servische snor droop benzine.
------------------------------------------
uit: 'Maatstaf', december 1979…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door gloeiende dampen
dorre druppels op bevlogen vlucht
niet gewend aan al dat rood geweld
wrijft de verknipte stokeziel
zich in de blauwe…
Stadsplein of utopie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
685 Blauw
Als water. Wijd verbreid; wapens
Wereldwijd omgesmolten
Wereldomvattend neer.
Altijd dagen dagen
Steeds weer, keer op keer
Ingebed door heldere ogen; voyeurisme
Trad toe tot de r.-k. Kerk
Met meer moeite moeten leven
Doodde tijd uit angst voor dood
Heeft altijd geweten en beleefd: 't Revisme…