Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

stilte

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 627
heel soms heb ik die drang te vluchten zover ik kan ver weg van hels kabaal naar een plaatsje ideaal ik zoek en blijf maar zoeken bestaan die plaatsjes wel… het klooster zou mij kunnen helpen of begin ik eerst wel met mijzelf… de muizenissen in mijn hoofd verjaag ik één voor één ik zet alle vensters open en veeg ze er massaal doorheen…
jonhy donovan31 augustus 2017Lees meer >

Jouw naam in mijn rozen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Zelfs de zon verdwijnt en wolken drijven ze drijven langzaam of heel snel je had beloofd nog lang bij ons te blijven maar‘k weet niet – of je nu dicht bent of heel ver.…

Schouwspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

'k Hoor noch 'k Zie U niet

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 731
Dra valt de avond een nacht zonder ster de aarde lijkt eenzaam en de hemel zo ver. Geen dauw in de morgen alleen verrijzen heel vlug de weerkerende zorgen - maar mijn vreugd niet terug. Wie kleurt nog mijn bloemen? Wie zingt weer mijn lied? Wie zal mijn naam noemen? Gij zijt er! – Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…

Het is wat het is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
pijn accepteren groot en niet klagen Het doet zo'n pijn alles wat gebeurt bij hem nee hij overziet het niet hij is helemaal niet blij Maar het hoort bij het leven het lichaam doet wat het wil de vraag is alleen krijgt hij het allemaal weer stil Hij zit in die bekende cirkel komt hij daar nog uit we zullen het zien kijk maar niet te ver…
Leidy14 november 2017Lees meer >

Draagkracht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Zij beweerde dat de grond onder haar voeten Zou verschuiven als zij dwaalde En de wereld om haar heen Haar zou verlaten als zij langzaam weer ontwaakte Dus zij droomde over werelden van engelen En speelde tussen wolken Die al druppelend verdwaalden Tussen ver verlaten volkeren Tot de wolken zeeën werden En het water haar gedaante verder…
Mae24 november 2017Lees meer >

Leer mij toch leven

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
Leer mij toch leven, ver voorbij de angst om wat dan ook maar te verliezen. Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd losgelaten, maar evenveel of meer zelfs bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn. Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Adeleyd28 januari 2018Lees meer >

Slaap

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.377
Er is slaap in overvloed, tot in de benauwdste ogenblikken toe, maar niet genoeg voor iedereen een enkeling blijft wakker, ziet de hemel rood worden, elke ochtend opnieuw hij wacht tot er honger komt en er komt honger, dor en stoffig en van heel ver weg, maar niet genoeg voor iedereen hij is de eerste nu, hij begint haastig te lijden…

het gerucht van de zucht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
ik dicht al lang niet meer geen deuren geen monden ik heb oog voor kleuren soms door het grijs heen en beluister de klank van jou, de ander is die nog immer zo koud als steen of meer te zacht als een veer neen, ik dicht niet, doch open als jij mij laat ruiken aan geuren van jouw ziel en ontwaar dan soms het vocht, keer op keer, van het…

the circle of light

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 738
ik buig mijn hoofd voor jou, mijn donkere nacht het is niet vreemd of ver ik had je verwacht je schuilt her en der in de gleuven van de oude boom; het is des winters vracht waarachter het licht, onnavolgbaar leeft en de dood, op sterven na stokkende zuchten weeft terwijl jij en ik uitzien naar de ochtenstond waar 't zachte in de warme…

Gedachtenrood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
zacht liep ik achter je lach wist dat jij op mij had gewacht de paden kleurden zich gedachtenrood meanderend in gras dat spontaan verschoot uit het ruisen van bomen kwamen vage stromen bladmuziek die neerdaalden als lentelied ik zag de sprookjes al van ver en wist dat jij de sleutel had om ze hun ziel terug te geven hand in…
wil melker11 januari 2019Lees meer >

de brullende draak

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
reeds tot hol geworden buik leeggezogen en onthutst schreit moeder Gaya, er is niemand die haar troost, de draak heeft haar genomen met zijn diep gebrul niemand die haar temt, in de boeien slaat of haar woede verstaat hij heeft vrij spel in het gekloonde land waar het Wad haar erfgoed dreigt te verliezen door het vuil van overheid en ver…
elze20 januari 2019Lees meer >

Poëzieweek

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
leeft zij als die luizeveren , die vocaal bereik verwarren met vocabulaire beheren, niet te ver boven haar stand? podium laat inviteren in de spotlights imponeren halfnaakt exhibitioneren een veeg teken aan de wand, poëzieweek programmeren poetry vocaliseren liesje in luilekkerkleren rappers slammend door het land…
Nemo2 februari 2019Lees meer >

Morgen is een andere keer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
want de tijd draagt niet ver. Als een klaproos is het leven. Kort en vol overmoed. Vergankelijkheid wordt zo snel vergeten; als een hart om passie bloedt. Als een klaproos is het leven op de velden van eer. Strijd wordt om strijd gestreden. En passie sterft op de bajonet van een geweer. Als een klaproos is het leven.…

Leeg kasteel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
Er golven witte kandelaars door de nacht ik zie hen op de weg naar Thebe ver van de blinde massa Het bovenaards ivoor van engelen draagt mij en gouden meeuwen krijsen onze naam zij hekelen de getergde gnomen die met hun waanzin de aarde vermoorden die niet net als ons op blote voeten door de kasteelgangen stampen bezaaid met glasscherven…
Joanan Rutgers29 september 2019Lees meer >

Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren Tussen de takken schijnt…

Allerzielen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Zij zijn in alle stilte neer gegleden, verhuisd naar ver daar beneden in het heden. Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd, al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost. De dood was even als een vuist die me voluit raakte, waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…

Ochtendritueel?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
oogopslag waarmee de dag begint ook sensueel, het uitpakken van geschenken, ieder krijgt z’n deel, vast verrijkt door geven om te nemen, om een verrassende gelijkenis te zijn, alleen verhult met zinnelijk ongeduld verweven om in elkaar op te gaan, zonder onthutst te zijn, er valt niets te krijgen of te geven, heeft weinig om het lijf, ver…
Pama12 november 2019Lees meer >

Geurige sappen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Verse zo pure sappen borrelen op in stijgend cadans Cellen worden verbeterd ook vernieuwd; belofte op sprankelende hoop Pas geboren Leven laat nog even op zich wachten Prachtig zwanger van geweldige onvervulde verlangens en passies; is dat niet schoon?…

Ja, duinen en dan ...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Vreedzaam op de wind dansen de golven en het helmgras wuift in de maat mee, in mijn hart wordt weemoed gedolven, jouw lach kwam van ver overzee.…

Laterna Magica

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
in de schaduw van de tovertuin doemt vergrendeling op verwonderd peinst de boer over de os die plots viool spelen kan met vuur en magische veer schrijft een nachtelijke dichter onverdroten voort kinderhanden tekenen het ei in de buik van de rode hen de lantaarnpaal neemt de benen samen met het licht een man met één voet…
J.Bakx18 maart 2020Lees meer >

Wacht niet te lang!

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 438
met de ogen en haar lippen, vast besloten, alsof ze mij haar zegen gaf,- wacht met wegen niet te lang -, er ligt een een zoete vrucht te rijpen met onontdekte pit, die zal botten, als de blanke toppen in dat silhouet van het snel naderend ochtendlicht, die mij liet blozen ranke benen nog gesloten ontbood ze mij naar een plek, ver…
Pama3 mei 2020Lees meer >

Voltooid leven

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen En ik wil mee de blauwe luchten in Ik zit met prangende en vele vragen En God voelt ver, verroert lijkt het geen vin Ik zoek een schuilplaats, wil de herberg in De stal met krib en hooi, want ben voldragen Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen En ik wil mee de blauwe luchten in…

Corona

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 716
Eenzaamheid die mij beschermt, mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar, ver van het giftig virus daarbuiten, het Covid 19 gevaar. Omringd door betonnen muren, zeer goed van geluid geïsoleerd, muren als brede witte ruggen beschermend naar mij toegekeerd.…
Ruud1 december 2020Lees meer >

Treur niet langer om mijn dood

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.056
O, als jij ooit een blik slaat op dit vers wanneer de klei zich reeds met mij vermengt, verzucht dan zelfs mijn naam niet meer, maar laat je liefde met mij sterven. Of wil je dat de wijze wereld jou beschimpt om je verdriet voor mij, vergeten schim.…

Thuis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Zo ver verwijderd van strijd en pijn... van het 'grote leven' dat ergens moet zijn. Dat gaat aan mij voorbij. Het hindert niet. Dit plekje is voor mij… elke dag als ik stilletjes geniet. Het was de wind die dit geheim vertelde... Fluisterend, als op de woorden van een lied. Antje.…
Antje19 mei 2021Lees meer >

Steeds Meer Vroeger

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
groeiende gestapelde herinneringen gestolde stukjes gewezen later het eens bezwommen vruchtwater wat je ooit hebt gekend belevenissen soms zo ver weg dat je ze weer opnieuw opbouwt voorzien van een nieuwe jouw beter passende uitleg je kunt ze mooier maken het je minder laten raken alles beter dan dat wat mogelijk nog komt dat wat…

Gespleten aarde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Span niet samen met wie mij niet noemen jullie geheel anders maar kijk naar het licht in het blauw van mijn ogen tot recht in mijn ziel in een donker kikkerland dat zich uitstrekt tot ver over de grenzen laten we samen het licht ontsteken ken me en noem mijn naam die al een naam had toen het nog geen vorm had de vrouw…

Uit Licht En Donker

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
daarom is het alsof we alleen maar zijn gericht op het verblindende verliefd makende licht maar we moeten aanvaarden dat er donkerte is rond de aarde sta eens in het donker in gedachten ervaar wat je dan wordt verteld het stille mysterieuze van de nachten laat ons ervaren hoe het met ons is gesteld wij zijn een groot wonder uit een ver…
catrinus29 oktober 2021Lees meer >