8730 resultaten.
Jij bracht muziek
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.210 Jij wist beelden
te verklanken
en klanken te
verbeelden
Samen met jou
waren we
niet alleen
Jij nam ons mee
in wilde dansen
Op hoge toon
zong jij even
goed als rauw
met je stem en
hart van goud
Jij bracht muziek,
beeld en beweging
bij elkaar,
vermengde ze
tot een cocktail
vol ritme
en passie
Jij bent koning
van een rijk…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.
Daar in dat vellenbos.
De schrijver laat het los.…
Met je wolken toegedekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 we hebben van de zon genoten
in erotiek de warmte gepeld
de bruine huid zat als gegoten
is later toch weer snel ontveld
jij was mijn prijs uit vele loten
ik heb de kansen niet geteld
pech had al zijn kruit verschoten
het toeval bleek op je gesteld
je hebt me met je wolken toegedekt
wilde geen mooi weer meer spelen
je ware aard is stormend…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
komt loontje niet?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
516 juist daarom blijft hij in 't wilde weg
schieten
totdat hij uiteindelijk
zich zo diep heeft vast gereden
dat hij verstikt in zijn eigen drek.
komt loontje
niet altijd
om zijn boontje?
joz.le bruyn…
Sta met lege handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 Ik heb me aan de dichtkunst gewijd
als geen ander
ben in andere dichters gedoken
met vurige liefde
wilde de dichtkunst geheel analyseren
tot de diepste bodems.
Vind Goethe nog steeds een idioot
en Sylvia Plath geniaal.
Heb een voorliefde voor waarlijk talent,
is niet vreemd toch?
Ben door zoveel schijnelite verneukt!…
Rood
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
896 rood is de kleur van jouw lusten
teder, wild en ongeremd
die de stier in mij niet laat rusten
rood is de kleur van jouw wangen
behangen met vele kussen
door vele monden vervangen
rood is de kleur van mijn hart
verliefd op jouw stralende ogen
die de kilte verjoeg uit mijn smart
rood is de kleur van mijn ogen
verdriet om een zinloos verlies…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 jij ruimde op
wat overbodig was
vergat de uren van de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond…
Heemroos,
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 Nog voor de stem in zich
wilde verheffen,werd hij door
on - en overmacht gekooid,
verwoei op eigen kracht een
frisse wind die hij had gesticht.…
Ik wou, ik zag, ik rilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
504 Ik wou, ik wou wat iedereen wel wilde,
ik zag en voelde terwijl ik rilde,
ik dacht ik zag ik droom maar toch,
met open ogen is alles weer gewoon.
Ik wou ik wou, dat ziekte niet bestond,
ik zag ik zag, gewoon in het rond,
dat er mensen doodgaan, zomaar.…
bestuurlijk bastion
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Boos botsende bestuurlijke blikken
flitsen curieus fel over en weer
Wild wapenende woorden
verjagen de harmonie van weleer
Strijdlustige star stramme strategen
bestormen klunzig hun schans van besluit
Hete hardleerse harten
verstoken de bres voorts vol binnenshuis
Bescheten bang beroete bestuurders
slaan verbleekt hun ruïnedrôme gade…
Illusie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 Haar vulpen schrijft de blues
waar verleden laag bij de grond ligt
danst zij wild op jong groen gras
en vertrapt meedogenloos nieuw leven
ademloos kijk zij niet meer achterom
geeft hartstochtelijk gisteren een schop
en klein als zij is, schreeuwt aandacht
om wie zij ooit was voor de vernedering
die als een rode draad haar leven beheerste…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 heb je gezien
over de grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Fingerspitzengefühl
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 borst
en stroomt tot tussen je oren
- de materniteit waar woorden worden geboren –
die wriemelen en wrikken
wippen en springen
om zo snel als kan langs je handen
in die Fingerspitzen te belanden
en te ontsnappen
te gaan lopen en te gaan vliegen
een lammerendans te maken
in die witte vellen weiden
waar ze inktdrinkend indringen
dan hun wilde…
Zondvloed
gedicht
2.9 met 14 stemmen
5.069 Wilde verwoester, laat ons van de aarde
niets dan het heimwee naar u doodse beemden,
die Noach’s nageslacht voorgoed vervreemdden
van ’t woonschip en zijn drijvende diergaarde.
---------------------------
uit: Schipbreuk (1945)…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
Prins Bernhard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 In 1944 wilde Prins Bernhard 200 SS’ers laten executeren zonder vorm van proces, wat de prins later in een interview afdeed als grap.
Uit een dagboek van Kolonel Doorman blijkt echter dat deze opdracht wel degelijk serieus was bedoeld.
Een oorlog is nou niet bepaald een feest.…
Frits Philip(s)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 Het drukken wilden ze niet uitbesteden,
Want Post NL drukt zelf ook keurig net:
“Wij controleren alles nauwgezet,
Wij zijn hier met ons drukwerk zeer tevreden.”
Uitstekend was het drukwerk dus gelukt,
De foute naam werd foutloos afgedrukt.…
KNUFFELEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 Kousenflarden om haar benen;
tenen staken uit haar schoenen
Kusten bij elke stap ’t steen en
niettemin was zij om te zoenen
Lorren rondom haar schouders;
grote vlekken op haar vale rok
Met haar wat moeilijke, ouders
had ze het dikwijls aan de stok
Rode haren in wilde wind en;
ze wuifden al van ver naar mij
Oh ze was een heerlijk kind en…
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 er gaan geluiden over de pijngrens
door de wanden van het gehoor
zij verdrijven de afwezigheid
naar ruimten die ik luid doorboor
laat mij wild zijn in het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin…
Opa.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.247 Opa ik wilde dat U er nog was,
Mijn hand vasthield en mij een
mooi verhaal voorlas.
De wereld is zo kil nu, U maakt
het al een tijd niet meer mee.
Soms denk ik, kon ik U maar zien
en horen.
Veel zou U storen, daarvan ben ik
overtuigd.
Al wat er gebeurt hier is iets wat U
niet toejuicht.…
EIGENZINNIG SONNET
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
660 In een moment van innige stilte
kreeg ik met Petrarca even contact
mijn ontwerp werd niet direct omgehakt
toch voelde ik wat ijzige kilte
met zijn sonnetten valt niet te stoeien
dwangmatig geschrijf is zijn uitgangspunt
eigen werk is aan een ieder gegund
ik heb geen zin op zinnen te broeien
wilde graag weten wat hij van mij vond
mijn suggestie…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
Ode aan de cursus filosofisch schrijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Dick Swaab loop naar de maan,
wat wij hier creëerden omdat wij het wilden,
wij gaan jouw bevattingsvermogen ver te boven.…
Die schemerig herhaalt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 steile bergwand
afgrond en een verre overkant
de donkere kou
die schemerig herhaalt
wat jij uit vroeger hebt vertaald
het ritme en de kracht
om eonenlang te overleven omdat
het land slechts schoonheid bracht
de mystiek waar
generaties voor gevallen zijn
diep verankerd in de viking lijn
jij maakt emoties in mij los
met ogen en je wilde…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
- Troosten -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.812 Troost,
wilde een ware stormloop van vragen,
de meest kwetsbare emotionele tyfoon,
was al ontketend in enkele ogenblikken.
Leven, verdwaasd trachten te overleven,
waarop de daad, de snelheid bracht,
wanhoop, redelijke waarheid sprak.
Gemobiliseerd om noodhulp te leveren,
bleef troost onredelijk achter.…