9250 resultaten.
Stuiteren gestaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 knikkers rolden
oppervlaktes bolden
licht klingelde in
transparante lucht
zij kwamen
van bovenaan
tevreden naar beneden
lieten zich helemaal gaan
een glazen waterval
die fonkelde in
muziek van de zon
tot de pot alles won
rusten samen
zonder geluid in
gelijkvormige kromming
tot er eentje verschuift
als een lawine
waaieren ze…
Een mystiek moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 ik voelde
energiestromen
rondom jou dromen
van grote machten
in jou heerste
de serene rust
zoals in het oog
van een orkaan
daar waar bundeling
van krachten vat kreeg
op de maatschappij
ging hij jou voorbij
jij was geen rots
in de branding van
geweld en niet geveld
door onrust en paniek
in een mystiek moment
ben jij door het…
ben je daar nu misschien (voor Anja)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 vloeibare
uitgerekte uren
leidde iets je
misschien naar
de vertraagde
tijd waarin alles
langzaam maar
zeker wegdrijft
van het land
stuurde de god
van de dood zijn
gezant misschien
die je zag noch
hoorde die jou
dichtsloeg als
een boek
waad je door
oplichtend sterrenstof
ben je daar nu
misschien
in de loods rust…
nagelaten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 in de tijd
liet jij je brieven na
zijn het impressies
van jouw binnenruimte
een onverwachte diepte
in wie je eigenlijk was
lees ik je waanzin het diepe
litteken verzonken in je huid
jij schreef de brieven
wie ben jij dan
het onmiskenbare handschrift
zet aarzelingen in draf
voor lange tijd maak ik
jouw brieven zoek
soms rust…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 mocht ik een regenboog zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers…
Den Haag sfeervol bewaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
983 verloor zijn spindraden, boven
het sleutelgat naar vroegere tijden
waar hoffelijkheid naast de vijver
het alledaagse leven bepaalde
in met trams gevulde straten,
de diender straalt gezag uit,
hield met beide armen op de rug
stand bij het beeld Koning Willem II
het nostalgisch aanzien
werpt geen vuil op straat
maar schaduwen die rusten…
Parelend?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
425 of beelden van jouw
golvend haar in het
levendig licht van je
ogen, en mij in vervoering
raakt mijn obsessie vanuit de
vingertoppen, een strelende
gebaar van verwachting,
parelend op beide lippen
Als ik hiervoor een gevoel
kon vinden zou ik de ogen
sluiten en geblinddoekt
dwalen in het heem van
jouw geurentuin, vast te
rusten…
Kustdrukte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 naar de kust
heel bewust
om met hartelust
de zee te zien
en heel misschien
vanavond rond 10
een gaatje vrij
na een lange rij
de dag voorbij
toch op het strand
beland
aan de waterkant
ben je zo weer kwijt
het wachten al die tijd
heb je geen spijt
aan de kust
komt er rust
en levenslust
als wij straks lopend gaan
en nooit…
Zelfinkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Het vinden van je rust is
ultiem, het geeft je
vertrouwen om van de
nieuwe dag iets moois
te maken.
De ochtend, nog maar
net begonnen, geeft al
snel een bijzondere
kleurenpracht.
Het is prachtig, het geeft
weergaloze beelden op
het pad waarop je je
begeeft.…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
Gedachten Zijn Vogels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 mensen gaan kletsen
als hun geest
geen rust vindt
in gedachten
als een eenzaam hart
hun losgeslagen lippen
doet ratelen enkel
uit puur tijdverdrijf
door te veel te praten
mag u verwachten
dat er weinig zuiverheid
van denken overblijft
gedachten willen vliegen
als vogels zijn zo vrij
vang ze niet te snel in woorden
die te vaak…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 En handen plooien rust in de handen.
En aarde onttrekt zich aan de landen.
En zeeën ruisen als een zijden kleed.
En stormen vuur verglazen de stranden.
Purper stof tintelt rond de teer van ’t leed.…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
libanees gezin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 kunnen geven
waar hij zijn
momenten
van intense stilte
zou kunnen beleven
een rustplaats
voor de schimmige
wegen van zijn
nachtelijk
autobedrijf dat er
volgens de autoriteit
helemaal niet mag
zijn en nu gemangeld
wordt door
recht en criminelen
in deze heksenketel
overleeft zelfs chaos
waarbij het ene gat
het andere dicht
en rust…
Deze samenrust
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
373 eindelijk
heb ik iets
kunnen schrijven
dat altijd tussen
ons zal blijven
jij was en bent
gebleven
je hand heeft
als bescherming
op je wang gelegen
in deze samen rust heb
jij de vrede gekregen
die jij wilde in
dit leven
in vriendelijke lach
en twinkelende
ogenblikken gaf jij
ieder die dat
op zijn pad nodig had
jouw warme…
Lieve S.
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
543 wij liepen op de maan
schrok ik van je stem
toekomst en zo
Je weet ik ben er niet goed in
De laatste keer
dat wij samen groentesoep maakten
de keuken was te klein
we wisten toekomst en zo
Was jij het die toen weg liep
De laatste keer dat je belde
weet ik niet meer
je weet ik kan niet veel met tranen
Veel nachten je lachen je rust…
Kleur bekennend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
406 ballonnen werden
voort geblazen
door de lucht
niet lukraak
want ook de
wind had smaak
pushte de
zachte velletjes
die veel intiemer
met elkaar
omgingen dan de
snelle stuiters
die opvallend hard
hun laatste adem
kleur bekennend
uit bliezen
onder struiken
in de meest
luwe hoekjes
vonden anderen
langzaam hun
gerimpelde rust…
Kantelpunt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Dit is geen vliegende verkoudheid
dit is de gewone dingen doen
in een gekantelde wereld
op zere knieën kruipen
over de scherpe rondjes in het metaal
van een omgevallen wenteltrap
Houd vol, houd vol, rust uit
in een hoekje van de bocht
tot de angst weer van mij houdt
tot mijn oren weer sporen
met wat ik zie en voel
in de storm van mijn…
Geel en roze rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 van
het seizoen
we liepen steeds
een stukje verder
weg van de
drukte in groen
naar de stilte
van zee onder
een aflandige
warme wind
op strand met
het harde zand
op de kentering
van eb en vloed
waar je de grootste
schelpen vindt
nog waren we
niet alleen de witjes
fladderden mee ook
zij streken de vleugels
in luwte en rust…
Tropenuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
482 Braak ligt het land van bed en bad en brood
Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade
Keert zich tot koelte aan de kust en kade
Waar middagstilte rust tot avondrood
Verschoond van blik op bleke onderdanen
Zie ik dat van de neusrug het montuur
Is afgegleden in het tropenuur
Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen
Hoe heet het zij…
Sporen van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
455 ik heb jou
ooit gekend
herken het
uitslaan van
je vleugels
de kleuren
staan op
mijn netvlies
gegrift
heb je vlucht
gezien tegen
de blauwe
achtergrond
bevallig
fladderend
voorzichtig
landend in
de warme zon
waar jij mij
sprietend
verkende vleugels
sierlijk schikte
en in de rust
die wij elkaar
bekenden
hebben wij met
stilte…
De zon is een troost
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
635 de dagen vallen uit mijn handen
ze voelen als vervreemde vrienden
als een landschap zonder hemel
er is geen liefde zonder vrede
er is een soort van morgenlicht
kruipend uit de verfkist
van impressionistische schilders
hun onhoorbare taal
door absint stuk gedronken
water rimpelt kalm
mijn ziel rust even uit
achter zachte tralies…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen
toont ze haar behouden sterkte…
Ironia
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
640 regenbogen spaar ik kleuren
om zwarte gaten te verlossen
uit hun donkerte
het blijft een dingetje
op mijn bucketlist
met snaartheorieën
hemelse klanken componeren
zou een waardige tweede zijn
muziek als zoete bekoring
donzig neerdalen op aarde
wordt een moeilijke oefening
hier moet ik de wind verzwijgen
en alles wat op mijn ziel rust…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 Daar vind ik troost, daar vind ik rust,
In jouw blik, die mij kust.
Een haven in de storm van het leven,
Jouw ogen, waarin mijn wereld is geweven.
In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.
In jouw ogen, mijn lief, mijn licht,
Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…
Op zoek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
445 Ik zou willen vliegen
ver hier vandaan
op zoek naar
rust en vrede
heel ver vliegen
Ik zou willen dromen
over een wereld
zonder geweld
het zal nooit gebeuren
alleen in dromen
Ik zou willen vluchten
weg van mezelf
mijn problemen
achter me laten
steeds maar vluchten
Ik zou willen genieten
van muziek, boeken
en schilderijen…
Panama (voor M.A.)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Of hij daarin daadwerk’lijk rust?
Dwaalt hij dromend door verhalen
of is zijn snuivend snurken zinloos malen?
‘T is waar de goed geschoren onderkin verbleekt
onder het roze blozen van één oor en
het streepje mond is - even - uitgepreekt.…
Een klein fortuintje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 het is mijn
seizoen de
lente die
opkomt als
een bloem
kleuren en
geuren die alles
zachter maken
in aromatisch
voorbijgaan
zo ook de
aantrekkend
dansende wind
die alles even
aantrekkelijk vindt
die ook groeit
en pittig zal
aanwakkeren
na een lange
stille mistige rust
die de lente
in blad en steel
in groeispurt naar…
Selene en Endymion
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
635 onhoorbaar mompelt hij
het is een groot mysterieus verdwalen
zijn hoofd droomt tv-kanalen
uit alle landen
in alle talen
die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen
de knappe herder leeft slapend
eeuwig voort
eeuwig en altijd
de maan en de vijftig mooie dochters weten
dat hij niet gestoord kan worden
altijd slapen
altijd rusten…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…