9635 resultaten.
Na de operatie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.206 In de stilte van de nacht
noem ik mijn dappere vriendin,
een zonnestraal in menig mensenleven,
omgeven door een cirkel
van gebeden om Zijn kracht!…
Besneeuwde hof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 De stilte is nog stiller
dan voorheen
de beukenhaag draagt nu
een vorstelijke kraag
berijpte bomen
fluisteren nog zachter
temidden van
de wintervacht
zit ik als een vorstin
op de beklede bank
het wit steekt schitterend af
tegen mijn zwarte jas
vogels zingen zuiver
van opstanding en leven
hun teksten staan in veelvoud
op zerken…
Jouw naam
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
777 In de stilte
van mijn slaapvertrek
met Wie ons schiep
in diep gesprek
noem ik jouw naam
Hij kent je en
weet als geen ander
wat je hebt
Niets hoef ik
uit te leggen
alleen je naam
en alles is gezegd.…
Zoeken naar een waan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 het vlakke land
naar de eerste heuvels
in een mistige verte
later bergen
met de hardheid
van het dagelijks bestaan
ben het pad gegaan
van duizend voeten
in het zoeken naar een waan
heb mezelf zien veranderen
van luisteren naar fluisteren
tot de waterval van woorden kwam
onstuitbaar stroomt de schat
die ik mijn leven lang
in stilte…
Een enkele vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 nog is het koel
onder de grote eik
waarvan het donkere loof
de warmte niet laat passeren
in een weids vergezicht
wuift koren zomerzon
trillen kerktorens
zinderend val om
een enkele vogel waagt
de laatste warme vlucht
schreeuwt en landt
voor vele uren rust
de stilte is immens
alleen het krekelkoor
geniet rond deze tijd
zijn…
Laatste reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
675 Jouw menselijke ziel in versteende emoties
innerlijk bezworen, samengekomen
tijdloos in herinneringen
beschreven in brieven als in boeken vergeten
voor nazaten achter horizon en ochtendlente
naast het sterfbed van verlangen
in een oeverloos denken
zonder heimwee of dromen
vergezeld door witte rozen
jouw laatste reis naar doodse stilte…
De geleefde dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
648 mijn hand raakt het kozijn
terwijl ik het ijzer beroer
duw buiten weg, weg van mij
die bedompte lucht
van een gesloten cel
waarmee ik avondrood voer
het is hopen op koelte
wanneer de dag is verdreven
en de stilte haar diepte zoekt
het geruis in mijn lijf
neemt tijd om te zweven.…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
Gabber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
976 Het wortelen
van onze vriendschap
kost de nodige moeite
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via jouw hart
maar op het slingerpad
naar jouw dromenland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een werkelijkheid
die ik
als onbestaanbaar had verwacht
nu we gabbers zijn geworden
geloof ik weer…
De hoogste diepte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 als van zelve
kom ik dichterbij
zonder voorbedachte rade
ben ook arm aan woorden
als ik in stilte nader
zonder een stap te zetten
voel ik me zo
alsmaar meer aan je zij
het is je ziel die ik ervaar
oprecht naar buiten gericht
kwetsbaar, zwak in het aardse
maar krachtig tussen jou en mij
een tederheid
wonderlijk van gewicht…
Bloemen in gebed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 je kleumde kou
in luchtige zomerdracht
wij schuilden
voor het buiig blauw
een klein kapelletje
waar in het donker
warmte huisde
van vele kaarsjes
op het altaar
was maria neergezet
versierd met vaasjes
bloemen in gebed
stilte maande
ons tot rust met
vleugjes wierook
in de eeuwenoude lucht
in vervoering
zijn wij blijven staan…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de ijle wintermaagd
ze is op weg naar de hemel
over ons heen glijdt het oordeel
door de wolken schemert de roep
'dit is de laatste halte'…
Alleen in de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
639 Ik woon niet in stilte
wanneer ik alleen ben
in de nacht, deze donkere nacht
er is weliswaar een zwijgen
dat zicht toont aan de horizon
maar er zijn meeslepende twijfels
die zich ladderzat verschansen
in de muziek onder mijn bed
en ik denk vaak aan jou
die niet zwijgen kan
met altijd een mening
over alles en niets
waar ik mijn onmacht…
het gemarteld vlees
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 ontloken is mijn ziel gebroken is mijn hart
het beest getemd tot aan de schouders, door
god verketterd en gestenigd door de in dit
leven bezochte graven – er is niet meer
dan de lengte van mijn adem, het geruis
kermt en kronkelt door het rot van herfst
bruinrood is de stilte terwijl de laatste schemer
krast aan het licht
wie draagt die verzwaart…
Tot ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
957 hoe koud is de leegte
de stilte oorverdovend
het gemis immens
woordloos verbonden
maatjes door dik en dun
tot de tand des tijds
legden wij vele kilometers af
verstrengeld op 'n niveau
vol onbeschrijfbare liefde
tot het moment daar was
het pijnlijkste besluit
ontelbare tranen rolden, en nog
om mijn trouwste maatje
te doen overgaan…
"Een gedicht"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Verschoten in een wereld
waarin viervoeters doorgronden
en onze diepe zuchten falen
tot wij wensen te bestaan
en onverlangend ijlen
naar een nieuw begin van zijn
Wordt achterdochtig
en oprecht gezocht
naar al wat men ze gaf,
die viervoeters
Oprecht wordt overvloed
verkracht, in alle
zin van zijn verdwijnt ons
"stilte-voor-de-storm-moment…
over en uit
gedicht
1.0 met 1 stemmen
12.776 En alles wat gewaagd is geprobeerd
Als alles is gegaan zoals gegaan
En alles wat je deert je niet meer deert
Als alles wat bestreden is beslecht
Als wat onopgemerkt bleef is geduid
Als alles wat besproken is gezegd
En alles wat verbrast kon is verbruid
Soms voel ik even een verlangen naar
Het einde, die goedkope panacee
En naar de stilte…
Verdwenen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Het is de tijd, het is het leven
Sluimerend voorwaarts totdat de
laatste adem wordt gehoord
Het is de tijd, het is het leven
dat wordt afgeremd, blijft steken
als kreet in de kiem gesmoord
Jouw masker verwerd tot craquelé
ons leven daardoor in stilte
in boeket bijeengebracht
Het is nu tijd, dit was jouw leven
dat jij ruimschoots hebt…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 Waggelend door verlaten straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn…
hoe weinig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 in de slagregen van stilte
waar alles en niks gezegd wordt
en het bange hart ontbindt
verandert de dag in de nacht
waar de dood verborgen ligt
achter een ijzige bries
zing je los van het gulzige duister
laat de nacht oplichten als de dag
hoe weinig is nodig om alles te verliezen
keer terug naar het lege papier
vind de taal van de liefde…
vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 uit het halfduister doemde
zijn silhouet op:
mijn geketende vader
dichterbij kon hij niet komen
de doos van Pandora boordevol
met onmogelijke verlangens
bleef hermetisch gesloten
het leed zou te groot zijn
we stapten over de valkuilen
van onze zwijgende harten
in een beschermende stilte
vloeiden we samen
ik kwam hem zoveel later…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 We drinken cola uit een blikje, doden traag
de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.
We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar
weg en komt niet meer terug.
Je bent er toch altijd.…
God schept niet zomaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
445 bloeiend neer
een beetje verwilderd weliswaar
door herfstige verandering die overal
zelfs in mijn gedachten heerst
maar toch vertrouw ik mijn hart die
me vertelt dat ze ooit weer zullen vlammen
als ze door een nieuwe zon worden gewekt
God schept niet zomaar
er is een wel gegronde reden
die ik liefde heet
met aanwezigheid mijn diepe stilte…
Uit hectische uren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
488 langzaam ebde
herrie weg
uit hectische uren
lichtte zee op
onder een halve maan
lieten golven agressie gaan
alleen op het strand
het nieuwe jaar nog
koesterend in mijn hand
pas toen
schelpen knersten
bij de kadewand
ik stilte vond
zittend op zand
ontsloot ik de tijd
zag je stralende lach
de twinkeling in ogen
wist dat jij…
Zielsverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
530 ik open mijn brievenbus
en hoop tegen beter weten in
op een brief, een brief van jou
leeg weliswaar, maar toch
het kan toch niet zo zijn
dat er na een jaar
van zoveel, niets meer rest
dan stilte
geen vragen, noch gemis
‘s ochtends vroeg wanneer
vogels nog in moeten zetten
schreeuwt mijn lijf me wakker
om eindeloos te malen
want mocht…
Sta stil en kijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
667 Ren niet weg,
Ontspan je spieren
In armen en benen,
Sla niet op de vlucht -
Vandaag hoef je geen
Kilometers te vreten,
Sta stil en kijk
Gewoon naar de lucht
Waar de zilveren tortel
Zich zachtjes wiegt
In de kruin van
Je eigen dennenboom
Zij gaat niet weg
Zo lang jij er bent
En in stilte naar haar kijkt,
Zij gaat niet weg…
Een koortsige gloed
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 de kaft voelde
in vreemd ervaren
buitenissig aan
pagina’s ademden
stilte in een sterk
verschraalde lucht
hoeken waren
met zwarte duimen
viezig bedrukt
nog las ik niet
letters glansden
een koortsige gloed
de sfeer voelde
totaal niet goed
in zwaar beladen zijn
kanttekeningen
kruisten rood gevlekt
onleesbaar schrift
weerhielden…
Nonnen....waar?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
739 Ze maakten
al geen stennis
geen herrie, geen leven
Deze ingetogen vrouwen
die de stilte
van klooster en hof zoeken
Ze staan nu
slechts afgebeeld
in zwart-wit fotoboeken
Staan niet...
op m'n boekenplank
of in de boekenkast
Zelfs
op dit pad
heb ik hen moeten missen:
De nonnen
nonnen met hun kappen
gaan we wissen...?…
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
Vandaag Allerzielen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
739 een tijd waar dagen stilte dragen
op een serene rustplaats
waar familiebanden liggen
verwantschap die immer bindt
witte bloemen tooien graven
lampjes branden, kaarsjes flakkeren in de wind
gefluisterd worden
in steen gegrifte namen van geliefden
die in gedachten vaak voorbij kwamen
gedenken wij hen heden met Allerzielen
in Requiem…