6858 resultaten.
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
Woorden voor een kind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 gedreven door het water
schrijf ik een herinnering
voor een kind, voor later
zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend…
Afscheid van mijn vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 De herinnering, zo dierbaar,
in mij zo diep gegrift in hoofd en hart.
Het lot maakte van jou een kind,
van mij een dochter
die in jouw ogen steeds zal blijven zoeken
naar de vader uit haar jeugd.…
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.359 Huilend, kijk ik vannacht door mijn lachende ogen
Mijn onrust wordt door een stille noot tot kalmte gebracht
Vooruitkijkend, voel ik langs mijn herinneringen al je leegte
Afscheid nemen bestaat niet
Iedere dag zorgt de zon dat ik je vergeet
Iedere nacht brengt de maan jou naar mij toe
Ik vergeef het mezelf, ik kan jou niet vergeten
Afscheid…
Tot dusver,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 In het vruchtvlees van het vergeten
huist de pit van de herinnering, de
harde kern die ik nu eenmaal ook ben
in het lot, deinst terug en schikt zich
als dode steenvrucht in de goede aarde.…
Mist in ruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
683 lichtverval verdampt
de trede
tot de ruimte of vult zich
met mist, daarin een gebroken
stem, die zich
niets meer kan herinneren
alleen een blik oplicht
als onbegonnen werk.
Er kleven beelden
in haar hand, een
album van de geest, de foto’s
van weleer verwaaien in
een wind die de gevallen
bladeren leest.…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Maar dan ga ik nieuwe kopen en vervolg
mijn weg met herinneringen, verlangens en
weer hopen...…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Branding
van herinneringen
littekens -
waaruit ben ik losgescheurd?
De doden
blijven dood
vergeefs
roept mijn denken ze op.
Hun gezicht
is mijn masker geworden.
Alleen zijn we
alleen
de krijs van een meeuw
en ik.
De avond dekt me toe
de branding spelt haar woorden
zwart op zwart.…
Voor altijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Een tattoo zegt meer dan het woord alleen
het kan zeer ingrijpend zijn
voor diegene die het aan gaat
maar ook de naasten voelen vaak de "pijn"
Identificatie, bepaalde waarde, medisch
een tattoo is er voor de rest van je leven
een herinnering, een volwassenwording, een sieraad,
een plaatje, een naam, voor altijd beschreven
Impulsief of goed…
katarsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 bliksemstorm
wijl uit de snede
braakselbloed en etter
opfonteinen
proeft mijn tong
het koperzoete bloed
van stukgebeten lippen,
een ongewilde traan
valt op de tafel
gezuiverd van het slijm
der rotting en ingekapseld sterven
is er nu plaats en tijd om te genezen
en vind ik boeddha en mezelf
en word ik vis
het litteken blijft
een herinnering…
Om steeds weer uit te vinden.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 In het vruchtvlees van verwachting
licht een boodschap verankerd
een harde kern die achterblijft
bevestigd in half versleten
pitten van herinneringen, als
de eerste geur of zoen van vrouwen
waarvan ik de naam ben vergeten
de ontmoeting uit de schaduw
die wortel heeft geschoten, uit
de spiegel vertakt het zich,
komt tot ontluiking…
HET ZAL JE KIND MAAR ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.031 volwassen ben
de beste oplossing is gewoon geen contact meer
ze moeten niet in mijn buurt komen
want terechtwijzingen duld ik niet
ik zal ze straffen, waar en hoe ik kan
mijn kinderen laat ik ze niet meer zien
adreswijzigingen geef ik niet door
voor mij hebben ze afgedaan
ja en gelukkig ben ik de fotoboeken ook kwijtgeraakt
want met herinneringen…
Boterbloemen In Het Gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Boterbloemen in het gras
Herinneren mij aan hoe het vroeger was.
Alle voorbije jaren rijgen zich aaneen.
Terwijl ik mij bezin op mensen, ben ik toch alleen.
Boterbloemen in het gras,
Leerden mij dat er in de natuur geen uitzondering was.
Dat bij al wat sterft, voor elk een,
Het nieuwe leven zich vormt, heel natuurlijk en sereen.…
Gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Vloeibaar worden, massa die verbrandt
zuurstof nodig heeft en vuur
spiegelbeeld zijn van al wat buiten
ook verkleind binnen is
in de kleinste hoeken en gaten
Kennismaken met een wereld van
atomen, vorm krijgen in een molecuul
paradijs voor illusionisten, licht breken
tot kristallen blazen, waarin herinnering
voor altijd wordt bewaard
Zij…
Vooruit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
722 geen weg terug
We stappen nimmer in hetzelfde water
De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later
Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug
Het bonte nu verbleekt in het verleden
De waterrimpel stolt op ons gezicht
Zij wist de voetstap uit van onze schreden
Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht
Ons reservoir loopt vol herinnering…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 wisten de tijd van de
vrolijke stoet die met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden
rolden zware golven
hun boodschap van afscheid
naar de afgelegen boerderijen
ieder stond even stil
in gebed en herinnering…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend
zacht om te slapen, zacht om te vergeten:
zand dat vervloeit en water, ongeweten,
herinnering en droefheid voormaals onbekend.
Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen
met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traagstromend water.…
Boselfje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Want ondanks alle dingen die er zijn gebeurd,
word mijn hart door herinneringen dagelijks verscheurt.
Ik weet wel, het was beter, om er niet mee door te gaan.
Ik wil je alleen laten weten dat ik soms nog stil blijf staan.
Bij dat bankje aan het water
Je weet welke ik bedoel.
Zou je daar graag nog eens ontmoeten,
Gewoon voor het gevoel.…
Aan een, die mij ‘vriend’ noemde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 Mijn Lied: overdroef van herinneringen
Vinde uw stem eens blijder volte in de kracht,
Die ons hart drijft naar eigen Stad en Land.…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Voortdurend maakt ge mij, en stoot mij aan
En toetst mijn lichaam aan uw plant, uw dier,
Uw ijzer, lood en tin, magnesia
En d’andre stoffen stromend in uw brein,
Opdat ik mij herinnere, dat gij
Mijn maker zijt, en ik uw creatuur.…
Applaus ligt al klaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik weet echt wel
wie je bent
toch raadselt
iedere keer je lach
het is de kracht
van het moment
dat onverwacht
lieve vrolijkheid kent
in subtiele dingen
vinden je ogen
kleine herinneringen
weven gedachten plezier
je mond krult
woorden die vorm
en kleur geven aan
de kleine voorstelling
een etalage die
tot leven komt
in geest…
ik aarzel in dit licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
576 ik aarzel in dit licht
dit stilgevallen licht
taal of weerstand
alles van liefde is kostbaar
zeg je
en ik aarzel in dit licht
herinner ieder gebaar
geknield voor mijn engel
zo vroeg in de stad
dun en waterig licht
besprenkelt lege straten
verlaten pleinen en bruggen
stille huizen en winkels
naakt en kwetsbaar
ben ik haar koning van…
Briefpapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 Met krul letters geschreven
Een inktvlek onder het adres
De envelop zorgvuldig dichtgelikt
Met een plofje op de mat gelegd
Een afdruk van jouw lippen in rood
Een vleugje parfum aan het papier
De zinnen met passie neergezet
Als was je een beetje hier
Deze tijd is voorbij
De vulpen is leeg
Nu zegt het toetsenbord QWERTY
Slechts de herinnering…
Verlegen rood
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 Langs de kade zie ik het overzicht
dat naar jou leidt
de helder blauwe lucht ademt
jouw reinheid
getekend door schapenwolken
die duiden je ademhaling
wat zo aandoenlijk blijft bewegen
in mijn herinnering.
Dat gevoel is wat ik vanavond
weer omarm
om je verlegen te laten kleuren
tijdens zonsondergang.…
Vreemde eeuwigheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.433 mijn herinneringen, het zijn
goede zwemmers. ze drijven vaak ruggelings
en kijken je recht in de ogen
als marktkramers tijdens het middaguur.…
Allardsoog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
531 bosrand
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt van
die avond, terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verlagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld
verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter ons herinnering…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Vanaf het duin genietend van glinstering
over de rustige deining van de zee
wachtend, ja waarop, misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen…
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer
Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven
Herinnering rest mij uit hun jonge leven
Hun geuren zo aromatisch en zo teer
Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren
Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind
Hun glimlach in stralende zon als van een kind
‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren…
Texel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
693 die ons doet bruinen
maar ook laat geeuwen
komen we langzaam tot rust
op het Noord-Hollandse eiland
terwijl de wind zacht sust
over 'brandend zand'
slapend in een tent
zoals velen
ben je gauw gewend
de ruimte met elkaar te delen
kijkend naar de zonsondergang
klinkt het geruis van de zee
alles is van belang
want zo, neem je mooie herinneringen…