7535 resultaten.
Sms
hartenkreet
3.1 met 184 stemmen
20.297 ben ik graag een paarse tulp
ik zit er niet echt mee
hoe hij aan mijn nummer kwam
blijft voor mij een vraag
die ik onbeantwoord laat
want ik lees maar al te graag
ik ben zijn liefste
altijd in warme gedachten
hij belooft me keer op keer
op me te zullen wachten
af en toe bevredig ik hem
met een lief bericht
waarin ik aardig ben
in hoop…
Oktoberblues
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
893 Dauw roept om berusting
geen kou of hitte meer
gewoon ochtend, licht
de twijfel, de hoop een uitzicht
op beterschap, al is die maar fictief.
Laat ons geloven
dat de lente
nog kan komen.
Rauwgrauwe hemelvlees
verstrooit het verstofte graan
boer staat machteloos heeft uit vrees
de kleuren weggeveegd uit zijn bestaan.…
HET BLOED KRUIPT
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.027 Hoop doet leven
Hij huivert als hij denkt aan declamatie
Eén vers dat weet te springen in het oog
En de rest hoeft verder geen betoog…
Liefdeszwendelaar
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
2.476 Dank je voor al de onrust
welke je deze nacht weer bracht
Jouw loze beloftes van weleer
je mijn hart hebt afgeslacht
Dank je voor de onzekerheid
alle hoop de angst en pijn
Liefde vol liefdeloosheid
hoe respectloos kan je zijn
Dank je voor al je verzinsels
ik weet wel weer genoeg
Je laat me keihard vallen
terwijl ik je op handen droeg…
Biesbosch V
gedicht
2.1 met 67 stemmen
16.891 Wanneer de dobber duikt doet de visser
De top van zijn hengel snel en snibbig
Aanslaan, onder het donkere water
Voelt hij de angst van broeder vis,
De hand aan de hengel geeft zachtjes mee,
Geeft hem hoop, haalt hem dichterbij en hoger op
Naar 't blauwe ogenblik waarop hij zal versmachten
In de zomerlucht.…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd
kronkelt mijn levenspad
tastend vinden mijn voeten
hun gang
door holle holen,
langs steile oevers
kort rustend
bij stille poelen van geluk
en altijd
onder het azuur van de hoop…
bewusteloos.
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.106 niks vrees
ik, in deze moderne wereld
is een hoop aan de hand
wat vanzelfsprekend is
en als je dat niet meer be-
seft ben je dood geloof ik,
maar het is maar hoe
je het bekijkt, uh...nou..
ja..wat wilde ik nu zeggen?…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Doelloos wachtend blijf ik hopen,
Op een kleine nadering.
En, intussen blijf ik lopen,
In een eindeloze ring.
Grens van onophoudelijke onrust.
Wijzend naar geen enkel doel,
Dat mijn onwetendheid sust,
Waarop ik mijn leven stoel.…
Het einde van de gokziekte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.943 De verlokkingen van het gokken
knijpen het geld uit mijn sokken
totdat ik op blaren zit en loop
in de waan van vergeefse hoop.
Mijn lijf vlekt uit in pokken,
ik zit me doodziek te mokken.
Dit is het eind en wel voorgoed
voor leven ontbreekt me moed.…
Enkel woorden
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
890 'd Hoop, dat ‘t nieuwe jaar vrediger zou verlopen,
is door ‘d oude vijandschap de bodem ingeboord,
en velen zullen ‘t met de dood bekopen,
zo is de vrede na veertig jaar nog verstoord.
En zie, moeders met een droeve blik in ‘d ogen,
verdrietig, de wanhoop nabij,
en wereldleiders in hun pogen,
brengen die de vrede dichterbij?…
Eeuwig is de liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.422 Niemand vraagt
waarom ik naar
de Makelaarsloop
in Uithoorn ga
terwijl ik daar toch
echt mijn eerste blauwtje
heb gelopen
Zou het zijn
uit zekere hoop
haar terug te zien
en onderweg
aan een touwtje
op te knopen
Nu u het vraagt
u brengt me echt
op een puik idee
in mijn running short
zit een lang koord
daar kan het mee
dat zit…
Jouw seizoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 Hier beginnen jouw seizoenen
het lichte oprapen van hoop
dansend in de schaduw, maanrat
je gaat met een redelijk hart op de loop
keert weer terug naar de waarheid
onder helderend licht, een wakende maan
roep je mijn naam naar de heilschaduw
de zinderende stem van verloren faam
je leest me veel minder dan vroeger
niet meer zo vaak en veel…
Nederland O Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 ben ik net zo min gediend
Aan veelbesproken
doch ongekende schaamte
Heb je voor een groot
toch zelf voorzien
Moet ik het dan weer rechten
Komt het weer op mijn schouders neer
Moet ik voor je vechten
Doet het jezelf te veel zeer
Ik sta achter je
Dat heb ik al zo vaak gezegd
En ik zal weer stemmen
Ik doe mijn best te hopen…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 gedachten
het Haagse luchtruim is mijn hoge troon
ik wijk niet voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten
het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen…
Liedje
poëzie
3.5 met 4 stemmen
4.379 Soms heb ik wel gewenst van dood te zijn,
Falderideine,
Nu hoop ‘k: komen zal ’n nieuwe lievekijn
En weerom brengen blijdschap in het harte mijn,
Falderideine, falderidom.…
KREET VAN COR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.425 Als hemel daar is,
dan blijkt-ie ook hier te zijn,
want hoop doet leven.
Soms is de hemel
voelbaar in hele wereld,
als er geen wolken.
Als er een handje
in het voorbijgaan mij streelt
en glimlacht naar ons.
Apotheose,
vergoddelijking voel ik
in mij en ieder.…
Puch
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
653 helm verhult je wilde grijze haren
je vrienden kwamen langzaam tot bedaren
het is alsof de tijd jou oversloeg
nog dikwijls stop je bij die oude kroeg
en denkt terug aan glorierijke jaren
er klonk muziek van losgebroken snaren
je was er altijd zat, maar nooit genoeg
je staat daar maar, verzonken in getuur
de verveloze deur laat niet meer hopen…
Kerstvers
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.052 Zij volgden een ster op hun zoektocht naar Hem
maar vonden in 't veld nabij Bethlehem,
drie engelen en zeven schapen op 'n hoop in de gracht.…
flamberen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.035 En jij pakt gewoon je rust
gaat steeds je eigen gang
Ik hoop en wacht en smacht
maar schat ik ben zo bang
En weet je wat mijn angst is
dat mijn liefde zal verdwijnen
Als er niets zal veranderen…
mijn hart stilaan weg zal kwijnen…
voor altijd
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
1.623 doe jou en mij geen goed
doe alleen omdat het moet
omdat ik niet op kan geven
voor jou, lief van mijn leven
voor jou
al is het zwaar
zo helemaal klaar
met alles en iedereen
zo koud en zo gemeen
voor jou mijn lief
voor jou
maak ik het leven heerlijk
voor jou
is alles zo eerlijk
ach lieve kleine
nu nog zo de mijne
nog even
hoop…
stil verlangen
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.933 zijn mag
Alleen voor wie echt ziet
Diep in ooghoek stil verdriet
Eeuwen geleden was zijn leven compleet
Denk maar niet dat hij dat zomaar vergeet
Kado's deelt hij makkelijker dan gevoel
Je weet vast wel wat ik bedoel
Liefst had Sint je met goud behangen
Maar misschien is dat niet je verlangen
Iets kleins maakt je ook blij
Tenminste, dat hopen…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 *
Vier mei
(ik zag twee gezonde snuitjes en herdacht hoe ooit gebrek
-zo anders- langs zovele wangen zuchtte)
daar ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op verwachtingen
waarin roest zijn plaats niet kent
en nieuw goud wederom
wordt gedolven
zo spreekt de leer
van de hoop…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 een smalle gang
geschaafd uit wilgen
vlucht in beeldspraak
als een impasse
waarin spiegels zich laven aan illusies
over stilte heersen, onafgerond
om verder te golven, tot daar waar stromen spelen
in daggezichten
met wilde vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk…
tot straf van schaduw
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
609 ‘slaap maar, zei je
slaap maar zacht’
het denken druppelt in ogen, vermenigvuldigt
kijkt bevend om
vindt
verteert
en onterft dan de dagdromen
dagelijks
nabij de tijd die in volheid staart
naar hoop
in stilte terugkeert
onder het geroezemoes
van loshangende woorden
als een wereld in de regen
met vleugels aan
aanwezig
als…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
Een dichter vol zelfbeklag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 Ik verwacht niet dat
ik veel gelezen wordt, geen roem of
bekendheid, ik ben depressief en alleen
alleen alleen alleen het dichten verschaft
me nu en dan nog iets van een tinteling
geluk, daarom doe ik het ook en voor
de magie, ik hoop dat u het begrijpt.-…
DE VOORRAADSCHUUR VAN HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
598 gevoel verhuurt zijn oppervlakte
smaak doet marketing (houdt een enquête)
pijn is dik tevreden
toekomst smeekt om aanhang
afgunst rukt nog verder op
huwelijk is min en pluspunt
geboortetal verwerpt spiraaltje
seks is uitvermenigvuldigd
geluk is kil op zijn retour
genegenheid haalt toch weer punten
ergens in een vergeten hoekje
ligt de hoop…
wij
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.304 ontwaken
is ons fysieke samenzijn
werkelijk samen zijn
of zijn we samen nog steeds alleen
tussen de lakens
slechts op de rand van je bewustzijn
waag je je op de rand van mijn bed
en ik open me in al mijn zachtheid
omdat ik weet dat je er morgen niet meer bent
jij weet dat jouw overgave niet zal geven
waar we beiden in stilte op hopen…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 De hitte kruipt over het enge pad
Het alpine dorp ligt in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd…