7973 resultaten.
Éénstemmig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
631 demonen
in mijn hoofd
zal ze achterlaten
bij de opgedroogde
bronnen van angst
afgesneden
van voeding
en werkelijkheid
ik klauw mijzelf omhoog
uit de diepste
spelonken
van mijn ziel
verlaat ons niet
roepen ze mij na
vergeet niet
wie jou geholpen hebben
in de strijd
tegen het leven
ik negeer ze
steeds verder
laat ik ze achter…
Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.389 Ga mee, fluisterde ze, je vader en moeder
slapen, sluip het huis uit, laat alles achter,
je hebt om te eten en wonen niets anders
nodig dan mij.…
somebody that I used to know
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
727 Onder hoogspanning (A’foort-Utrecht)
Written by: Dead Star
De ruit spiegelt van opzij
De leegte voor,
De leegte achter mij
Niets is
En
Alles is
Helder en zwart
En een schim eindelijk ontwaard
Wij zijn alleen,
Maar het is al te laat
(Dit is hoe het altijd gaat)
Er komt geen einde aan de tunnel
Twee werelden zonder verbinding…
Plaatje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Dit tot grote radeloosheid
van een fotograaf, die bezig was
zijn bruidspaar op de voorgrond
en de smetteloos witte beesten daar achter
saamhorig te vereeuwigen, alsof ze iets
met elkaar te maken hadden.
Als enige buitenstaander
voelde ik de omvang
van dit moment en
schreef het op.
Maar misschien niet
vloekend genoeg ...…
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Godvergeten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 hoe koel moet mijn gevoel
om meer dan tienduizend jaar
tot nu als vers in de gletscher
geconserveerde vleeswaar
samen met wolven bruine beren
zojuist ontdooid te consumeren
in nog grijze taiga van alaska
nog steeds groeit ons bereik
een kariboe ten prooi gevallen
diepe voren van wreed gebeten
achter schuin toen open gereten
vanaf zijn…
Boy's toys
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
918 Vanavond gaan we los vilijn vals kreng
als ik hitsig huilend achter je sta
Je met mijn vingers in extase breng
Kom in mijn armen ruige del
Dan pak ik je, oh ja ik pak je daar
Ik grijp je bij je slanke strot
je staalzilveren haar
Oh!…
Kerstkaarten schrijven
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.767 Het wordt tijd om kerstkaarten te schrijven
ook al gaat dat met een dubbel gevoel
de maand waarin mijn zus en broer stierven
tweede kerstdag, oudejaarsdag, je weet wat ik bedoel
Een maand van feesten, maar ook herdenken
van hen die we achter elkaar verloren
dagen die elke jaar terug zullen komen
maar ook denken aan Hem die werd geboren
Hij…
Wat is het...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
818 Ik zie nergens het nut nog van in
Want ik wil met jou mijn liefde delen
Net als toen aan het begin
Ik wil zo graag jouw lippen kussen
Zo graag voor altijd de jouwe zijn
Maar we bouwen er samen een muur tussen
En die muur, die doet zo'n pijn
Ik blijf er steeds maar tegen botsen
En er komt maar geen einde aan
Dan voel ik mijn tranen achter…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Mijn voeten laten natte sporen
achter aan de kant.
Niet of nauwelijks, te verdragen,
De dingen die mijn ogen zagen.
Langzaam klim ik hoger,
klevend aan het zand.
Druppels zoeken de weg naar beneden
of verdampen snel in de lucht.…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 Vergeeld, vergeten, diep verscholen
in een courant vol polemiek
bij een prentje van een molen
achter een stapel bladmuziek
Daar stierven jaren in jouw schoot
alleen geraakt door vallend stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren…
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
2.4 met 31 stemmen
2.891 Totdat jij en ik elkaar weer zien
Daar achter die verste horizon.…
maar thuis was hij acteur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.685 hij gaf hen alles wat hij had
zijn lach klonk door de zaal
en ook voorbij de laatste rij
lichtten de ogen op
de zoveelste dacht zij
ze was een deel van hem
zijn podium en coulissen
zij souffleerde zijn verliezen
de tekst was haar bekend
hij was haar wettelijke vent
ze zag gebaren achter glas
en kon uit zijn mimiek
begrijpen hoe tragisch…
gedreven in contouren van waanzin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
834 gedreven in contouren van waanzin
sleept de slaap mij in het onbekende
dromen die veranderen in een mysterie
ik laat het gaan, ga er niet tegenin
zweet laat zout achter op mijn gezicht
mijn keel lijkt dichtgebonden met een doek
de geur in mijn neus is alles behalve fris
een nachtmerrie gevuld met fel licht
armen en benen slaan om zich heen…
de morgenster
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
817 heilbegerig quiëtist
ademloos te wachten wat ik weiger
op wat verschijnt en altijd wordt gewist
ik wil verlossing ik wil licht en lucht
ik sla de strak gespannen trommelwand
dwars door het water heen maar geen gerucht
geen zucht wordt hoorbaar in omringend land
een rabbi dwingt mij uit te zien op straat
hij toont in drift hoe voor en achter…
Zo'n dag als vandaag...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.233 De zonnestralen van de winter
laten warmte achter op mijn huid
Het is bijna lente, nog even
en de knopjes komen uit
Ik ben gelukkig
de zon, briesje wind
vogels zingen, ik zing mee
als een vrolijk klein kind
Ik vergeet, dat ik weet
dat het weer regenen gaat
de boeren hebben weer de kolder
mest ruik je door heel de polder
Maar ik ben…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
959 Achter alle broze woorden
herken je de letters van jezelf.
het zwijgen weegt zo zwaar,
maar toch heb je elke zin bewaard.
Jouw handen zijn zo moe,
ze omklemmen ieder gemis,
je bent in je tranen gestorven,
in de kilte van je betekenis.…
De lieverd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
982 van de schrik,
Met in mijn hoofd zijn naam,
Geobsedeerd ben ik door Nick,
Pijnzend kijk ik uit het raam,
Oud gevoel deed zich ontwaken,
Na kort heen en weer gepraat,
Woede was aan de oppervlakte aan 't raken,
Met alles in mij dat haat,
Onzeker was hij, met een grote mond,
Hij wist immers al wie hij zelf was,
Jammer dat hij er niet achter…
Klein meisje met grote mond
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
5.429 klein meisje,
met zo'n grote mond
Zich voordoen als een jongen
ze maakt het soms echt bont
Stoer de spierballen vergelijken
met echte kerels breed en groot
Maar diep in haar ogen
schuilt soms echt de nood
Vind me aardig, zeggen die ogen
Ik ben niet zoals ik doe
maar diegene die haar kennen
zien het, zelfs met hun ogen toe
Want...achter…
Elsje Engel
netgedicht
2.9 met 46 stemmen
14.259 Van vliesjes wil zij sterke vleugels maken,
geweldig wieken achter zwanen aan
zichzelf verliezend weer de aarde raken
en, goeie god, met kracht tot inzicht slaan.
Ze tekent licht in alledaagse zaken,
als Engel is zij pas met ons begaan.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 De regenwolken barsten open
Het bos blijft achter, kil en verzopen
Maar dan wordt het intens stil
Het woud bekent weer kleur
Er is iets op til
In die rood-bruin-gele geur
Eikenblad weet niet goed wat het wil
Nog even lekker pronken aan zijn tak
Of slapen, want het wordt wel kil
De zon is al gaan lopen
De anderen in hun slaapzak gekropen…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.798 Ze heeft genoeg ellende achter de rug,
kreeg een portie voldoende voor twee,
maar als je haar nu voorbij ziet gaan,
dan lééft ze weer…
Ze is er nu nog niet, o nee
maar de toon die is gezet.
En owee hij, die haar te na wil komen
die komt aan mij,
zo is het maar net?!…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 Het oude houten hekje kreunt
zijn matig onderhouden luid
als ik hem traag achter me sluit
toch lijkt het of de stilte leunt
tegen bejaard gebogen bomen
die knikkebollend tijd verdromen
ik zie de jaren vaag vergaan
uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar…
de heer Wiegel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
799 sprak het geachte lid
ome Joop stond
voor niets
hij leidde het land
naar de afgrond
aanwezig in de studio
Alexander van opvliegertjes
excuus en lege dozen
overzeese gebiedsdelen
in vies vunzig Den Haag
hij wist het echt beter
de heer Wiegel was
ten minste
goed in verzekeren
het erelid
gaf de verzekering
dat hij als één man
achter…
fluitgenot
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.326 snaakse wijze
naar elk zichtbaar vrouwtje
intens geniet ik dan:
aandacht geven is een lust
geen mens die dat onkent
voor mij een echte must
ik dwaal van hoek tot hoek
en aanschouw het lokaal toneel
niets ervan wil ik missen
noch het schoons in het bordeel
mijn fluit is dan op volle kracht
want een publieke vrouw leeft geïsoleerd
achter…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 ik hunker naar de warmte
de kilte brengt riltekens
op lichaam en geest
de winter duurt nu al jaren
ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de…
verandering van tijden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 spreek niet van vroeger tijden
peilloos diep zat nog in de leden
bij voorbeeld aangaande ping pong
vereniging voor het vast verband
vroeg men een representant
bijvoorbeeld in het algemeen
een tafel van hot naar her te rijden
voor de grote tafeltennisshow
of tewel wat een lid meer concreet
tredend uit het vereend geheel
achter zo'n meubel…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Ze scheuren je hart
en laten een spoor achter zich
dat voor onze oude ogen
al spoedig vervaagt.
Verdwaald in de tijd
strompelen we voort.”…
Ga nu maar zachtjes voort
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.691 Ik met mijn leven en jij verdwijnt achter de hemelpoort.
Jij begint nu aan een volgend hoofdstuk
En ik wil komaf maken met dit verstikkende verdriet.
Een loodzware opdracht, we zien wel of het lukt.
Maar dat ik verdrink, dat wil jij zeker niet.
Je gaat wel mee in mijn hart, mama,
Maar niet meer in mijn hoofd.…
Duisternis brak open
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
450 Duisternis brak open
kwamen nimfen aangeslopen
getekend in de volle maan
achter hun schaduwen vandaan,
maakten de gewelfde dijen lichter
in de koele nacht stijf bijeen
liepen daardoor wat dichter
langs schaamteloze blikken heen
nagestaard door oude wolven,
met bloed doorlopen ogen,
in de ruige pelsen van hun aard,
in korstig kleed gedolven…