7969 resultaten.
Ik wil je raken.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
624 achter mij
zal staan en in een
laatste vers jouw
licht te vervolmaken,
de essentie waarmee
het laatste gat wordt
gedicht in de voor ons
aangewezen tijd, kan
niet somber klinken of
ongrijpbaar vederlicht
om dan aan te vertrekken
en bij gelegenheid weer
a-priori af te leggen en elkaar
iets sterfelijks te ontzeggen,
zonder in de ziel…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Is dit een waanbeeld, een fantasie
van een te naïve ziel,
een gemoedstoestand, een euforie
die mij plotseling overviel?
Neen, dit behoeft geen dure woorden,
dit verdraagt geen valse schijn.
Is dit niet de definitie
van 'gewoon gelukkig zijn'?…
Holle spiegels
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
574 Men zaait en oogst de
psalmen als een waterval,
zalmen springen eendrachtig
naar een voltooid verleden,
de ruimte herbergt de eenoog ,
eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet met achterdocht,
erodeert niet in getal,
houdt het oog gericht
op de ingelegde treden
waarin zool en ziel,
in oordeel wordt beleden ,
de ware uitkomst zich…
Bergland
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.139 '
vraagt het zich af; want reeds zijn de uren
doorgebracht op de hoogten
tot tijden geworden die niet meer kunnen verstrijken,
en ondenkbaar de reis
die het lichaam eenmaal terugvoert
naar het ondenkbare laagland,
terwijl de ziel blijft vertoeven
in die poolzee van licht en ijs.
--------------------------------------------
uit:…
Dat opzien baart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 reizen dan het licht
in de rode gloed
van mars gaan baden of
de ringen van saturnus halen
zonder franje iets unieks
niet om historie te gaan schrijven
maar om even heel bekend te blijven
de voorspelling is er al in
dromen maar hoe het uit gaat
komen is voor mij de grote vraag
of heb ik dat moment gemist
toen ik als enige
jouw ziel…
Achter je laten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Ze stond bij het graf en boog
was met de dood oog in oog
er was niets anders meer
gekruisigd was haar Heer
hoe kan ze nu nog leven
wie nu nog uitzicht geven
In haar ziel brand er een traan
wat hebben ze Hem aangedaan
waarom huil je klinkt het dan
omdat het echt niet anders kan
Het lege graf brengt nieuw gezicht
het is nu vol met engelen…
De kruisweg
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
929 aan mij trekken vaak stoeten voorbij
ik spreek liever van stille tochten
geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten
elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij
doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld
nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen
omdat de ziel maar niet wordt bedrogen
immers die is al met te veel spagaten gevuld
ze zingen het oude…
DE ZIEKTE VAN BELLE VAN ZUYLEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 zorgen baarde
Maar tegelijkertijd een halm toestak
De wetenschap hangt aan de wilgentak
Zelfs Newton is niet meer van deze aarde
De graaf, genezer, ziet mij vorsend aan
Het lichaam is bepaald geen mechaniek
Broedplaats van evenwicht, dat is de buik
Maar ik pareer, ik kan niet gaan en staan
Waar of ik wil als vrouw, dat maakt me ziek
Mijn ziel…
Een winteravond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
696 Wat springt mijn ziel plots op van louter
vreugde en dankbaarheid, van nieuw vertrouwen
al is er Haïti, al zijn er doden.
Wij mensen moeten toch elkander dragen,
nieuw leven schenken waar de grens bereikt
leek, maar er is hoop, er zal weer lente komen.…
Zie haar
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
1.125 vertel mij van rozen
zij ruiken naar de gunst
van een teder hart
laat mij luisteren naar
het timbre in het zuchten
van je zoete stem
ik voel je huid als warmte
gemodelleerd in een sterrengloed
je heupen dragen de contouren
van een laan vol vlinders
niets ontgaat aan mijn ogen
zelfs niet de pas
in een tred waarop naar
mijn ziel wordt…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 De lente viert nu feest, en ook mijn ziel wil zingen.…
Verhef mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
681 Verhef mij tot de grote droom van ’t zwijgen,
tot waar de ziel haar eigen vleugels vindt
en niet meer hoeft naar willekeur te neigen
maar kijken durft met ogen van een kind.
Verhef mij tot de hoogte van erbarmen,
tot waar ik stilval bij gebrokenheid
en niemand nog maar enkel wil verwarmen
omdat ik hoor hoe nood ten hemel schreit.…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Ik schrijf niet
om een herkennen
ik leg mijn ziel af in mijn zinnen
mijn lijf en leden
onderhorig
aan de metaforen
al wat rest
zijn lidwoorden
het gewone van mezelf
de onlust
het alledaagse articuleren
het erkennen
ligt in de persoonsvormen
van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart
overstroomt, maar nee
De smart kleeft blijvend
aan mijn ziel…
Ik zag het weer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
828 [Toch denk ik dat de ziel van zo’n mens faalt
in de zoektocht naar een volgende fase
maar dat is dan weer mijn eigen arrogantie]
Ik zie het zo vaak
en op een soort sadistische manier
doet de onwetendheid mij plezier.
Dus…
doe maar fijn arrogant zijn.
Ik ben liever onzeker
dat weet ik heel zeker.…
ik zag het weer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 [Toch denk ik dat de ziel van zo’n mens faalt
in de zoektocht naar een volgende fase
maar dat is dan weer mijn eigen arrogantie.]
Ik zie het zo vaak
en op een soort sadistische manier
doet de onwetendheid mij plezier.
Dus…
doe maar fijn arrogant zijn.
Ik ben liever onzeker
dat weet ik heel zeker.…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het orkest
vaak zo dramatisch warm
het strelen kent
zijn grens naar boven tot de hals
en ontmoet in de diepte
de plek
waar de kam
ontwaart
daarachter
het landschap op
de staart
waar de ziel…
Voor jou
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
1.417 Je stem en ziel kan horen
Dat je bij me blijft, misschien?
Ik hou zoveel van je.
Dat kan ik niet in woorden zeggen
Neem mijn hand in de jouwe
Voel me, dat weet je wat ik uit wil leggen.
Ik neem je zoals je bent.
Zoals je me zei dat je zou zijn.
Je hardheid en openheid
Mijn leven zou zonder jou nooit meer hetzelfde zijn.…
Sterf ik opnieuw
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.323 kijk me niet aan
hou me niet
hou niet van mij
niet nu
niet ooit
raak me niet
laat me
laat me maar
en dan krimp ik
sterf ik duizend doden
mijn ziel die huilt
spreekt andere taal
kom
kom maar
blijf dan
ga niet
ga niet weg
ga niet ziek
ga niet dood
kijk me aan
wees waar
wees waarachtig
hou me maar
hou me stevig…
J. Bernlef
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 Boten zinken naar beneden,
zinken roerloos, vermolmd, schrijft
een vurig dichter met vuur in de
sneeuw op de noordpool, zodat de
walvissen, als zij omhoog kijken,
niet alleen verwonderd raken, maar
ijsbeerbootjes stijgen op door hun
brede reddingsbootruggen en ijs
breekt in de de wereldnacht,
in de eenzame zielen.…
Kerstfeest 2010
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.047 Denkend aan mijn kerstboom
met slingers en ballen in overvloed
waarin ik mij beschaamd weerspiegelde
afvragend, is dit nu wel goed
Denkend aan het toenemende wereldleed
het Kerstfeest verblindt de mensen
begeleidt met gezang van gezalfde liederen
waarin men de vrede en zaligheid wensen
Denkend aan die miljoenen zielen, niet in te mengen…
Beklem mij niet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 avonturen laten beleven
dat is het beste vooral voor mij
je moet mij niet willen bedwingen
mij in 'n keurslijf willen proppen
ik zal vechten om er uit te springen
er tegenaan blijven schoppen
totdat je mij als vrij mens zult gaan zien
die het nodig heeft haar vleugels te spreiden
te gekscheren met mijn kunnen bovendien
dan zul je mijn ziel…
Zielloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.670 welzijn
geluk is een levensbehoefte
recht op geluk zal niet in ‘n
grondwet misstaan
bij ‘t ontwaken drijven som-
bere wolken het bewustzijn
binnen van de werklieden
ze spelen hun rol, doodmoe
door discrepantie tussen
wie ze zijn en wie ze spelen
ze trekken zich regelmatig
terug in hun ziel…
Mysterie
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.321 Maar mijn ziel is vervúld geweest.
En hetgeen in haar duister blijft hangen,
Een levende smart schoon ze zwijgt,
Is de snik van een eindloos verlangen
Uit een droefheid die woordenloos hijgt.…
Kom maar!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Grijp mijn hand, desnoods letterlijk, want
ik zie hoezeer je ziel is misleid en afgeleid
van het ware leven, waar een vrije en gezonde
beleving van de erotiek centraal staat, daar
we er allen uit voortkomen en er allen naar hunkeren,
het liefst zoveel mogelijk! en dat is niet hypocriet!…
Eenzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 De geheimen hou ik voor mezelf,
zij die mijn eenzaamheid ten diepste met mij delen,
hen koester ik eeuwig in mijn eenzame ziel.…
In memoriam patris
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.262 Zal ik u eenmaal beiden wedervinden,
Waar ook mijn ziel de vrijheid zal verwerven
En waar geen lichaam haar meer kan bederven?
Daarginder worden ziende alle blinden,
Daarom zal het wellicht hier niet geschieden
En dorst ik vaak naar hemelse gebieden.…
De cactus
poëzie
3.5 met 12 stemmen
5.738 Kaal staat hij voor de blankheid der gordijnen,
verschrompeld in wat kiezel en wat zand
en mist zijn ziel: het alverschroeiend schijnen
der eeuwge zomers van zijn vaderland.…
Fantasievriendin
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.025 De soepelheid van je onoverwinnelijke
vechttechnieken betoveren me, ik herken
ze, rapporteer ze, steek ze in mijn ziel,
die net als jou naar gerechtigheid taant.…