Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14959 resultaten.

Sorteren op:

Moeras van Verdriet.

hartenkreet
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht. Vandaag overstromen de tranen in mijn hart in dit desolate landschap blijven wolken donkerzwart. Ik mis je!…
Jan Hertog25 november 2009Lees meer >

Boom te zijn

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.046
in het duizendbomenwoud heb ik een schors gevonden de boom was eruit ik trok haar aan, ben gaan staan zoals bomen doen mijn voeten vergroeiden met de aarde armen vertakten zich, handen werden groen met gevoel in duizend vingers proefde ik wind en water vervuld tot in mijn kruin schilderde ik schaduwen voor later op het speelse gras…
Hanny3 januari 2010Lees meer >

Nog barsten er geen bomen en bloemen uit

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan wolken vol regen aan het hemeldek staan, glans op planten in het groen ook dagen steeds ontvankelijk open doen. Wat is zien en getroffen worden door ontroering Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.…

Wonderdokter

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.099
In de trant van wie de schoen past trapte hij zijn rooksignalen voor zich uit als een beproeving voor het jong gevallen groen dat hij er raapte als de blaadjes met de dood op apegapen in het bos dat hij te branden hield met dor hout nog van toen Veel harder dat zijn mond kon blazen grapte hij zijn declamaties over zwart verschroeide aarde…
jan haak26 april 2010Lees meer >

sayuri

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
in een brokaatzijden landschap breekt het tere licht van de dageraad door zilveren vogels scheren langs groene grashalmen op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren glinsterende verbeelding van de zon de cocon in geelgouden gaaszijde een nachtvlinder strijkt op haar arm neer roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang…

In Medias Res

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Het roestbruin bloeiend bedolven onder het witte laken van de continue geboorte De stem van de stilte zweefde over het open veld zelfs de kraaien vluchtten Zout was de dauw de tranen van het ontwaken deden de ramen beslaan Zacht glooiend plooide het landschap zich ondertussen naar het afscheid van de winter Haar groene vacht werd…

in mij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.224
lichtend water verblindt ogen blauw gekleurde open luchten schijnen helder stromen vol lieve woorden zachte gedachten klinken stil door lanen takken wuiven bossen vol groen blad in de wind beroeren eenzame rode wangen vangen sterren van dromen vol verlangen van een kind diep verborgen in mij…
i29 januari 2011Lees meer >

lentepartituur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
We hebben afscheid genomen van crocussen en narcissen Nu is het de beurt aan de bomen die weelderig groen zullen kleuren we genieten van de magnolia die haar bloemen heerlijk laat geuren en van het zonnige geel van de forsytia dan gaan roze en witte bloesems met overvloedige trossen weer bloeien zo heeft alles in de natuur z'n eigen tijd…
marijke14 april 2011Lees meer >

Kroost

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Als in een aquarium ziet alles groen. Tegen het glas kleven de algen en belletjes dwarrelen omhoog tussen het wier. Om mij heen lauwe schemering. Ik hap naar adem en proef de lucht als zwembadwater in mijn keel. Zo dobber ik rond en kijk naar ze. Vanachter beslagen brillenglazen zijn ze nog mooier dan in het echt, mijn kinderen.…

DAT ENE PLEKJE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.880
Wat hem het liefste was, was dat ene stukje grond Midden in ’t groene gras als niets de stilte schond Wat zijn fijn plekje was, was waar hij stilte vond Met goed geknoopte das verzorgde hij zijn wond Wat hem ’t mooist was, was ‘t steen dat er stond Met erbij dat plaatje glas dat hij zijn vrouw vond Wat hem het liefste was, was de…

Hoge gronden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 658
De uren duren langer, de tijd weet van geen wijken, als herinnering aan het licht glooiend groene land.…
Iniduo5 augustus 2011Lees meer >

Het verdorde blaadje

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.712
'k Mag niet vragen En niet klagen: 'k Ga waar àlles heen moet gaan, 't Lenteroosje Met zijn bloosje, En de groene lauwerblaân!"…

Omhoog vallen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Het groene hout van olie vergeven haar in linnen gewikkelde lijk het kan van iedereen zijn Brandstapel ontsteken en de hitte raakt met een klap het gezicht fakkel valt uit de hand Er was een tijd dat onze handen in elkaar grepen als acrobaten loslaten, salto's maken, vastgrijpen Onder de vleugels warmte verzamelen…

Kruizen voor vrede

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
de erevelden spreken wit op groen duizend kruizen voor vrede zij staan weer in het licht vandaag maar uit hun schaduw komen onbekende helden zij verhalen hoe het was te sterven zonder naam en pas zijn van alle jaren trotseerden de gevaren voor lief en vaderland streden voor vrijheid op hoek en straat tegen corrupte leiders van…

De dichteres

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Land van melk en honing Basis, weiland in het groen Waar veldbloemen sieren Met vlinders in hun goede doen Een bij zoemt even in op het veld wat heerlijk geurt De pink zoals altijd nieuwsgierig kijkt naar wat er zoal gebeurt Het tafereel onder de zon is er in al haar jaargetijden Dit veld van waarnemen Schenkt mij nu een zomers…
Henk14 juni 2012Lees meer >

hoe lief

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
hoe lief ik jou nu de lente leeft en het terras groen uitgeslagen door het plagend mos zichzelf verwijdert nu de stappen smoren in het gebed van ijzige wolken het lijkt kathedraals, de silhouet stompig geworteld in de aarde terwijl het verschoven millennium zich spietst in eeuwigheid besef van tijd is de rust van het moment het verdwijnt…
elze17 mei 2013Lees meer >

Een aangeschoten leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
je had de bloesem hoger ingeschat bij het loslaten van jouw jongste tak haar veerkracht groot met volle kleur van wit naar rood tussen het prille groen zij wiegde op warme lentewind keerde naar licht en mooie ogen gaf gevoeligheid aan woorden die haar vrouw-zijn zomers wogen dit onbezonnen zaad gaat geen vruchten geven realiteit…

Landschap van mijn dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
heb je hand gepakt maar jij wilde niet meekomen samen zijn wij blijven staan in het landschap van mijn dromen ik goochelde met sterren en een vage maan jouw glimlach liet mij gaan koos later bloemen en wat groen voor jou om steviger te aarden maar jij verwijlde verder in de ijlte steeds meer van mij vandaan heb je losgelaten…

laatste handen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
je nam je schaduw en verdween tussen bladerloze bomen geduldig maar tevergeefs bleef ik wachten op nieuw groen maar het donker bleef stil toen de tijd het ook niet meer wist besloot ik op zoek naar andere kleuren nieuw licht te zagen het zwart aan jou te laten niettemin mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen dan…

Pastorale

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 630
achter de luiken het landschap van het eeuwig groene gras. we lachen tot we huilen om alles wat ooit komen zal, om alles wat ooit was.…

Reikten hemel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
je hebt met vormen gespeeld bent opgemaakt in tal van kleuren wiegend op de wind testte jij in alle rust speciale geuren licht heeft jou doen groeien in warme zon ben jij gaan bloeien ik zag je in de verte staan volmaakt in een pril groene oase jouw ogen lachten liefde reikten hemel in totale overgave…

Zilveren golfjes

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
ik zag de zon boven de plas in zijn gerimpelde weerkaatsing klonk stralend jouw lach de zilveren golfjes gekuifd door de wind liepen zacht dood in het donker van borders die groen overhuifden om hun verdwijnen te verfijnen in de rust van het land een schitterend plaatje waarin onze blikken zeilden over het water naar een verre…
wil melker18 september 2016Lees meer >

Het hangt in de lucht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 717
er staat een wachtrij in mijn tuin van irissen tulpen en anemonen een voor een laten ze zich zien en dansen op de lentetonen de zon lacht en temperatuur stijgt het leven voelt opnieuw geboren al het grauwe is verdwenen voorjaar klinkt in onze oren ruik het groen voel zonnestralen duik een bos in en ervaar zie de kuikens en de lammeren…
Dianah14 maart 2017Lees meer >

In het oog

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 567
hoe groot is het verschil tussen twijfels en keuzes… stappen ik heb ze ooit gemaakt betamelijk en voldaan tussen de tweestrijd dikwijls weer mezelf betrappen op matte vlakken tussen het groen glanzend tapijt maar nu… meer dan ooit schuilt het verlangen in mijn hart op verhaal te komen de weldaad te voelen ontwaken…

Heldendaad

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 619
edel paard je laatste missie was een en al droevigheid een woedende mensenmassa dit ten spijt jij bent nu een echte politieheld nu vast op reis naar een eeuwig helder groen grasveld jouw begeleidster is enorm verdrietig maar weet jij was haar trouwe vriend leef vreedzaam verder wetend dat wij dierenvrienden vinden…
Antonia28 november 2017Lees meer >

ondergronds

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
zwaar en traag buigt de stilte door het taaie stroperige onvermogen neemt ons in de tang de tijd zuigt minuten uit verzengende uren zwermen muggen leggen strijdend hinderlagen klaar ze heeft ons beet de witte woestijnzon onze schrale harten wachten op een groene boom wellicht volgt de zangvogel die de zware trage stilte…
J.Bakx16 december 2017Lees meer >

de roeier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
Nu de man de rivier over vaart ziet hij het groen, hij staart hoort een verre stem De stad krimpt achter hem tot een maquette van steen de man lacht, hij is graag alleen De warmte trilt in stille lucht vogels dansen er in hun vlucht de riemen klieven in het water De man denkt nu aan later als hij weer over het water kijkt en zijn tocht…

Dierenleed

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 434
de zon heeft al heel vroeg lente geschenen kleurde aardse eerstelingen van pril naar groen bloemde bladeren uit de voorjaarsknop naar schoonheid ten top maar heeft ook de natuur verstoring op zijn geweten in de volgorde is de klad gekomen dieren hebben te weinig eten te vroeg ontwaken uit de winterslaap maakt nog geen voedsel…
wil melker27 februari 2019Lees meer >

Hoeve: "Vergezicht"

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 907
De boer zag Bertha in 't groene gras, ze lag in alle rust en mooi voor 't oog gekleed in Hollands bont met wolk en zon, het gras wat zij genuttigd had, smaakvol te herkauwen.…