6445 resultaten.
Geboren voor...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
602 eindelijk kunnen beamen
"wij zijn voor geluk, elkaar, geboren”
zelfs in oren..die het nog steeds niet..willen horen.…
Wie je bent zeg je zelf ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
550 Wie je bent zeg je zelf,
dat mocht je willen man,
wat doen dan al die personen in jou
met jou en voor jou en na jou en tegen jou,
je vader, je moeder, je leraar, je buurman,
zij zeggen wat je moet zeggen
en jij bauwt ze na als een papegaai,
die overuren draait op een kermisschip,
als je daar niet los van komt dan
zeggen zij wel wie je bent…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 mijn vingers tegen licht gehouden
weten al van hun sterfelijkheid
straks liggen ze gevouwen
in mijn schoot - nog strelen ze
uw zachte huid, nog willen ze
om nieuw leven te planten
in dezelfde aarde wroeten
die hen verderop bedekken zal
het einde kent u wel uit uw
zorgvuldig weggestopte dromen
ik neem die trein en u blijft achter
op dat kolkende…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 ik had zo, meen ik
willen inschepen onder een bladzijde
door de letters van je gedicht
hoe kan ik lieve woordjes vangen
aan dagzijde van onderdak op het kustgebied
in de schelp van je heupen
om mijn vingers rond je haven te sluiten
binnen gehoorafstand
ik wilde wat roepen 'binnen onze taal'
de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen…
- Bloemenhart -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
946 Ontluikt wat wij niet willen weten,
noch wensen wat van ons kon zijn
terwijl de hele waarachtige bloemenregen
omringt met heerlijke bloemige, vrouwelijke geur
de geur van natuurlijk zijn, kon zijn.…
Tot besluit
gedicht
4.0 met 27 stemmen
11.932 En ik zag Vinexwijken, pril en doods,
waar mensen roemloos mensen willen lijken,
de straat haast vlekkeloos een straat nabootst.
Wie kopiëren ze? Wie kopieer
ik zelf? Vader, moeder, wereld, DNA,
daar sta je met je stralend eigen naam,
je hoofd vol snugger afgekeken hoop
op rust, promotie, kroost en bankbiljetten.…
Avondje uit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Ik juich stil van binnen en
draag het leven als een warm kleed om mij heen
nu de temperatuur daalt: vredige wind strijkt
langs de winkels, de terrassen en de mensen, ik
zou het moment vast willen leggen, de kleuren,
de geuren, de beweging, de geluiden, maar ben
geen schilder, dan maar met woorden die altijd
te laat komen, achter het gebeurde…
Zeg nooit nooit?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.080 Je nadert me meer en meer, je betovert me meer
en meer, je borsten wippen bijna uit je BH als
je me ziet, ik spring bijna met mijn mond open
op jouw open mond, onze aura's verkleven met
elkaar als parende slakken, je oppert zinspelingen
die er niet om liegen, het is zelfs God duidelijk
dat we met elkaar willen vrijen, maar er liggen
praktische…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 in het atelier te velde,
de baarmoeder van zijn kunst,
door de getijden heen
in het vergankelijke mee te trekken
daar, buitenaf
verbeeldt hij als minimalist
het wezen van de schepping
in eeuwige verwachting
en vertelt ons vaak in turquoise
of in opvallende gevulde leegte
wat een almacht zou willen…
In het zelfde schuitje.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
910 Eén ding hebben alle schuitjes gemeen, namelijk dat ze een veilige thuishaven willen binnenvaren.…
De ekster
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
549 Want de oudjes daar beneden,
zitten dan aan hun ontbijt
en omdat ze maar alleen zijn,
willen ze wel wat aan hem kwijt.
En zo krijgt hij iedere morgen,
kleingesneden korstjes brood,
Iemand anders geeft een appel.
"Jaap"kijkt toe vanuit de goot.…
wij geven hem uit handen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 wij willen heden vragen
aan u , die met ons treurt,:
leid ons door droeve dagen
het leed heeft ons verscheurd.
gij blijft de tranen drogen,
geeft altijd perspectief,
maakt nieuw steeds onze ogen,
die dromen 't leven lief.
wij blijven sterk vertrouwen:
gij zult er voor ons zijn.
wij mogen op u bouwen
ook in verdriet en pijn.…
Even
gedicht
2.3 met 67 stemmen
21.946 Geluk is vandaag nog dingen willen schrijven
als 'jouw ogen en hun sterrelingse pracht'.
Godgod, nee zeg. Maar het is koud. En ik wil blijven
bij jou. Omwille van de nacht.…
Vreemde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.157 Want het laatste waar ik nu zin in heb,
wat ik niet zou willen,
Is dat je na jaren van geen contact
heel vrolijk een gesprek zou beginnen.
Dus om je maar vast voor te zijn
denk ik dat ik je maar gewoon negeer.
En hoe slecht dit ook voelt
aardig zijn tegen jou
lukt me niet meer.…
DRIETAL
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
924 Vrije dagen in Spanje slijten
moeder Anchie loopt overal kijkend
met haar beide dochters
door het drukke dorp aan de kust
de zusjes Renate en Petra
doorvorsen de winkel
vol kleurige stoffen
en lokkende beeldjes
hun handen willen keurend voelen
maar dwingen zich tot rust
bij
stromende gedachten
als schuimende bergbeken
die elkaar woest…
Zó mooi
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
976 Op zo’n moment ben ik verbaasd dat niemand kijkt en niemand ziet
die overweldigende schoonheid, de perfectie, het spektakel;
ik zou graag willen dat ze ’t zagen, dit zo wonderschoon mirakel,
maar ze praten maar en praten maar en nee, ze zien het niet.…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
2.4 met 5 stemmen
2.157 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.…
LANDGOED VALKENBERG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
847 Woudreuzen vol klimopranken stralen
strenge zorg uit, willen beschutting geven
aan tere bloempjes, die elkaar weven
tot één grondtapijt, met zoemende talen.
Slingerbeken scheppen schoon moerasmos,
omringen sierlijk edele woestheid,
laven ree en hangende lovertros.…
aandacht in frustratie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 maar gewoon
zonder stil te staan
zonder aandacht
zonder reden
en als je al een reden hebt
waar komt die vandaan
is die van jou
is die van een ander
die reden, die oorzaak
waarvan ben jij het gevolg
heb je jezelf die vragen al gesteld
laat me je niet verder ophouden
maak je maar geen zorgen
ga lekker door
want je hebt de wil niet om te willen…
Van harte beterschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.588 van jou te houden,
jou te willen behoeden van pijn
jouw hand fijn te knijpen
om je nooit te laten gaan
zolang onze aardse band blijft bestaan
Mocht ik dan
aan alleen jou vertellen
uitleggen
je was er voor mij...…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo dicht langs mij
dat ik ze al zowat aan kon raken
Ik zei: Kom eens even dichterbij
ik wil zien hoe je lipjes smaken
Mooie benen aan ‘t heerlijke lijf
zou ’t meisje wat lekkers willen…
Dwars door het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Alles en altijd werden onbelangrijk,
en wat onwaar scheen, leek zich
sterker te presenteren, te willen gaan manifesteren.
De werking van de sferen: om nooit te vergeten,
kwam door mij heen
via nieuwe dromen
in mijn levend gegeven.
Een compleet bizarre combinatie!…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 ik dool om te willen zwerven
langs de seizoenen aan de wand
van de inmiddels gestorven tijd
met z'n steeds uitbottende hand.
bloeit een bloedende doorn als
tranen in het oog van het labyrint
waarin mijn tocht zich zal herhalen,
symbool van een gestreden strijd.…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.…
WERK EN DECORUM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 genade
en met name werken
je brood verdienen
“In het zweet des aanschijns
zult gij uw brood verdienen"
Vaak voelt het als
vernietiging van
vernedering van
mijn eigen
mijn eigen ik
mijn eigen wezen
mijn eigen vlees en bloed
mijn kennis en kunde
mijn geschiedenis
mijn ontstaan:
negen maanden voor mijn geboorte
mijn zijn
mijn willen…
Lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Rustig aan
lijken ze te zeggen,
terwijl ik zoveel zou willen,
maar samen zijn we één,
houden elkaar op de been
en geven steun
rank en slank zijn ze
zeg ik daarvoor ooit dank?
Lieve voeten, benen, lijf,
we zijn één!
Je loopt maar mee, waar ik heen wil.
Nooit laat je me alleen.…
Afstand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
784 Ik had je nooit,
nooit zo moeten laten gaan
Niet zo,
in die laatste dagen,
uren van je leven
Ik blijf maar denken,
er bij stilstaan
Denk niet,
dat ik het mezelf,
in mijn tijd hier,
ooit nog kan vergeven
Want papa
Ik heb de kansen
laten liggen
toen ik ze kreeg
Besefte niet zo goed
de waarde
Had nog zoveel,
heel veel willen zeggen…
Parkinson
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.117 Het gaat maar door
al 13 jaar
het houdt nooit op
vergeet het maar
Wat zou ik willen wensen
even een leven zonder dat
gewoon weer doen net als een ander
ik ben Parkinson meer dan zat
Want ze kijken me maar aan
doe normaal of wat
wat zal ze mankeren
hoe vreemd doet ze dat
Maar wat is normaal
het gaat allemaal niet zo snel
het gaat…
Buurman
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 Want twee ruim bemeten borsten
en een oubollig permanent
werken niet bepaald bevorderlijk
bij mijn pogen in haar voorbijgaan
het vertrouwenwekkende profiel
van buurman wijlen te willen zien.
Maar toch: Ik zal handhaven.…
Klein meisje nog steeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Je bent niet alleen, komop kleine meid,
de hele omgeving denkt aan je, willen je niet kwijt.
Vecht met alles wat je lief is, vecht uit volle macht,
je kunt het, je hebt de kracht.
Laat het duiveltje niet winnen, jij, lieve meid,
moet wakker worden en aan je herstel gaan beginnen,
kom op!…