Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Een latente voorbijgaan

hartenkreet
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.130
op het laatste restje leven * de lente met moed gepasseerd kwam de zomer attent met vroege warme dagen, de wolken droegen sluiers op het moment dat het zou gaan regenen, neen geen hemelwater uit den hoogte maar tranen van angst dus geen genezing waar jij op hoopte het gezicht met bril de ogen dicht, een brei met zwavelkleurig water…
elze19 mei 2008Lees meer >

Een deur met het duistere

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.613
Geen bomen, geen water, geen leven: dat is wat het leven mij zou geven. Fictie of waarheid.. wie zou het zeggen? Niemand die het mij kan uitleggen.…
willeke28 juni 2008Lees meer >

Odyssee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
Hoor: er vallen tranen diep in het toonloze duister van de nacht een echo van vurig vergeten klinkt deinend en klotsend als een dode vissersboot op eenzaam en gebroken zwart water. Hij vaart nu eindeloos dwars tegen de seconden in voor de tweede maal de dood tegemoet.…

Grond van bestaan

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 933
jij zaaide het zaad in de omgewoelde grond met vlakke handen dekte ik behoedzaam de wond water en licht baarden leven onzichtbaar onder het zand de spruit liet zich bewegen in het bezwangerde land het jonge groen zou ontluiken uit de bevallige schoot wij mochten haar vrucht gebruiken van aardse wortels ontbloot het recht op bestaan…
Hanny14 augustus 2008Lees meer >

Vakantie

gedicht
2.2 met 524 stemmen aantal keer bekeken 55.544
Geef mij de sfeer van havens de zoute lucht van zee witgekleden matrozen van wie ik verder niets weet draaiing van geslagen touwen gummi piepend tussen wal en schip opgedroogde wieren op de kade wespen langs een lijn vol vis Ik leng anijsdrank aan met water spuw de deksels van een pit mompel in de zon iets Grieks Geeft niet waar ik…

De zee

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.257
En ik kijk vooruit over mijn zoute deken, de zee en als het koude water zich terug trekt neemt het mijn zorgen mee.…
JannekeR1 september 2008Lees meer >

waar Pietje was

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
een plank in het park draagt de schilfers van de herfst in bruin verlaten kleuren door naaktheid omgeven op zijn houten lijf staat uit de weggelopen keuken van een randbewoner een kommetje met water te waken naast een pluim die blijven hangen is welke vreemde vogel toch kwam hier snel een bad nemen om dan weer weg te vliegen dat zijn…

hongergeleiding

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.126
een beker water op tafel op een rond stukje vilt met een bord vol dampen recht naar de hemel van de verfijnde veelvraat het vriest glimmende keien onder twee versleten voeten tussen de ramen bloemen een ongepoetste walm en aanvriezend kwijl houdt hem op zijn plaats binnen wordt getafeld naar verheven tradities met het beste van het…

te weinig

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 754
bij de ondergang later na het verdampen van al het water en jij met je droge mond gestorven geen woorden meer uit kan kramen daar zal ik op je wachten nog enkele jaren van hier een jong leven nog te vormen voorbereiding op een levensslot dat je dan tranen zal huilen uitgekristaliseerde hoopjes zout en vergiffenis zoeken, eindelijk op…

die zachte kleur

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 809
het beeld - jij bent van licht - breekt tijd open in eeuwige seconden waaraan een drenkeling zich vasthoudt in regen en storm zoals een witte lelie in onrustige dagen die de klaarheid van het water zoekt in deze vreemde wereld ik hoor nog steeds je stem, aarzelend bewegend toen ik de aarde wist dichtbij duisternis en zware…

jij

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.913
Zachtjes ontwaakt de natuur zo mooi, zo lieflijk en zo puur Op het water ligt een zachte glinstering en de lucht verbergt een gouden schittering Het berglandschap is zo mooi en na de sneeuw komt ook weer de dooi De bomen dragen hun nieuwe vruchten En ik volg de grote vogelvluchten zoals ze weer door de lucht vliegen Nee de natuur kan nooit…

Steen der verandering

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.076
Een steen werd in het stille water gegooid de omgeving werd beroerd, geroerd en nooit meer zoals ooit. Geloof in eigenheid en zelfstandigheid bracht kracht door ongekende saamhorigheid Nieuwe stenen werden gezocht, gekozen om hun eigen pracht, elke steen heeft zijn eigen unieke vorm die waardevol wordt geacht.…

Gefilterd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.192
winden voelen koud herbergen schaduwen in mijn ogen in de luchtstroom van adem inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen mijn lippen en ogen worden vochtig wanneer ik langs de zee loop een meeuw strekt zijn vleugels en zweeft over de vloedlijn ik kijk en vlucht met hem mee over het zilte water mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…

Herfst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Opeens is daar het licht waarin het gras veel minder grijs… een late zwaluw zoekt het zuiden schapen steken uit hun wol een koster staat zijn klok te luiden ergens stierf een mens maakte veel dagen vol besloot het leven in de schittering van water maar in de haast heeft niemand tijd voor ’t licht noch voor ’t geluid noch voor dit schitterend…

Jochem (Spijt Carry SLee)

hartenkreet
4.1 met 54 stemmen aantal keer bekeken 6.938
Hoe stil je tas daar dreef, daar op het stille water. Ik had het koud en dacht, Wat is het stil... Het spijt me dat je bent gestorven, maar in mijn hoofd leef je nog voort. Want telkens als ik aan je denk, zie ik het beeld van hoe je riep. Al had ik het beloofd, toch kon ik het niet horen.…

dragen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.932
ik draag je naar het water geef je wangen kleur het zout doet pijn vervangen vernevelen tot geur ik draag je naar de bossen geef je longen lucht de zon doet jouw verlangen verpakken in een zucht ik draag je naar de bergen geef je lichaam rust de sneeuw zal langzaam smelten verdampen als je kust ik draag je naar de wolken geef je…

in kerend tij

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 934
je gaf me ogen om je blik te lezen ik mocht je zien in ongebruikte kleur en zonder tegenlicht in stil bewegen liet je me handen gaan over je huid we stemden af op ongehoord geluid we dronken water dat ons samenvloeide werden één in smaak hoopten dat nieuw leven ons deed openbloeien het was te laat in kerend tij verdronken wij…

Een berg te veel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.874
En de top is een vloek die niet rust voor hem, de knecht die zwoegt en dorstig beseft dat alleen het water op hem wacht als hij zijn fiets mag verlaten en weet dat hij naamloos deze kruisiging gauw zal willen vergeten.…

wij uiterstesn

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
Jij die de achtbaan moeiteloos uitschatert en uitwaait in dik blond haar; ik die verkrampt van angst het water in moet en elk zwemgenot aanvaard als lot Uitersten raken aan elkaar: Ik klater woorden op papier, weet dat jij indrinkt, leest, en denkt: mijn woordentovenaar, was jij maar hier voelde ik maar lijf aan lijf.…

De stem van een cello

gedicht
3.5 met 78 stemmen aantal keer bekeken 35.257
je speelt en die je herkent als je haar vindt misschien is het dat waarom ik moet denken aan de oudste geluiden die ik ken, zoals neuriën, zingen, kreunen, huilen en ook aan de kleuren van een woud in de herfst alsof je het heimwee hoort van de cello naar zijn plek van herkomst ------------------------------------------- uit: 'Wat water…
Rutger Kopland21 september 2022Lees meer >

Jij zong de zomer

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 690
aan de rand van een opgedroogde vijver golfde het beminnen als zacht kabbelend water om me heen van woorden onderweg die jij verplaatste van je handen naar de zachte zucht die ik zo stil luisterend naar me toe dichtte jij fluisterde de zon en zachte zoenen in rood en wit en zomers blauw naar mijn slenterend hart en schouderliefde…

Tussen dromen en de zee

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 869
rond weergekeerde hielen rimpelt het water wanneer ik de rust liefkoos van luie lentedagen en iedere gedachte die ik in mijn strandtas wil dragen langs voorbij zeilende woorden en kuierende lippen vangen schelpen het maanlicht die als mijn schaduw, zo traag dansen en draaien ik lees vogels en bloemen in duinzand en wolken pluk…

Zinkende liefde

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.879
Ook al maakt het schip water deze kapitein verlaat het roer niet…

gedachteloos

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.188
haar tenen raken amper het water van de kronkelige groenige loop alsof zij de stroom niet wil storen het heden niet wil kwetsen voor later de lange haren vallen over haar blanke schouderlijn in enkele resterende vlechten en waar glooiende heupen verborgen in het jonge gras haar aan de aarde doen hechten zo gaat zij verstild op in de…

Vuur in de nacht

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 998
Bij welke maan kom ik thuis is het te beschrijven een verhaal waarin as in water veranderd. Baart de eeuwige ruimte wijsheid waar nieuwe woorden beelden scheppen en waar inspiratie zich tentoonstelt. Het zal het laatste kwartier zijn.…

Het Koninkrijk van Waarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
Lijnen ongeschreven en schuldig ogen van zout en water ontmoeten in het oneindige spel tussen zwarte-witte strippen van gedachtenis en vergetelheid. De tijd wordt moeiteloos door de goden vertaald in een zelf-gesteund toog van strafheid.…

er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)

netgedicht
3.3 met 125 stemmen aantal keer bekeken 27.383
ik mag er zijn voor jou als water voor bloemen of als een bloeiende struik voor de mooiste vlinder door jouw naam te noemen open ik een luik om adem met je te delen en in gedachten jouw levenspad te strelen je hand zal ik pakken en jou op mijn schouder dragen maar ook wijzen naar anderen, zo velen die jou met warmte willen…

Duiven

gedicht
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.616
Het hier en nu blijft duren in een vrede van tweezaamheid, in zuiverheid van water, de lafenis voor alles wat verleden is en geruisloos overgaat in later. ----------------------- uit: 'Ravenna', 2001.…

Als het kleed van eucalypta

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
Boven de bergen zijn de wateren diep en zwart als het kleed van eucalypta die zich vasthoud aan de heksenbezem op de vlucht haast ze zich weg voor de donder en het brullen van de leeuw vloeien bronnen naar beken midden in de bergen lessen wilde ezels hun dorst nachtegalen zingen in bomen…

Zondagavond

hartenkreet
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.296
Ze zit op de badrand de deur is op slot Haar linkerborst bonst ze hoort hem nog schelden Ze stapt in het water warm troostend genot en huilt onderhuids tranen toont ze nog zelden Gewurgd door zijn woorden moet ze niet klagen Hij zou haar nooit slaan hij is immers een heer Naar buiten toe is haar lot best te dragen en het wordt heus wel beter…