8773 resultaten.
weekdiender
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
703 door de week het werk
gedoe aan een bureau
precies op tijd en dan nog
afgeborsteld, een heer van stand
vijf op zeven, tot vijf
telt hij op, weegt hij af
of het nog volstaat
deze zinloze diendaad
ja mijnheer, nee mijnheer,
zonder pardon geen goedendag
het weekend, iedere week
aan het eind van zijn Latijn
wacht gelukkig het drijfzand…
Kort geleden 3
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
3.821 Gestuurd om een onsje
van het een of ander
wachtte ik stil in schemer
dromerig starend naar de bakken
met suiker, zeep en stroop
de donkerbruine zakken
waar vrouwkruidenier in deed
luisterde naar de verhalen
van vrouwen met tijd
wie er ziek was en waarvan
hoe het ging met psst, psst, psst.…
Dood doet leven
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
791 de bron bevond
Donkere
dorstende ogen
zien de
geblakerde leegte
op de plek
waar zij zich laafden
Gelaten
door stofnevels omgeven
treuren ze bij elkaar
Het zwakste dier
zakt door zijn hoeven
zijgt snuivend neer
Gekrijs
vult de stilte
in de dorre lucht
Gieren azen
De priemende ogen
op scherp gesteld
Wetend
dat hen leven wacht…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.140 Zacht klinkt een stem door de wolken
Lieflijk en haast ongehoord
Licht wijst de weg aan de volken
Ook wordt Zijn naam al verwoord
Even tot het licht is verschenen
Stil tot de nacht is gedaan
Wacht op de zon in de morgen
Om naar het Kind toe te gaan
Ook als de weg van ons leven
Moeilijk en zwaar is te gaan
Schemer is spoedig verdwenen
’t Licht…
Door warmte bevangen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.704 De ruitenwissers vegen de kletterende
regendruppels van de voorruit
Op gedreven wijze jaag ik door de nacht
over de snelweg naar mijn Lief
die thuis op me wacht
De brede rechte weg, anders altijd zo druk
is op dit tijdstip leeg en verlaten
het herfstweer in deze nacht één groot drama
De amper zichtbare omgeving vormt kale schimmen
In de…
Afrodisia
gedicht
4.0 met 348 stemmen
59.396 Wat wacht ik weer vertederd
tot de klok van thuiskomst.
Moet je mij zien, van stoot
naar sloof en andersom –
nu kinderlijk dom-blondjes lief:
Hoe was je dag, pak ik je jas,
maak snel je sleutels kwijt,
verberg je spullen.
Jij blijft nu hier en helemaal
tot morgenvroeg van mij alleen.…
Goud
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
974 ik denk nog hoopvol dat het zomer is
maar spinnen weven al hun herfstgordijnen
ze wachten in de fraai gesponnen lijnen
Tot een insect zich dodelijk vergist
wanneer een najaarsstorm de kleuren wist
uit bladerkronen zal het bos verkwijnen
en telkens weer bevangt mij droefenis
om dit massale sterven zonder pijnen
ondanks de warme zon krijg…
Vrije Val
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.024 Niet beogend nog te winnen
wat bij voorbaat al verloren gaat
houd ik mijn emoties binnen
en wil 'k mij zelfs niet bezinnen
op wat mij wacht en weer verlaat.
Zo hoop ik elke dag te klaren
vrij van avondgrijs en -grauw
en dat de nacht mij weer zal sparen
voor zinloos in het donker staren
tot een nieuwe ochtenddauw.…
Als paarden konden praten
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.439 Als ze konden praten zou de hele gemeenschap
die hufter op staan wachten, niks geen beloning
voor de gouden tip,
die moet onbetaald gegeven worden,
want geen enkel rationeel denkend mens kan,
mag, moet dit tolereren, maar oh,
Konden paarden maar praten.…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 groen is
in zijn bladeren gestorven
de wind verritselt ze voorbij
dood is
op de grond geborgen
beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat…
De stoel, het open raam
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
3.739 De stoel staat te wachten
op dat wat komen gaat
voor het open raam
is het, waar die stoel nu staat.
Degene die er net op zat
loopt door het lege huis
maar zo af en toe
komt ze terug naar de stoel,
bij het open raam
even genieten van de rust
waarmee het snel genoeg
is gedaan,
zodra de mensen binnenkomen
om aan het werk te gaan.…
Zoekende dichter
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.438 Ga maar
ga naar ongerepte velden
waar alles anders is
koeien mekkeren
schapen loeien
weiden blauw van warmte zijn
en zonlicht nacht verkilt
ga maar
luister naar de woorden
die geboren werden
uit een klank die jij
niet kunt verstaan
maar toch als eigen taal herkent
ga maar
zoek de wegen in het land
dat wacht tot jij in eigen tuintje…
Valkuilen de relatie
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
850 in alarmkleur
een pissebed
laag bij de grond
ze ademde
de geur van hel
sproeide vuur
in dubbelzijdig
blussen ja
ik ken haar wel
wilde sussen
was te snel
nog niet uitgeraasd
kreeg ik de volle laag
tot in de derde graad
heb ik haar toen genomen
haar woorden
glijden zacht
valkuilen de relatie
ik leef nog bij haar gratie
en wacht…
STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
976 ik wacht op haar, kijk in de verte
daar komt de trein al, nee toch niet
een wisselzang van hoop, verdriet
ik dood de tijd, inwendige concerten
een holle hal, het enige loket
is dicht, het rolluik neergelaten
ik loop wat heen en weer te praten
de muur is leeg, niet één kroket
hier eindigt alles, elke reis
de spoorlijn leidt naar zee, naar…
vlinderen in pieken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
700 alles verandert
als alles verandert
dacht de regelaar
van temperaturen
in dit voorjaar
rupsen piekten keurig vroeger
mooi weer tegelijk op pad
met de uitloop van hun voer
zomereik vers in het blad
koolmezen moeten het bezuren
bleven seizoensgetrouw
wachten tot de dagen lengden
zodat snavels zojuist uit het ei
vergeefs om rupsjes smeken…
HALVERWEGE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
922 als ik mijn pen beweeg op het papier
is alles wat ik schrijf een lege huls
ik wacht op meer, een krachtige impuls
de regels blijven leeg, het stopt bij vier
maar dan zie ik een deur die op een kier
staat, licht werpt op m'n blad en mij iets guls
aanreikt, het ziet eruit als uittreksels
van muzen van de maan; tweede kwartier
en halverwege…
Na een drukke avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.110 Het afscheid was doordrenkt met weemoed
ik wacht nu op een bus die niet meer komt
ik warm me aan 't ijs
een kater in een nacht die nooit vervliedt
het denken van de bomen is een spel
dat ik van jongsaf kritisch heb bekeken
ik luister naar de stemmen in m'n buik
die gonzen als de bijen in een boomgaard
ik loop nu langs een weg die er niet is…
'Gebleekte Zonneschijn'
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
913 De oceaan lag rimpelloos
kil te wachten in een grijs gewaad
- een onderdrukt verleden
dat hij niet af kon leggen -
de ijzeren mantel van haat.…
Stilte
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.627 Wachten op wat komen gaat, niet weten doet zo zeer,
Wat moeten we verwachten? Ik weet het niet meer.…
Een stille getuige
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.423 we spraken over het leven
over de dood en alles er tussen
naar de lijn
waar niemand naar toe wil gaan
als we konden
deden we alles nog eens over
nu rest ons alleen
wachten op het sterven
als afscheid komt
kijk ik over mijn schouder
het voelt alsof je valt
ver uit het zicht
en zweeft tussen
deze wereld en een andere
zo stap je uit…
Zoekend naar leven.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.606 Laat los, ga door, het leven wacht niet lang.
Te lang heb ik gehoopt op tranen die niet kwamen.
Te lang heb ik gehoopt op gevoelens zonder licht.
Het licht aan het einde van de tunnel is gedoofd, genadeloos.
Het licht in mijn ogen evengoed.
Maar ooit zal het weer branden, als vlammen zonder zorg.…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 In het aanzien van de wolven
drijft nog op de laatste traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan…
Troost
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.530 Een hopeloze strijd die ik vlug verliezen zal
Als ik uitgeput en verdooft in de onbekende diepte val
De kleuren verdwijnen langzaam uit de nacht
Angst en wanhoop omdat ik al zo lang wacht
Stekende pijn die me helemaal verblind
De kracht die de ziekte langzaam verslindt.
Ik geef me over, laat me Alleen ……
Lief klein meisje
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.147 sta je voor me
Een doolhof in je ogen
Kwetsbaar in je eigen kracht
Lastig kind, zeggen ze,
Dwars, nors, eigenzinnig
Los willen staan en hechten aan de ander
Storing in verbinding
Dwalend meisje
Uniek geweven stukje kant
Littekens van pijn en dunne draadjes geluk
Gedwongen in je eigen vlucht
Lief klein meisje
Een dun draadje zij wacht…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Op 't eiland Funen is
de zee een bruisend blauwe vlakte,
met aalscholvers die wachten op vis,
daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam
temidden van ruw boerenland, stille straten,
Deense haring, velden met pompoenen.…
WEEMOEDIG SINTERKLAASGEDICHT
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
4.052 dit is het derde jaar dat ik die school
passeer, de kinderen staan er gedwee
- ze zitten in groep één of in groep twee -
te wachten op de komst van die Spanjool
ik fiets er langs, alsof ik door het dool-
hof rijd van mijn geheugen, lang gelee
toen de kabouter en de toverfee
de dag voorzagen van een aureool
het is terecht om hen niet te benijden…
Overvol
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.914 storm
van gedachten
en emoties
die ik nog niet
ordenen kan
Jij, jouw liefde
een geschenk
van de sterren
Ademloos luister ik
naar je lieve woordjes
Warm geluk
Je ogen
soms donkerblauw
in hartstocht
Dan weer
doorschijnend porcelein
vol tederheid
Tijd bestaat alleen
als we niet bij elkaar
kunnen zijn
en het leven
een wachten…
nachtdanserij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
648 het is vreemd
op de stilte te liggen wachten
ergens in een verstijfde kamer
waar twee adems elkaar vinden
in het holste uur van de nacht
weten gedempte gangen zich
vervuld van geloof en hoop
als vliedende gedaanten bleek
zich spoeden naar de plek
waar leven en dood in koor
hun ontmoeting uitbliepen
de geest speelt spelletjes
met en doodt…
gedicht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
827 Je hebt nood aan dat moment, vol begrip en erkenning
liefst leunend op een schouder, wachten op een antwoord
ze te delen met anderen.…
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 zich
de tijd die ik nog heb ebt stil
zie, golven wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet niet wat nog is en wacht…