7973 resultaten.
vakantieliefde
netgedicht
2.0 met 41 stemmen
2.674 de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef uit
de vingers kapot gespeeld
ontwaakte ik
met een lied op de lippen
de gitaar vertrapt
heb ik je wakker gemaakt
de nacht zwijgend vertrapt
formules gefluisterd
een steen in de vijver geworpen
de ochtend vangt me op
in haar natte armen
de geuren van de vakantie
achter…
Aan het venster te Ulm
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.839 De donkre rand
Van den en loofhout die hem schuilplaats bood
Scheidde mijn berg en voorgrond van de schoot
Van 't volle en tintenrijke en golvend land:
Akkers, veld, dorpen met geboomte omplant;
En kim blauwde achter kim, die 'k diep genoot.
Toen kwam een nevel en die pracht verdween.…
Malle Gerritje
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 cactusvijgen
Onder depressies van Azoren
die in het voorbijgaan
niet druipen en niet storen
druiven olie van olijven
bloeiende oleander en camelia
maagdenpalmen rode japanse rozen
mandarijnen en amandelen
jezuieten en granaatappelen
verse tonijnen van Portimão
witte anjers met revolutie
wilde poezen van Montesinho
tussen manshoog struikgewas
achter…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende hand
Die onderdrukking
En oorlog heet
Ik lijk verloren
Mijn wil gebroken
Doch achter…
nicx
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
714 wat vlinders vliegen rond
in de buik
in het hoofd
er vliegen wat vlinders met me mee
een donkere nacht
december kracht
proef je nog een klein beetje
weet je
dat het niet meer is als mist
die de volgende ochtend weer wegtrekt
was het dan wel echt
of heb ik me vergist
dan is het niet meer als
wat ooit is geweest
wat achter ons ligt
het…
Alweer een.....
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
557 Ik sta in een spagaat, blik
ik achter mij, of naar voren,
het maakt niet uit hoe ik kijk
een jaar in vol tumult voorbij,
de rijken blijven rijk, de rest slechts
uitverkoren, om zich te laten horen.…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
3.291 wie kan mijn historisch geheugen opfrissen
vertel mij welke vorstin verjaarde op negen
en twintig april of vieren wij de stervens-
koude sterfdag van de kak met verantwoord
vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark
een stap in een kleumend winkelcentrum
een blik op een verkreukeld laken met
afgedankt speelgoed, een discodreun van
achter…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert
aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…
Lodewijk 14
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.259 de pruilende kleuter went nog aan zijn kroon
de hoekige zwier zit geworteld in een gen
niet minder dan de Zon heeft hem gezonden
in een lusthof, achter porseleinen gevels
stolt hij in een vadsige pose
Gezant van God en één met zijn rijk
hij lijkt onschendbaar
een protserige haan
die lonkt naar de schilder
de kwast meet zijn geheven…
Naar de vaantjes
gedicht
4.1 met 8 stemmen
13.235 Achter elkaar
stappen ze één voor één, heel alleen.
'Mama, ben je al eens opgegraven?'
Accelerando. Het is een goede dag
geweest. Zoiets zie je aan de lucht
op de slenterweg terug naar A.
-----------------------------------
uit: 'Spinalonga', 2005.…
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 later zou er niets meer zijn dan de stilte
die tastbaar achterbleef, schurend langs
de tegels op de keukenvloer of de deur-
klink met het vaag verlangen ingebed
(soms leek het warm, daarna ijzig koud)
de kledingstukken in de kast, vergaan
achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig…
geen leven meer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
955 resterende trotse poot stijf
hij is niet echt een buiger
tot de veer hem eindelijk brak
naar het noorden of het zuiden
het oosten zelfs het westen
zijn centrum is hij verloren
uitgespuwd door elk harer poorten
zit hij nu langs de kant
van de weg, de weg, WEG
hij moest gaan,
hij moest blijven
gaan, de weg terug
wordt reeds omgeleid
achter…
sluiers van de schemer raken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 omdat diep van binnen
iets beschadigd is waardoor
de strijd weer moet beginnen
ik wil ontwaken
bomen en de hemel zien
sluiers van de schemer raken
kijken of ik deze dag verdien
kus de eerste zonnestralen
verliefd van je gezicht
jij laat je handen koesterend dwalen
we vrijen teder in het nieuwe licht
zo open voor elkaar
oorlog achter…
zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.050 hoorbaar
over mijn hijgende longen strelen haar vochtige tongen
als de zon rood wordt strekt zij haar benen in zee
en mijn schaduw boort zich donkerogig door haar poort
met het leven mee diep in het zout van de zee
aan de wind zweetdruppels wellend in haar oksels
onze dijen samengevouwen om dit alles te behouden
ontglijden elkaar elke nacht achter…
tandman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 zijn welbevinden hangt af
van de staat van zijn gebit
staat elk stukje brokkelwit
nog wel in het gelid of
zijn er deserteurs of
verbergt het zich achter wat geel
wat bruin of zelfs een beetje zwart?…
Oktoberzon
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.878 Mijn wonden schoongelikt
Door jouw warme zoete tong
In een oud vochtig hotel……
Like de song à la Robert Long
In een draaikolk vol van liefde
Weggezogen van elke werkelijkheid
Strelen onze handen verdrinken ogen
Jouw zwoele blik die mij telkens verleidt
Verborgen achter de oktoberzon
Kreun je zacht met je grappige accent
Zo vertrouwd en…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen
die niet het leven hier achter zich liet.
Wij zien dit land nog enkel maar in dromen
en jou te missen is ons groot verdriet.
Mar wij geloven dat het licht zal stralen
en dat de vrede die jij vindt je dekt;
wij willen graag aan iedereen verhalen
hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt.…
ontwapende soldaat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.252 hij eenzaam kwijnen
beurs van zijn attente bewakers
en weemoedig in het duister
het beeld van vrouw en kind oproepen
ergens in Verrewegland waar
zelfs de hond nog los loopt
de hunkering in zijn hart
gaat uit naar ramen en deuren
zonder tralies, zonder sloten
en een nachtje ongewekt
om nog eens goed te kunnen slapen
meer is er niet
achter…
De vrouw zonder baan
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
882 De even weken stond ze achter het fornuis
met vluchtelingen. Maar als ze het vergeleken
dan ging hij werken en zijn vrouw was altijd thuis.…
kennis en de gezamelijke schade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
667 arriveren in een donker krocht
tevergeefs
het verwordt zo
het vergaren van rails
naar een uitval van licht
thuishaven of tussenstation
wie weet houdt het ooit op
het klossen van een web
tenzij je werkelijk diep gaat
en dan toch nog
de dag tegemoet rijdt
per definitie
want je hebt
de onbewuste nacht doorgesneden
in grote lappen achter…
jasmiin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.330 werd gezet
Verlepte de jasmijn
Die wondermooie vrouw zong heel fijn
Diep in mij
De sterke zwoele jasmijn verwelkte door verdriet
En verbloemde haar alleenzijn door haar lied
Met een wondermooie zuivere klank
Die zij toeliet
Vertederend zacht in het gehoor
Klinkt haar lied nu nog door
Eenzaam heeft ze het leven verlaten
Het verdriet achter…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
VANDAAG
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.441 Eigenlijk zelfs maar een heel vreesachtig beestje
Dat helemaal geen recht heeft in het menselijk bestaan
Morgen regeert de hoop
Dat vooruitblikkende gevoel
Een toekomstgeest die niet vreest
Maar leidt naar het meest haalbare doel
Een vredig maar menswaardig levensverloop
Wees niet bang de vrijheid komt er aan
De hoop bleef als laatste achter…
Nederland O Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Vastgebonden aan leugens
keur ik scheve ogen af
Van wijzende vingers
ben ik net zo min gediend
Aan veelbesproken
doch ongekende schaamte
Heb je voor een groot
toch zelf voorzien
Moet ik het dan weer rechten
Komt het weer op mijn schouders neer
Moet ik voor je vechten
Doet het jezelf te veel zeer
Ik sta achter je
Dat heb…
D
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
854 De wind waait over land en zee
De wind waait altijd met je mee
Een mens blijft soms achter op een plek
Dat terwijl de ander vertrekt
Laat mij vliegen als de wind
als in een fantasie
Van dit kind
Ooit was ik bemind
naar verre streken waai ik heen
Al moet ik lopen
Op één been
Afstand is maar een paar letters
Een woord
Maar afstand van…
Arnhem.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 , een brommer
rijdt me bijna van de sokken,
maar goed, ik ben al thuis
en steek de sleutel in 't slot, de
deur open en achter me dicht...-
ik kan natuurlijk boven ook nog
wat gaan googelen.…
De last van het zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 Ik dacht dat elke weg naar ergens leidde, dat achter elke horizon iets wachtte. Maar huizen sluiten langzaam hun ogen en de hemel vergeet zijn kleur.
Een windje draagt het stof voorbij, de avond legt haar hand op alles. Nog even beeft het licht in de verte, alsof iemand mijn naam heeft uitgesproken.
Maar niemand keert zich om.…
Laatste stop: een andere liefde
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
911 Met achter haar raam geplakt
het vrouwelijke silhouet
dat in mistige velden voorbij rende.
Haar heldere ogen
als plukjes blond in donker.
Nat op warm leer.
Iemand zoals zij,
goede god,
is als een moordende koningin
met witte pruik en moedervlek,
kaviaar en sigaret:
Extraordinarily nice.…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 En die arme bomen blijven wederom achter, troosteloos en kaal.
Ze wuiven niet meer in dit winterse vaal.
Blijf deze winter alsjeblieft dicht bij mij!…