Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Stuiteren gestaag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
knikkers rolden oppervlaktes bolden licht klingelde in transparante lucht zij kwamen van bovenaan tevreden naar beneden lieten zich helemaal gaan een glazen waterval die fonkelde in muziek van de zon tot de pot alles won rusten samen zonder geluid in gelijkvormige kromming tot er eentje verschuift als een lawine waaieren ze…

Een mystiek moment

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
ik voelde energiestromen rondom jou dromen van grote machten in jou heerste de serene rust zoals in het oog van een orkaan daar waar bundeling van krachten vat kreeg op de maatschappij ging hij jou voorbij jij was geen rots in de branding van geweld en niet geveld door onrust en paniek in een mystiek moment ben jij door het…

ben je daar nu misschien (voor Anja)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
vloeibare uitgerekte uren leidde iets je misschien naar de vertraagde tijd waarin alles langzaam maar zeker wegdrijft van het land stuurde de god van de dood zijn gezant misschien die je zag noch hoorde die jou dichtsloeg als een boek waad je door oplichtend sterrenstof ben je daar nu misschien in de loods rust…
J.Bakx30 juni 2019Lees meer >

nagelaten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
in de tijd liet jij je brieven na zijn het impressies van jouw binnenruimte een onverwachte diepte in wie je eigenlijk was lees ik je waanzin het diepe litteken verzonken in je huid jij schreef de brieven wie ben jij dan het onmiskenbare handschrift zet aarzelingen in draf voor lange tijd maak ik jouw brieven zoek soms rust…
J.Bakx8 november 2019Lees meer >

de vertedering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 359
mocht ik een regenboog zijn dan kende ik al jouw weten, nu sluimert de zinspeling als een kwade nacht in een weerzinwekkend tafereel zou ik je willen omhelzen in de kleuren die ons tekenen op het wit verlangen en waar rust als een pilaar de stoet met een hemels geschrei ten onder richt neen, de tijd klokt verder, verder dan mijn vingers…
elze24 december 2019Lees meer >

Den Haag sfeervol bewaard

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
verloor zijn spindraden, boven het sleutelgat naar vroegere tijden waar hoffelijkheid naast de vijver het alledaagse leven bepaalde in met trams gevulde straten, de diender straalt gezag uit, hield met beide armen op de rug stand bij het beeld Koning Willem II het nostalgisch aanzien werpt geen vuil op straat maar schaduwen die rusten…

Parelend?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 425
of beelden van jouw golvend haar in het levendig licht van je ogen, en mij in vervoering raakt mijn obsessie vanuit de vingertoppen, een strelende gebaar van verwachting, parelend op beide lippen Als ik hiervoor een gevoel kon vinden zou ik de ogen sluiten en geblinddoekt dwalen in het heem van jouw geurentuin, vast te rusten…
Pama31 mei 2020Lees meer >

Kustdrukte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 344
naar de kust heel bewust om met hartelust de zee te zien en heel misschien vanavond rond 10 een gaatje vrij na een lange rij de dag voorbij toch op het strand beland aan de waterkant ben je zo weer kwijt het wachten al die tijd heb je geen spijt aan de kust komt er rust en levenslust als wij straks lopend gaan en nooit…

Zelfinkeer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 401
Het vinden van je rust is ultiem, het geeft je vertrouwen om van de nieuwe dag iets moois te maken. De ochtend, nog maar net begonnen, geeft al snel een bijzondere kleurenpracht. Het is prachtig, het geeft weergaloze beelden op het pad waarop je je begeeft.…
Dick Voogd10 augustus 2020Lees meer >

Stilte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Zeg maar niets meer Laat geen woorden de ruimte tussen ons nog als trapeze overspannen Woorden die slechts het reiken vorm geven Ons samenzijn doet balanceren op een koord van zinnen Zeg maar niets meer en laat de stilte hoorbaar zijn Laat de golven breken op de oevers van mijn geest Laat lijf en leden nu rusten in het zand…
Monique L9 november 2020Lees meer >

Gedachten Zijn Vogels

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
mensen gaan kletsen als hun geest geen rust vindt in gedachten als een eenzaam hart hun losgeslagen lippen doet ratelen enkel uit puur tijdverdrijf door te veel te praten mag u verwachten dat er weinig zuiverheid van denken overblijft gedachten willen vliegen als vogels zijn zo vrij vang ze niet te snel in woorden die te vaak…
catrinus10 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als een zijden kleed. En stormen vuur verglazen de stranden. Purper stof tintelt rond de teer van ’t leed.…
Dirk Vekemans12 februari 2021Lees meer >

winterdroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
op de ramen schommelt avondrood dof slaat de oude kerkklok zeven uur in de lucht ganzen in V-formatie een droeve kreet van de laatste meeuw die langs het grijze water scheert een dolend blad dat zijn rust nog niet vond boven het grijze land daar is de stilte het zeerst in de nevel loopt een man van boom tot boom in ademloze tijd met een koffer…
J.Bakx25 november 2021Lees meer >

libanees gezin

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 481
kunnen geven waar hij zijn momenten van intense stilte zou kunnen beleven een rustplaats voor de schimmige wegen van zijn nachtelijk autobedrijf dat er volgens de autoriteit helemaal niet mag zijn en nu gemangeld wordt door recht en criminelen in deze heksenketel overleeft zelfs chaos waarbij het ene gat het andere dicht en rust…

Deze samenrust

netgedicht
5.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 373
eindelijk heb ik iets kunnen schrijven dat altijd tussen ons zal blijven jij was en bent gebleven je hand heeft als bescherming op je wang gelegen in deze samen rust heb jij de vrede gekregen die jij wilde in dit leven in vriendelijke lach en twinkelende ogenblikken gaf jij ieder die dat op zijn pad nodig had jouw warme…
wil melker11 augustus 2022Lees meer >

Lieve S.

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 543
wij liepen op de maan schrok ik van je stem toekomst en zo Je weet ik ben er niet goed in De laatste keer dat wij samen groentesoep maakten de keuken was te klein we wisten toekomst en zo Was jij het die toen weg liep De laatste keer dat je belde weet ik niet meer je weet ik kan niet veel met tranen Veel nachten je lachen je rust…
jerome semois16 september 2022Lees meer >

Kleur bekennend

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 406
ballonnen werden voort geblazen door de lucht niet lukraak want ook de wind had smaak pushte de zachte velletjes die veel intiemer met elkaar omgingen dan de snelle stuiters die opvallend hard hun laatste adem kleur bekennend uit bliezen onder struiken in de meest luwe hoekjes vonden anderen langzaam hun gerimpelde rust…
wil melker1 oktober 2022Lees meer >

Kantelpunt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 448
Dit is geen vliegende verkoudheid dit is de gewone dingen doen in een gekantelde wereld op zere knieën kruipen over de scherpe rondjes in het metaal van een omgevallen wenteltrap Houd vol, houd vol, rust uit in een hoekje van de bocht tot de angst weer van mij houdt tot mijn oren weer sporen met wat ik zie en voel in de storm van mijn…
Zywa9 april 2023Lees meer >

Geel en roze rood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 477
van het seizoen we liepen steeds een stukje verder weg van de drukte in groen naar de stilte van zee onder een aflandige warme wind op strand met het harde zand op de kentering van eb en vloed waar je de grootste schelpen vindt nog waren we niet alleen de witjes fladderden mee ook zij streken de vleugels in luwte en rust…

Tropenuur

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Braak ligt het land van bed en bad en brood Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade Keert zich tot koelte aan de kust en kade Waar middagstilte rust tot avondrood Verschoond van blik op bleke onderdanen Zie ik dat van de neusrug het montuur Is afgegleden in het tropenuur Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen Hoe heet het zij…
Maxim11 juni 2023Lees meer >

Sporen van toen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
ik heb jou ooit gekend herken het uitslaan van je vleugels de kleuren staan op mijn netvlies gegrift heb je vlucht gezien tegen de blauwe achtergrond bevallig fladderend voorzichtig landend in de warme zon waar jij mij sprietend verkende vleugels sierlijk schikte en in de rust die wij elkaar bekenden hebben wij met stilte…

De zon is een troost

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 635
de dagen vallen uit mijn handen ze voelen als vervreemde vrienden als een landschap zonder hemel er is geen liefde zonder vrede er is een soort van morgenlicht kruipend uit de verfkist van impressionistische schilders hun onhoorbare taal door absint stuk gedronken water rimpelt kalm mijn ziel rust even uit achter zachte tralies…

Voorbij het rif

netgedicht
4.8 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.650
vaart een majestueus schip, volkomen uit koers geraakt bij het omzeilen van de Kaap in ‘t allerijl verlaten nest gaat het gekraai verloren, serene rust aan de overkant omgeven met zacht groen soms zo wonderlijk levensecht bevalt het water voorbeeldig gedragen haar mooi evenbeeld met zeilen hoog gehesen toont ze haar behouden sterkte…
Rob van Tol24 oktober 2023Lees meer >

Ironia

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 640
regenbogen spaar ik kleuren om zwarte gaten te verlossen uit hun donkerte het blijft een dingetje op mijn bucketlist met snaartheorieën hemelse klanken componeren zou een waardige tweede zijn muziek als zoete bekoring donzig neerdalen op aarde wordt een moeilijke oefening hier moet ik de wind verzwijgen en alles wat op mijn ziel rust…
guy aarts29 november 2023Lees meer >

Waar liefde woont

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 843
Daar vind ik troost, daar vind ik rust, In jouw blik, die mij kust. Een haven in de storm van het leven, Jouw ogen, waarin mijn wereld is geweven. In die diepte, een stille wens, Fluistert elke ster, bij elke lens. In jouw ogen, mijn lief, mijn licht, Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…

Op zoek

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Ik zou willen vliegen ver hier vandaan op zoek naar rust en vrede heel ver vliegen Ik zou willen dromen over een wereld zonder geweld het zal nooit gebeuren alleen in dromen Ik zou willen vluchten weg van mezelf mijn problemen achter me laten steeds maar vluchten Ik zou willen genieten van muziek, boeken en schilderijen…

Panama (voor M.A.)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
Of hij daarin daadwerk’lijk rust? Dwaalt hij dromend door verhalen of is zijn snuivend snurken zinloos malen? ‘T is waar de goed geschoren onderkin verbleekt onder het roze blozen van één oor en het streepje mond is - even - uitgepreekt.…

Een klein fortuintje

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
het is mijn seizoen de lente die opkomt als een bloem kleuren en geuren die alles zachter maken in aromatisch voorbijgaan zo ook de aantrekkend dansende wind die alles even aantrekkelijk vindt die ook groeit en pittig zal aanwakkeren na een lange stille mistige rust die de lente in blad en steel in groeispurt naar…
wil melker19 januari 2025Lees meer >

Selene en Endymion

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
onhoorbaar mompelt hij het is een groot mysterieus verdwalen zijn hoofd droomt tv-kanalen uit alle landen in alle talen die zijn hoofd in glijden en zachtjes botsen de knappe herder leeft slapend eeuwig voort eeuwig en altijd de maan en de vijftig mooie dochters weten dat hij niet gestoord kan worden altijd slapen altijd rusten…

herrijzen

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 252
als ik drijf in de schaduw van heden en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief vormt het ademen kwetsbare sneden roept de rust en komt de nacht als een dief niet dat ik door klappen ben geraakt of vast de wakken tel voor morgen, door deze of gene wordt gelaakt neen, de ziel lijkt mythisch verborgen later bouw ik voort op oude stenen zij…