9414 resultaten.
Een latente voorbijgaan
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.130 op het laatste restje leven
*
de lente met moed gepasseerd
kwam de zomer attent
met vroege warme dagen, de wolken
droegen sluiers op het moment
dat het zou gaan regenen, neen
geen hemelwater uit den hoogte
maar tranen van angst dus geen
genezing waar jij op hoopte
het gezicht met bril
de ogen dicht, een brei
met zwavelkleurig water…
Een deur met het duistere
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.613 Geen bomen, geen water, geen leven:
dat is wat het leven mij zou geven.
Fictie of waarheid..
wie zou het zeggen?
Niemand die het mij kan uitleggen.…
Odyssee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
835 Hoor:
er vallen tranen diep
in het toonloze duister van de nacht
een echo van vurig vergeten
klinkt deinend en klotsend
als een dode vissersboot
op eenzaam en
gebroken zwart water.
Hij vaart nu eindeloos
dwars tegen de seconden in
voor de tweede maal
de dood tegemoet.…
Grond van bestaan
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
933 jij zaaide het zaad
in de omgewoelde grond
met vlakke handen
dekte ik behoedzaam de wond
water en licht baarden leven
onzichtbaar onder het zand
de spruit liet zich bewegen
in het bezwangerde land
het jonge groen zou ontluiken
uit de bevallige schoot
wij mochten haar vrucht gebruiken
van aardse wortels ontbloot
het recht op bestaan…
Vakantie
gedicht
2.2 met 524 stemmen
55.544 Geef mij de sfeer van havens
de zoute lucht van zee
witgekleden matrozen
van wie ik verder niets weet
draaiing van geslagen touwen
gummi piepend tussen wal en schip
opgedroogde wieren op de kade
wespen langs een lijn vol vis
Ik leng anijsdrank aan met water
spuw de deksels van een pit
mompel in de zon iets Grieks
Geeft niet waar ik…
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 En ik kijk vooruit
over mijn zoute deken, de zee
en als het koude water zich terug trekt
neemt het mijn zorgen mee.…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
hongergeleiding
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.126 een beker water op tafel
op een rond stukje vilt
met een bord vol dampen
recht naar de hemel van
de verfijnde veelvraat
het vriest glimmende keien
onder twee versleten voeten
tussen de ramen bloemen
een ongepoetste walm
en aanvriezend kwijl
houdt hem op zijn plaats
binnen wordt getafeld
naar verheven tradities
met het beste van het…
te weinig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 bij de ondergang later
na het verdampen van al het water
en jij met je droge mond gestorven
geen woorden meer uit kan kramen
daar zal ik op je wachten
nog enkele jaren van hier
een jong leven nog te vormen
voorbereiding op een levensslot
dat je dan tranen zal huilen
uitgekristaliseerde hoopjes zout
en vergiffenis zoeken, eindelijk
op…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
Steen der verandering
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
4.076 Een steen werd in het stille water gegooid
de omgeving werd beroerd, geroerd en nooit meer zoals ooit.
Geloof in eigenheid en zelfstandigheid
bracht kracht door ongekende saamhorigheid
Nieuwe stenen werden gezocht, gekozen om hun eigen pracht,
elke steen heeft zijn eigen unieke vorm die waardevol wordt geacht.…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…
Jochem (Spijt Carry SLee)
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
6.938 Hoe stil je tas daar dreef,
daar op het stille water.
Ik had het koud en dacht,
Wat is het stil...
Het spijt me dat je bent gestorven,
maar in mijn hoofd leef je nog voort.
Want telkens als ik aan je denk,
zie ik het beeld van hoe je riep.
Al had ik het beloofd,
toch kon ik het niet horen.…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 ik draag je naar het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je…
in kerend tij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
934 je gaf me ogen
om je blik te lezen
ik mocht je zien
in ongebruikte kleur
en zonder tegenlicht
in stil bewegen
liet je me handen
gaan over je huid
we stemden af op
ongehoord geluid
we dronken water
dat ons samenvloeide
werden één in smaak
hoopten dat nieuw leven
ons deed openbloeien
het was te laat
in kerend tij
verdronken wij…
Een berg te veel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.874 En de top is
een vloek die
niet rust
voor hem, de knecht die zwoegt
en dorstig beseft dat
alleen het water
op hem wacht
als hij
zijn fiets mag verlaten en
weet dat hij
naamloos
deze kruisiging
gauw zal willen vergeten.…
wij uiterstesn
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
994 Jij die de achtbaan moeiteloos
uitschatert en uitwaait in dik blond haar;
ik die verkrampt van angst
het water in moet en elk
zwemgenot aanvaard als lot
Uitersten raken aan elkaar:
Ik klater woorden op papier,
weet dat jij indrinkt, leest,
en denkt: mijn woordentovenaar,
was jij maar hier voelde ik
maar lijf aan lijf.…
De stem van een cello
gedicht
3.5 met 78 stemmen
35.257 je speelt en die je herkent
als je haar vindt
misschien is het dat waarom ik moet denken
aan de oudste geluiden die ik ken, zoals
neuriën, zingen, kreunen, huilen
en ook aan de kleuren van een woud in de herfst
alsof je het heimwee hoort van de cello
naar zijn plek van herkomst
-------------------------------------------
uit: 'Wat water…
Jij zong de zomer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
690 aan de rand van
een opgedroogde vijver
golfde het beminnen als
zacht kabbelend water
om me heen
van woorden onderweg
die jij verplaatste
van je handen naar
de zachte zucht die
ik zo stil luisterend
naar me toe dichtte
jij fluisterde de zon
en zachte zoenen
in rood en wit en
zomers blauw
naar mijn slenterend
hart en schouderliefde…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Ook al maakt het schip water
deze kapitein verlaat het roer niet…
gedachteloos
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.188 haar tenen raken amper het water
van de kronkelige groenige loop
alsof zij de stroom niet wil storen
het heden niet wil kwetsen voor later
de lange haren vallen over
haar blanke schouderlijn
in enkele resterende vlechten
en waar glooiende heupen
verborgen in het jonge gras
haar aan de aarde doen hechten
zo gaat zij verstild op
in de…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Bij welke maan kom ik thuis
is het te beschrijven een verhaal
waarin as in water veranderd.
Baart de eeuwige ruimte wijsheid
waar nieuwe woorden beelden
scheppen en waar inspiratie
zich tentoonstelt.
Het zal het laatste kwartier zijn.…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.…
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
netgedicht
3.3 met 125 stemmen
27.383 ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen, zo velen
die jou met warmte willen…
Duiven
gedicht
2.4 met 19 stemmen
9.616 Het hier en nu blijft duren in een vrede
van tweezaamheid, in zuiverheid van water,
de lafenis voor alles wat verleden
is en geruisloos overgaat in later.
-----------------------
uit: 'Ravenna', 2001.…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 Boven de bergen
zijn de
wateren diep en zwart
als het
kleed van eucalypta
die zich
vasthoud aan de heksenbezem
op de vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen…
Zondagavond
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.296 Ze zit op de badrand de deur is op slot
Haar linkerborst bonst ze hoort hem nog schelden
Ze stapt in het water warm troostend genot
en huilt onderhuids tranen toont ze nog zelden
Gewurgd door zijn woorden moet ze niet klagen
Hij zou haar nooit slaan hij is immers een heer
Naar buiten toe is haar lot best te dragen
en het wordt heus wel beter…